Το κόστος ενέργειας στη βιομηχανία χρειάζεται απαντήσεις

Του Δημήτρη Μαθιού

Είναι μάλλον σκόπιμο να ξεκινήσω με το ερώτημα αν έχουν απαντηθεί ανησυχίες, προτάσεις για λύσεις και επισημάνσεις της βιομηχανίας για το ενεργειακό κόστος στην παραγωγή. Εμείς νομίζουμε ότι το βάλαμε πολύ σωστά και αντικειμενικά στο τραπέζι των συζητήσεων, αλλά περνάει επικίνδυνα ο καιρός και παραμένει ακόμη αναπάντητο.

Ποια είναι η συνέπεια; Το υψηλό ενεργειακό κόστος να υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας. Να ενισχύει τις πληθωριστικές μας πιέσεις. Και να απειλεί την παραγωγική βάση της χώρας με εξαιρετικά πρόσθετα βάρη στη βιομηχανική παραγωγή μας.

Παράλληλα, παρά τη μεγάλη διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και τη σταθεροποίηση του κόστους φυσικού αερίου, η Ελλάδα εξακολουθεί να καταγράφει από τις υψηλότερες τελικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη.

Η απάντηση που συνήθως παίρνουμε στο όλο θέμα είναι η εφαρμογή του Target Model στην ελληνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

Δυστυχώς, το έχουμε επισημάνει και αυτό, το Target Model στην ελληνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα και δεν οδήγησε ούτε σε μείωση των τιμών ούτε ενίσχυσε τον ανταγωνισμό. Η δε έλλειψη επαρκούς ρευστότητας και ανταγωνισμού στην προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας επιβαρύνει δυσανάλογα τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις και περιορίζει τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης καλύτερων τιμών.

Μένει, συνεπώς, χωρίς απάντηση και το τελικό ερώτημα ποια μέτρα θα ληφθούν τόσο για χαμηλότερο ρεύμα στους καταναλωτές όσο και για το υψηλό κόστος της βιομηχανίας, αλλά και ποιες μεταρρυθμίσεις θα γίνουν αναφορικά με τη λειτουργία του Ελληνικού Χρηματιστηρίου Ενέργειας, ώστε η τιμή χονδρικής πώλησης ηλεκτρικού να μη διαμορφώνεται με βάση την πάντοτε ακριβότερη Οριακή Τιμή.

Νομίζω δε πως είναι χρήσιμο να μη παραλείψουμε ότι η Ιταλία, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Σουηδία και, παραδίπλα μας, η γειτονική Βουλγαρία μέχρι την Τσεχία και τη Ρουμανία εξασφαλίζουν προϋποθέσεις ενεργειακού κόστους σε σημείο που να προσελκύουν και επενδύσεις σε μια τόσο δύσκολη (ενεργειακά) εποχή όπως η σημερινή.

Να μη προσπερνάμε δε και την ακατανόητη επιμονή της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παροτρύνει τα κράτη-μέλη της να εξασφαλίσουν έως και 50% φθηνότερες τιμές στην ενέργεια και να την πάνε έως τα 50 ευρώ, για να μη χαθεί, όπως επιμένουν οι υπεύθυνοι της Επιτροπής, το επίπεδο ανταγωνιστικότητας στην Ε.Ε.

Συνεπώς, αυτό που δεν βλέπουμε και πρέπει να μας προβληματίσει από σήμερα είναι το ποιος τελικά θα πρέπει να χρεωθεί το κόστος παραγωγής, για το οποίο κανείς δεν δίνει σήμερα πειστική απάντηση.

Θεωρώ, τέλος, πως δεν είναι υπερβολή να πούμε πως η μείωση των σημερινών τιμών στο ηλεκτρικό ρεύμα αγγίζει καθαρά και τα πολιτικά θέματα. Θα το δουν όμως έτσι και στην κυβέρνηση;

*Ο κ. Δημήτρης Μαθιός είναι ο Εκτελεστικός Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΣΒΑΠ