Δικό μας μοντέλο βιομηχανίας θέλουμε;

Του Γιώργου Κράλογλου

Το ιταλικό μοντέλο κόστους ενέργειας στη βιομηχανία δεν φαίνεται να μας αφήνουν να το αντιγράψουμε. Δικό μας μοντέλο θα μπορέσουμε να βρούμε;

Και αν θέλουμε να βάλουμε ακόμη πιο σωστά το ερώτημα για τη νέα κρίση που φέρνει και στη δική μας βιομηχανία το κόστος ενέργειας και πως θα αντιδράσουμε ως Πολιτεία (στις διαστάσεις του ενεργειακού και στην κλιμάκωσή του στην οικονομία) πρέπει να επαναφέρουμε το αναπάντητο για 40 χρόνια ερώτημα (τέθηκε μετά το 1980) αν θέλουμε και πώς θέλουμε τη βιομηχανία στη δική μας χώρα.

Ερώτημα που εμείς πιστεύουμε ότι δεν έχει απαντηθεί. Διαφορετικά, δεν θα βρισκόμαστε στο σημείο  των ναι μεν αλλά... για τις πολλές ανάγκες της βιομηχανικής μας παραγωγής.

Ανάγκες που η κάλυψή τους δεν αντέχει σε αδιέξοδες συζητήσεις, όπως αυτά που θα συμβούν αν το ενεργειακό δεν ξεπεραστεί έτσι εύκολα όσο κάποιοι νομίζουν...

Η στήλη και οι σημερινές γραμμές δεν γράφονται με διάθεση συνηγορίας υπέρ της βιομηχανίας για τακτοποίηση, με δικές μας προτάσεις και λύσεις, του πολύπλευρου ενεργειακού ζητήματος στο σκέλος πού αφορά τόσο την κοστολόγηση, όσο και την τιμολόγησή του για την παραγωγή μας (την κάθε παραγωγή μας).

Θεωρούμε, όμως, ότι είναι ακόμη μια αφορμή (δυσάρεστη αφορμή) για να ξεκαθαρίσουμε τα όρια της οικονομικής πολιτικής μας και τον τρόπο με τον οποίο θέλουμε να την παρουσιάσουμε στους υποψήφιους επενδυτές.

Αναπτυξιακή και επενδυτική πολιτική ικανή να δώσει θετικές εικόνες ευκαιριών στην Ελλάδα και να προσελκύσει τα κεφάλαια εκείνα για τα οποία κυριαρχεί ο προβληματισμός της ανταγωνιστικότητας σε ό,τι αφορά τις προϋποθέσεις προσέλκυσής τους.

Εάν λοιπόν η εικόνα που θα σχηματοποιήσουμε εντός και εκτός Ελλάδας, ότι η ενεργειακή μας πολιτική (ως προς τη διαχείριση του νέου κόστους που προκαλεί η ακρίβεια) δεν είναι ισότιμη με αυτά που ισχύουν όχι μόνο στην κεντρική Ευρώπη αλλά και στην Ανατολική και στα Βαλκάνια,τα αποτελέσματα θα είναι αρνητικά και σε βάρος μας.

Και αυτά δεν τα σημειώνουμε τυχαία. Η ενημέρωση που έχουμε για τα πολλά ναι μεν αλλά..., τόσο για τις επενδύσεις ξένων και ντόπιων, όσο και για τις επιχειρηματικές δράσεις μέσα στο 2026 δεν μας βγάζουν εκείνες τις θετικές προοπτικές που θα θέλαμε, αν ζητάμε τα καλύτερα επενδυτικά και επιχειρηματικά δεδομένα δράσεων για την τρέχουσα χρονιά.

Οπότε, αν θέλετε να ανατρέψετε αρνητικά στοιχεία και να συναντήσετε με βεβαιότητα  επενδυτική και επιχειρηματική κινητικότητα στην τρέχουσα χρονιά (όπως επισημαίνουν και ξένοι ενδιαφερόμενοι), καταπολεμείστε και αφανίστε τις ασάφειες σε όλα τα δεδομένα της ενεργειακής πολιτικής που θα ακολουθήσετε και θα εφαρμόσετε στο χώρο της παραγωγής σας. Και ερέθισμα για την επισήμανση αυτή βεβαίως είναι και οι συνθήκες που ακόμη επικρατούν στη βιομηχανική και στη βιοτεχνική μας παραγωγή. Μήπως έχουν δίκιο;

george.kraloglou@capital.gr