Τους τελευταίους τέσσερις μήνες, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και τα μέλη του υπουργικού του συμβουλίου παρουσίαζαν μια ατελείωτη λίστα με αόριστες και κατά καιρούς αντικρουόμενες εξηγήσεις για τους λόγους που η αμερικανική κυβέρνηση συγκέντρωνε πολεμικά πλοία, μαχητικά αεροσκάφη και χιλιάδες στρατιωτικούς στα ανοιχτά των ακτών της Βενεζουέλας.
Αφορούσε τη διακίνηση ναρκωτικών (παρά το γεγονός ότι λίγη κοκαΐνη και σχεδόν καθόλου φαιντανύλη μπαίνουν στις ΗΠΑ από τη συγκεκριμένη χώρα). Αφορούσε επίσης τις προσπάθειες του προέδρου Νικολάς Μαδούρο να αποσταθεροποιήσει τις ΗΠΑ κατακλύζοντας τα νότια σύνορα με κρατούμενους που απελευθέρωσε και ψυχικά ασθενείς (ένας ισχυρισμός που έγινε χωρίς αποδεικτικά στοιχεία). Αφορούσε τέλος το πώς η Βενεζουέλα έκλεψε πετρέλαιο και γη από αμερικανικές επιχειρήσεις (αν και αυτό δεν είναι απολύτως αληθές).
Τώρα ο Τραμπ φαίνεται ότι παραδέχεται τους πραγματικούς λόγους. Μετά την στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα η οποία οδήγησε στη σύλληψη του Μαδούρο και της συζύγου του, Σίλια Φλόρες και στη μεταφορά τους σε ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο, ο Τραμπ ξεκαθάρισε ότι όλο αυτό ουσιαστικά αφορούσε το πετρέλαιο εξαρχής.
"Θα κάνουμε τις πολύ μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες των ΗΠΑ τις μεγαλύτερες σε ολόκληρο τον κόσμο, να μπουν [στη Βενεζουέλα], να ξοδέψουν δισεκατομμύρια δολάρια, να επισκευάσουν την πολύ άσχημα κατεστραμμένη υποδομή, την πετρελαϊκή υποδομή και να αρχίσουν να βγάζουν χρήματα για τη χώρα", δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο Αμερικανός πρόεδρος.
Ο Τραμπ μίλησε εκτενώς για το πώς θα διασφαλιστεί η παρουσία της αμερικανικής βιομηχανίας στα πετρελαϊκά πεδία της Βενεζουέλας, τα οποία αντιπροσωπεύουν περίπου το 17% των γνωστών αποθεμάτων του κόσμου. Μια διαρκής στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ θα απαιτηθεί, όπως επισήμανε, για το άμεσο μέλλον. Πόσα στρατεύματα θα χρειαστούν και για πόσο καιρό είναι άγνωστο. Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ αναμένεται να αναλάβουν τη διοίκηση της χώρας "μέχρι να μπορέσουμε να κάνουμε μια ασφαλή, σωστή και συνετή μετάβαση".
Η προθυμία του Τραμπ να χρησιμοποιήσει τον αμερικανικό στρατό με νομικά αμφίβολους και τολμηρούς τρόπους έχει γίνει ένα διαρκές θέμα της δεύτερης θητείας του. Ο αυτοανακηρυγμένος πρόεδρος της ειρήνης δείχνει ότι η διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων – ένα θέμα που κάποτε αποτελούσε αντικείμενο συζήτησης και αξιολόγησης – είναι πλέον μια σχεδόν καθημερινή προσδοκία. Από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο ο Τραμπ έχει εξουσιοδοτήσει τις αμερικανικές δυνάμεις να εξαπολύσουν αεροπορικές επιθέσεις ή νυχτερινές επιδρομές στην Υεμένη, το Ιράν, τη Σομαλία, τη Νιγηρία, το Ιράκ, τη Συρία και τώρα τη Βενεζουέλα.
Οι ΗΠΑ δεν έχουν κηρύξει επίσημα τον πόλεμο σε αυτές τις χώρες, γι' αυτό και πολλοί Αμερικανοί μπορεί να αναρωτιούνται γιατί τα στρατεύματά μας συμμετέχουν σε επιχειρήσεις εκεί. Ο Τραμπ, άλλωστε, έκανε την προεκλογική του εκστρατεία με την υπόσχεση να κρατήσει τον αμερικανικό στρατό μακριά από τέτοιες επεμβάσεις. Αλλά από μια άλλη οπτική γωνία, οι ενέργειές του απλά διαιωνίζουν κάτι που συμβαίνει εδώ και καιρό: Για ένα τέταρτο του αιώνα, ο παγκόσμιος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας έχει οδηγήσει τους Αμερικανούς να έχουν πλέον συνηθίσει οι πρόεδροι τους να εγκρίνουν θανατηφόρες στρατιωτικές επιχειρήσεις σε χώρες που πολλοί από αυτούς θα δυσκολεύονταν να βρουν στον χάρτη.
Ο Τραμπ έχει χαρακτηρίσει τον Μαδούρο "ναρκοτρομοκράτη" μαζί με τη φερόμενη εγκληματική ομάδα που η κυβέρνηση του λέει ότι ηγείται. Είναι η γλώσσα που χρειαζόταν ο Λευκός Οίκος για να δημιουργήσει την πολιτική και νομική κάλυψη που χρειαζόταν ώστε να ανατρέψει έναν ηγέτη για τον οποίο δεν είχε πειστικά στοιχεία ότι αποτελούσε άμεση απειλή για την ασφάλεια των ΗΠΑ, αν και ο Μαδούρο ήταν επικεφαλής ενός καταπιεστικού καθεστώτος για περισσότερο από μια δεκαετία. Ενώ οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 έχουν επεκτείνει την εκτελεστική εξουσία στον στρατό υπό το λάβαρο της διατήρησης της εθνικής ασφάλειας, το έκαναν ενώ γενικά κρατούσαν το Κογκρέσο ενήμερο για τις αποστολές που βρίσκονται σε εξέλιξη.
Τώρα παρακολουθούμε έναν πρόεδρο που φαίνεται να αποφασίζει μόνος του για θέματα που αφορούν ακόμα και την αλλαγή του καθεστώτος σε μια ξένη χώρα. Είναι παράνομο, αντιτίθεται στη δημοκρατική διαδικασία και αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα του πώς ο Τραμπ παραπλανά τον αμερικανικό λαό σχετικά με τις πραγματικές του προθέσεις.
Πριν από την επιχείρηση για τη σύλληψη του Μαδούρο, η ομάδα του Αμερικανού προέδρου παρουσίαζε την ενίσχυση των στρατιωτικών δραστηριοτήτων των ΗΠΑ στην Καραϊβική, συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων σε περίπου 30 σκάφη με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον 110 ατόμων, ως μια περιορισμένη προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η διακίνηση ναρκωτικών από τη Βενεζουέλα. Η αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα, η οποία περιελάμβανε μήνες σχεδιασμού και μια εξαιρετικά ενορχηστρωμένη εκτέλεση, κατέληξε να οδηγηθεί ο Μαδούρο και η Φλόρες σε ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο. Και οι δύο αντιμετωπίζουν ομοσπονδιακές κατηγορίες και οδηγήθηκαν ενώπιον ενός ομοσπονδιακού δικαστή στη Νέα Υόρκη.
Ο Τραμπ ανέφερε επίσης ότι η Ντέλσι Ροντρίγκες, η οποία ορκίστηκε μεταβατική πρόεδρος της Βενεζουέλας, θα ενεργεί ως εταίρος των ΗΠΑ, επιτρέποντας στην αμερικανική κυβέρνηση να αναλάβει τη διοίκηση της χώρας, αν και αργότερα η ίδια δήλωσε ότι ο Μαδούρο είναι ο "μόνος πρόεδρος" της χώρας. Η Αμερική, φυσικά, έχει ένα άθλιο ιστορικό όσον αφορά την παροχή βοήθειας στη διακυβέρνηση μιας ξένης χώρας: Οι προσπάθειες για την οικοδόμηση σύγχρονων κρατών στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Λιβύη κατέληξαν σε θεαματικές αποτυχίες. Τα σχόλια της Ροντρίγκες καθιστούν σαφές ότι ο Τραμπ δεν διαθέτει έναν λεπτομερή οδικό χάρτη για το πώς να αποτρέψει να συμβεί το ίδιο πράγμα και στη Βενεζουέλα.
Αλλάς ας αφήσουμε στην άκρη το θέμα της έλλειψης σχεδιασμού και ας αναγνωρίσουμε το πόσο θρασύ είναι το εν λόγω σχέδιο: Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει δεσμεύσει τις ΗΠΑ σε μια αόριστη υποχρέωση για τη διακυβέρνηση μιας ξένης χώρας με τον δηλωμένο στόχο της εκμετάλλευσης της σημαντικής πετρελαϊκής υποδομής της για το οικονομικό όφελος της Αμερικής και ίσως για τον λαό της Βενεζουέλας.
Στο παρελθόν, οι Αμερικανοί πρόεδροι προσπαθούσαν να τελειοποιήσουν την τέχνη της προετοιμασίας του έθνους για πόλεμο. Αυτό συνήθως αφορούσε μερικούς μήνες ομιλιών, διεθνή ταξίδια για την οικοδόμηση ενός στρατιωτικού συνασπισμού και κάποιες προσφορές που γίνονταν στον αντίπαλο των ΗΠΑ για να αποφευχθεί η ένοπλη σύγκρουση. Όλα αυτά γίνονταν με την ελπίδα ότι το αμερικανικό κοινό και το Κογκρέσο θα κατανοήσουν και θα εκτιμήσουν γιατί η σύγκρουση - που ποτέ δεν είναι η πρώτη επιλογή κανενός - είναι απαραίτητη για την προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων.
Αυτή η καλά εξασκημένη ρουτίνα δεν επαναλήφθηκε στην τελευταία επιχείρηση στη Βενεζουέλα. Ο πρόεδρος απέκρυψε τους πολιτικούς του στόχους την ίδια στιγμή που συγκέντρωνε ένα ευρύ φάσμα στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή. Αρνήθηκε να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου για τις ενέργειές του, πιθανώς επειδή ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι δεν θα συμφωνούσαν με αυτές. Δεν ενημέρωσε καν ιδιωτικά το Κογκρέσο για τη σύλληψη του Μαδούρο και της Φλόρες από τις αμερικανικές δυνάμεις.
Σε κάθε βήμα, ο Τραμπ έχει δείξει ότι δεν είναι πρόθυμος να αναγνωρίσει το συνταγματικό δικαίωμα του Κογκρέσου να κηρύξει πόλεμο. Πέρυσι, οι Ρεπουμπλικάνοι μπλόκαραν ένα διακομματικό ψήφισμα της Γερουσίας που θα εμπόδιζε νομικά τον Τραμπ να εμπλακεί σε άμεση σύγκρουση με τη Βενεζουέλα. Αυτό ήταν λάθος. Οι Ρεπουμπλικάνοι και οι Δημοκρατικοί πρέπει να επαναβεβαιώσουν αυτήν την εξουσία προτού ο πρόεδρος ενεργήσει ξανά μονομερώς σε έναν αυξανόμενο κατάλογο κρατών που έχει ήδη απειλήσει – μεταξύ των οποίων το Μεξικό, ο Παναμάς, ο Καναδάς και η Γροιλανδία. Οι Αμερικανοί δεν θα πρέπει να βρίσκονται συνεχώς μπλεγμένοι σε πολεμικές συγκρούσεις για λόγους που μόλις και μετά βίας καταλαβαίνουν.
Ο W.J. Hennigan γράφει για ζητήματα εθνικής ασφάλειας
© 2025 Διατίθεται από το "The New York Times Licensing Group"
Όπως είπε, η συνάντησή της με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο πήγε πολύ καλά και ήταν "θαυμάσια".
"Όλοι γνωρίζουν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος κρατάει το δάχτυλό του πάνω από το κουμπί".
Η Ματσάδο απέφυγε να διευκρινίσει εάν έδωσε στον Αμερικανό πρόεδρο το βραβείο Νόμπελ που της απονεμήθηκε τον Δεκέμβριο, όπως είχε αφήσει να εννοηθεί ότι θα έκανε.
Ο Τραμπ "έδειξε" τον Ουκρανό πρόεδρο ως υπαίτιο για την αργή πρόοδο των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.
"Ανεστάλησαν 800 εκτελέσεις στο Ιράν", όπως είπε η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου.
Mε την ελπίδα να μειώσει το κόστος των φαρμάκων και των ασφαλίστρων,ΣΑ.
"Η κατάσταση στη διεθνή σκηνή ολοένα και επιδεινώνεται", είπε χωρίς ρητή αναφορά στον Τραμπ ή στις ΗΠΑ.
Ο φίλος του προέδρου των ΗΠΑ, Ρόναλντ Λόντερ, ο οποίος πρώτος πρότεινε την επέκταση στην Αρκτική, στη συνέχεια απέκτησε επιχειρηματικά συμφέροντα στο δανικό έδαφος.
"Προσπαθούν απλώς να κάνουν τη δουλειά τους".
Προειδοποίησαν για σοβαρές συνέπειες για την περιοχή, σύμφωνα με σαουδάραβα αξιωματούχο.
