Θέλετε επενδύσεις; Ψάξτε για τα πετρέλαια

Του Γιώργου Κράλογλου

Το Ιόνιο και τα αποθέματά του είναι ευκαιρία. Ίσως και η μοναδική. Θα την χάσουμε αν και αυτή τη φορά νικήσει η γνωστή μας πολιτική μιζέρια.

Τα λέμε σήμερα επειδή βρισκόμαστε σε φάση σημαντικότατης εξέλιξης. Οι συμβάσεις για τις έρευνες, στα δικά μας ελληνικά πετρέλαια, φυσικά αέρια και ό,τι άλλο μας δώσει η θάλασσα της Πελοποννήσου στην καρδιά του Ιονίου είναι στα χέρια της Βουλής. Και από εκεί και πέρα στη βούληση της πολιτικής μας σκηνής. Όλης της σκηνής...

Ας το προσέξουμε. Και ας αναλογιστούμε πόσο πίσω (πάνω από μισό αιώνα!!) αφήσαμε να χαθεί στις έρευνες των αποθεμάτων μας σε φυσικά αέρια – πετρέλαια για ένα και μόνο λόγο.

Γιατί αντιδρούσαν τα κόμματα. Με πρώτα εκείνα της προόδου.. Γιατί τα κόμματα "πίστευαν” ότι με τις έρευνες των αποθεμάτων των καυσίμων μας θα γκρεμιστεί η Ελλάδα...   

Γιατί εμείς οι ίδιοι σαν κόμματα, σαν κλαδικές ή κομματικές Οργανώσεις ξεσηκώναμε τον κόσμο και κάνουμε μπροστάρηδες τους ανίδεους κάθε περιοχής για να μη δοθούν άδειες να ψάξουμε να βρούμε το δικό μας πλούτο(!!).

Τη δική μας περιουσία με πρόσχημα έτσι ότι εξυπηρετούμε τον ξένο παράγοντα... Τα άθλια ξένα κεφάλαια.

Ας σκεφτούμε όμως μόνο τούτο. Και ας μείνουμε στην πραγματικότητα.  

Αν στο Ιόνιο αποκαλυφθούν πράγματι αυτά που λένε οι ειδικοί ως αποθέματα (όχι σε μεγάλα βάθη της θάλασσας) και αν αποδειχθούν αξιοποιήσιμα με τις σημερινές τιμές φυσικού αερίου τα κέρδη στις τσέπες μας και στο κράτος θα περάσουν και το μισό δισ. ευρώ το χρόνο (!!).

Μη γελιόμαστε. Τα οικόπεδα των πιθανών αποθεμάτων υδρογονανθράκων στο Ιόνιο είναι μια Νέα Καρβάλη. Ίσως ακόμη μεγαλύτερη. Και αξίζει τον κόπο να σταθούμε και στις εκτιμήσεις ότι ξεπερνούν και τα 700 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου με τις δυνατότητες άντλησης να είναι άριστες, τις δε προϋποθέσεις πολύ καλύτερες από εκείνες του Βορείου και του άλλου Αιγαίου.

Γιατί πρέπει να χαθεί η αναντικατάστατη αυτή ευκαιρία που είναι μοναδική όταν μάλιστα σε άλλους τομείς η δική μας οικονομία έχει δώσει εξετάσεις και όπως αποδείχθηκε, δεν άντεξε στον ανταγωνισμό ούτε και των γειτόνων μας. Μια ματιά στη χθεσινή Βουλγαρία και στο σήμερα της προόδου της θα μας πείσει.

Τι άλλο λοιπόν πρέπει να δούμε να μας συμβαίνει μετά την αποεπένδυση και την στροφή των επενδυτών από τα δήθεν ενδιαφέροντα στην Ελλάδα για να καταλάβουμε πως είναι η ώρα να ασχοληθούμε μόνο με την δική μας περιουσία. Μόνο με τον δικό μας (πιθανό έως βέβαιο) πλούτο.

Και ισχυρότερος, μόνιμος πλούτος, από τα αποθέματά μας σε φυσικά αέρια και ό,τι άλλο προσφέρει το υπόγειο θησαυροφυλάκιο της χώρας μας στο Ιόνιο και γενικά στην θάλασσα της Πελοποννήσου-Κρήτης δεν υπάρχει.

Γιατί χτυπάμε καμπανάκι ή καμπάνα, ενώ όλα πάνε καλά και οι συμβάσεις με τις αμερικάνικες εταιρίες ερευνών (τις μεγαλύτερες σε μέγεθος και γνώση στον κόσμο) δρομολογήθηκαν, είναι ήδη στον δρόμο για ψήφιση από την Βουλή, οπότε ποιός ο φόβος...;

Γιατί το έργο έως εδώ το έχουμε ξαναδεί. Και οι παλιότεροι πάνω από 5-10 φορές.

Προσκαλούνται μεν οι ερευνητές να ψάξουν τα αποθέματα πετρελαίων και φυσικών μας αερίων που έχουμε. Υπογράφονται συμβάσεις έστω και αν γίνεται σκοτωμός στη Βουλή για να ψηφιστούν. Αλλά όταν οι έρευνες παίρνουν τον δρόμο και κάνουν τις πρώτες επενδύσεις οι ερευνητές, "αγκαλιάζουμε” τα κόμματα και τις τοπικές Οργανώσεις και ζητάμε να φύγουν από την χώρα τα ξένα συμφέροντα.

Οι ερευνητές έφυγαν (για αρκετά χρόνια) και εμείς είμαστε που τους φωνάξαμε ξανά(!). Θα τους διώξουμε πάλι; Απλά ρωτάμε...

george.kraloglou@capital.gr