Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 20-Μαϊ-2019 00:02

    Στο "ψυγείο" η οικονομία

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Ο ΣΥΡΙΖΑ (ως πρώτη φορά αριστερά) θα σκορπίσει. Θα μείνει μόνο ο λαϊκισμός του. Το κόστος θα το πληρώσει η οικονομία. Πρώτη φάση το "ψυγείο".  

    Από το 2020 και βλέπουμε για την οικονομία. Προς ώρας, θα παραμείνει, μέχρι τον Οκτώβριο, "γήπεδο" για πολιτικές και προεκλογικές κονταρομαχίες...

    Ό,τι έτρεχε ή ήταν δυνατόν να τρέξει μέσα στο 2019 (Ελληνικό, ΟΛΠ, Ναυπηγεία, Μεταφορές, Ενέργεια , πετρέλαια) έχει ήδη περάσει σε φάση παγώματος. 

    Στο "ψυγείο", λοιπόν όπως το λέει η αγορά. Κανείς δεν θα κινηθεί και δεν θα κινήσει τίποτε στην οικονομία μέχρι το τέλος του 2019, που θα έχει ξεκαθαρίσει (κάπως) ο πολιτικός ορίζοντας. 

    Με τον ΣΥΡΙΖΑ όμως να έχει χειροπιαστά τα στοιχεία κατάρρευσής του δεν διακρίνεται άλλη λύση από το "χαρτί" των σκανδάλων, της λάσπης και του δήθεν λαϊκού ξεσηκωμού. 

    Αυτό είναι που λογαριάζουν οι επιχειρήσεις και οι επιχειρηματίες που αποστασιοποιούνται. Γι' αυτό "ταμπουρώνονται" πίσω από το επιχείρημα "...άσε να τελειώνουμε με τις εκλογές και βλέπουμε...". Για επενδύσεις βέβαια, ούτε λόγος. Ούτε μια πέτρα πάνω στην άλλη. 

    Το μόνο που θα συμβεί στο "πελατειακό σύστημα" πολιτικών και επιχειρήσεων είναι να δοθούν κάποιες άδειες που έχουν κολλήσει ή να περάσουν κάποιες τροπολογίες (φωτογραφικές για επιχειρήσεις). Αλλά και αυτά δεν θα αλλάξουν την εικόνα.

    Κανείς δεν κινείται για επιχειρηματικά θέματα αν δεν γνωρίζει τι θα συναντήσει στο κράτος. Από τον κλητήρα, που δεν θα ξέρει αν θα πρέπει να χαμογελάσει (με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να χαμογελάς στην ολιγαρχία...), μέχρι τον υπάλληλο που περιμένει ποιο κόμμα θα βγει, για να αξιοποιήσει την καρέκλα του... 

    Το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό οι επιχειρηματίες και πολύ καλύτερα οι επενδυτές. Θεωρούν συνεπώς χαμένο χρόνο να κινήσουν εντός το 2019 τις υποθέσεις ή να εφαρμόσουν κάποια σχέδια, έστω και για συντήρηση των επιχειρήσεων.

    Στην ίδια κατάσταση είναι και το 50% της αγοράς εργασίας που κάνει "εργασιακούς συνδυασμούς" με μαύρα μεροκάματα και επιδόματα όπως στο 80-90% της επαρχίας. Γιατί κανείς δεν είναι βέβαιος (ανεξάρτητα τι ξεφουρνίζει ο ΣΥΡΙΖΑ) ως πότε οι δανειστές θα αφήσουν τα επιδόματα Τσίπρα και τι θα αλλάξει μετά τις εκλογές. 

    Συνεπώς και οι "εργοδότες" της μαύρης εργασίας έχουν λόγους αναμονής και στασιμότητας για το 2019. Αλλά και στο 2020, λόγω ανησυχίας για τη στάση που ή θα θελήσει ή θα είναι σε θέση να κρατήσει η επόμενη κυβέρνηση. 

    Η οποία ασφαλώς και θα λειτουργήσει διαφορετικά σε περίπτωση υπολογίσιμης αυτοδυναμίας ή πιθανής ισχυρής και σοβαρής πολιτικής συνεργασίας. Και αυτό είναι πρόσθετος λόγος που κάνει την κάθε είδους εργοδοσία (ειδικά στην επαρχία) να προστίθεται στους αναμένοντες... πιθανό νέο πολιτικό ορίζοντα. 

    Κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα δεν είναι καθόλου όπως τα ξέραμε ως το 2015 που ανέλαβε την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ. Ακινησία στην οικονομία (πριν από τις εκάστοτε εκλογές) υπήρχε πάντα στη μεταπολίτευση. Και ήταν εύλογη. Αλλά οι πιθανές μεταβολές ήταν προβλέψιμες. Οι δε τάσεις στην οικονομία ορατές και (θετικά) υπολογίσιμες από τον νικητή των εκλογών. 

    Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως διέλυσε και το προβλέψιμο των εξελίξεων της εκλογικής αναμέτρησης. Έδεσε (με τον λαϊκισμό και την επιδοματική τακτική), την κοινωνία μόνο στο άρμα του κράτους και όχι της οικονομίας. Έδεσε επίσης το κράτος με τη βούληση των δανειστών και των αγορών σε ένα "γόρδιο δεσμό", που δεν κόβεται με σπαθί. 

    Θέλει λύσιμο και δέσιμο σε άλλο άρμα. Στο άρμα των ανεπτυγμένων χωρών, (εντός της Ε.Ε) και της ελεύθερης οικονομίας. Θα το δούμε και θα τρομάξουμε όταν οι δανειστές αναβάλλουν, τον Ιούνιο, την πληρωμή της επόμενης δόσης. 

    Η επόμενη κυβέρνηση δεν έχει να λύσει μόνο τα (εκτός μνημονίου) προβλήματα της συνεχιζόμενης κρίσης. Θα ξεκινήσει αναγκαστικά από εκείνα που πρόσθεσε ο Τσίπρας (για να κατέβει προεκλογικά με τη "σημαία" της εξόδου, από το δικό του μνημόνιο). Αλλά αυτό απαιτεί ισχυρή κυβέρνηση (όχι με οριακές δυνάμεις) και πολύπλευρη κουβέντα με τους δανειστές για ρυθμίσεις. Άγνωστο για πόσο χρόνο μέσα στο 2020. Μέχρι να σχηματοποιηθούν οι κάποιες θετικές προοπτικές, η οικονομία, που υποβάθμισε ο ΣΥΡΙΖΑ δένοντάς την (επιχειρηματικά και εργασιακά) ασφυκτικά με το κράτος, θα παραμείνει στο "ψυγείο". Κανείς δεν χαρίζει σε κανένα τίποτε...

    george.kraloglou@capital.gr
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων