Κινδυνεύουμε από την "φούσκα" όχι την κατάρρευση...

1) Κινδυνεύουμε από την «φούσκα» όχι την κατάρρευση...

Στις αγορές υπάρχουν αυτοί που ξέρουν πως δεν γνωρίζουν και αυτοί που δεν το ξέρουν. Η διαφορά αυτή είναι αρκετή γιατί θα δίνει στους πρώτους ένα πλεονέκτημα να συμμετέχουν στο 5-10% που βγαίνει μακροπρόθεσμα από τις χρηματιστηριακές συναλλαγές.

Με ανάλογο τρόπο κινείται και η πραγματική οικονομία. Οι άνθρωποι όταν φοβούνται τα χειρότερα προσαρμόζουν ανάλογα την οικονομική συμπεριφορά τους και τα χειρότερα δεν έρχονται ποτέ γιατί αποτελούν ήδη παρελθόν. Ανάλογα συμβαίνουν και όταν περιμένουν τα καλύτερα...

Έχουν δίκιο αυτοί που λένε πως οι  τιμές είναι που δημιουργούν τις ειδήσεις και όχι το αντίστροφο.

Το 2009 και στα χαμηλά του S&P 500  και επί μακρόν ο Ρουμπίνι προέβλεπε την περαιτέρω πτώση και κάτω του διαβολικού αριθμού των 666 μονάδων.

Χρειάστηκε να περάσουν τέσσερα χρόνια και ο δείκτης να φτάσει στις 1.500 μονάδες για να αλλάξει πλήρως γραμμή πλεύσης ο Κύριος Απαισιοδοξία.

Την περασμένη εβδομάδα προέβλεψε την επόμενη «φούσκα» στις αγορές. Αναλυτικότερα σύμφωνα με το ρεπορτάζ: "Ο κίνδυνος από την πολιτική χαλάρωσης της Fed (QE) δεν είναι ο πληθωρισμός και η αναταραχή στην αγορά ομολόγων, αλλά μια φούσκα στην αγορά στοιχείων ενεργητικού", δήλωσε ο Νουριελ Ρουμπίνι. 
 
"Ο κίνδυνος είναι ο ίδιος με το 2003 -2006, η στρατηγική εξόδου είναι αργή και έχουμε μια φούσκα στα στοιχεία ενεργητικού" δήλωσε σε συνέντευξη του την Πέμπτη ο κ. Ρουμπίνι. 
 
O "Dr. Doom" προέβλεψε μάλιστα ότι η φούσκα θα είναι "μεγαλύτερη από αυτή που είδαμε το 2003-2006", καθώς η Fed θα είναι εξαιρετικά πιο διστακτική να σταματήσει το πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο...». 

Η πρόβλεψη αυτή θα είχε μεγαλύτερη αξία το 2009 όταν η υποχώρηση παρείχε σχετική ασφάλεια.  Οι ενδείξεις της χωρίς όρια αύξησης της ρευστότητας ήταν φανερή.

Οι αγορές μακροπρόθεσμα κινούνται ανοδικά, γιατί η οικονομία κινείται ανάλογα, καθώς ο δυτικός πολιτισμός μετά το μεσαίωνα κινείται σε μια τροχιά προόδου με αιχμή την ανάδειξη του ατόμου μέσω της απελευθέρωσης της πρόσβασης στις ευκαιρίες και της έκρηξης των καινοτομιών που επέφερε αυτό.

Οι καινοτομίες και το οικονομικό μοντέλο που τις προωθεί και ενσωματώνει αμέσως στις δομές του, είναι ο οδηγός της προόδου που καταγράφει η ιστορία τους τελευταίους αιώνες.

Η μεγαλύτερη αποτυχία...

Η πλέον αποτυχημένη  πρόβλεψη όλων των εποχών είναι αυτή του Thomas Malthus  ο οποίος με το  έργο Δοκίμιο για την Αρχή του Πληθυσμού που δημοσιεύτηκε  και ανατυπώθηκε έξι φορές  μεταξύ 1798-1826 πρόβλεψε πως η πείνα και οι ασθένειες αποτελούν τον τρόπο που η φύση διατηρεί την ισορροπία του πληθυσμού. 

Η βασική ιδέα στο έργο του Malthus ήταν πως ενώ η παραγωγή τροφίμων βελτιώνεται με αριθμητική πρόοδο (π.χ. 1,3,5,7,9,11...) ο πληθυσμός του πλανήτη αναπτύσσεται με γεωμετρική πρόοδο (π.χ. 1,2,4,8,16,32...).

O Malthus αμφισβήτησε την προοδευτική οπτική του Ανταμ Σμιθ που πίστευε πως η βιομηχανική επανάσταση και το ελεύθερο εμπόριο εγγυώνται την  ευημερία παρά τις κυκλικές κρίσεις του καπιταλισμού.

Παρά την δικαίωση του Σμιθ και του καπιταλισμού των αγορών, ο Malthus άσκησε  και ασκεί τεράστια επιρροή μέχρι σήμερα.  Προσωπικότητες όπως ο Δαρβίνος στη βιολογία,  ο Σπένσερ στην κοινωνιολογία ή οι πολιτικές θεωρίες όπως ο μαρξισμός ή ο ναζισμός στηρίζονται σε μερικές από τις βασικές παραδοχές του Thomas Malthus  ή παράγωγες έννοιες αυτών  όπως π.χ.:  ο αγώνας επιβίωσης, η επικράτηση του ισχυρότερου  ή η μείωση του ποσοστού κέρδους σε μια ανταγωνιστική οικονομία.

Η παραγωγή σιτηρών όμως αυξήθηκε μετά το 1800 χάρη  στην έναρξη του εκμηχανισμού της γεωργίας, διαψεύδοντας το  κατά Malthus  τέλος του κόσμου. Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η πρόοδος στα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα απογείωσαν την παραγωγή τροφίμων και τον πληθυσμό.

Οι μαρξιστές τα τελευταία διακόσια χρόνια σαν τους Ιεχωβάδες περιμένουν το τέλος τους καπιταλισμού από δεκαετία σε δεκαετία κατά την διάρκεια κάθε κυκλικής κρίσης. Παραγνωρίζουν  πως, η έκρηξη των καινοτομιών που πυροδοτεί κατά κύματα η ελεύθερη αγορά και οι δομές της ανοιχτής κοινωνίας που αυτή στηρίζει, αντί να μειώνει το ποσοστό κέρδους το αυξάνει μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας.

Μεταξύ του 1891 και του 2007 σύμφωνα με άρθρο του Gordon στη WSJ  τον Δεκέμβρη που μας πέρασε, οι ΗΠΑ έχουν επιτύχει ισχυρή  ετήσια αύξηση της παραγωγής κατ’ άτομο  κατά 2%.

Σε κάθε κρίση οι άνθρωποι γίνονται απαισιόδοξοι και εύκολα εθίζονται στην εντύπωση πως οι καλές μέρες ανήκουν μόνο στο παρελθόν. Στις καλές μέρες το αντίστροφο.

Η περίοδος που διανύουμε είναι μια περίοδος έκρηξης των καινοτομιών και αυτός θα συνεχίσει να φέρνει θετικές αλλαγές στις ζωές των ανθρώπων. Ο ιστορικός κύκλος που ξεκίνησε το μεσαίωνα με την Αναγέννηση θα ανακοπεί μόνο αν η ανθρωπότητα σταματήσει να πιστεύει στην πρόοδο και την επιστήμη.

Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν κάποιο μεγάλο ατύχημα κάνει τη ζωή τόσο δύσκολη και αβέβαιη που θα αναζητήσουν καταφύγιο στον ολοκληρωτισμό κάποιας θρησκευτικής στασιμότητας.

Η ευκολία με την οποία κυριάρχησαν οι παλαβές δοξασίες στην Ελλάδα την περίοδο της χρεοκοπίας επιβεβαιώνει πόσο εύκολα μπορεί να συμβεί αυτό.

2) Η Κύπρος θα τα καταφέρει, η Ελλάδα πολύ αμφιβάλλω

Αντιθέτως κέρδισε τις εκλογές με ευρωπαϊκή ατζέντα χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις, μίλησε για μείωση του κράτους και των φόρων, υποσχόμενος την τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς την κατάρτιση Μεσοπρόθεσμου Δημοσιονομικού Πλαισίου, όπως έχει συμφωνηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο και την εισαγωγή του Δημοσιονομικού Κανόνα σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές αποφάσεις. Δεσμεύτηκε προεκλογικώς ότι η Κύπρος θα τηρήσει όλες τις υποχρεώσεις της και ότι οι Κύπριοι θα εργαστούν σκληρά γι΄αυτό..

Βλέπε:Η Κύπρος θα τα καταφέρει, η Ελλάδα πολύ αμφιβάλλω