Αφήστε τους μεσαίους - Με τους μικρούς τι θα κάνετε;

Του Γιώργου Κράλογλου

Τους μεγάλους τους τελειώσατε. Κάπου 200 μας έμειναν και με το ζόρι. Οι μεσαίοι ως "ραχοκοκαλιά” υποφέρουν. Οι μικροί τουλάχιστον θα γίνουν μεσαίοι;

Εμείς  δεν το πιστεύουμε. Οι μικροί και οι νεοφυείς ..(που δεν τα έχουν παρατήσει και ελπίζουν ότι κάτι θα γίνει...) σέρνονται κυριολεκτικά. 

Προσπαθούν να καταλάβουν που ξεκινάει  και που τελειώνει το νέο "μοντελάκι” μας για την οικονομία .Τι εννοούμε παραγωγικότητα και τι καινοτομίες θέλουμε . Τους είναι όμως αδύνατον να καταλάβουν. 

Προσπαθούν να αντιληφθούν τι σημαίνει επενδυτικό κενό 150 δις στην οικονομία και τι θα μας βρει αν δεν το καλύψουμε σήμερα, αύριο, αλλά  σκοντάφτουν στα ακαταλαβίστικα που ακούν (από τα οικονομικά μας επιτελεία) ότι τα σπίτια ,τα οικόπεδα, οι δασικές εκτάσεις και παραλίες της Ελλάδας ,που κατά χιλιάδες περάσανε και περνούν  σε ξένα χέρια είναι (λέει) οι επενδύσεις που περιμέναμε..(!!)  Και όσοι  τα αγοράζουν (για να τα μεταπωλήσουν οι περισσότεροι -όπως ξεκίνησε  να γίνεται....-)  είναι   επενδυτές (!). Είναι κεφαλαιούχοι...(!!)   

Προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν πως θα γίνει αυτό αφού τις δήθεν ”επενδύσεις”  τις έχουν κάνει ,εκτός τους Ευρωπαίους, και οι Κινέζοι οι  Ιάπωνες, οι Ισραηλίτες, οι Τούρκοι, οι Βούλγαροι και άλλοι από την πρώην σοβιετία, Την σοβιετία την οποία εμείς συνεχίζουμε να την αντιγράφουμε, με τον χειρότερο τρόπο. 

Προσπαθούν τέλος να δώσουν μια λογική εξήγηση γιατί οι  αναπτυξιακές πολιτικές μας, από την χρεοκοπία μέχρι και σήμερα αντί να σχεδιάσουν μια σοβαρή και πολύχρονη πολιτική για μεγάλωμα των μικρών και πολύ μικρών  επιχειρήσεων απλά μοιράζουν κρατικά χαρτζιλίκια από τις ΔΕΘ.

Τι είναι αυτό λοιπόν που  χαλάει πολιτικά τους πάντες της Βουλής, (κόμματα εξουσίας,  δεκανίκια  και  συγκυβερνήσεις), να δεχθούν ότι το πρόβλημα που οφείλουμε  να διορθώσουμε στην μικρομεσαία οικονομίας μας δεν είναι τόσο οι μεσαίοι. 

Είναι το 75-80% τους χώρου της παραγωγής μας που καλύπτεται μόνο από  μικρούς, πολύ μικρούς και νεοεισερχόμενους που μένουν και δεν μετανάστευσαν από την Ελλάδα.  

Οι μικροί λοιπόν στην οικονομία μας ως βιοτέχνες και μάστορες της μεταποίησης  είναι που βγάζουν μάτι..., Αλλά οι πολιτικοί και οι πολιτικές τους τους αγνοούν 

Ποιος ο λόγος λοιπόν και που είναι το πρόβλημα να βοηθήσουν τους μικρούς να συγχωνευθούν και  να γίνουν μεγαλύτεροι (με την συνδρομή  και του κράτους) βάσει ενός συγκεκριμένου πολυετούς ( 10 χρόνια ισχύος το λιγότερο) σχεδίου . 

Και παράλληλα  με κάποιο στρατηγικό πλάνο να δίνουν και τις κρατικές επιδοτήσεις από τα ειδικά προγράμματα που σήμερα πότε δεν πάνε (στο σύνολό τους) στον σκοπό για τον οποίο προγραμματίζονται . 

Τι κάνει όλη η πολιτική σκηνή αντί αυτών των ξεκάθαρων επιλογών; Τα αναπτυξιακά μέτρα που προσφέρουν παραδίδονται στην πασίγνωστη μας γραφειοκρατία και εκεί είναι που αρχίζει ένα ανεξέλεγκτο "παζάρι” με τα ορατά, από χρόνια, άθλια  αποτελέσματα. Οι δε μικροί παραμένουν μικροί και η μικρομεσαία οικονομία μας επιστρέφει από εκεί που ξεκίνησε πριν μισό αιώνα (!!).