Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 31-Ιαν-2020 18:10

    Ο Ερντογάν απένειμε χάρη σε δράστη της "Σφαγής της Σεβάστειας" του 1993

    Ο Ερντογάν απένειμε χάρη σε δράστη της "Σφαγής της Σεβάστειας" του 1993
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απένειμε χάρη, σήμερα, στον Ahmet Turan Kılıç. Το όνομα είναι παντελώς άγνωστο σχεδόν σε όλους τους Έλληνες. Όμως υπάρχει μία ομάδα του τουρκικού πληθυσμού, που το γνωρίζει καλά αυτό το όνομα, καθώς αυτό έχει συνδεθεί με ένα έγκλημα του τουρκικού κράτους, προς τον ίδιο του τον πληθυσμό, στο βωμό του σουνιτικού Ισλάμ. Το έγκλημα αφορά 33 Αλεβίτες που κάηκαν επειδή δεν είναι φανατικοί ισλαμιστές. 

    Η σουνιτική ερμηνεία θεωρεί τις πεποιθήσεις των Αλεβιτών ως μια λανθασμένη ερμηνεία του Ισλάμ. Πολλοί σουνίτες λόγιοι ορίζουν τις πεποιθήσεις των Αλεβί ως μια πρωτόγονη, υποανάπτυκτη εκδοχή του Ισλάμ. Τα τελετουργικά των Αλεβί, όπως η χρήση μουσικών οργάνων, ο χορός και η υπόκλιση σε θρησκευτικούς ηγέτες, είναι ανάθεμα για τη σουνιτική θρησκευτική σκέψη. 

    Ο Kılıç καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά, για τη συμμετοχή του κατά τη διάρκεια της Σφαγής της Σεβάστειας έκαψε το ξενοδοχείο Madımak στην επαρχία Sivas, της κεντρική Ανατολίας, στις 2 Ιουλίου 1993, σκοτώνοντας 33 διανοούμενους και δύο από το προσωπικό του ξενοδοχείου. Ο Ερντογάν ήρε την ποινή του 86χρονου άνδρα λόγω προβλημάτων υγείας. Ο Kılıç, στον οποίο απαγγέλθηκε η θανατική ποινή πριν από την κατάργησή της, στην Τουρκία το 2002, απελευθερώθηκε στις 31 Ιανουαρίου.

    Η Σφαγή της Σεβάστειας

    Στις 2 Ιουλίου 1993 στη Σεβάστεια, στην Ανατολική Τουρκία, Τούρκοι Αλεβίτες (μεταξύ των οποίων πολλοί καλλιτέχνες, συγγραφείς και μουσικοί) είχαν συγκεντρωθεί στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο όπου θα διεξαγόταν ένα πολιτιστικό φεστιβάλ των Αλεβιτών προς τιμήν του Αλεβίτη ποιητή του 16ου αιώνα Πιρ Σουλτάν Αμπντάλ (Pir Sultan Abdal). Η εκδήλωση ήρθε σε μια εποχή που ο συγγραφέας Aziz Nesin, που ήταν μεταξύ των φιλοξενουμένων, είχε γίνει δημόσιος στόχος για τη μετάφραση των "Σατανικών Στίχων" του Salman Rushdie στα τουρκικά. Το γεγονός φυσικά πως ήταν Αλεβίτης, έκανε τα πράγματα εκρηκτικά. 

    Χιλιάδες άνθρωποι μαζεύτηκαν έξω από το ξενοδοχείο και κατηγόρησαν του παρευρισκόμενους ότι είναι γκιαούρηδες (άπιστοι). Φυσικά, όπως αποδείχτηκε αργότερα, όλα αυτά ήταν προβοκάτσια και ο όχλος είχε αρχικά κινητοποιηθεί από ντόπιους πολιτικούς αξιωματούχους.

     

    Φανατικοί ισλαμιστές έσπασαν τα μπλόκα της αστυνομίας (που δεν προσπάθησε ιδιαίτερα να τους εμποδίσει) γύρω από το ξενοδοχείο, επιτέθηκαν στους συγκεντρωμένους και έβαλαν φωτιά στο κτίριο με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 33 Αλεβίτες, δύο άτομα του προσωπικού του ξενοδοχείου και δύο εκ των δραστών. Ο Aziz Nesin κατάφερε να διαφύγει από τη φωτιά πάνω από μια σκάλα. Όμως οι πυροσβέστες αναγνώρισαν ποιος ήταν, άρχισαν να τον επιτίθενται, αλλά έφυγε.

    Η σφαγή θεωρήθηκε ως μεγάλη επίθεση κατά της ελευθερίας του λόγου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία και ενέτεινε σημαντικά τον διαχωρισμό μεταξύ φανατικά θρησκευομένων και κοσμικών στα τμήματα της κοινωνίας. Μια ημέρα μετά το περιστατικό, συνελήφθησαν 35 άτομα. Στη συνέχεια, ο αριθμός των κρατουμένων αυξήθηκε σε 190. Συνολικά, 124 από τους 190 κατηγορούμενους κατηγορήθηκαν για "προσπάθεια εγκαθίδρυσης θρησκευτικού κράτους με αλλαγή της συνταγματικής τάξης" και τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες.

    Μετά από μακρά δικαστική διαδικασία, το Δικαστήριο Κρατικής Ασφάλειας καταδίκασε τους 33 κατηγορούμενους σε θάνατο στις 28 Νοεμβρίου 1997 για τους ρόλους τους στη σφαγή. Όταν η Τουρκία ανέτρεψε τη θανατική ποινή μόλις ένα χρόνο αργότερα το 2002, οι ποινές μεταβλήθηκαν. Κάθε κατηγορούμενος έλαβε 35 ποινές ισόβιας κάθειρξης , μία για κάθε θύμα δολοφονίας και επιπλέον χρόνο για άλλα εγκλήματα. Αυτοί οι 31 καταδικασθέντες είναι σήμερα οι μόνοι που εξακολουθούν να εξυπηρετούν το χρόνο για τα εγκλήματα. οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν νωρίς ή απελευθερώθηκαν μετά την ολοκλήρωση των ποινών τους.

    Η απάντηση από τις δυνάμεις ασφαλείας την εποχή εκείνη και μετά ήταν αδύναμη έως ανύπαρκτη. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε σε οκτώ ώρες, χωρίς καμία παρέμβαση της αστυνομίας, του στρατού ή της πυροσβεστικής υπηρεσίας. Οι Αλεβίτες και οι περισσότεροι διανοούμενοι στην Τουρκία υποστηρίζουν ότι το περιστατικό προκλήθηκε από την τοπική δημοτική αρχή καθώς φυλλάδια και φέιγ βολάν δημοσιεύθηκαν και διανέμονταν για αρκετές ημέρες πριν από το περιστατικό. 

    Η τουρκική κυβέρνηση αναφέρεται στη σφαγή του Sivas Madımak Hotel ως επίθεση κατά των διανοουμένων, αλλά αρνείται να το δει ως ένα περιστατικό που είχε ως στόχο τους Αλεβίτες. Τα γεγονότα γύρω από τη σφαγή καταγράφηκαν από τηλεοπτικές κάμερες και μεταδόθηκαν σε όλο τον κόσμο. Κάθε χρόνο, κατά την επέτειο της σφαγής, διάφορες οργανώσεις των Αλεβί ζητούν τη σύλληψη των υπευθύνων.

    Πέτρος Κράνιας

    Διαβάστε ακόμα: 

    Ο "άγνωστος πόλεμος" της Τουρκίας εναντίον των Αλεβί: Θρησκευτικά ανελεύθερο το 17% του πληθυσμού

     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ