Το όλον ΠΑΣΟΚ

Του Μανόλη Καψή

Στη μια οθόνη παίζει ο Βενιζέλος. Δίνει τη μία συνέντευξη μετά την άλλη, συντονίζει και ενορχηστρώνει την αντιπολίτευση στη συνταγματική αναθεώρηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Εχει αναλάβει ατύπως αρχηγός. Διατυπώνει τα επιχειρήματα, εξηγεί την σκοπιμότητα του πρωθυπουργικού σχεδίου, απαντά στις επιθέσεις Μαρινάκη και φτιάχνει το πολιτικό κλίμα. Το ΠΑΣΟΚ παρακολουθεί αμήχανα. Καθόλου παράδοξο. Ποιος από την σημερινή ηγεσία του κόμματος θα μπορούσε να κάνει τη δουλειά; Ποιος διαθέτει την αξιοπιστία και τη δύναμη πειθούς του Ευάγγελου; Περιορίζονται στη γνωστή μίρλα, που μάλλον εξυπηρετεί και τα σχέδια του πρωθυπουργού.

Και ποιος είναι ακριβώς ο Ευάγγελος Βενιζέλος; Ο πρώην αρχηγός του κόμματος, ο κατ΄ εξοχήν εκφραστής της "ηρωικής φάσης" του Κινήματος. Δηλαδή της εποχής εκείνης, όταν κανείς δεν ήθελε και δεν είχε το θάρρος και το στομάχι να αναλάβει την ευθύνη των επώδυνων αποφάσεων για τη σωτηρία της χώρας και έμελλε στο ΠΑΣΟΚ και στα στελέχη του, να σηκώσουν το βαρύ φορτίο. Και ας ήξεραν ότι αυτοκτονούν πολιτικά.

Και πού βρίσκεται σήμερα ο Ευάγγελος Βενιζέλος; Εκτός κόμματος και εκτός Βουλής, γιατί το κόμμα του ήθελε να ξεχάσει τα πεπραγμένα της συγκυβέρνησης, "ντρεπόταν" γιατί κυβέρνησε με τη Δεξιά (προφέρεται Δεξκσιά) και ήθελε να αποστασιοποιηθεί από τα μνημόνια.

Εβλεπε τον κόσμο να έχει φύγει αριστερά και ήθελε να τους δελεάσει  και πάλι, να τους πάρει πίσω από τον Τσίπρα. Η τότε αρχηγός Φώφη Γεννηματά δεν έβρισκε καν μια θέση για τον κ. Βενιζέλο στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Και κάπως έτσι εκείνος εφηύρε τη Μετα-πολιτική.

Στην άλλη οθόνη παίζει ο Γιάννης Παναγόπουλος. Πιο ΠΑΣΟΚ δεν γίνεται. Ισόβιος πρόεδρος της ΓΣΕΕ, εξελέγη για πρώτη φορά το 2006 παρακαλώ. Πώς και δεν βρέθηκε ποτέ καλύτερος υποψήφιος, 20 χρόνια τώρα; Πώς το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε, αλλά ο κ. Παναγόπουλος παρέμεινε στη θέση του; Μυστήρια πράγματα ή μήπως η ερμηνεία είναι αυτή η διαπλοκή, τόσο χαρακτηριστικά ΠΑΣΟΚ και αυτή, της μάχης των ιδεών, της ιδεολογίας δηλαδή, ως άλλοθι μιας προσοδοφόρας καριέρας στις σκοτεινές αίθουσες της κρατικής και της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας;

Δεν είναι προφανές ότι η συνδικαλιστική δράση και η υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης, έχει δώσει τη θέση της στην εξυπηρέτηση μικροφιλοδοξιών και στη διευθέτηση συμφερόντων; Ετσι εξηγείται και η επανάσταση της ΠΑΣΚΕ υπέρ του "δοκιμαζόμενου" προέδρου, που δηλώνει ότι δεν παραιτείται. Ένα νέο πρόσωπο θα προκαλέσει την αναδιανομή των κονδυλίων και αυτό οι συνδικαλιστές δεν θα το επιτρέψουν ποτέ. Αλίμονο.

Κατηγορείται για υπεξαίρεση. "ΠΑΣΟΚικό" και το σκάνδαλο λένε οι κακεντρεχείς, που θυμούνται την εποχή του Άκη και το Χρηματιστήριο και αναρωτιούνται πόσο θα πληρώσει το κόμμα το νέο σκάνδαλο. Αμήχανο το ΠΑΣΟΚ, τον έθεσε σε αναστολή μεν, πρέπει να αντιμετωπίσει όμως την εξέγερση των πράσινων συνδικαλιστών. Θα υποστεί δε νέο πλήγμα, αν ο κ. Παναγόπουλος είναι και πάλι υποψήφιος πρόεδρος. Πόσο μάλλον αν εκλεγεί ξανά, προκαλώντας το κοινό αίσθημα.

Στο κόμμα, την ίδια στιγμή, παρακολουθούν αμήχανοι, μια τη μία οθόνη και μια την άλλη, και σχεδιάζουν τις δικές τους κινήσεις. Η τελευταία "μεγάλη πρωτοβουλία" ήταν η διεύρυνση λέει του κόμματος. Η επιστροφή των πεπλανημένων. Τι μπορεί να περιμένει ο Νίκος Ανδρουλάκης από την επιστροφή Μαδεμλή, Μαμέλη, Μαρκούλη, Μπόλαρη και Ντάγκα; Τους ξέρει κανείς;  Γιατί δεν βλέπω και κανένα ρεύμα.

Αντιθέτως τα σχόλια ήταν φαρμακερά. Με καλύτερο αυτό που έγραψε στο facebook ο Γιάννης Μεϊμάρογλου: Να θυμούνται αυτοί που επιστρέφουν τώρα (από τον ΣΥΡΙΖΑ), ότι κάποιοι θυσιάστηκαν πολιτικά για να μπορούν αυτοί τώρα να επιστρέψουν εκεί που έφτυναν. Η έμφαση στο έφτυναν παρακαλώ… Αν αυτά τα λιμά αποκόμισαν από τη συστράτευση εν όψει της μεγάλης μάχης, την επιστροφή διαφόρων καιροσκόπων, την επαναδραστηριοποίηση ορισμένων πολιτικών ακτιβιστών που ήταν στα αζήτητα, δεν βλέπω να γίνεται το θαύμα στις εκλογές.

Στο μεταξύ στην πορεία προς το Συνέδριο, οι σύνεδροι λέει από την Κρήτη θα είναι περισσότεροι από τους συνέδρους της Αθήνας, γιατί στην επαρχία τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ είναι μεγαλύτερα από αυτά της Αθήνας. Πρωτότυπο και κυρίως βολικό για τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Θα ελέγξει το Συνέδριο λοιπόν και θα πάει αυτός επικεφαλής του κόμματος στις εκλογές. Με στόχο; Εφόσον οπως φαίνεται υπάρξει αναμπουμπούλα, πολιτική κρίση, σύγχυση και αστάθεια είναι πιθανό μέσα στη βαβούρα να βρεθεί και για εκείνον ένας κάποιος ρόλος. Θα είναι η τελευταία του ευκαιρία. Πιθανότατα και η τελευταία ευκαιρία του ΠΑΣΟΚ.