Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 09-Ιουν-2021 12:44

    Ο Πούτιν πιστεύει ότι οι ΗΠΑ θα έχουν την τύχη της ΕΣΣΔ – και το Πεκίνο σιγοντάρει

    Πουτιν
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Ράπτη

    Με τι πνεύμα προσέρχεται ο Βλαντίμιρ Πούτιν στην συνάντησή του με τον Τζο Μπάιντεν στις 16 του μηνός στη Γενεύη; Αν πιστέψουμε τα όσα δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος στο Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης στο πρόσωπο του συνομιλητή του θα αντικρίσει τον ηγέτη μιας υπερδύναμης σε αποδρομή.

    Σε συνέντευξη τύπου που διοργάνωσε το βράδυ της Παρασκευής το πρακτορείο Tass στο πλαίσιο του Φόρουμ, ο ισχυρός άνδρας της Ρωσίας υποστήριξε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι οι ΗΠΑ ακολουθούν τον δρόμο της Σοβιετικής Ένωσης. "Ακούμε απειλές από το Κογκρέσο και άλλες πηγές. Όλα αυτά γίνονται στο πλαίσιο της εσωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Οι άνθρωποι που τα κάνουν αυτά πιθανότατα θεωρούν ότι οι ΗΠΑ έχουν τέτοια οικονομική, στρατιωτική και πολιτική ισχύ ώστε να μπορούν να τα καταφέρουν” σημείωσε ο Πούτιν, για να προσθέσει, ανακαλώντας τη Σοβιετική Ένωση "Το πρόβλημα με τις αυτοκρατορίες είναι ότι πιστεύουν πως είναι αρκετά ισχυρές για να μπορούν να κάνουν μερικά λάθη: Θα εξαγοράσουμε μερικούς, θα εκφοβίσουμε άλλους, θα κάνουμε μια συμφωνία, θα τους δώσουμε χάντρες, θα τους απειλήσουμε με τις κανονιοφόρους μας. Και αυτό θα λύσει όλα τα προβλήματα. Αλλά τα προβλήματα συσσωρεύονται. Και έρχεται μια στιγμή που πια δεν μπορούν να λυθούν”.

    Μάλιστα ο Ρώσος ηγέτης σχολίασε ως χαρακτηριστικό δείκτη των αμερικανικών αδιεξόδων τα επεισόδια στο Καπιτώλιο τον Ιανουάριο, κάνοντας λόγο για "δύο μέτρα και σταθμά της Δύσης”, όταν αντικρίζει αντίστοιχα φαινόμενα λ.χ. στην Λευκορωσία, μολονότι και οι Αμερικανοί διαδηλωτές "δεν ήταν απλώς ένας όχλος ληστών, είχαν πολιτικά αιτήματα”.

    Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι οι δηλώσεις Πούτιν αποτελούν απλώς την ρητορική οχύρωσή του ενόψει της συνάντησης της Γενεύης, προκειμένου να αποδείξει ότι ο συνομιλητής του την έχει περισσότερο ανάγκη από τον ίδιο. Και πράγματι, στον λόγο των Ρώσων ιθυνόντων (περισσότερο των υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας και λιγότερο της ίδιας της προεδρίας) περισσεύουν το τελευταίο διάστημα τα μηνύματα ότι η Μόσχα δεν έχει πια να περιμένει τίποτε από τη συλλογική Δύση, η οποία είναι "νιενταγκαβαρασπασόμπνι”, ήτοι αφερέγγυα.

    Και αν οι προεδρικές διαπιστώσεις έχουν εξ ορισμού μια θεατρικότητα, οι ανακοινώσεις του Ρώσου υπουργού Οικονομικών Αντόν Σιλουάνοφ στο ίδιο Φόρουμ διακρίνονταν από αμείλικτη υλικότητα: η Ρωσία πρόκειται να μηδενίσει τα συναλλαγματικά της αποθέματα σε δολάρια, και να μειώσει τα αντίστοιχα σε στερλίνες, αγοράζοντας περισσότερα ευρώ, γιουάν και χρυσό.

    Κάποιοι τρίτοι, πάντως, διάβασαν τις δηλώσεις Πούτιν με αγαλλίαση. Ο λόγος για τους Κινέζους ιθύνοντες οι οποίοι στα ανοίγματα Μπάιντεν διακρίνουν μια προσπάθεια διατάραξης της ρωσο-κινεζικής σχέσης και προσεταιρισμού της Ρωσίας προς περικύκλωση της Κίνας (κατ' αντιστροφή δηλ. των όσων πέτυχαν οι Νίξον και Κίσινγκερ με το ταξίδι του 1972 στο Πεκίνο).

    "Η περιγραφή του Πούτιν υπήρξε ακριβής” δήλωσε στους Global Times (ανεπίσημο αγγλόφωνο όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας) ο καθηγητής στο κινεζικό Πανεπιστήμιο Εξωτερικών Υποθέσεων Λι Χαϊντόνγκ. "Οι πολιτικές ελίτ των ΗΠΑ αποτυγχάνουν στη διακυβέρνηση της χώρας. Όταν συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις σοβαρές κοινωνικές διαιρέσεις, προσπαθούν ανεύθυνα να στρέψουν την προσοχή του εγχώριου κοινού προκαλώντας κρίσεις ή ακόμη και πολέμους στο εξωτερικό ή ρίχνουν την ευθύνη των εσωτερικών τους προβλημάτων σε ανταγωνιστές όπως η Κίνα και η Ρωσία” πρόσθεσε.

    Προφανώς η ανάδειξη των εσωτερικών προβλημάτων των ΗΠΑ αποτελεί για τις ευρασιατικές δυνάμεις την απάντησή τους στην προσπάθεια Μπάιντεν να επαναβεβαιώσει την αμερικανική ηγεσία μέσω της ανάδειξης των θεμάτων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της "συσπείρωσης των δημοκρατιών”.

    Αποτυπώνει όμως και την πεποίθησή τους ότι αρκεί να επιδείξουν "στρατηγική υπομονή” και ο χρόνος θα λειτουργήσει υπέρ τους. Όσο, εννοείται, θα προωθούν παράλληλα τη δική τους συνεργασία η οποία ούτε αυτονόητη υπήρξε ούτε όμως και μπορεί πλέον να αναιρεθεί. Κατά τούτο, οι ΗΠΑ "εκβίασαν” μία εξέλιξη που τώρα αποτελεί την μεγαλύτερη πρόκλησή τους.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ