Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 25-Ιαν-2021 00:04

    Η ηθική υπεροχή των ιδεών της ελευθερίας

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιάννη Νικολή 

    Η στήλη επανέρχεται με κύριο στόχο τη διάδοση των Ιδεών της Ελευθερίας και κατά την έννοια αυτή την εξέλιξη της Ελλάδας σε μια χώρα με παρόν και μέλλον. Θα μπορούσε να προστεθεί ότι στον βαθμό που συνεχίσουν να επικρατούν, στην Ελλάδα, οι κολεκτιβίστικες αντιλήψεις εκ παραλλήλου με τις κρατικίστικες πρακτικές το μέλλον προδιαγράφεται ζοφερό, μίζερο και κυρίως γεμάτο φτώχεια και σκλαβιά.

    Οι ιδέες της Ελευθερίας έχουν μια ιστορική διαδρομή εξαιρετικής επιτυχίας σ’ όποιες χώρες επικράτησαν. Έχουν επίσης στο ενεργητικό τους το ότι  κινητοποιούν τους πολίτες για το καλύτερο και το δημιουργικότερο από μέρους τους. Κυρίως όμως οι Ιδέες της Ελευθερίας έχουν υπέρ τους την ηθική τους υπεροχή. Και είναι η ηθική υπεροχή (των Ιδεών της Ελευθερίας) η οποία διαρκώς βάλλεται και μάλιστα με επιτυχία από κρατιστές και κολεκτιβιστές. 

    Διαμέσου των σκληρών βολών που δέχεται ο Φιλελευθερισμός (ή οι Ιδέες της Ελευθερίας, αν προτιμάτε) καταφέρνουν να "επιπλέουν" τα αποτρόπαια κολεκτιβίστικα οράματα αλλά και οι κάθε είδους κρατικίστικες αντιλήψεις και πρακτικές. Κατά συνέπεια αξίζει να αναδειχθεί η Ηθική Υπεροχή των Ιδεών της Ελευθερίας, ως μια κατ’ αρχήν απόπειρα να διαδοθούν και να επικρατήσουν στην Ελληνική Κοινωνία.

    Ως σημεία της Ηθικής Υπεροχής του Φιλελευθερισμού μπορούν να θεωρηθούν τα κάτωθι:

    -Η ανάδειξη και η Ανταμοιβή (Πλουτισμός) των ανθρώπων που εξυπηρετούν καλύτερα-αποτελεσματικότερα τους άλλους πολίτες-συνανθρώπους 
    -Η ανταμοιβή της παραγωγικής και αποτελεσματικής εργασίας
    -Η Διεκδίκηση του καλύτερου από τον καθένα
    -Η Απομάκρυνση από τον εφησυχασμό
    -Η "τοποθέτηση" των ατόμων και των εταιρειών σε ένα διαρκή ανταγωνισμό, δια του οποίου η αναζήτηση, η εξέλιξη και η επίτευξη καινοτομιών εξελίσσουν τα πάντα γύρω μας
    -Η μη "δωρεάν" παροχή αγαθών δια της κρατικής παρέμβασης και ως εκ τούτου η "τοποθέτηση" των ανεπαρκών και αναποτελεσματικών ανθρώπων στην  "θέση" τους
    - Η "τοποθέτηση" του ατόμου ως υπεύθυνου και δημιουργού της μοίρας του.

    Φυσικά είναι αδύνατον να περιγραφούν διεξοδικά όλα τα σημεία της Ηθικής Υπεροχής των Ιδεών της Ελευθερίας σε ένα άρθρο. Ως εκ τούτου περιγράφεται κατωτέρω το πρώτο σημείο που αφορά τα τον πλουτισμό δια της παραγωγής χρήσιμων αγαθών.

    Το πρώτο σημείο της Ηθικής Υπεροχής του Φιλελευθερισμού είναι ή Ανάδειξη και η Ανταμοιβή (Πλουτισμός) όσων ατόμων εξυπηρετούν καλύτερα τους άλλους πολίτες-συνανθρώπους. Πολλές φορές το γεγονός αυτό παραγνωρίζεται και υποτιμάται. Συνήθως η κολεκτιβίστικη προπαγάνδα επικεντρώνεται στον πλούτο που κατέχουν οι όποιοι μεγάλοι καπιταλιστές. Προβάλλουν μάλιστα ότι οι εταιρείες και τα άτομα που κατέχουν τον πλούτο, τον κατέχουν άδικα και ότι είναι προϊόν εκμετάλλευσης.

    Αγνοούν, υποβαθμίζουν και αποσιωπούν, εσκεμμένα, ότι ο πλουτισμός σε μια Ελεύθερη Κοινωνία γίνεται μόνο δια της παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών. Και μάλιστα προϊόντων και υπηρεσιών που άλλοι άνθρωποι προτιμούν να καταναλώσουν ή να έχουν δηλαδή να αγοράσουν. Και επιπρόσθετα η επιλογή αυτή (των προϊόντων και υπηρεσιών) δεν γίνεται καταναγκαστικά αλλά με απολύτως ελεύθερη επιλογή των καταναλωτών-πολιτών-συνανθρώπων μας.

    Ο μόνος τρόπος, δηλαδή, για να επιτευχθεί ο Πλουτισμός-Ανταμοιβή, πρωτογενώς τουλάχιστον, είναι να παράγει κάποιος χρήσιμα προϊόντα ή να παρέχει χρήσιμες υπηρεσίες. Και φυσικά να τα παράγει φθηνότερα από τους ανταγωνιστές του ή να είναι καλύτερης ποιότητας ώστε να προτιμούνται παρά την ακριβότερη τιμή τους.
    Με αυτόν τον τρόπο ο πλουτισμός έρχεται μόνο εφόσον οι πολίτες (η κοινωνία) θα θεωρήσουν τα προϊόντα-υπηρεσίες χρήσιμα ή και απαραίτητα. Φυσικά και σε τιμή που να θεωρήσουν (οι πολίτες-καταναλωτές)  ότι ανταποκρίνεται στην αξία τους. 

    Ο αντίλογος των κολεκτιβιστών (αλλά και των κρατιστών) είναι ότι πολλοί πλούσιοι απλώς κληρονόμησαν περιουσίες και μέσα παραγωγής. Έτσι πολλοί ικανοί άνθρωποι οδηγούνται στην φτώχεια ή και την εξαθλίωση διότι κατ’ αυτούς δεν είχαν τα οικονομικά μέσα να μορφωθούν-αναπτυχθούν. Φυσικά αυτή η αντεπιχειρηματολογία-συλλογιστική υποβαθμίζει ότι οι ελεύθερες κοινωνίες πάντα αναζητούν τους πιο ικανούς, παραγωγικούς και αποτελεσματικούς ανθρώπους για να τους "φορτώσουν" δουλειές και ευθύνες… εννοείται και για να τους πληρώσουν ανάλογα...

    Όσο για τους κληρονόμους περιουσιών και μέσων παραγωγής, οι κολεκτιβιστές ξεχνούν δυο βασικά πράγματα. Ότι κατ’ αρχήν όσοι δημιούργησαν εταιρείες-μέσα παραγωγής ή περιουσίες είχαν (και ευτυχώς εξακολουθούν να έχουν) το δικαίωμα να μεταβιβάσουν όσα "έκτισαν" σε όποιους επιθυμούν. Έτσι έχουμε τις κληρονομιές αλλά και τα κληροδοτήματα των ανθρώπων που δημιούργησαν πλούτο και που φυσικά έχουν κάθε δικαίωμα να τον κληροδοτήσουν όπου θεωρούν σκόπιμο.  

    Αυτό όμως που "ξεχνούν" κολεκτιβιστές και κρατιστές είναι ότι οι εταιρείες και ο πλούτος σε μια ελεύθερη κοινωνία δεν είναι κάτι σταθερό και δεδομένο. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να χαθεί μια μικρή ή μεγάλη περιουσία ή να καταρρεύσει μια αντίστοιχα μικρή ή μεγάλη εταιρεία. Μάλιστα η "επίτευξη" της κατάρρευσης είναι απολύτως ευκολότερη της αντίστοιχης προσπάθειας δημιουργίας της.

    Δηλαδή αν μια περιουσία ή μια εταιρεία, σε μια Ελεύθερη Κοινωνία, δεν διαχειριστεί σωστά θα καταρρεύσει. Το οποίο σημαίνει ότι αν μια εταιρεία δεν παράγει χρήσιμα προϊόντα ή υπηρεσίες που οι πολίτες να τα αγοράζουν χωρίς καταναγκασμούς, η εταιρεία θα πτωχεύσει (φαλιρίσει). Κατά συνέπεια για να διατηρείται ο πλούτος απαιτείται η εταιρεία να εξελίσσεται και να καινοτομεί προκειμένου να διατηρήσει τις πωλήσεις της και τα κέρδη της...

    Το γεγονός αυτό, ο Ανταγωνισμός δηλαδή, φέρνει διαρκώς καινοτομίες και εξέλιξη που πάντα είναι υπέρ των καταναλωτών-πολιτών. Είναι φυσικά και υπέρ των κερδών της εταιρείας… εφόσον καταφέρνει να διατηρεί ή και να διευρύνει τα μερίδια που κατέχει στην αγορά στην οποία απευθύνεται.

    Ας συγκρίνει τώρα ο κάθε πολίτης αυτή αντίληψη-πρακτική, σε μια ελεύθερη κοινωνία με τα αντίστοιχα "ιδανικά" - οράματα των κολεκτιβιστών. Δηλαδή κοινωνιών που "λειτούργησαν" χωρίς να "σκοπεύουν στο κέρδος". Είναι γνωστό ότι παρήγαν υποβαθμισμένα προϊόντα που δεν άντεχαν στον ανταγωνισμό…. και είναι ο βασικός λόγος που οι "σοσιαλιστικές" κοινωνίες κατέρρευσαν.

    Αν λοιπόν οι Έλληνες πολίτες θέλουν μια κοινωνία που "δεν σκοπεύει στο κέρδος" και στην οποία η κρατική παρέμβαση θα "λύνει" τα οικονομικά προβλήματα να είναι βέβαιοι για την κατάληξη. Φτώχεια, Ελλείψεις, Υποβάθμιση και Σκλαβιά...

    * O κ. Γιάννης Νικολής είναι Ψυχίατρος, Ψυχαναλυτής Ομάδας, Διδάκτωρ Ψυχιατρικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και ιδρυτής της Λέσχης Φιλελεύθερου Προβληματισμού στη Θεσσαλονίκη. Πρόσφατα ίδρυσε το "ΚΕΝΤΡΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ & ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ" εγκαταλείποντας την κρατική υγεία και εξέδωσε το νέο του βιβλίο υπό τον τίτλο "ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ στην ΕΛΛΑΔΑ της ΚΡΙΣΗΣ" από τις εκδόσεις "Θερμαϊκός"
      

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ