Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 20-Φεβ-2020 00:01

    Προπαγάνδα και πόλεμος νεύρων από Ερντογάν

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

    Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο... "σουλτάνος" δεν πρόκειται να κάτσει ήσυχος. Πότε με ασύμμετρες επιλογές και πότε με προπαγάνδα επιδιώκει να παίξει στα όρια με τα νεύρα του αντιπάλου του. 

    Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση ο αντίπαλος είμαστε εμείς. Μετρ του ακραίου επικοινωνιακού παιχνιδιού ο Ερντογάν εξακολουθεί στο εσωτερικό της χώρας του να εκτοξεύει στα ύψη την προπαγάνδα. Έφτασε στο σημείο να πει ότι "η Ελλάδα αποδέχεται την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην ανατολική Μεσόγειο”. Αστειότητα; Εννοείται και έλαβε και ορθά και την απαραίτητη αυστηρή διπλωματική απάντηση. 

    Έχω ωστόσο μία απορία. Η επιμονή μας ότι ο Ερντογάν είναι μόνος του και απομονωμένος από παντού και από όλους, πώς τεκμηριώνεται; Δεν έχει φανεί και τόσο αυτό. Προφανώς και είναι το ζητούμενο και αυτό που θα έπρεπε να ισχύει, αλλά μήπως υποτιμάται η διεθνής επιρροή του; Και η αποδοχή του ρόλου του, έστω και από ανάγκη ως παίκτη στη γεωπολιτική σκακιέρα της περιοχής; Μήπως είναι υπερβολή να τον θεωρούμε απομονωμένο; Αν αυτό εξυπηρετεί επικοινωνιακά ΟΚ, αλλά ελπίζω ότι δεν αποτελεί και πεποίθηση...

    Και εδώ γεννάται και μία δεύτερη απορία. Οι χειρισμοί Ελλάδας και Κύπρου σε σχέση με την Τουρκία είναι βέβαιο ότι δίνουν όρος τα έξω την εικόνα μίας συμπαγούς και ενιαίας γραμμής. Δεδομένων των περιορισμένων γνώσεων των περισσότερων από όλους εμάς για όσα πραγματικά γίνονται στο διπλωματικό παρασκήνιο και από τις πόρτες, πιθανώς να εξελίσσεται με ισχυρή ενιαία γραμμή και μεθοδεύσεις η διπλωματική δράση των δύο αδερφών χωρών. 

    Απλά έχω την αίσθηση ότι αυτό θα μπορούσε ίσως να είναι πιο ορατό. Και το αναφέρω γιατί είναι διάχυτη η αίσθηση ότι η συζήτηση για το Αιγαίο και τα ελληνοτουρκικά θα περάσει πρώτα από τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Αν αυτό δεν ισχύει, καμία αντίρρηση. Αν όμως ισχύει, τότε ίσως θα έπρεπε η Τουρκία να νιώσει πιο έντονα την ενιαία αντιμετώπιση. Αν συνομιλήσει κανείς με Κύπριους πολιτικούς ή οικονομικούς παράγοντες μένει με τη γεύση ότι κατά βάθος νιώθουν μόνοι τους. Όπως νιώθουν και αρκετοί αντίστοιχα στην Ελλάδα. Με εξαίρεση βέβαια την στήριξη της Γαλλίας. 

    Τέλος πάντων, είναι βέβαιο ότι έχουν γνώση οι φύλακες και ότι γίνονται και θα γίνουν και στο μέλλον με σύνεση, καθαρό μυαλό, ισχυρή διπλωματία και με αποφασιστικότητα όλες εκείνες οι κινήσεις που θα περνούν στην αντίπαλη πλευρά ότι η Ελλάδα δεν προσφέρεται για "παιχνίδια". Τόσο απλά και ξεκάθαρα. 

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων