Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 11-Μαϊ-2020 00:03

    Η τακτική του "δώστε και σώστε" επιχειρήσεις θα τα κάνει χειρότερα

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Ούτε οι λαϊκισμοί ΣΥΡΙΖΑ με λεφτά της τσέπης μας, ούτε όμως και "μπαλώματα" σε προβληματικές που δεν σώζονται. Ας τελειώνει το "θρίλερ" της 12ετίας.

    Φαίνεται πως, το οικονομικό έγκλημα, της 10ετίας 1974-1985, με τις κρατικοποιήσεις της Ν.Δ. και τις κοινωνικοποιήσεις του ΠΑΣΟΚ, δεν μας έγινε μάθημα. Έγκλημα που πληρώσαμε με περισσότερα από 7 δισ. ευρώ και μια οικονομική κρίση, 2008-2020, να "υποδέχεται" τώρα την επόμενη, της πανδημίας. 

    Πώς αλλιώς να εξηγήσεις τη "μαλθακότητα" (είναι το πιο κομψό... που έχω να πω) της κυβέρνησης στη σκληρή μεν αλλά φανερή πραγματικότητα ότι, πολλές χιλιάδες από τις σημερινές προβληματικές επιχειρήσεις δεν είναι θύματα αποκλειστικά της οικονομικής κρίσης 2008-2020. 

    Δεν είναι θύματα ούτε των capital controls, ούτε της (έστω και απαράδεκτης) φορομπηχτικής τακτικής,  ή της τιμολόγησης της ενεργείας και άλλων χαρατσιών προς την όντως γελοία κρατικίστικη οικονομία της μεταπολίτευσης. 

    Είναι ίσως θύματα και του παιχνιδιού στον διεθνή ανταγωνισμό,  επειδή δεν τον παρακολούθησαν ή μάλλον τον αγνόησαν μαθημένες από παροχές, ανίκανων κυβερνήσεων μας, με λεφτά του κορβανά,  βγαλμένα από λίγους φόρους και πολλά δανεικά.

    Είναι θύματα και της επιλογής τους να παίρνουν "επιχειρηματικό οξυγόνο" από μια κρατικοδίαιτη οικονομία υπολογίζοντας στο "μοίρασμα της κρατικής τράπουλας", με φτηνοκομματικές πολιτικές των κυβερνήσεων (και εντός της κρίσης) για να συντηρηθεί ένα πελατειακό σύστημα στην απόλυτα ελεγχόμενη από το κράτος, οικονομία.

    Είναι θύματα μικροπολιτικών με "πλάγιες ενισχύσεις" από μηχανισμούς προμηθειών του τεράστιου μονοπωλιακού (και μονίμως ζημιογόνου) κράτους επιχειρηματία στους τομείς ενέργειας,  προμηθειών πετρελαίου και ηλεκτρικού ρεύματος, προμηθειών ειδών άμυνας, μεταφορών, συγκοινωνιών, νερών, ορυκτών και κατασκευών,  μέχρι και στο 80% των αναγκών μας. 

    Η αλήθεια βέβαια είναι πως έτσι και έχεις κράτος "Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει..." δεν αποκλείεται να ξεχαστείς και ως ιδιώτης. Να πιστέψεις ότι από τις κρατικές δουλίτσες μπορεί να τα βγάλεις πέρα... Οπότε άσε τον ανταγωνισμό να κουρεύεται...

    Και θα πει ψέματα όποιος ισχυρισθεί πως ένα (αρκετά σημαντικό) μέρος των φαινομένων αυτών δεν είναι και σήμερα ορατό ως εικόνα της προβληματικής μας επιχειρηματικότητας...

    Ασφαλώς και είναι. Και θα βγάλουν μάτι αν κάποιες μικροπολιτικές (φαυλοκρατικές κατά τη γνώμη μου) τις αγνοήσουν και τις βάλουν στο ίδιο τσουβάλι με επιχειρήσεις (μεσαίες και μικρές στην πλειοψηφία τους) που ούτε μετανάστευσαν,  ούτε μετέφεραν την έδρα τους στη Βουλγαρία, στην Κύπρο,  έχοντας ποδάρι στην Ελλάδα..., για να μη χάνουν ευκαιρίες παροχών όπως και οι σημερινές του κορονοϊού...

    Αντίλογος υπάρχει. Ότι έτσι συμβαίνει στην ελεύθερη οικονομία. Αυτά είναι τα συν και τα πλην στον καπιταλισμό. Και ας φρόντιζαν οι κυβερνήσεις να κλείσουν τα σύνορα, με χρηματοδοτήσεις και φορολογικά κίνητρα.

    Σύμφωνοι. Αλλά αυτά έγιναν. Και σήμερα δεν θα είναι καθόλου όμορφα αν πληρώσουμε εμείς,  από τους φόρους μας, το κομμάτι και των επιχειρήσεων που έκαναν τα κουμάντα τους... και με την έδρα τους και με τις εκτός Ελλάδας καταθέσεις τους αλλά παραμένουν προβληματικές...

    Η δε τραγωδία με την ανεργία δεν αρκεί για να καλύψει ένα νέο "μηχανάκι" χρηματοδοτήσεων και παροχών σε επιχειρήσεις που σέρνονται (μια ολόκληρη 12ετία) σε βάρος των άλλων που αγωνίζονται. 

    Σε βάρος εκείνων που φροντίζουν να μην παθαίνουν ιλαρά... τα δάνειά τους αλλά πληρώνουν μέχρι τα πρόστιμά τους στο κράτος, πράγμα σπάνιο έως δακτυλοδεικτούμενο..., στην Ελλάδα. 

    Μας αρέσει λοιπόν ή δεν μας αρέσει,  ανάμεσα στα άλλα σακατιλίκια της οικονομίας μας κυριαρχεί η αδυναμία (σκόπιμη ίσως) των κυβερνήσεων (όλων των κυβερνήσεων της 12ετούς κρίσης) να ξεχωρίσουν τις επιχειρήσεις που οφείλουν να στηρίξουν, (αυτές που παραμένουν στον αγώνα της οικονομίας και στις μάχες για την ανεργία) από τις προβληματικές που στέκονται ανοικτές μόνο από τις παροχές αλλά και για τις παροχές...

    Αν η αδυναμία μας αυτή δεν ξεπερασθεί, θα παραμείνουν και όλοι οι γνωστοί διάδρομοι φτηνού λαϊκισμού στην οικονομία που άνοιξαν (1974-1985) οι σκοπιμότητες κρατικοποιήσεων και κοινωνικοποιήσεων, για ανταπόδοση κομματικών χρεών σε κομματόσκυλα και αφισοκολλητές, στο όνομα ενός ψευτοσοσιαλισμού και της κρίσης (πετρελαϊκή τότε) και της ανεργίας, όπως συμβαίνει και σήμερα. Ιδού η Ρόδος λοιπόν, για την κυβέρνηση. Θα καλλιεργήσει την όρεξη για αποζημιώσεις... και σε προβληματικές, μιας 12ετίας, ή, επιτέλους, θα ξεκαθαρίσει την κατάσταση;

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ