Ο Νικόλας Φαραντούρης σε νέες περιπέτειες

Του Μανόλη Καψή

Το λέω και επιμένω. Ο Σωκράτης Φάμελλος βιάστηκε να διαγράψει τον Νικόλα Φαραντούρη. Και φταίει αυτός ο Πολάκης που απείλησε να πάρει τα βουνά. Ας τα πάρει επιτέλους να τελειώνουμε. Γιατί η ερώτηση έμοιαζε απλή – να απαντήσει ο Νικόλας αν ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ, αν είναι ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ή όχι και να δηλώνει ότι δεν θα την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια στο νέο κόμμα Καρυστιανού. Ναι, αλλά στο μυαλό του Νικόλα τίποτα δεν είναι απλό. Όλα αποτελούν αντικείμενο ενδελεχούς μελέτης και ανάλυσης και, προφανώς, απαιτούν χρόνο. Χρόνο και σκέψη. Πώς περιμένει ο Φάμελλος από έναν Φαραντούρη να απαντήσει σε χρόνο μηδέν, χωρίς να αφιερώσει στην ερώτηση την επιμέλεια και τη μελέτη που πάντα δίνει σε όλες τις ερωτήσεις; Η καθυστέρηση φάνηκε όμως ύποπτη στον Φάμελλο και αποφάσισε να τον διαγράψει. Αλλά βιάστηκε.

Όπως βιάστηκε φυσικά και ο άλλος, ο εξάδελφος Τσίπρας, να τον χαρακτηρίσει καιροσκόπο. Ποιος, βρε; Ο Νικόλας ο Φαραντούρης; Καιροσκόπος ο Νικόλας; Πέρασε λέει πρώτα από τα γραφεία των υπουργών της ΝΔ, μετά "τριβόταν" με το ΠΑΣΟΚ, μετά αγάπησε τον Αλέξη Τσίπρα που τον έβαλε στο κόλπο, μετά ονειρεύτηκε να γίνει αρχηγός του κόμματος και διάδοχος του Τσίπρα – και προφανώς το είδε σαν αγγαρεία και καθήκον, σιγά μην είχε τη φιλοδοξία να γίνει αρχηγός, από διάθεση προσφοράς έβαλε υποψηφιότητα – εν πάση περιπτώσει, μετά έγινε Κασσελακικός με τα μπούνια και τώρα φλερτάρει με το κόμμα Καρυστιανού. Ε, και; Τι σημαίνει αυτό;

Δεν έχετε καταλάβει εσείς εκεί στην Κουμουνδούρου ότι ο Νικόλας Φαραντούρης συλλέγει εμπειρίες, γι’ αυτό και τα πολλά σούρτα-φέρτα με όλους; Συλλέγει εμπειρίες που διευρύνουν τους πνευματικούς του ορίζοντες, του προσφέρουν γνώση και σοφία, γι’ αυτό ακριβώς έχει και αυτό το εμβριθές ύφος στις φωτογραφίες, μαζί με το απαραίτητο φωτογενές χαμόγελο. Τι θέλετε δηλαδή, τι να κάνει για να διευρύνει τους ορίζοντές του, να πάρει ναρκωτικά σαν το άλλο το σούργελο και να χορεύει 15 ώρες σαν το κατσίκι;

Άλλωστε, ο ίδιος το είπε ευθαρσώς, όπως πάντα ευθαρσώς πορεύεται θα προσέθετα εγώ, με όλον τον σεβασμό στο μέγεθος του Νικόλα Φαραντούρη. Ότι έχει να πει για τις μελλοντικές του αποφάσεις, θα το πει απευθείας στον ελληνικό λαό. Τώρα ησύχασα. Γιατί μπορεί προς στιγμήν οι Έλληνες να ασχολήθηκαν με κάτι λεπτομέρειες τύπου η απαγωγή Μαδούρο ή οι απειλές Τραμπ για τη Γροιλανδία, αλλά φυσικά το μεγάλο ερώτημα που απασχολεί τον τόπο είναι ένα και μοναδικό: Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα του Νικόλα Φαραντούρη; Η αγωνία θα μας φάει.

Αφού, λοιπόν, θα έκανε ανακοινώσεις στον ελληνικό λαό, προς τι η επίσπευση των εξελίξεων και αυτή η επίδειξη αυταρχισμού από τον κ. Φάμελλο; Εδώ οι άλλοι παρακαλούσαν τον Τσίπρα να τους πάρει στο κόμμα του και δεν κουνήθηκε φύλλο, θα την πληρώσει ο Νικόλας ο Φαραντούρης επειδή τα λέει στο παρασκήνιο με τη νέα αρχηγό; Παρεξηγήθηκε, εξάλλου. Ναι, όταν ρωτήθηκε για το νέο κόμμα είπε ότι είναι καλοδεχούμενο, πόσο μάλλον που επικεφαλής θα είναι μια γυναίκα, λέει, δραστήρια που δεν είναι του κομματικού σωλήνα – δεν ξέρω ποιον από όλους εννοούσε ο "συμπρόεδρος" με την αιχμή, το ομολογώ. Αλλά πού είναι το παράξενο;

Εσείς θα πείτε τώρα ότι δεν νοείται βουλευτής ενός κόμματος να λέει για ανταγωνιστικό κόμμα ότι είναι καλοδεχούμενο και τέτοια. Μα πόσο λίγο ξέρετε τον Νικόλα τον Φαραντούρη. Ο Νικόλας είναι οπαδός του fair play. Το έμαθε στην Οξφόρδη. Και όχι μόνο είναι οπαδός του fair play, αλλά του αρέσουν και τα δύσκολα. Δώσε του δυσκολία και πάρε του την ψυχή. Γι’ αυτό και είπε καλοδεχούμενο το νέο κόμμα και τη νέα αρχηγό. Γιατί τώρα θα είναι ακόμα πιο δύσκολο για τον ΣΥΡΙΖΑ να βρεθεί στη Βουλή, σχεδόν αδύνατο θα έλεγα, κι εκείνος έτσι θα είχε την ευκαιρία να δείξει τις εξαιρετικές του ικανότητες και να σώσει την παρτίδα. Τι νομίζατε δηλαδή;

Ξέρω τι υπαινίσσεστε και τι υποψιάζεστε (αδίκως, επιμένω). Ότι είναι τόσο φιλόδοξος ο Νίκος ο Φαραντούρης, που βλέπει ότι με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχει καμία τύχη και ετοιμάζεται να την κάνει για το κόμμα που έχει τον αέρα στα πανιά του (λένε τώρα οι δημοσκοπήσεις). Θέλει, με άλλα λόγια, να εξασφαλίσει την εκλογή του.

Μα πώς το λέτε όμως με τόση ευκολία; Πώς μπορεί να κατηγορηθεί για χωρίς όρια φιλοδοξία ο Νικόλας ο Φαραντούρης; Αυτός που κατάφερε στη σελίδα του στο Ευρωκοινοβούλιο (όπου έχουν ήδη εξαφανιστεί όλα τα σύμβολα του ΣΥΡΙΖΑ, αν υπήρχαν ποτέ) να συνοψίσει όλα τα επιτεύγματά του – και δεν είναι λίγα φυσικά – σε ένα λιτό βιογραφικό έκτασης μόλις 401 λέξεων, συν ένα ινφογράφημα άλλες τόσες λέξεις, με τους σημαντικότερους σταθμούς του βίου του; Αν αυτό δεν είναι δείγμα σεμνότητας και ταπεινότητας, τι είναι;

Ενώ – προσέξτε – καταλήγει αναφέροντας απλώς τις ποιητικές του συλλογές – εκδοθείσες ιδίοις εξόδοις, υποθέτουμε – για τις οποίες δεν κάνει ουδεμία μνεία για το πόσο ταρακούνησαν συθέμελα το λογοτεχνικό κατεστημένο. Το φαντάζεστε;

Εξάλλου, ο Νίκος Φαραντούρης, άλλη μία σοφή επιλογή συνεργάτη και στελέχους της Αριστεράς από τον παντοτινό ηγέτη Αλέξη Τσίπρα, δεν έκανε τίποτα το διαφορετικό από ό,τι έκαναν οι συνάδελφοί του στην Ευρωβουλή, όταν περιέφεραν την κ. Καρυστιανού στις επιτροπές με ύφος Αγίας Παρασκευής και θρηνούσαν για την κρίση των θεσμών στην Ελλάδα. Να κλέψουν λίγη από τη δημοσιότητα της προέδρου του Συλλόγου των Συγγενών των Θυμάτων δεν ήθελαν; Να κερδίσουν καμία ψήφο δεν έψαχναν; Να γίνουν κι αυτοί μέρος του κινήματος της συγκίνησης που έβγαλε τον κόσμο στους δρόμους δεν επεδίωκαν; Ε, λοιπόν, αυτό κάνει και ο κ. Φαραντούρης, απλώς είναι πιο ειλικρινής. Και πιο ρεαλιστής.