Προ-εκ-λογικοί αφορισμοί

Του Γιάννη Πανούση

Σήκωσε ψηλά το παιδί
να δει την παρέλαση των αναπήρων

Σπ. Κατσίμης, Η Διαδρομή

Η κομματική ανία (λόγων και έργων) συνιστά τη ρίζα του Κακού, που εξηγεί την απομάκρυνση των νέων (κι όχι μόνον), από την πολιτική ζωή. Ο τρόμος του ιδεολογικού (και ηθικού) κενού (horror vacui) πλανάται πάνω από τη Δημοκρατία. Αν τα παραπάνω ισχύουν θα μου επιτρέψετε να κατα–θέσω 10 αφορισμούς, χωρίς φόβο και πάθος. 

1. Κομματικές μνήμες επιλεκτικές, με εκ/δια/λείψεις επιχειρούν να καλύψουν τις ατέλειωτες ώρες άδειου χρόνου με συνθηματικές κοινοτοπίες και ομοιοκατάληκτες επιχειρηματολογίες

2. Ο θάνατος των ιδεολογιών μέσα από τις κομματικές διαδικασίες χαρακτηρίζουν όσους κινούνται άναρχα, δίχως να γνωρίζουν τι ακριβώς ψάχνουν και πού ακριβώς θέλουν (και μπορούν) να πάνε. Μοιάζει λες και κυνηγάνε χρόνια τώρα την ουρά τους, ενώ δηλώνουν πως κυνηγάνε τον  πολιτικό εχθρό τους

3. Τα κούφια λόγια, η μηδαμινή πρόοδος στην πολιτικοθεωρητική σκέψη καταλήγουν σ’ ένα γυμνό τακτικισμό και σε μία οιονεί-υστερική επανάληψη των ίδιων τσιτάτων

4. Πολλοί βλέπουν (και παρ-ακολουθούν;) "φαντάσματα του παρελθόντος" κι αδυνατούν να δουν, πέραν από τη μύτη τους, πώς εξελίσσεται ο νέος κόσμος

5. Μερικοί πιστεύουν ότι κατέχουν το αντικλείδι της μονοδρομικής ερμηνείας της Ιστορίας και δεν συνειδητοποιούν ότι τους λείπει η αρμαθιά των κλειδιών για να κατανοήσουν τις αλήθειες της πολύπλοκης σημερινής πραγματικότητας

6. Καμμία ηθικοκοινωνική παράδοση δεν τους δεσμεύει, οπότε μπορούν να λένε και να πράττουν ο,τιδήποτε σκεφτούν στη στιγμή ή στη συγκυρία. Ζουν με το πολιτικά ασήμαντο, υπηρετούν την ασημαντότητα των σκοπιμοτήτων της κάθε ηγεσίας και πολώνονται τεχνητά με τους "απέναντι" αφού δεν διαφέρουν σημαντικά ως προς τον στόχο (εξουσία) και τα μέσα (όλα επιτρέπονται)

7. Όποια κι αν τους τίθεται ερώτηση απαντάνε με τον ίδιο μονόχνοτο τρόπο, μέσω μαγνητοφώνων ή μεγαφώνων της επίσημης Γραμμής του Ιερατείου ή των Γραφών

8. Ως κομφορμιστές αντισυστημικοί (sic) υπονομεύουν ό,τι κι όποιον δεν τους ομοιάζει και δεν τους πιστεύει, διαβρώνοντας έτσι κάθε αρχή και αξία ενός κοινωνικού συστήματος από το οποίο  ωφελούνται τα πάντα

9. Όλα (και όλοι;) γυρνάνε γύρω από αφηρημένες έννοιες αφόρητης βαριεμάρας  του Τίποτα που το προβάλλουν σαν Κάτι

10. Με κομματιασμένες προ-τάσεις, λες και είναι σελίδες που αποσπάστηκαν βίαια από ένα βιβλίο και ουδείς γνωρίζει το τέλος της ιστορίας, ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν κι εκφράζουν τον λαό, ο οποίος –αν μη τι άλλο– θα εδικαιούτο συνέχεια και συνέπεια.

Επειδή το όποιο εκλογικό/αριθμητικό και συγκρίσιμο αποτέλεσμα της 21ης Μάη θα θεωρηθεί αποδοχή προγραμμάτων, συμβόλων ή προσώπων θέλω να υπογραμμίσω ότι η καλλιεργηθείσα απουσία νοήματος ουδέποτε στη φιλοσοφία ή την πολιτική είναι δυνατό να εκληφθεί ως, "αιφνιδίως ανακαλυφθέν για τον Έλληνα και την Ελλάδα", ιστορικής σημασίας και κοινωνικής απελευθέρωσης νόημα.

* Ο Γιάννης Πανούσης είναι Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη