Το έγκλημα ακολουθεί η τιμωρία...

Του Κώστα Στούπα 

"Τίποτα δεν σας σώζει, έχετε ξεφτιλίσει τα πάντα και εσύ Τασία αλλά κι 'συ κυρ Θοδωρή" ανέφερε πριν από λίγες μέρες η πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δέσποινα Χαραλαμπίδου, σχολιάζοντας με αφορμή τη μετάταξη της κόρης της κας Χριστοδουλοπούλου από τα ΕΛΤΑ στη Βουλή.

Λίγες μέρες νωρίτερα η άλλοτε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρόεδρος της Βουλής κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015 κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου είχε δηλώσει: "...Νομίζω ότι αυτό το παράδειγμα είναι πέραν των ορίων του γελοίου και του ξεπεσμού. Είναι όμως, ξέρετε, και μια συνθήκη, το να διορίζονται οι μπαμπάδες, οι κόρες, οι γιοι, οι μέχρι 10ου βαθμού συγγενείς, όλοι οι ανάξιοι σε θέσεις αξίων. Όλη αυτή η συνθήκη είναι που δημιουργεί ένα αίσθημα μπόχας, ένα αίσθημα αφόρητης πια κατάστασης στην κοινωνία...".

Εκφράσεις σαν τις παραπάνω τις ακούς πλέον όλο και πιο συχνά και από μέλη και στελέχη του κυβερνώντος κόμματος ενώ στην Κοινωνία παραέξω από τους κύκλους που νέμονται τα προνόμια της εξουσίας ακούγονται με αυξανόμενη ένταση εδώ και καιρό.

Οι αφελείς Ταρτούφοι της εξουσίας απομονωμένοι στους παχιούς τοίχους του Μεγάρου Μαξίμου δεν αντιλαμβάνονταν το ρεύμα αντιπάθειας που δυνάμωνε στην κοινωνία.

Αντιλαμβάνονταν τη σιωπή σαν ανοχή και πίστεψαν πως διορίζοντας μετακλητούς και μοιράζοντας επιδόματα θα κατάφερναν να μεταστρέψουν την αδιαφορία σε αποδοχή.

Για κάθε έναν ημέτερο  που "βόλευαν" με αδιαφανείς διαδικασίες όμως κάποιες δεκάδες που τους είχαν πιστέψει και υποστηρίξει με καλύτερα προσόντα έμεναν απ’ έξω και αθροίζονταν στο στρατόπεδο των "θυμωμένων".

"Μα και οι άλλοι τα ίδια έκαναν…" είχαν καταντήσει να υποστηρίζουν τα στελέχη της κυβέρνησης. Αυτό ισχύει, αλλά η κοινωνία εκτόξευσε από το πουθενά τον κ. Τσίπρα στην εξουσία "για να φύγουν οι άλλοι" όχι με την έννοια της αλλαγής των προσώπων αλλά της αλλαγής των πρακτικών.

Αν ήταν να κάνει τα ίδια με τους άλλους, καλύτερα να μείνουν οι άλλοι που ήταν και χορτάτοι, κρατούσαν και κάποιους από τους τύπους και είχαν και την εμπειρία να λειτουργούν το σύστημα καλύτερα...

Η ζημιά που έχει κάνει ο κ. Τσίπρας στην κυρίαρχη στην Ελλάδα κατά τη μεταπολίτευση αριστερή ιδεολογία είναι τεράστια γιατί κονιορτοποίησε το τελευταίο αλώβητο στοιχείο της: "Το ηθικό πλεονέκτημα".

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετίας στην αριστερά δεν είχαν απομείνει πολλά επιχειρήματα προκειμένου να υποστηρίξουν οι οπαδοί της  αυτά που πίστευαν. Η έλευση των υποσιτισμένων μεταναστών από τις χώρες του "παραπετάσματος" δεν άφηνε πολλά περιθώρια στις συγκρίσεις των οικονομικών και κοινωνικών μοντέλων.

Είχε απομείνει μόνο η ανιδιοτελής και αταλάντευτη αφοσίωση που είχαν επιδείξει οι Έλληνες αριστεροί κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου στα ιδανικά τους.

Η θυσία και ο ηρωισμός (ιδίως ο άσκοπος) υπό προϋποθέσεις είθισται να προκαλούν την έκκριση μεγαλύτερων δόσεων της ορμόνης της αφοσίωσης έναντι των λογικών επιχειρημάτων και του συμφέροντος. Αν το απόσταγμα των λέξεων είναι η ποίηση των λίγων, η θυσία είναι η ποίηση των πολλών...

Η σκύλευση αυτών των ανιδιοτελών προθέσεων από την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία δεν πέρασε στην κοινή γνώμη σαν βεβήλωση του "Ηθικού Πλεονεκτήματος", καθώς ο Ανδρέας Παπανδρέου προερχόταν από την Ένωση Κέντρου και όχι από την Κομμουνιστική Αριστερά.

Ο κ. Τσίπρας όμως όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ προέρχονται από τα σπλάχνα της Κομμουνιστικής Αριστεράς. Τα τέσσερα χρόνια της περιόδου διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ δεν άφησαν κανένα περιθώριο διάσωσης της τιμής του περίφημου "Ηθικού Πλεονεκτήματος".

Μετά τη διακυβέρνηση και από τους αριστεριστές του ΣΥΡΙΖΑ κανένας δεν μπορεί να πείσει κανέναν πως όλοι αυτοί που ξημεροβραδιάζονται στις κομματικές διαδικασίες και λιώνουν τις σόλες των παπουτσιών σε πορείες στο Σύνταγμα και την Αμερικάνικη Πρεσβεία, το κάνουν για οποιονδήποτε άλλο λόγο πέραν του παρασιτισμού ή και πλουτισμού από τα κρατικά ταμεία, σε βάρος της κοινωνίας.

Ο κ. Τσίπρας ως άλλος Καλιγούλας, πίστευε πως μπορεί να διορίζει ακόμη και τον κηπουρό του σύμβουλο στρατηγικού σχεδιασμού στο πρωθυπουργικό Μέγαρο και αυτό να περνά απαρατήρητο. Ο αυτοκράτορας Καλιγούλας σε μια επίδειξη κατάχρησης εξουσίας είχε διορίσει το άλογό του ως μέλος της Συγκλήτου.

Ο κόσμος θα μπορούσε να "καταπιεί" τα ψέματα ή έστω την "αγαθότητα" ενός νέου με καλές προθέσεις και διάθεση αυτοθυσίας. Αυτό που δεν ανέχεται είναι οι "πονηρούληδες" που αντιλαμβάνονται εαυτούς ως έξυπνους και όλους τους άλλους ως ηλίθιους που μπορείς να τους κλέψεις το μέλλον των παιδιών με ένα επίδομα που έχουν πληρώσει οι ίδιοι.

Ο κ. Τσίπρας ασέλγησε τόσο επί της αριστεράς όσο και επί της χώρας. Είναι απίθανο πως θα τιμωρηθεί με μια ή δυο εκλογικές ήττες μόνο...

kostas.stoupas@capital.gr