Οι νοικάρηδες που θυμίζουν το 1940

Του Γιώργου Κράλογλου

Η ζήτηση για ενοικιάσεις στην Ελλάδα είναι τόσο μεγάλη που θυμίζει ουρά της 10ετίας του 1940 σε παντοπωλεία, να περιμένει για φαγητό, λάδι, ψωμί...

Ποιος τα λέει αυτά; Μας τα μετέφερε (χθες) το Reuters. 

Πάρτε μια γεύση και εσείς αν δεν έπεσαν στην αντίληψη σας στο Capital.gr. Reuters: Η ραγδαία αύξηση των ενοικίων απειλεί την οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας. 

Και πάμε σε δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις (με χειροπιαστές αποδείξεις του Πρακτορείου) από διηγήσεις Ελληνίδων που δεινοπάθησαν από την κατάσταση. 

"... η 52χρονη δασκάλα νηπιαγωγείου Ιωάννα Τζάκα είπε ότι λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα έλαβε ειδοποίηση να εγκαταλείψει το διαμέρισμά της σε μια ακριβή γειτονιά του κέντρου της Αθήνας. 

Ένα ζευγάρι Λιβανέζων είχε αγοράσει το ακίνητο και της έδωσε 30 μέρες για να φύγει. Ψάχνοντας για κάτι παρόμοιο στην περιοχή, τα ενοίκια ξεκινούσαν πλέον από 2.000 ευρώ αντί για 1.300 που πλήρωνε, οπότε μετακόμισε στα προάστια με τον σύζυγό της και τον 14χρονο γιο τους, όπου νοικιάζουν διαμέρισμα 1.500 ευρώ τον μήνα. "Είναι σαν ξεριζωμός για μένα και την οικογένειά μου", πρόσθεσε.

Διαβάστε και δεύτερη περίπτωση: "... Πέρυσι, η Ειρήνη Συντιχάκη νοίκιαζε ένα διαμέρισμα που αγαπούσε στο κέντρο της Αθήνας, κοντά σε φίλους, στη δουλειά της και σε πολλά καφέ της πόλης. 

Μερικούς μήνες πριν, όμως, η συγκάτοικος της μετακόμισε και οι δικηγόροι που εκπροσωπούσαν τους Κινέζους ιδιοκτήτες του διαμερίσματος είπαν ότι σχεδίαζαν να αυξήσουν το ενοίκιο, που ήδη ήταν 700 ευρώ – σχεδόν όλο το εισόδημά της. 

"Με πόνο στην καρδιά, φεύγω από ένα σπίτι που πραγματικά αγαπώ, την περιοχή, το ίδιο το σπίτι, τις αναμνήσεις", είπε η 28χρονη εγκληματολόγος καθώς μάζευε τα πράγματά της πριν μετακομίσει στη στέγη της αδερφής της. "Ήξερα ότι έπρεπε να φύγω για να επιβιώσω", σημείωσε χαρακτηριστικά. 

Και από την παραπάνω κατάντια πάμε στην άποψη επωνύμων της αγοράς που την "χρωματίζουν" με τον δικό τους τρόπο γιατί την γνωρίζουν και από μέσα και απέξω....

Σύμφωνα με το Reuters (που υιοθέτησε την άποψη που ακολουθεί) ο κ. Θεμιστοκλής Μπάκας, πρόεδρος του E-Real Estate Network, που έχει γραφεία σε όλη την Ελλάδα, υποστηρίζει ότι η ζήτηση για ενοικιάσεις είναι τόσο μεγάλη που εκατοντάδες άνθρωποι εμφανίζονται για μία μόνο επίσκεψη. Θυμίζουν την ουρά σε παντοπωλείο ,τη δεκαετία του 1940. Τότε περίμεναν για φαγητό, λάδι, ψωμί. Σήμερα, η Ελλάδα φαίνεται να περιμένει στην ουρά για ένα σπίτι". 

Και καταλήγει "...η απόκτηση κατοικίας γίνεται  όλο και πιο δύσκολη για πολλούς Έλληνες, με την ιδιοκατοίκηση να πέφτει κάτω από το 70% το 2024, το χαμηλότερο ποσοστό, από περίπου 77% το 2009".

Για την στήλη (που δεν έδειξε σήμερα την γραφή της ,αλλά την αντιγραφή της...) αυτά δεν είναι ανάμεσα στα κάποια περίεργα της αγοράς... Δεν ανήκουν σε εκείνα που λες... "ωχ αδερφέ"... 

Είναι τα πρώτα μαντάτα από μια Ελλάδα Ελλάδα που δεν έχει ούτε την παραγωγή (ειδικά την βιομηχανική και βιοτεχνική για να μη πούμε και την γεωργική) που της έπρεπε, ούτε τους μικρομεσαίους που μπορούν να βρίσκονται στο παιχνίδι των επενδύσεων. 

Από μια Ελλάδα που  σύμφωνα με το Ινστιτούτο Μικρών Επιχειρήσεων Ελλάδας (IME) "...η επάρκεια εισοδήματος βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο, με 6 στα 10 νοικοκυριά να δηλώνουν ότι το μηνιαίο εισόδημά τους δεν φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα".

Μια Ελλάδα που αλλάζει χέρια και εμείς απλά ακούμε τις καμπάνες που βαράνε (προσώρας) μόνο από διεθνή ειδησεογραφικά Πρακτορεία ,όπως το Reuters (πριν από άλλα που σύντομα θα ακολουθήσουν...).

george.kraloglou@capital.gr