Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 27-Οκτ-2022 12:09

    Reuters: Εγκαταλελειμμένη βάση δείχνει τις φρικαλεότητες και τη λειτουργία της ρωσικής πολεμικής μηχανής

    δωμάτιο όπου ρωσοι κρατούσαν κρατούμενους στην Μπαλακλια
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Οι Ρώσοι στρατιώτες είχαν φύγει εβδομάδες πριν από την ουκρανική πόλη Μπαλακλία. Αλλά άφησαν τα ίχνη τους παντού.

    Σκάλες οδηγούσαν στο υπόγειο του βιαστικά εγκαταλελειμμένου αρχηγείου τους σε αυτή τη μικρή πόλη στην ανατολική Ουκρανία. Ένα καταφύγιο βρισκόταν πίσω από μια ατσάλινη πόρτα με την ένδειξη "Ομάδα Διοίκησης". Έγγραφα, μερικά καμμένα, ήταν στοιβαγμένα. Άλλα ήταν διάσπαρτα στο πάτωμα.

    Σε ένα σημειωματάριο, ένας ανώνυμος αξιωματικός άφησε ένα σκίτσο ενός στρατιώτη και συλλογιζόταν για την επιστροφή στην πατρίδα. Οι 91 χειρόγραφες σελίδες περιείχαν και άλλες πληροφορίες: συντεταγμένες ρωσικών μονάδων πληροφοριών, αρχεία κλήσεων από διοικητές, λεπτομέρειες για μάχες, άνδρες που σκοτώθηκαν και εξοπλισμό που καταστράφηκε καθώς και αναφορές για την κατάρρευση του ηθικού και της πειθαρχίας.

    Συνολικά, το καταφύγιο περιείχε χιλιάδες σελίδες εγγράφων. Το Reuters εξέτασε περισσότερες από χίλιες σελίδες. Οι σελίδες περιγράφουν λεπτομερώς τις εσωτερικές λειτουργίες του ρωσικού στρατού και ρίχνουν νέο φως στα γεγονότα που οδήγησαν σε μια από τις πιο οδυνηρές ήττες του προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν στα πεδία των μαχών: τη χαοτική υποχώρηση της Ρωσίας από τα βορειοανατολικά της Ουκρανίας τον Σεπτέμβριο.

    Τις εβδομάδες πριν από αυτή την ήττα, οι ρωσικές δυνάμεις δυσκολεύονταν με την επιτήρηση και τον ηλεκτρονικό πόλεμο. Χρησιμοποιούσαν μη επανδρωμένα αεροσκάφη που πετούσαν ελάχιστα εκπαιδευμένοι στρατιώτες. Ο εξοπλισμός τους για την παρεμβολή των ουκρανικών επικοινωνιών ήταν συχνά εκτός λειτουργίας.  Μέχρι τα τέλη Αυγούστου, όπως δείχνουν τα έγγραφα, η δύναμη είχε εξαντληθεί, χτυπημένη από θανάτους, λιποταξίες και άγχος. Δύο μονάδες - που αντιπροσώπευαν περίπου το ένα έκτο της συνολικής δύναμης - λειτουργούσαν στο 20% της πλήρους δύναμής τους.

    Τα έγγραφα αποκαλύπτουν επίσης την αυξανόμενη αποτελεσματικότητα των δυνάμεων της Ουκρανίας και προσφέρουν ενδείξεις για το πώς μπορεί να εξελιχθεί ο οκτάμηνος πόλεμος, με τη Ρωσία να δέχεται πλέον έντονη πίεση στο νότιο μέτωπο γύρω από τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Τις εβδομάδες πριν από την υποχώρησή τους, οι ρωσικές δυνάμεις γύρω από την Μπαλακλία, μια πόλη 90 χιλιόμετρα νότια του Χάρκοβο, δέχθηκαν σφοδρό βομβαρδισμό από εκτοξευτές πυραύλων HIMARS, που προμήθευσαν πρόσφατα οι ΗΠΑ στην Ουκρανία.

    Ένας Ρώσος αξιωματικός που υπηρέτησε στην Μπαλακλία για τρεις μήνες, περιέγραψε στο Reuters μια αίσθηση απειλής πάνω από τους κατακτητές. Ένας από τους φίλους του πέθανε από αιμορραγία στις αρχές Σεπτεμβρίου μετά από ουκρανικό χτύπημα σε ένα διοικητικό πόστο σε ένα κοντινό χωριό.

    "Είναι ένα παιχνίδι ρουλέτας", δήλωσε αξιωματικός, ο οποίος ζήτησε να χαρακτηριστεί ως Plakat Junior 888. "Είτε είσαι τυχερός, είτε είσαι άτυχος. Τα χτυπήματα μπορεί να γίνουν οπουδήποτε".

    Η υπηρεσία Τύπου του Κρεμλίνου παρέπεμψε τις ερωτήσεις για το άρθρο αυτό στο Υπουργείο Άμυνας, το οποίο δεν σχολίασε. Η Ρωσία έχει αναφέρει προηγουμένως ότι ο στρατός της έχει όλα όσα χρειάζεται για να πολεμήσει στον πόλεμο.

    Τα έγγραφα στο καταφύγιο κατονομάζουν τον συνταγματάρχη Ιβάν Ποπόφ ως διοικητή της ρωσικής στρατιωτικής δύναμης που επιχειρεί από τη Μπαλακλία. Ο Ποπόφ και πολλοί από τους ανώτερους αξιωματικούς του ανήκουν στο 11ο Σώμα Στρατού, τμήμα του στόλου της Βαλτικής του ρωσικού ναυτικού. Το 2017, η επίσημη εφημερίδα των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων δημοσίευσε ένα προφίλ του Ποπόφ. Ανέφερε ότι υπηρέτησε στον πόλεμο της Ρωσίας κατά των αυτονομιστών στην Τσετσενία και στην εισβολή στη Γεωργία το 2008. Ο Ποπόφ δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό ενώ η σύζυγός του δήλωσε στο Reuters ότι διοικούσε μια δύναμη στην ανατολική Ουκρανία.

    Η δύναμη της Μπαλακλία περιελάμβανε έναν διοικητή υπεύθυνο για τον έλεγχο του τοπικού άμαχου πληθυσμού. Αναφέρεται στα έγγραφα με ψευδώνυμο ως ο διοικητής V. "Granit". Επέβλεπε τουλάχιστον ένα κέντρο ανάκρισης όπου οι πολίτες ξυλοκοπούνταν και ανακρίνονταν με χρήση ηλεκτροσόκ, σύμφωνα με έξι πρώην κρατούμενους και Ουκρανούς αξιωματούχους.

    Το Reuters επαλήθευσε τη γνησιότητα των εγγράφων επισκεπτόμενο πέντε εγκαταλελειμμένα στρατιωτικά φυλάκια στη βορειοανατολική Ουκρανία, οι συντεταγμένες των οποίων είχαν καταγραφεί στο καταφύγιο. Σε κάθε μία από τις περιπτώσεις, οι ντόπιοι κάτοικοι επιβεβαίωσαν ότι ρωσικές δυνάμεις βρίσκονταν εκεί. Οι δημοσιογράφοι του Reuters πήραν επίσης συνέντευξη από πέντε στρατιώτες που υπηρέτησαν στην Μπαλακλία  και διασταύρωσαν τις λεπτομέρειες των εγγράφων με μια αναφορά που κρατούσε ένας από τους Ρώσους στρατιώτες.

    Ζωή υπό κατοχή

    Τα ρωσικά στρατεύματα κατέλαβαν την Μπαλακλία, μια ήσυχη πόλη  που περιβάλλεται από χωριά, στις αρχές Μαρτίου. Στα νότια βρισκόταν η ελεγχόμενη από τους Ρώσους περιοχή του Ντονμπάς- στα βόρεια η πόλη Χάρκοβο.

    Οι στρατιώτες κατέλαβαν ένα συγκρότημα επισκευής οχημάτων στα περίχωρα της πόλης. Έγινε το κέντρο διοίκησης για την Μπαλακλία και δεκάδες γύρω χωριά. Εδώ, στο υπόγειο, το Reuters βρήκε την κρυψώνα με τα έγγραφα.

    Ρωσικά ελικόπτερα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έκαναν συνεχώς περίπολο πάνω από τη βάση, δήλωσε ο Volodymyr Lyovochkin, ένας ντόπιος που διαχειριζόταν τις εγκαταστάσεις πριν από την άφιξη των Ρώσων. Δεκάδες εκτοξευτές πυραύλων GRAD και άλλα στρατιωτικά οχήματα ήταν σταθμευμένα στην περιοχή, πρόσθεσε.

    Μέσα στην αίθουσα διοίκησης, ένας δημοσιογράφος του Reuters είδε γραφεία σε σχήμα ορθογωνίου. Το καθένα έφερε μια κόκκινη πινακίδα με την ονομασία ενός στρατιωτικού τμήματος: συντονισμός μάχης, ηλεκτρονικός πόλεμος, πληροφορίες, μη επανδρωμένος εναέριος εξοπλισμός. Οι διοικητές των τμημάτων, συμπεριλαμβανομένου του διοικητή που ήταν υπεύθυνος για τον άμαχο πληθυσμό, συνεδρίαζαν καθημερινά, σύμφωνα με τα έγγραφα. Το Reuters έχει εντοπίσει τουλάχιστον 11 αξιωματικούς που συμμετείχαν σε αυτές τις συναντήσεις.

    Οι κατάλογοι του προσωπικού έδειξαν ότι στρατεύσιμοι από την ελεγχόμενη από τη Ρωσία ουκρανική περιοχή του Λουχάνσκ πολεμούσαν μαζί με άνδρες από το 11ο Σώμα Στρατού της Ρωσίας. Οι στρατιώτες μουτζούρωναν τους τοίχους της βάσης και αναρτούσαν φυλλάδια που προειδοποιούσαν για την κάθοδο της Ουκρανίας στη ναζιστική κυριαρχία αν αποχωρούσαν. Οι εισβολείς είχαν φέρει μαζί τους παλιούς σοβιετικούς χάρτες της Ουκρανίας. Μια αφίσα προειδοποιούσε τους στρατιώτες: Μην καπνίζετε, μην πετάτε σκουπίδια.

    Το σημειωματάριο, που κρατούσε ο άγνωστος αξιωματικός, περιείχε συντεταγμένες για τις ρωσικές στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών και άλλες μονάδες που βρίσκονταν διάσπαρτες στην περιοχή. Μια μονάδα είχε καταλάβει ένα νηπιαγωγείο της πόλης.

    Ο Lyovochkin δήλωσε ότι ουκρανοί ερευνητές είχαν επισκεφθεί επανειλημμένα τη βάση από τότε που οι Ρώσοι υποχώρησαν. Οι ουκρανικές δυνάμεις απομάκρυναν τις νάρκες. "Τα πάντα είναι ναρκοθετημένα", είπε. "Πραγματικά προστατεύαν τους εαυτούς τους".

    Η βάση χρησίμευε επίσης ως κέντρο κράτησης αιχμαλώτων Ουκρανών βετεράνων. Ένας βετεράνος του στρατού δήλωσε στο Reuters ότι του έβαλαν κουκούλα, τον χτύπησαν και τον πέταξαν σε ένα υπόγειο, όπου κρατήθηκε για έξι ημέρες μαζί με αρκετούς άλλους.

    Άλλοι κρατούνταν στο αστυνομικό τμήμα της Μπαλακλία. Δύο άνδρες - ο ένας πυροσβέστης και ο άλλος επιθεωρητής στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης - δήλωσαν ότι τους χτύπησαν με ρόπαλα και τους έκαναν ηλεκτροσόκ.  Οι Ρώσοι στρατιώτες ανέκριναν επανειλημμένα τον επιθεωρητή σχετικά με τα τηλεφωνήματά του με τον προϊστάμενό του στο Χάρκοβο. Τον κατηγόρησαν ότι συνέταξε κατάλογο Ουκρανών που είχαν συνεργαστεί με τους Ρώσους, κάτι που ο ίδιος αρνείται. Ο πυροσβέστης δήλωσε ότι κατηγορήθηκε για την απόκρυψη όπλων και την οργάνωση τοπικής αντάρτικης ομάδας, κάτι που και αυτός αρνείται. Η 33χρονη Albina Strilets, συντονίστρια των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, διηγήθηκε ότι η ίδια και άλλες γυναίκες κρατήθηκαν όμηροι απλώς επειδή ήταν φιλικά προσκείμενες στην Ουκρανία.

    "Άκουσα άνδρες να ξυλοκοπούνται τόσο άσχημα που κάποια στιγμή άκουσα έναν Ρώσο στρατιώτη να λέει "φέρτε μια σακούλα για πτώματα"", είπε η Strilets. "Μια άλλη φορά άκουσα να βιάζουν γυναίκα και να κλαίει για ώρες".

    Το Κρεμλίνο και το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας δεν απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικά με τα γεγονότα στη Μπαλακλία. Η Ρωσία έχει υποστηρίξει στο παρελθόν ότι οι δυνάμεις της δεν στοχεύουν αμάχους.

    Η περιφερειακή αστυνομία του Χάρκοβο ανέφερε ότι ουκρανοί ερευνητές ανακάλυψαν 22 θαλάμους βασανιστηρίων σε πρόσφατα απελευθερωμένες πόλεις και χωριά της περιοχής.  "Δεν μπορούμε να μετρήσουμε τον αριθμό των ανθρώπων που κρατήθηκαν. Μιλάμε για εκατοντάδες ανθρώπους. Αλλά κάθε έγκλημα έχει όνομα και σίγουρα θα βρούμε τους υπεύθυνους", δήλωσε ο αρχηγός της περιφερειακής αστυνομίας, στρατηγός Volodymyr Tymoshko.

    Σε ένα γραφείο απέναντι από το αστυνομικό τμήμα, οι συγγενείς των κρατουμένων μερικές φορές έκαναν αίτηση στον Ρώσο αξιωματικό γνωστό ως διοικητή V. "Granit" να απελευθερώσει τους αγαπημένους τους. Η Tetiana Tovstokora, 57 ετών, διευθύντρια σχολείου, δήλωσε ότι το αίτημα του συζύγου της απορρίφθηκε όταν εκείνος ζήτησε πληροφορίες για την κράτησή της, η οποία διήρκεσε αρκετές ημέρες. Κανένας από τους κρατούμενους και τις οικογένειες που ρωτήθηκαν από το Reuters δεν είχε επιτυχία στο να επηρεάσει τον "Granit".

    Υπό την κατοχή, μεγάλο μέρος της αστυνόμευσης του πληθυσμού περιήλθε στη δύναμη του αποσχιστικού Λουχάνσκ. Ήταν μια ομάδα με ακόμη λιγότερους πόρους από τους Ρώσους συναδέλφους τους, όπως δείχνουν τα έγγραφα.

    Ένα έγγραφο στο καταφύγιο της Μπαλακλία έδειξε ότι ένας τυπικός Ρώσος λοχίας πληρωνόταν 202.084 ρούβλια (3.200 δολάρια) το μήνα σε μισθό συν τα μπόνους, ενώ ένας λοχίας στη δύναμη των αποσχιστών λάμβανε 91.200 ρούβλια (1.400 δολάρια). Ένας αποσχιστής ανέφερε σε ένα έγγραφο ότι οκτώ από τους υφισταμένους του είχαν προηγούμενες καταδίκες, συμπεριλαμβανομένου ενός άνδρα για βιασμό.

    Η νίκη

    Στις 19 Ιουλίου, τέσσερις μήνες μετά την κατάληψη της περιοχής, οι Ρώσοι κατακτητές βρέθηκαν αντιμέτωποι με την πρώτη σοβαρή πρόκληση από τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας, όπως προκύπτει από τα έγγραφα που εξέτασε το Reuters.

    Στην τακτική πρωινή συνάντηση στο καταφύγιο, οι αναφορές που υποβλήθηκαν στον διοικητή, συνταγματάρχη Ποπόφ, ήταν φυσιολογικές: Η προηγούμενη νύχτα ήταν σχετικά ήσυχη και οι εχθρικές θέσεις ήταν αμετάβλητες. Στην ατζέντα της ημέρας: κάποια προγραμματισμένα πυρά πυροβολικού κατά των ουκρανικών θέσεων.

    Αλλά νωρίς το απόγευμα, μια φάλαγγα Ουκρανών στρατιωτών, υποστηριζόμενη από άρματα μάχης και υπό την κάλυψη πυρών πυροβολικού, επιτέθηκε στη ρωσική γραμμή του μετώπου στο Hrakove - ένα χωριό στο βορειοδυτικό άκρο του εδάφους που κατείχε η δύναμη της Μπαλακλία.

    Στις 15:00 τοπική ώρα, ένας ανώνυμος Ρώσος που βρισκόταν στην πρώτη γραμμή του μετώπου στο Hrakove τηλεφώνησε στους διοικητές του στη Μπαλακλία, λέγοντας ότι έπρεπε να υποχωρήσει. Ζήτησε πλήγματα πυροβολικού για να καταστραφεί η θέση που εγκατέλειπε. Στη συνέχεια χάθηκε η επικοινωνία.

    Στο καταφύγιο της Μπαλακλία, ο ανώνυμος αξιωματικός έγραψε στο σημειωματάριό του: "Τα πυρομαχικά τελειώνουν".

    Ο διοικητής της Δυτικής Στρατιωτικής Περιφέρειας, ένας από τους ανώτερους αξιωματικούς της Ρωσίας, απαίτησε ενημέρωση για την κατάσταση και "διέταξε να μην παραδοθεί το Hrakove", αναφέρεται στο σημειωματάριο. Σύμφωνα με τα επίσημα αρχεία, ο διοικητής εκείνη την εποχή ήταν ο αντισυνταγματάρχης Αλεξάντερ Ζουραβλιόφ, ο οποίος έκτοτε αποπέμφθηκε από τον Πούτιν.

    Τις ώρες που ακολούθησαν, οι Ρώσοι διοικητές έστειλαν ενισχύσεις και κινητοποίησαν  ελικόπτερα. Μέχρι τις 18:00, οι Ουκρανοί υποχωρούσαν και οι ρωσικές δυνάμεις ανακαταλάμβαναν το χαμένο έδαφος. Αλλά το κόστος ήταν υψηλό. Οι Ρώσοι έχασαν ένα άρμα μάχης, δύο τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού και περαιτέρω εξοπλισμό. Τριάντα εννέα άνδρες τραυματίστηκαν, επτά σκοτώθηκαν και 17 αναφέρθηκαν ως αγνοούμενοι, σύμφωνα με έκθεση που παρουσιάστηκε στον Ποπόφ στις 21 Ιουλίου.

    Μεταξύ των Ρώσων νεκρών ήταν ο δεκανέας Aleksandr Yevsevleev, διοικητής αρμάτων μάχης. Μία λίστα θυμάτων μέσα στο καταφύγιο διοίκησης ανέφερε ότι είχε βαριά τραύματα στην κοιλία καθώς και τραύματα από θραύσματα στο δεξί άνω μέρος του μηρού του. Οι γονείς του, με τους οποίους επικοινώνησε το Reuters, δήλωσαν ότι ο γιος τους τραυματίστηκε θανάσιμα όταν η θέση του δέχθηκε πυρά κοντά στο Hrakove από ουκρανικό ελικόπτερο.

    Ένας στρατιώτης ηλικίας 20 ετών αναφέρεται ότι υπέστη τραύματα από έκρηξη. Μιλώντας στο Reuters υπό τον όρο της ανωνυμίας, ο άνδρας είπε ότι θυμόταν ελάχιστα πράγματα, μόνο ότι "οι μάχες ήταν σφοδρές".

    Μετά τη μάχη, ο συνταγματάρχης Ποπόφ ζήτησε από τους ανωτέρους του να δοθούν μετάλλια σε 34 υφισταμένους του για τη γενναιότητά τους.

    Ελλείψεις

    Τα έγγραφα στο καταφύγιο έδειξαν ότι οι Ρώσοι διοικητές είχαν επίγνωση ων ελλείψεων στις δυνάμεις τους.

    Στις 19 Ιουλίου, λίγες ώρες πριν από τη μάχη του Hrakove, ένας ανώνυμος αξιωματικός  στο καθημερινό ενημερωτικό σημείωμα έκανε έκκληση για μη επανδρωμένα αεροσκάφη για την παρακολούθηση του εχθρού: "Quadcopters!!! Επείγον!" Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη quadcopter δεν είναι γενικά στρατιωτικής ποιότητας και μπορούν να αγοραστούν σε καταστήματα και στο διαδίκτυο. Όπως ανέφερε το Reuters τον Ιούνιο, τα ρωσικά στρατεύματα βασίστηκαν στο crowdfunding για να αγοράσουν τέτοια drones.

    Η δύναμη της Μπαλακλία παρέλαβε τελικά τρία quadcopter Mavic-3 στις 20 Ιουλίου, καταγράφεται στα έγγραφα. Ωστόσο, δεν ήταν έτοιμα να πετάξουν, επειδή το λογισμικό τους δεν είχε ακόμη εγκατασταθεί. Το ίδιο ημερήσιο δελτίο ανέφερε ότι 15 στρατιώτες εκπαιδεύονταν στον χειρισμό τους.

    Οι ουκρανικές δυνάμεις, εν τω μεταξύ, ήταν απασχολημένες με την πτήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών πάνω από τις ρωσικές θέσεις, και το έργο τους έγινε ακόμη πιο εύκολο επειδή δύο από τις τρεις συσκευές παρεμβολής των ρωσικών δυνάμεων ήταν εκτός λειτουργίας και χρειάζονταν επισκευή, σύμφωνα τα έγγραφα.

    Η ημερήσια έκθεση της 21ης Ιουλίου περιείχε ακόμη πιο ανησυχητικά νέα για τον συνταγματάρχη Ποπόφ: Η ρωσική υπηρεσία πληροφοριών, η FSB είχε μάθει ότι οι ουκρανικές δυνάμεις έφερναν στην περιοχή τρεις εκτοξευτές πυραύλων υψηλής ακρίβειας HIMARS, που προμηθεύτηκαν από τις ΗΠΑ. Και η Ουκρανία είχε εντοπίσει επακριβώς τις τοποθεσίες ενός ρωσικού διοικητηρίου και τεσσάρων αποθηκών που χρησιμοποιούσε η δύναμη της Μπαλακλία.

    Το υπουργείο Άμυνας και ο στρατός της Ουκρανίας δεν απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικά με τον οπλισμό και τις τακτικές των ουκρανικών δυνάμεων.

    Τρεις ημέρες αργότερα, στις 24 Ιουλίου, ο συντάκτης του χειρόγραφου σημειωματάριου κατέγραψε ότι ένα χτύπημα HIMARS είχε σκοτώσει 12 Ρώσους στρατιώτες που ανήκαν στην 336η ταξιαρχία πεζοναυτών του στόλου της Βαλτικής. Η μάχη έπληξε περαιτέρω το ηθικό και την πειθαρχία των στρατιωτών.

    Ο Artyom Shtanko διοικούσε μια διμοιρία που βρισκόταν στο επίκεντρο της μάχης του Hrakove και υπέστη απώλειες, σύμφωνα με τον πατέρα του Alexei και τον Plakat Junior 888.

    Ο Alexei είπε ότι ο Shtanko αρνήθηκε εντολή του διοικητή του λόχου του να "στείλει τους άνδρες του σε πυρά πυροβολικού". Ο Plakat Junior 888 αναγνώρισε τον διοικητή ως Viktor Alyokhin, ο οποίος επιχειρούσε από ένα φυλάκιο κοντά στο Hrakove. Σε επικοινωνία με το Reuters, ο Alyokhin επιβεβαίωσε ότι ήταν επικεφαλής ενός λόχου κατά τη διάρκεια της μάχης, αλλά αρνήθηκε να σχολιάσει περαιτέρω.

    Στη βάση της Μπαλακλία, ο ανώνυμος συντάκτης του σημειωματάριου έγραψε στις 24 Ιουλίου - πέντε ημέρες μετά τη μάχη του Hrakove - ότι ο Shtanko ήταν ένας "μπάσταρδος" που αντιμετώπιζε πειθαρχικές κυρώσεις επειδή "τράβηξε πίσω τη διμοιρία του και οπισθοχώρησε".

    Οι διοικητές του Shtanko τον μετέφεραν σε διαφορετική μονάδα, δήλωσε ο πατέρας του στο Reuters. Είπε ακόμη ότι ο Shtanko εξακολουθεί να πολεμά στην Ουκρανία. Καμία από αυτές τις λεπτομέρειες δεν συμπεριλήφθηκε στα έγγραφα που εξέτασε το Reuters.

    Έλλειψη προμηθειών

    Μέχρι τα τέλη Ιουλίου, οι Ρώσοι αξιωματικοί ήταν πεπεισμένοι ότι οι ουκρανικές δυνάμεις προετοίμαζαν αντεπίθεση για να "ανακαταλάβουν τον έλεγχο της Μπαλακλία", σύμφωνα με τα έγγραφα. Οι υποκλαπείσες επικοινωνίες έδειχναν ότι επίκειται επίθεση.  Ορισμένες από τις επικοινωνίες προέρχονταν από κινητά τηλέφωνα που ήταν καταχωρημένα σε χώρες όπως η Εσθονία, η Βρετανία, η Ολλανδία και οι ΗΠΑ. Οι Ρώσοι αξιωματικοί στο καταφύγιο κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα τηλέφωνα βρίσκονταν στην κατοχή μισθοφόρων ή ξένων εκπαιδευτών που βοηθούσαν τον ουκρανικό στρατό. Η Εσθονία ανέφερε σχετικά με το ζήτημα ότι οι αμυντικές της δυνάμεις δεν επιχειρούσαν εντός της Ουκρανίας. Η Βρετανία, οι ΗΠΑ και οι Ολλανδία δεν ανταποκρίθηκαν σε αίτημα για σχολιασμό.

    Περίπου την ίδια περίοδο, Ρώσοι εμπειρογνώμονες έφτασαν στη Μπαλακλία. Ήθελαν να δουν αν το ρωσικό σύστημα "Pole-21" για την παρεμβολή των δορυφορικών συστημάτων πλοήγησης θα μπορούσε να προσαρμοστεί για την αντιμετώπιση των πυραύλων HIMARS, σύμφωνα με το ημερήσιο ρεπορτάζ της 4ης Αυγούστου.

    Όποιο και αν ήταν το αποτέλεσμα αυτού του πειράματος, τα ουκρανικά  χτυπήματα συνεχίστηκαν. Συνεντεύξεις με Ρώσους στρατιωτικούς, συγγενείς νεκρών στρατιωτών και κατοίκους της περιοχής δείχνουν ότι τουλάχιστον τρεις ρωσικές θέσεις διοίκησης στη βορειοανατολική Ουκρανία επλήγησαν από πυραύλους HIMARS τις εβδομάδες που ακολούθησαν.

    Αντιμέτωπη με τις αυξανόμενες ουκρανικές επιθέσεις, η διοίκηση της Μπαλακλία άρχισε να επιστρατεύει περισσότερα στρατεύματα, σύμφωνα με τις καθημερινές αναφορές και τις καταγραφές στο χειρόγραφο σημειωματάριο. Ωστόσο, ένα έγγραφο με ημερομηνία 30 Αυγούστου έδειξε ότι η δύναμη βρισκόταν μόλις στο 71% της πλήρους δυναμικότητάς της. Ορισμένες μονάδες ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση, σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο. Το 2ο τάγμα εφόδου είχε 49 άτομα προσωπικό ενώ έπρεπε να έχει 240.

    Ένα άλλο λογιστικό έγγραφα έχει αναφορές για τον εξοπλισμό. Ενώ στις 25 Ιουλίου υπήρχαν πέντε μη επανδρωμένα αεροσκάφη, στα τέλη Αυγούστου υπήρχαν μόνο δύο. Οκτώ τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού είχαν μειωθεί σε τρία. Η δύναμη είχε απομείνει με τέσσερα αντιαρματικά οπλικά συστήματα "Fagot", από 24 στα τέλη Ιουλίου.

    Ο Plakat Junior 888, ο Ρώσος αξιωματικός από τον οποίο πήρε συνέντευξη το Reuters, περιέγραψε την προσπάθειά του να αποκρούσει διαδοχικές ουκρανικές επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Αυγούστου χωρίς επαρκή ανεφοδιασμό. Το  ημερολόγιο που κρατούσε παρουσιάζει μια ζοφερή εικόνα. Οι ημέρες σημειώνονταν με μουτζουρωμένες σημειώσεις που λέξεις όπως "Επίθεση" ή έφεραν τα ονόματα των συντρόφων που σκοτώθηκαν στη μάχη. Η 27η Αυγούστου σημειώθηκε απλά ως "η χειρότερη μέρα". Τότε, είπε, ήταν που η θέση τους δέχτηκε σφοδρή επίθεση από το πυροβολικό και ένας από τους φίλους του πέθανε στα χέρια του.

    "Δεν υπήρχαν προμήθειες πυρομαχικών ή μη επανδρωμένων αεροσκαφών", είπε για την κατάσταση στα τέλη Αυγούστου. Οι ουκρανικές δυνάμεις πραγματοποίησαν επιθέσεις, αλλά "το πυροβολικό μας δεν λειτουργούσε σε απάντηση".

    Χάος και υποχώρηση

    Η αντεπίθεση της Ουκρανίας άρχισε να παίρνει σοβαρή τροπή στις 6 Σεπτεμβρίου.

    Ένας Ρώσος στρατιώτης που βρισκόταν στο Hrakove εκείνη την ημέρα δήλωσε στο Reuters ότι η Ουκρανία επιτέθηκε πρώτα στις ρωσικές θέσεις με πυροβολικό. Μέχρι το βράδυ οι ουκρανικές δυνάμεις τις είχαν περικυκλώσει. Σε εκείνο το σημείο δόθηκε η εντολή να αποχωρήσουν από το χωριό, είπε.

    Η μάχη συνεχίστηκε. Μεταξύ 6 και 8 Σεπτεμβρίου, πλήγματα ακριβείας έπληξαν το κέντρο διοίκησης στη Μπαλακλία. Ο Lyovochkin δήλωσε ότι ολόκληρη η εγκατάσταση τυλίχθηκε στις φλόγες. Δεκάδες πτώματα Ρώσων στρατιωτών ανασύρθηκαν από τα ερείπια, πρόσθεσε.

    Ένα βίντεο που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 10 Σεπτεμβρίου έδειχνε Ουκρανούς στρατιώτες να βλέπουν το κατεστραμμένο σημείο όπου οι ρωσικές δυνάμεις είχαν φυλάξει τα οχήματά τους. "Έτσι μοιάζει το αποτέλεσμα του έργου του HIMARS", ανέφερε μια φωνή στα ουκρανικά στο βίντεο.

    Η Nataliia και ο Viktor, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που ζει σε απόσταση μικρότερη των 300 μέτρων από το καταφύγιο, δήλωσαν ότι άκουγαν συνεχείς ουκρανικές επιθέσεις τις τελευταίες ημέρες της κατοχής. Όταν οι επιθέσεις σταμάτησαν στις 8 του μήνα, το ζευγάρι είδε 30 στρατιώτες, πολλοί από αυτούς τραυματισμένοι, να κουτσαίνουν κατά μήκος του δρόμου υποχωρώντας. Δύο άλλοι κάτοικοι είπαν ότι είδαν Ρώσους στρατιώτες να πετούν τα όπλα τους και να εγκαταλείπουν τα οχήματά τους καθώς έτρεχαν μακριά.

    "Επικρατούσε χάος", δήλωσε ένας ντόπιος, ο Serhii, ο οποίος ζούσε απέναντι από το αρχηγείο της διοίκησης.

    Άλλοι Ουκρανοί περιέγραψαν πώς μαχητές από το Λουχάνσκ εγκατέλειπαν επίσης το σημείο, συχνά ακολουθώντας τον ρωσικό στρατό που υποχωρούσε.

    Εβδομάδες μετά την υποχώρηση των Ρώσων, το μόνο που απέμεινε από το αρχηγείο ήταν ένας κρατήρας και ένας σωρός εγγράφων. Ένα σύννεφο καπνού υψωνόταν από ένα σωρό καμένου ρωσικού εξοπλισμού.

    Ο Ποπόφ, ο διοικητής της δύναμης, τραυματίστηκε κάποια στιγμή και πέρασε ένα μήνα στο νοσοκομείο, όπως δήλωσε η σύζυγός του στο Reuters. Η ίδια πρόσθεσε ότι έκτοτε προήχθη στο βαθμό του στρατηγού και πρόκειται να αναχωρήσει για νέα αποστολή. Δεν αποκάλυψε πού.

    Οι τελευταίες, χωρίς ημερομηνία σημειώσεις του ανώνυμου αξιωματικού στο σημειωματάριο είναι απολογιστικές. "Αν κάθεσαι και κοιτάς το ποτάμι για αρκετή ώρα, τελικά θα δεις τους εχθρούς σου να επιπλέουν", έγραψε.

    Μια σελίδα αργότερα, φαίνεται να φαντάζεται τη ζωή του στο μέλλον, σε μια πόλη στα ρωσικά σύνορα με την Κίνα, 7.000 χιλιόμετρα από την Μπαλακλία. "Πήγα σπίτι στις 10 Αυγούστου 2023, είμαι ήδη σπίτι με την οικογένειά μου", έγραψε και πρόσθεσε. "Περνάω καλά στο Χαμπάροφσκ με την οικογένειά μου, με τη γυναίκα μου και τα κορίτσια μου".

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ