Ώρα να ελέγξουμε προσεκτικά τις πωλήσεις ακινήτων σε ξένους σε Θράκη και "ευαίσθητες" περιοχές

Του Ηλία Παπαγεωργιάδη

Έχω δουλειές στα ακίνητα στην Ελλάδα (ως επενδυτής, όχι μεσίτης) και σκοπεύω τα επόμενα χρόνια να αναπτύξω ακόμη περισσότερες, για Έλληνες και ξένους επενδυτές. Άρα, σύμφωνα με το στενό μου συμφέρον το "σωστό" θα ήταν να πιέζω για να μην υπάρχει κανένας περιορίσμος στις πωλήσεις ακινήτων σε ξένους, έτσι ώστε να επωφεληθώ και εγώ από αυτή την κατάσταση. 

Ταυτόχρονα όμως είμαι και Έλληνας, που συνομιλεί με συμπολίτες του από κάθε σχεδόν σημείο της Ελλάδας και καταλαβαίνει πως αυτό που συμβαίνει πλέον σε κάποιες περιοχές αρχίζει να γίνεται εθνικά επικίνδυνο. 

Η κατάσταση σήμερα

Ας πάρουμε ως παράδειγμα τη Θράκη... 

• Μου μεταφέρεται από ανθρώπους της αγοράς εκεί πως οι πωλήσεις ακινήτων σε ξένους έχουν αυξηθεί πολύ.

 

• Το ίδιο και οι πωλήσεις σε δικούς μας Πομάκους, με δάνειο από την τουρκική τράπεζα που έχει υποκατάστημα στην περιοχή. Η αγορά μιλάει για "δάνεια στο 95 – 100% της αξίας του ακινήτου" σε αυτές τις περιπτώσεις, αλλά δεν το ξέρω προσωπικά.

 

• Ενώ λέγεται πως γίνεται "πάρτυ" με το νέο σχήμα των "βουλγαρικών εταιρειών που αγοράζουν ακίνητο στην Ελλάδα, έχοντας από πίσω πραγματικούς ιδιοκτήτες πολίτες εκτός Ε.Ε." 

 

Παραπλήσια είναι η κατάσταση και σε πολλές άλλες "ευαίσθητες" για τη χώρα μας περιοχές, όπως τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και όχι μόνο. Εκεί προς το παρόν η πλειοψηφία των αγοραπωλησιών μου μεταφέρεται ότι αφορά πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όμως η συζήτηση στις τοπικές κοινωνίες είναι η ίδια, σχεδόν παντού: "Αυξάνονται κάθε χρόνο οι πωλήσεις σε πολίτες εκτός Ε.Ε., ειδικά από τη γείτονα χώρα".

Όλα αυτά προσωπικά με ανησυχούν και οι ανησυχίες αυτές αυξάνονται όταν συνομιλώ με ανθρώπους από αυτές τις περιοχές, απλούς πολίτες ή "τοπικούς παράγοντες". Σχεδόν όλοι μου εκφράζουν την ίδια σκέψη: "Υπάρχει πρόβλημα, αυτό μεγεθύνεται κάθε χρόνο, όμως κοιτάμε άπραγοι, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι". 

Αν σκεφθείς πως πλέον μου το αναφέρουν ακόμη και μεσίτες, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι κλπ που πουλάνε σε ξένους, λέγοντάς μου ότι "τώρα κάνω τη δουλειά μου, αλλά ξέρω πως στο μέλλον θα έχουμε πρόβλημα στην περιοχή"... καταλαβαίνεις ότι δεν έχουμε να κάνουμε απλά με την άποψη "κάποιου"...

Οι Ευρωπαίοι πολίτες και ο δυτικός κόσμος

Σε αυτήν την κουβέντα καλό θα ήταν να ξεκινήσουμε με έναν διαχωρισμό: Άλλο πράγμα οι Ευρωπαίοι πολίτες και οι Αμερικάνοι, οι Αυστραλοί, οι Ισραηλινοί, οι Σέρβοι κλπ και άλλοι οι πολίτες τρίτων χωρών, όπως η Τουρκία και άλλες μουσουλμανικές χώρες. 

Δεν είναι το πρόβλημά μας οι πολίτες που ανήκουν "στον δυτικό κόσμο", αλλά και οι Κινέζοι, Γιαπωνέζοι και λοιποί ξένοι που όντως θέλουν να ζήσουν στην Ελλάδα. Προσωπικά δεν βλέπω κίνδυνο ούτε και από Ουκρανούς ή Ρώσους κλπ, δεν νομίζω να διαφωνεί κάποιος με αυτό. 

Όμως ακόμη και για όλους αυτούς, αν θέλουν να αγοράσουν σε παραμεθόριες ή άλλες "εθνικά ευαίσθητες" περιοχές μας, προτείνω να μπουν κανόνες και να δίνεται άδεια από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και την ΕΥΠ, αφού πρώτα εξεταστούν τα πάντα διεξοδικά. 

Το να εμφανίζεται πχ μία εταιρεία από τη Βουλγαρία, να αγοράζει ένα ακίνητο στην Κομοτηνή ή την Αλεξανδρούπολη και πίσω από αυτή να βρίσκονται τούρκοι πολίτες που δεν έχουν ελεγχθεί σε βάθος, μου φαίνεται... ακατανόητο! Δεν είναι "εταιρεία από χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης", αλλά "εταιρεία που δείχνει ότι μπορεί να εξυπηρετεί άλλες επιδιώξεις". 

Οι Τούρκοι, οι υπόλοιποι και ο αντίλογος...

Σε μία χώρα που ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού της έχει την ψευδαίσθηση πως μπορούμε να φιλοξενήσουμε άπειρους μετανάστες και "μετανάστες" (και βασικά όποιον δηλώνει ότι θέλει να έρθει εδώ), καταλαβαίνω πως η άποψη του να αρχίσουμε να ελέγχουμε ποιος αγοράζει στη χώρα μας δεν "ηχεί" πολύ ωραία. 

Δεν υπάρχει όμως χώρα στον κόσμο που δεν έχει σύνορα και δεν προστατεύει τα εθνικά της συμφέροντα. Αν δεν το κάνει, παύει να είναι χώρα και γίνεται "χώρος", όπου καθένας κάνει ό,τι θέλει, όπως θέλει και όποτε θέλει. 

- "Δηλαδή, Ηλία, μας πειράζει που έρχονται τόσοι Τούρκοι στα νησιά μας και ψωνίζουν στα μέρη μας; Ξέρεις τι γίνεται σχεδόν κάθε Παρασκευο-Σαββατοκύριακο στην Αλεξανδρούπολη από Τούρκους επισκέπτες; Γιατί να τους θυμώσουμε και να νιώσουν ότι δεν τους θέλουμε;" μπορεί να σκεφθείς και φαντάζει λογικός ο αντίλογος. 

Φυσικά και δεν μας πειράζει, αν το δούμε εντελώς επιφανειακά. Λεφτά μας αφήνουν οι άνθρωποι και δεν έχουμε κάτι να χωρίσουμε μαζί τους. 

• Άλλο όμως το να είναι πελάτες μας (και είναι ευπρόσδεκτοι).

• Άλλο to να αγοράζουν σπίτια και να φέρνουν τουρίστες για τους οποίους εισπράττουν λεφτά "μαύρα" και κάνουν αθέμητο ανταγωνισμό (το κάνουν και από άλλες χώρες, στο ανέλυσα εδώ).

• Και άλλο να αγοράζουν ακίνητα, θέτοντας τις βάσεις για μελλοντικά προβλήματα εις βάρος της χώρας μας.

Αν δεν θέλεις να καταλάβεις τους κινδύνους που μπορούμε να διατρέξουμε στο μέλλον, αφήνοντας αγνώστους να αγοράσουν μαζικά χιλιάδες ακίνητα σε συγκεκριμένα, μεθωριακά σημεία της πατρίδας μας, τότε θα σου θυμήσω τι έλεγαν κάποιοι πριν ακριβώς 32 χρόνια, για τα Σκόπια...

Ήταν Φεβρουάριος του 1994 όταν η τότε κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου επέβαλλε εμπάργκο στο κράτος των Σκοπίων. Αυτή η καταστροφική επιλογή ("λαϊκιστικη" = άρεσε στους μη σκεπτόμενους) έβγαλε τους Έλληνες από τη χώρα, που είχαμε ήδη κυριαρχήσει οικονομικά, και έφερε τους τούρκους, που κυριάρχησαν στη συνέχεια. 

Τότε ο αντίλογος πολλών ήταν: "Δεν χρειάζεται πόλεμος με τα Σκόπια! Να στήσουμε εκεί επιχειρήσεις, να τους δώσουμε δουλειές, να αγοράσουμε τα ακίνητά τους και σε 20 – 30 χρόνια ουσιαστικά θα τα ενσωματώσουμε τα Σκόπια, χωρίς πολλές φανφάρες".

Δεν ξέρω αν αυτός ο δρόμος θα οδηγούσε στο αποτέλεσμα της ενσωμάτωσης, πάντως η αγορά των ακινήτων ήταν τμήμα του σχεδίου. 

- "Δηλαδή, Ηλία, μας λες πως αν οι Τούρκοι αγοράσουν τα περισσότερα ακίνητά μας στη Θράκη, θα τη χάσουμε και θα γίνει τουρκική; Είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν γίνονται αυτά" θα ακουστεί ο αντίλογος. 

Για τους μη γνωρίζοντες γεωγραφία, είμαστε στα Βαλκάνια, έναν τόπο όπου οι αλλαγές συνόρων είναι συνεχείς εδώ και αιώνες. Όσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχει πρόβλημα να "κάνει πως δεν βλέπει" ότι η Τουρκία κατέχει τμήμα της Κύπρου, ενός κράτους μέλους της... μέχρι που συζητούσε και να τη συμπεριλάβει στο νέο πακέτο εξοπλισμών μας, ως τη στιγμή που (σωστά) έβαλε βέτο η Ελληνική κυβέρνηση.

Θα στο πω όσο πιο απλά και ευγενικά μπορώ: Αν κάποιος αθόρυβα συγκεντρώσει σε κρίσιμα σημεία του Έβρου εκατοντάδες σπίτια (με λίγα εκατομμύρια Ευρώ), νιώθεις βολικά με αυτήν την εξέλιξη; Αν συγκεντρώσει 10.000 στρέμματα, πχ κοντά στο τριεθνές, όχι μακριά από τις απαγορευμένες ζώνες του Στρατού μας; Αν συγκεντρώσει στρέμματα και σπίτια ακριβώς πίσω από τις γραμμές άμυνάς μας;

"Και πώς θα βάλουμε περιορισμούς; Απαγορεύεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση!"

Το να επιβάλλεις περιορισμούς (ή έστω απλά έλεγχο) σε Ευρωπαίους και μη πολίτες, όταν αυτοί θέλουν να αγοράσουν ακίνητο σε συνοριακές / "ευαίσθητες" περιοχές της Ελλάδας δεν είναι μία απλή διαδικασία, το αντίθετο. Στην πράξη όμως είναι αναγκαία. 

Δεν θα σε κουράσω λέγοντάς σου πως στο διαδίκτυο μπορείς να βρεις παραδείγματα άλλων Ευρωπαϊκών χωρών που έχουν κάποιους περιορισμούς κλπ (πχ Δανία), θα επιλέξω την υπόθεση που λέει πως καμία χώρα δεν περιορίζει τίποτε, σε κανέναν Ευρωπαίο πολίτη!

Τι θα συμβεί λοιπόν αν η Ελλάδα πάρει μία τέτοια απόφαση;

 

1. Υποθέτω ότι η Ελληνική κυβέρνηση θα ενημερώσει δεόντως τις υπόλοιπες κυβερνήσεις εντός και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

2. Αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιδράσει, μετά από 2 – 3 χρόνια εφαρμογής θα έχουμε συστάσεις, μετά απειλές για καταστρατήγηση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για την ελεύθερη κίνηση και διαμονή των Ευρωπαίων πολιτών (βέβαια η πρόταση δεν αφορά απαγόρευση μόνιμης διαμονής, μόνο εξονυχιστικό έλεγχο πριν την πώληση ακινήτου σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας μας). 

 

3. Αν οι φίλοι μας στην Ευρώπη αποφασίσουν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για την Ελλάδα ( = αν κλείσουν τα μάτια τους στην πραγματικότητα) και θελήσουν να μας επιβάλλουν κυρώσεις, το πιο πιθανό είναι να παραπέμψουν τη χώρα μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, εκεί που έχουν καταλήξει / καταλήγουν και άπειρες άλλες υποθέσεις εις βάρος χωρών. Πχ η Ελλάδα έχει μεγάλη προϊστορία στο θέμα, με τα σκουπίδια και τη διαχείρισή τους + πάσης φύσεως άλλα περιβαλλοντικά ζητήματα (για τα οποία διαχρονικά προτιμούμε να πληρώνουμε πρόστιμα).

 

4. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα τελεσιδικήσει μετά από 8 – 9 χρόνια. Αν μας επιβληθεί (τότε) ένα πρόστιμο πχ 100.000.000 Ευρώ τον χρόνο, οι πολιτικοί που θα μας κυβερνούν θα κληθούν να επιλέξουν αν είναι προτιμότερο να πληρώνουμε αυτό, ή να επιτρέψουμε και πάλι ανεξέλεγκτα την αγορά ακινήτων σε "ευαίσθητα" για τη χώρα μας σημεία. 

 

5. Σε ένα ακόμη πιο "τραβηγμένο" σενάριο, ίσως κάποια χώρα να επιβάλλει αντίστοιχες κυρώσεις και σε Έλληνες πολίτες, έτσι ώστε να μη μπορούν να αγοράσουν σπίτια πχ σε παραμεθόριες περιοχές της Πολωνίας, της Ρουμανίας, της Λιθουανίας κλπ. Υποθέτω πως θα... επιβιώσουμε από αυτή την... "τιμωρία"!

 

ΥΓ. Φυσικά θα εμφανιστούν και δημοσιεύματα / οδηγοί που θα λένε ότι "η Ελλάδα δεν επιτρέπει στους ξένους να αγοράσουν ανεξέλεγκτα ό,τι ακίνητο θέλουν σε κάθε σημείο της χώρας κλπ. Ε και; 

Αν βάλουμε στη ζυγαριά τις πιθανές επιπτώσεις με την προστασία των εθνικών μας συμφερόντων, νομίζω πως η απάντηση σε όλα τα παραπάνω είναι απλή!

Η απραξία δεν οδηγεί σε σταθερότητα, αλλά σε πιθανότατα μελλοντικά προβλήματα

Δεν περιμένω κάποιον πόλεμο τα επόμενα χρόνια, αλλά αυτή είναι απλά η δικιά μου γνώμη και είναι προσωπική. Την ίδια ώρα χιλιάδες Έλληνες και ειδικά όσοι κατοικούν στη Θράκη, τα νησιά μας κοντά στην Τουρκία και άλλες παραμεθόριες περιοχές βλέπουμε πως η χωρίς έλεγχο αγορά ακινήτων, κυρίως από τούρκους και πολίτες "εκτός του δυτικού κόσμου", δεν οδηγεί σε κάτι καλό για την Ελλάδα μας. 

Η απραξία και η ελπίδα ότι όλα θα πάνε καλά "επειδή είμαστε καλοί άνθρωποι και θα μας καταλάβουν και οι άλλοι, για να ζήσουμε όλοι μαζί ειρηνικά και ευτυχισμένα" είναι καλή, αλλά όχι αρκετή! Δεν ζούμε στο Βέλγιο, να έχουμε γύρω μας την Ολλανδία και το Λουξεμβούργο, αλλά στην Ελλάδα και συνορεύουμε με μία χώρα που αυτή τη στιγμή έχει στρατό και εκτελεί πολεμικές επιχειρήσεις σε αρκετές περιοχές εκτός των συνόρων της!

Για να αποφύγουμε μελλοντικά προβλήματα, ας ακούσουμε αυτό που μας λένε οι Έλληνες που ζουν στα σύνορα της πατρίδας μας.

Το να ελέγξουμε με προσοχή το ποιοι αγοράζουν δεν σημαίνει ότι θα απαγορεύσουμε τις πωλήσεις. Απλά θα ξέρουμε ποιος πληρώνει για να αγοράσει ακίνητο σε περιοχή με "ευαισθησία" για την πατρίδα μας... 

Εσύ τι γνώμη έχεις;

ilias@iliaspapageorgiadis.com

Ο Ηλίας Π. Παπαγεωργιάδης διοικεί τον όμιλο εταιρειών MORE, είναι επενδυτής, αναλυτής και σύμβουλος. Στις 16 και 17 Ιανουαρίου οργανώνει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την τρίτη του μεγάλη εκδήλωση με τίτλο "Ελλάδα 2026. Επιχειρείν, Ακίνητα, Επενδύσεις" που έχει γίνει sold out, με διαθέσιμα μόνο εισιτήρια για Live Streaming.  

Κυκλοφορεί το νέο βιβλίο που έγραψαν ο Στράτος Παραδιάς και ο Ηλίας Παπαγεωργιάδης με τίτλο "Αγοράζω Σπίτι", όπου απλά και ξεκάθαρα εξηγούν τα πάντα για την αγορά, διαχείριση, ενοικίαση και πώληση ενός ακινήτου στην Ελλάδα σήμερα. Το βιβλίο προλόγισε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας.