Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 02-Απρ-2020 00:03

    Να δέσουμε τις ζώνες μας για το τι έρχεται...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Με τον ΣΥΡΙΖΑ να σφάζεται στο όνομα των μικρομεσαίων (!!!). Και την κυβέρνηση σε αγώνα δρόμου για τη μεσαία τάξη, είναι απίστευτο το τι μας περιμένει.

    Και ας μείνουμε στην κυβέρνηση και τον κ. Μητσοτάκη που θέλει δεν θέλει,  του αρέσει δεν του αρέσει,  μπήκε από χθες αναγκαστικά στον "διάδρομο" του "αγώνα δρόμου" που έστησε ο ΣΥΡΙΖΑ (δηλώσεις του συντρόφου Χαρίτση) για το ποιος θα βγει πρώτος στη σωτηρία των μικρών, των μεσαίων και της μεσαίας τάξης. 

    Άντε πάλι. Στη πρώτη γραμμή η μεσαία τάξη,  για να έχει η αρένα θεάματα... (και όπως πάντα χωρίς άρτο).

    Ποιος από τους δύο; Η Ν.Δ. ή ο ΣΥΡΙΖΑ θα σώσει τελικά τις κάπου 300-350.000 βιοτεχνίες και χειροτεχνίες (από τις πάνω από 600.000 του 2008 και πριν) που μένουν ακόμη στη χώρα να καλύπτουν αυτό που κάποτε λέγαμε εθνική δευτερογενή παραγωγή;

    Ποιος θα φέρει πίσω την επιχειρηματική μετανάστευση; Και,  προκειμένου να "στεφανωθεί",  ποιος θα ανοίξει δρόμο επιστροφής, στους πάνω από 600.000 Έλληνες του εξωτερικού; 

    Αυτό έχει σημασία για τους αριστερούς. Αγώνας δρόμου που να συντηρεί τον διχασμό και όχι εθνικό "σπορ" για να πάμε παραπέρα την οικονομία. 

    Η σκυταλοδρομία, ως εθνικό αγώνισμα, είναι άγνωστη στην ελληνική πολιτική σκηνή. Η σκυταλοδρομία στην οικονομία με συγκεκριμένους στόχους,  βασισμένους σε εθνικό σχέδιο, είναι σπορ μόνο για κουτόφραγκους...

    Αδιάφορο,  αν αποτέλεσε, (μετά το 2010), εθνικό και λαοφιλέστατο σπορ στον αγώνα να βγουν από τα μνημόνια και να ανακάμψουν τις οικονομίες τους η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η δική μας Κύπρος. Η Κύπρος που μπήκε "βράδυ" στα μνημόνια και βγήκε "την άλλη μέρα το πρωί", με την αντιπολίτευση σχεδόν στο πλευρό της κυβέρνησης. 

    Εμείς εδώ θα κατεβούμε στην αρένα να σφαχτούμε. Από την μια οι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ .Από την άλλη οι φιλελεύθεροι της Ν.Δ. Και γύρω -γύρω το ΠΑΣΟΚ.  

    Το δυστύχημα όμως για την Ελλάδα είναι ότι οι κερκίδες της αρένας είναι πάντα γεμάτες.

    Γεμάτες,  με τις δικές της "θύρες" και σημαίες η κάθε πλευρά. Το αν στην πίστα σφάζονται ιδέες, η οικονομία, η παιδεία,  η υγεία και το μέλλον των παιδιών αποδεικνύεται θέμα δευτερευούσης σημασίας 

    Μέσα σε αυτό το σκηνικό (του εμείς και εσείς, του ΣΥΡΙΖΑ),  μιας  αμήχανης παραγωγικής,  τουριστικής και εμπορικής αγορά και με το κράτος-αφέντη, να ορθώνει οχυρά και τείχη απλησίαστα, καλείται ο σημερινός πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, να τα βγάλει πέρα.

    Πώς; Πιάνοντας ό,τι πιάνεται και σώζοντας ό,τι σώζεται από τη διαλυμένη οικονομία (που θα παραλάβει φεύγοντας ο κορονοϊός) με 1.000.000 άνεργους, 2.000.000 εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα με μεροκάματα ή μισθούς της συμφοράς,  μαύρη εργασία,  μαυραγορίτες και στην απέναντι πλευρά 1.000.000 κρατικούς υπαλλήλους (σε κυβέρνηση, ΔΕΚΟ, Οργανισμούς και τοπική αυτοδιοίκηση) που αν αφαιρέσεις τους 500-600.000 χρήσιμους (για την άμυνα την ασφάλεια, την παιδεία και την υγεία) οι άλλοι μας κοροϊδεύουν με το γνωστό "…ας μου δώσουν δουλειά να δουλέψω …"    

    Στον άλλο "διάδρομο" θα "τρέχει" ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος χθες θυμήθηκε ξανά να βγάλει κλάμα γοερό…, για τους μικρούς και τους μεσαίους της χώρας που τους ξέχασε ο Μητσοτάκης από τα μέτρα…. 

    Βροχή οι λυγμοί της Κουμουνδούρου για τους "γδαρμένους" από τον ΣΥΡΙΖΑ της μεσαίας τάξης. Και τι δεν μοίρασε ο σύντροφος Χαρίτσης. Δάνεια με το κράτος - πατερούλη εγγυητή. Επιδόματα με το κράτος-πατερούλη να προστατεύει τους μπολσεβίκους του. Τσάμπα μισθολογικό και ασφαλιστικό με κρατικά λεφτά 2 δισ. που τα θεωρεί περίπου τρίχες… 

    Είπε και άλλα ο σύντροφος. Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγει και στην Ευρώπη να βάλει τα πράγματα στην θέση τους μεταξύ βορρά και νότου. Την φράου Μέρκελ την ξέχασε.

    Να δέσουμε λοιπόν τις ζώνες μας για το τι έρχεται όπως ορθά μας προτρέπει ο πάντα εξαιρετικός dritz (πάλι μου έβγαλε τίτλο και θέμα) γιατί, προσθέτω εγώ, η εικόνα στην οικονομία, μετά τον κορονοϊο,  δεν θα είναι μόνο η απέραντη ξηρασία. Θα έχουμε και πρόβλημα "υλικών" ποιότητας για να την ξαναχτίσουμε. Γιατί αυτά που προσφέρονται να μας πουλήσουν, τότε, οι πολιτικές "μάντρες", δείχνουν, από σήμερα, την φτηνή τους ποιότητα.

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ