Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 14-Μαϊ-2010 09:36

    Γιατί δεν θα επιτευχθεί ο στόχος του 20% για τις ΑΠΕ

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Του Ι. Π. Στεφανάκου

    Από την αιτιολογική έκθεση του υπό ψήφιση νομοσχεδίου για τις ΑΠΕ διαβάζουμε ότι η πρώτη βασική ρύθμιση είναι: 

    "Καθορίζεται εθνικός δεσμευτικός στόχος 20% για τη συμμετοχή των ΑΠΕ στην κάλυψη της τελικής κατανάλωσης ενέργειας το 2020 (αντί του 18% που προβλέπει η Οδηγία 28/2009 για τη χώρα μας). Καθορίζεται αντίστοιχος εθνικός στόχος 40%, κατ΄ ελάχιστον, για τη συμμετοχή των ΑΠΕ στην κάλυψη της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας το 2020."
    Όμως στα μεγάλα λόγια είμαστε άπιαστοι (ακόμη και την κοινοτική οδηγία ξεπερνάμε…) στην πράξη όμως υπονομεύουμε εμείς οι ίδιοι την προσπάθεια.
    Για το 2010 είχαμε στόχο πιο ρεαλιστικό, 20,1% από ΑΠΕ στην κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας μόνο. Και να τι πετύχαμε έως το Δεκέμβριο του 2009.

    ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΕ ΓΙΑ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΣΤΟΧΟΥ ΤΟ 2010

     

    ΙΣΧΥΣ

    ΙΣΧΥΣ

    ΕΝΕΡΓΕΙΑ

    ΕΝΕΡΓΕΙΑ

    ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

     

     (MW)

     (MW)

    (GWh)

    (GWh)

    (%)  

    (%)  

    ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ

    3648

    917

    7670

    1908

    10.67

    3.35

    ΜΙΚΡΑ ΥΗΕ

    364

    183

    1090

    657

    1.52

    1.16

    ΜΕΓΑΛΑ ΥΗΕ

    3325

    3060

    4580

    4955

    6.37

    8.71

    ΒΙΟΜΑΖΑ

    103

    41

    810

    182

    1.13

    0.32 

    ΓΕΩΘΕΡΜΙΑ

    12

     

    100

     

    0.14

      

    ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ

    200

     

    200

     

    0.28

      

    ΣΥΝΟΛΑ

    7652

    4201

    14450

    7702

    20.11

    13.54 

    ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009 (ΔΙΑΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ)


    Είχαμε λοιπόν συμμετοχή από ΑΠΕ μόνο κατά 13,54% και αυτό το ποσοστό καλύφθηκε κατά το 64% (δηλαδή το 8,71% του συνόλου της ηλεκτρικής παραγωγής) από την παραγωγή των μεγάλων Υδροηλεκτρικών Έργων της ΔΕΗ.

    Όμως το ΥΠΕΚΑ και οι σύμβουλοί του "Ταλιμπάν της οικολογίας" θεωρούν σε πλήρη αντίθεση και προς τις γνωμοδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και με την πρόσφατη κοινοτική οδηγία 28/2009, ότι τα μεγάλα Υδροηλεκτρικά Έργα δεν είναι ΑΠΕ.

    Έτσι καλύψαμε το 2009 με τις υπόλοιπες ΑΠΕ το 4,8% μόνο της συνολικής ηλεκτρικής παραγωγής. Τώρα το πώς θα γίνει το 4,8% σε μια δεκαετία 40% ένας Θεός ξέρει... Ας πούμε όμως ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει με offshore μεγάλα Αιολικά Πάρκα.

    Για να δούμε όμως τα πραγματικά νούμερα και τις τεχνικές απαιτήσεις ενός τέτοιου εγχειρήματος. Διαβάζουμε από παλαιότερη έκθεση της ΕΛΕΤΑΕΝ (Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενεργειας):

    "...Η ποσοτική μετάφραση των δεσμευτικών αυτών στόχων για το 2020, ισοδυναμεί με την ανάγκη εγκατάστασης τουλάχιστον 10.000 MW αιολικών πάρκων στην Ελλάδα."
    Και στην συνέχεια, "...Σημειώνεται ότι με βάση τις επίσημες ανακοινώσεις της ΡΑΕ στην 4η Ημερίδα της ΕΛΕΤΑΕΝ, οι μελέτες ευστάθειας και αξιοπιστίας του ηλεκτρικού συστήματος υπό συνθήκες μεγάλης διείσδυσης αιολικής ενέργειας που έχουν εκπονηθεί από τη ΡΑΕ και το ΔΕΣΜΗΕ, συμπεραίνουν ότι η υλοποίηση της εγκεκριμένης Μελέτης Ανάπτυξης του Συστήματος Μεταφοράς (ΜΑΣΜ) εξασφαλίζει την απρόσκοπτη σύνδεση και διείσδυση μόνο 5.500 MW αιολικών πάρκων στο διασυνδεδεμένο σύστημα χωρίς οικονομικές ή άλλες συνέπειες για αυτά. Η ισχύς αυτή αυξάνεται σε 6.000-6.200 MW αν συμπεριληφθούν και τα αιολικά πάρκα στα μη διασυνδεδεμένα νησιά. Επομένως, είναι σαφές ότι απαιτούνται πρόσθετα έργα, μέτρα και πολιτικές διότι ο τρόπος με τον οποίον έχει προγραμματισθεί να αναπτυχθεί το ηλεκτρικό σύστημα της Χώρας δεν εξασφαλίζει ούτε καν την προσέγγιση των στόχων του 2020."

    Και ένα από τα συμπεράσματα της παραπάνω έκθεσης:

    "...Η έννοια της αποθήκευσης ενέργειας στο διασυνδεδεμένο σύστημα, πρέπει να αποτελέσει σημαντική παράμετρο του σχεδιασμού. Η αντλησιοταμίευση είναι σήμερα η πιο άμεση λύση. Επομένως πρέπει να υπάρξει ένα άμεσο πρόγραμμα μελέτης για την διερεύνηση της πιθανής μετατροπής υφιστάμενων υδροηλεκτρικών σταθμών αλλά και η αναζήτηση νέων κατάλληλων θέσεων."
    Τώρα το ποιός κοροϊδεύει ποιόν ας το συμπεράνει ο αναγνώστης, εμείς απλά να προσθέσουμε ότι με συνθήματα και παραπληροφόρηση ανάπτυξη δεν γίνεται.

    Και το μέγεθος της υποκρισίας τους δεν περιγράφεται, για να πετύχουμε το στόχο της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας κατά  40% από ΑΠΕ το 2020, συνυπολογίζουμε (όπως κάνουν φυσικά και οι ... κουτόφραγκοι αλλά όχι υποκριτές Ευρωπαίοι) και την παραγωγή από τα υπάρχοντα μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα, που κατά τους δικού μας "φωστήρες" δεν είναι όμως ΑΠΕ, γιατί άλλως τα νούμερα δεν βγαίνουν με τίποτα, ούτε και με την μαζική διείσδυση των offshore Αιολικών Πάρκων, όπως δεν βγήκαν άλλωστε και οι αντίστοιχοι στόχοι για το 2010.

    Μήπως λοιπόν έως ότου τουλάχιστον ξαναορθοποδήσει αυτή η έρημη χώρα, θα πρέπει οι αρμόδιοι, δηλαδή ο Πρωθυπουργός, να βάλει στην άκρη τις έξαλλες, ακραίες  και αναξιόπιστες φωνές παραπληροφόρησης όπως π.χ. της WWF και άλλων  παρομοίων που απαιτούν να μένουν ανενεργές ιδιαίτερα παραγωγικές επενδύσεις;

    Όπως πχ, το καθ’ όλα έτοιμο εδώ και χρόνια να λειτουργήσει Υδροηλεκτρικό Έργο της Μεσοχώρας γιατί δήθεν είναι τμήμα της εκτροπής του Αχελώου, το φράγμα του Αγίου Νικολάου γιατί δήθεν πνίγει το ιστορικό γεφύρι της Πλάκας στον Άραχθο, το φράγμα του Αυλακίου γιατί δεν υπάρχουν διαχειριστικά σχέδια, το φράγμα του Τεμένους γιατί δήθεν είναι ακριβό κλπ, κλπ) ή και ακόμη γιατί όχι, αφού πρέπει να ... γκρεμίσουμε άμεσα όλα τα φράγματα.

    Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι τα διαχειριστικά σχέδια των υδατικών πόρων των περιοχών της χώρας γίνονται από την εποχή του Πεπονή στο ΥΠΑΝ το … 1987 και ακόμη εκκρεμούν και ακόμη γίνονται. Μήπως απορεί λοιπόν κανείς ακόμη για το πρόσφατο κατάντημά μας;

    Πώς φαντάζονται άραγε μερικοί αυτή τη χώρα; Ως μια Αϊτή που οι Έλληνες επιστήμονες θα εκτελούν χρέη σερβιτόρων και οι υποδομές θα παραμένουν  στα επίπεδα της περασμένης 50ετίας;

    Είναι λοιπόν απαραίτητο να επανέλθει στο σχέδιο νόμου για τις ΑΠΕ η διάταξη για τα Υδροηλεκτρικά Έργα και τα έργα αντλησιοταμίευσης και να ψηφιστεί από την ολομέλεια της Βουλής η πρόταση  που οι "Ταλιμπάν της οικολογίας" κατάφεραν να εξοβελίσουν, γιατί χωρίς αυτή δεν γίνονται νέα μεγάλα υδροηλεκτρικά,  δεν επιτυγχάνεται  μαζική διείσδυση Αιολικών, δεν επιτυγχάνονται οι δεσμευτικοί στόχοι της χώρας.

    Διαφορετικά τα ίδια τα νούμερα και οι προβλέψεις του νόμου θα είναι κυριολεκτικά λόγια του αέρα...

    * Ο Ι.Π. ΣΤΕΦΑΝΑΚΟΣ είναι Δρ. πολιτικός μηχανικός, Λέκτορας ΕΜΠ
    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ