Ένα γράμμα -με πικρές αλήθειες- από την Ολλανδία

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Ένα σχόλιο του μέλους του forum του Capital.gr "Nick_" που ζει και εργάζεται πλέον στην Ολλανδία, νομίζω ότι παρουσιάζει μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα οπτική της  ευθύνης όλων μας για την κατάντια αυτής της χώρας. Ένα κράτος ανεύθυνο και αδιάφορο που δεν ενθαρρύνει αλλά αντίθετα αποτρέπει την ιδιωτική πρωτοβουλία, το οποίο όμως  απευθύνεται σε πολίτες αδρανοποιημένους.

"Αγαπητέ κ. Παπακωνσταντίνου,

θα ήθελα να προσθέσω και εγώ από την μεριά μου, όχι ως ανθός πια στα 40 μου μάλλον ως ώριμο φρούτο -ας μου δώσω αυτό τον χαρακτηρισμό για να κρατήσω την απόσταση που δικαιωματικά κατέχουν οι πιο μικροί σε ηλικία, οι πραγματικοί "ανθοί"- την δική μου εμπειρία από την κρύα και συννεφιασμένη Ολλανδία που ζω και εργάζομαι τα τελευταία 5 χρόνια.

Έφυγα από την Ελλάδα όχι γιατί το 2010 είχαν αρχίσει να διαφαίνονται τα της κρίσης που ακολούθησαν -τουλάχιστον στον τομέα/ εταιρεία που εργαζόμουν.
Έφυγα γιατί ήθελα να κάνω ένα καινούριο ξεκίνημα γιατί εκεί κάπου στα 35 αρχίζει και σε τρώει μέσα σου -και πιο νωρίς ίσως- το να προχωρήσεις παραπάνω, να κερδίσεις με την αξία σου να δημιουργήσεις και να φτάσεις μέχρι εκεί που ελεύθερα ανταγωνιζόμενος με άλλους αξίζεις. Κάτι τέτοιο ήταν δύσκολο να το επιτύχω στην Ελλάδα. Για ένα ηλεκτρολόγο μηχανικό και γενικότερα για το επάγγελμα του μηχανικού η Ελλάδα είναι χαμένη υπόθεση. Ειδικά αν θες να ασχοληθείς με R&D. Επίσης το Ελληνικό corporate management έρχεται σε πλήρη συμφωνία με ένα πάρα πολύ καλό άρθρο που πολλά χρόνια πριν είχε δημοσιεύσει το Capital με τίτλο "Ανατολίτικο mamagement"

Μην θέλοντας επομένως να ανοίξω "γραφείο" να " υπογράφω" "μελέτες" ή "ασανσέρ" ή ότι άλλο σκαρφίζεται η Ελληνική νομοθετική αρχή προκειμένω να "σιτίζει" και τον ιδιωτικό τομέα, -ενεργειακά πιστοποιητικά η τελευταία επιτυχία στα charts- βρήκα μια δουλειά σε εταιρεία υψηλής τεχνολογίας εδώ στην Ολλανδία και σε διάστημα 4 ετών ανέβηκα ιεραρχικά, έναντι και Ολλανδών, βρήκα μια ευκαιρία να κάνω spin out μια activity που η εταιρεία που εργαζόμουν δεν θεωρούσε part of core business, άνοιξα δική μου εταιρεία και απασχολώ και 5 Έλληνες που ήρθαν εδώ έχοντας αηδιάσει από το ότι συμβαίνει στην Ελλάδα. Τα διαδικαστικά για την εταιρεία μου πήραν 2 εβδομάδες, όλα ηλεκτρονικά, εκτός της επίσκεψης στον συμβολαιογράφο για την υπογραφή του καταστατικού με κόστος 857 ευρώ και 50 ευρώ για την εγγραφή στο Εμπορικο επιμελητήριο.

Να μην ξεχάσω ότι έλαβα στη εβδομάδα μέσα και επιστολή από τον Δήμο που μου ευχόταν καλή επιτυχία, στήριξη της προσπάθειας και ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ για το ότι επενδύω στην Ολλανδία -είδαν οτι δεν είμαι Ολλανδός μαλλον-
Οι Ολλανδοί -οι οποίοι θεωρούνται οι open minded της Ευρώπης αλλά στην ουσία είναι 10 φορές πιο μονοδιάστατοι από τους Γερμανούς που θεωρούμε "κολλημένους"- δεν δίστασαν στιγμή να στηρίξουν την όλη προσπάθεια. Μου είπαν κάτι πολύ απλό. Η τεχνολογία θέλει να δημιουργήσεις ecosystem. Με όλους τους οργανισμούς μικρούς μεγάλους, μέσα. Εγώ από την μεριά μου θα πρόσθετα ότι θέλει και την ανάλογη κουλτούρα. Ένα οικονομικό σύστημα εννοώ όχι απλά τεχνολογικό. Όλα αυτά τα οποία λέγονται για την "ανάπτυξη" που έρχεται είναι απλά "γραφικά".

Έχουμε συνηθίσει πιστεύω στην κοινή ασχήμια και δεν το καταλαβαίνουμε πλέον. Άσχημες πόλεις, διαλυμένοι κάδοι, χιλιοτρακαρισμένα μέσα μαζικής μεταφοράς, απλά το μάτι μας τα προσπερνάει. Είναι σαν να έχουμε ένα σπίτι άνω κάτω βρώμικο και να φέρουμε κάποιον να του το πουλήσουμε και να του πούμε μην κοιτάς εδώ κοίτα τι θέα έχει στην θάλασσα.

Οι "ξένοι" οι επενδυτές ο καθένας λαμβάνει μια άποψη του που έρχεται να τοποθετήσει τα χρήματά με το που θα πατήσει το πόδι του στο Βενιζέλο. Και έρχονται από χώρες όπου υπάρχει σύστημα. Όπου όμως το σύστημα και αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά, πηγάζει από το επίπεδο του πολίτη. Το κράτος απλά διατηρεί την τάξη.

Ένας οργανισμός κ. Παπακωνσταντίνου, δημιουργείται από κύτταρα που θέλουν να ζήσουν να αναπτυχθούν να μεγαλώσουν. Εμείς περιμένουμε να έρθει μια πυρηνική βόμβα επένδυση που θα αλλάξει τα πάντα. Μόνο στο Dubai έγινε αυτό γιατί ήταν τόσα πολλά τα χρήματα από τα πετρέλαια που οι Δυτικοί και οι Αμερικανοί έπρεπε να τα γυρίσουν πίσω στις χώρες τους μέσω των εταιρειών τους  που δραστηριοποιήθηκαν εκεί.

Εμείς τι περιμένουμε? Να ξεπουλήσουμε? Μα αυτό είναι ανάπτυξη που κατά την προσωπική μου άποψη έρχεται σε δεύτερο στάδιο. Το πρώτο είναι το "φουγάρο". Προστιθέμενης αξίας προϊόντα κυρίως και μετά υπηρεσίες. Ο τουρισμός είναι το θέμα μας και πόσοι θα έρθουν Ελλάδα να αγοράσουν παραθαλάσσια οικόπεδα να κάνουν ξενοδοχεία? Ας μην έρθει κανένας. Ας το κάνουν Έλληνες επιχειρηματίες. Στην τελική τι θέλουμε να γίνουμε? Ατόλη του Ειρηνικού?  Το Παρίσι ως πρωτεύουσα έχει από μόνο του 25Μ τουρίστες τον χρόνο και εμείς η τουριστική χώρα με βαριά βιομηχανία τον τουρισμό "Rooms to let Maria" 20Μ. Ας κλείσουν την Thales τότε οι Γάλλοι και την Airbus.

Όσο θα θεωρείται κ. Παπακωνσταντίνου ότι το κάθε σπίτι έχει υφαλοκρηπίδα το πεζοδρόμιο μπροστά από την εξώπορτά του, όσο οι κάδοι θα σπρώχνονται τις νύχτες μπροστά από το σπίτι του γείτονα, όσο η πλατεία Κολωνακίου θα θεωρείται Maximilian Strasse γιατί θα παίρνει αξία από διερχόμενους κ@λους και όχι από την αρχιτεκτονική των γύρω κτιρίων, έτσι και οι επενδύσεις που θα έρθουν θα είναι επίσης του κ@λου για να είναι σε πλήρη αρμονία με τον περίγυρο.

Η Ελλάδα δεν τρώει τα παιδιά της. Τα πόδια της πυροβολεί. Έτσι απλά..."

dimitris.papakonstantinou@capital.gr