Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 21-Αυγ-2020 00:01

    Ηγεσίες υπό αμφισβήτηση

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

    Ένα σημαντικό πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουν ΗΠΑ και Ευρώπη στην προσπάθεια να ανακάμψουν από την υγειονομική αλλά και την οικονομική κρίση, είναι η αμφισβήτηση των κυβερνώντων, της εξουσίας...

    Η επόμενη ημέρα, της ανασυγκρότησης, θα είναι μία πολύ δύσκολη περίοδος. Που θα δοκιμαστούν κυβερνήσεις, θεσμοί, οικονομικά μοντέλα, κοινωνικοί δεσμοί και κοινωνικές αντοχές. Η οικονομική ύφεση δεν ήρθε με τον κορονοϊο. Η πανδημία λειτούργησε ως ένας σαρωτικός καταλύτης που επιτάχυνε και διόγκωσε τα προβλήματα, αλλά σε έναν μεγάλο βαθμό δεν τα γέννησε, δεν τα δημιούργησε. Η πανδημία επιτέθηκε στο... ανοσοποιητικό σύστημα της παγκόσμιας οικονομίας και το εξάντλησε. Αλλά υπήρχαν ήδη... υποκείμενα νοσήματα.

    Τα σκληρά μέτρα και τις δυσάρεστες ίσως αποφάσεις οι οποίες θα ληφθούν σε παγκόσμιο επίπεδο, θα κληθούν να τις εφαρμόσουν ηγεσίες που θα έχουν υποστεί σημαντικές φθορές. Ή που θα κινούνται στο όριο της αμφισβήτησης. Χαρακτηριστικά είναι όσα συμβαίνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επικρατεί τόσο μεγάλη πόλωση, τόσο έντονες αμφισβητήσεις και αντιθέσεις, τόσο χαώδεις διαφορές, που να υπάρχει κίνδυνος ακόμα και για ισχυρή αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος του Νοεμβρίου από τον ηττημένο. Και η διολίσθηση της υπερδύναμης σε πολιτικό χάος.

    Αλλά και στην Ευρώπη, στις δύο κατ’ εξοχήν ισχυρούς πόλους, σε Γερμανία και Γαλλία, οι κυβερνήσεις βρίσκονται υπό καθεστώς έντονης αμφισβήτησης. Στη Γερμανία η Μέρκελ ακόμη γεφυρώνει τις αντιθέσεις και την αδυναμία εξόδου από ένα πολιτικό αδιέξοδο, όμως πολύ δύσκολα θα συνεχίσει να σηκώνει το βάρος σε μία χώρα όπου ήδη εκφράζονται πολυμέτωπες ανασφάλειες και προβληματισμοί με επίκεντρο κυρίως την οικονομία.

    Ο δε Μακρόν ακροβατεί πολιτικά ανάμεσα στον μεταρρυθμιστικό μανδύα, όπου όμως το πολιτικό κόστος είναι ιδιαίτερα βαρύ και τον λαϊκισμό, με έντονη την προσπάθεια τόνωσης του εθνικιστικού αισθήματος των Γάλλων υπό τον φόβο της Ακροδεξιάς. Και σαφώς δεν δείχνει ισχυρός ή αποτελεσματικός ακόμα και όταν προσπαθεί να δείξει ότι επιθυμεί να παίξει γεωπολιτικό ρόλο.

    Αλλά και σε θεσμικό επίπεδο δεν υπάρχει ούτε πυγμή ούτε αναγνώριση ρόλου και ισχύος. Η κυρία Φον ντερ Λάιεν αποδεικνύεται ακριβώς αυτό που εξ αρχής είχε φανεί. Ένα προϊόν συμβιβασμών, με αποδυναμωμένη φωνή, καθώς άλλωστε δεν είναι ισχυροί και οι πόλοι εξουσίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση στους οποίους στηρίζεται. Όπως πολύ ορθά παρατηρούν ορισμένοι, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ό,τι λένε οι συνθήκες της. Από εκεί και πέρα, κάθε κράτος έχει την πολιτική του... Μη μου πείτε άλλωστε ότι αυτό δεν έχει φανεί και στην αδύναμη στην ουσία, όχι στα λόγια, στήριξη της Ελλάδας στην κρίση με την Τουρκία...

    Πώς αυτοί οι ηγέτες θα κατορθώσουν αφενός να εμπνεύσουν και αφετέρου να επιβάλουν όσα θα απαιτηθεί στις κοινωνίες το επόμενο διάστημα; Σε κοινωνίες που θα πλήττονται και από δραματική οικονομική επιβάρυνση; Πολύ δύσκολα.

    Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι σκληρός και κρίσιμος. Και κάτι ακόμα... Πώς θα καταφέρουν να ανταποκριθούν οι ανίσχυρες ηγεσίες στη πρόκληση της περαιτέρω γιγάντωσης ενός παγκόσμιου παίκτη και ανταγωνιστή, της Κίνας; Και μην ακούω περί επιβράδυνσης. Όσοι το υποστηρίζουν ας δουν πιο προσεκτικά τα συγκριτικά στοιχεία... Μία Κίνα που παρεμπιπτόντως -και μην μπούμε σε ιδεολογική συζήτηση και ας μην παραβιάσουμε ανοικτές θύρες...- έχει λυμένο το ζήτημα της ισχυρής κεντρικής ηγεσίας και της αποδοχής σκληρών αποφάσεων, όταν οι άλλοι ψάχνονται...

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ