Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 08-Απρ-2021 09:02

    Γιατί η Ευρώπη πρέπει να ξοδέψει όσα και οι ΗΠΑ για την αντιμετώπιση της πανδημίας

    biden
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Των Christian Odendahl και John Springford

    Η κλίμακα των σχεδίων της κυβέρνησης Βiden για δαπάνες, σημαίνει ότι η αμερικανική οικονομία θα ανακάμψει πολύ ταχύτερα από την ευρωπαϊκή. Ωστόσο, με πολλούς τρόπους, η ευρωπαϊκή οικονομία είναι αυτή που χρειάζεται μεγαλύτερη ώθηση.

    Ένα μεγάλο μακροοικονομικό πείραμα βρίσκεται σε εξέλιξη στις ηπΑ. Το δημοσιονομικό πακέτο των 1,9 τρισ. δολαρίων, που συμφωνήθηκε από το Κογκρέσο τον Μάρτιο, έρχεται επιπλέον της δέσμευσης του Δεκεμβρίου για 900 δισ. δολάρια, φέρνοντας το συνολικό ποσό νέων δαπανών στα 2,8 τρισ. δολάρια. Επιπλέον, η κυβέρνηση Biden σχεδιάζει να επενδύσει περαιτέρω 3 τρισ. δολάρια σε υποδομές και εκπαίδευση (αν και κάποια από αυτά θα χρηματοδοτηθούν από φόρους).

    Δεν αφορά όλο το ποσό των 2,8 τρισ. δολαρίων σε βραχυπρόθεσμη στήριξη -μεγάλο μέρος αφορά σε μέτρα που θα θεωρούνταν κανονικές λειτουργίες ενός κράτους πρόνοιας στην Ευρώπη, όπως στήριξη των εισοδημάτων για τη βοήθεια των νοικοκυριών να πληρώσουν τους λογαριασμούς, όσο συνεχίζονται οι περιορισμοί για τον κορονοϊό.

    Αλλά σε γενικές γραμμές, αυτό αντιστοιχεί σε μεγάλη αύξηση των δαπανών της αμερικανικής κυβέρνησης -χρηματοδοτούμενες με χρέος- κάτι που θα πρέπει να αυξήσει σημαντικά την ανάπτυξη το 2021.

    Ο ΟΟΣΑ αναμένει ότι η ανάπτυξη στις ΗΠΑ θα είναι 6,5% το 2021, σε σχέση με το 3,9% της ευρωζώνης. Και οι δύο οικονομίες αναμένεται να αναπτυχθούν περί το 4% το 2022. Αυτό σημαίνει ΄ότι στο τέλος του 2021, οι ΗΠΑ προβλέπεται να επιστρέψουν στο επίπεδο της παραγωγής που είχε προβλέψει ο ΟΟΣΑ πριν την εμφάνιση της πανδημίας, ενώ η οικονομία της ευρωζώνης θα είναι 4% μικρότερη.

    Υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους η οικονομική ανάκαμψη στην Ευρώπη θα είναι βραδύτερη. Πρώτον, η διάθεση εμβολίων στην Ευρώπη είναι πίσω σχεδόν έξι εβδομάδες. Στα τέλη Μαρτίου, η ΕΕ είχε διαθέσει 13 δόσεις ανά 100 ανθρώπους, σύμφωνα με την ιστοσελίδα Our World in Data.

    Οι ΗΠΑ πέρασαν αυτό το σημείο στις 10 Φεβρουαρίου. Έξι εβδομάδες δεν είναι τεράστια διαφορά, αλλά υπάρχουν ανησυχητικά σημάδια ότι ένα τρίτο κύμα πανδημίας πλήττει την Ευρώπη, και οι βρετανικές και νοτιοαφρικανικές μεταλλάξεις του ιού μπορεί να υποχρεώσουν τις κυβερνήσεις να επιβάλλουν πιο αυστηρά, για μεγαλύτερη διάρκεια και πιο κοστοβόρα lockdowns προκειμένου να τους περιορίσουν.

    Ο δεύτερος λόγος είναι η οικονομική πολιτική. Η ΕΕ και τα κράτη-μέλη είχαν μια καλή αρχή στην πανδημία, επιτρέποντας σε "αυτοματοποιημένους σταθεροποιητές” να ενεργοποιηθούν, και προσθέτοντας ή επεκτείνοντας μεθόδους για να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας, να υποστηριχθούν τα εισοδήματα και να παρασχεθεί ρευστότητα στις επιχειρήσεις.

    Επιπλέον, το χρηματοδοτούμενο μέσω χρέους ταμείο ανάκαμψης της ΕΕ ύψους 750 δισ. Ευρώ, θα αυξήσει τις επενδυτικές δαπάνες στα επόμενα χρόνια (ακόμη κι αν δεν προσφέρει πολλές πρόσθετες δαπάνες αυτόν τον χρόνο). Αλλά εξαρτάται από τις εθνικές κυβερνήσεις -κάποιες από αυτές είναι ήδη εξαιρετικά χρεωμένες και κινδυνεύουν να παραβιάσουν τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ευρώπης στο μέλλον- για να ενισχύσουν τις οικονομίες τους περαιτέρω.

    Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα πρέπει να ενισχύσουν τα προγράμματα στήριξης για να οδηγήσουν την οικονομία να επιστρέψει στη δυνητική παραγωγή της και η ΕΚΤ πρέπει να συνεχίσει να σηματοδοτεί ότι δεν θα αντιδράσει στην άνοδο του πληθωρισμού με πιο αυστηρή πολιτική (εάν θεωρήσει ότι ο υψηλότερος πληθωρισμός είναι προσωρινός). Δεδομένης της ισορροπίας των δίσκων, αξίζει να εξεταστεί ο βαθμός στον οποίο η οικονομία μπορεί να αντιμετωπίσει υψηλότερες δαπάνες χωρίς μεγάλη άνοδο του πληθωρισμού.

    Οι φορείς χάραξης πολιτικής μπορεί να εκπλαγούν, λαμβάνοντας υπόψη ότι πριν από την πανδημία τα ποσοστά ανεργίας στη Γερμανία, στην Ολλανδία, στη Βρετανία και αλλού στη Βόρεια Ευρώπη, είχαν μειωθεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα χωρίς να δημιουργηθεί αύξηση των μισθών και ως εκ τούτου, πληθωρισμός. Και το ταμείο ανάκαμψης, εάν χρησιμοποιηθεί σωστά, θα πρέπει να συμβάλλει στην επέκταση της εφοδιαστικής ικανότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας.

    Εάν αποδειχθεί ότι η δημοσιονομική πολιτική είναι υπερβολική, και η ΕΚΤ εκτιμά ότι οι μακροπρόθεσμες προσδοκίες για τον πληθωρισμό είναι πολύ υψηλές, τα συνήθη εργαλεία της κεντρικής τράπεζας για την επιβράδυνση της οικονομίας, θα λειτουργήσουν.

    Η ποσοτική χαλάρωση μπορεί να ξεδιπλωθεί αργά και μεθοδικά, με την ΕΚΤ να πουλήσει κρατικά ομόλογα στον ιδιωτικό τομέα, αυξάνοντας τα επιτόκια σε όλη την οικονομία. Και βραχυπρόθεσμα, τα επιτόκια μπορεί να αυξηθούν και αυτά.

    Δεδομένης της εξισορρόπησης κινδύνων -ιδιαίτερα η απελπισμένη ανάγκη να αποδεχθεί άλλη μία χαμένη δεκαετία οικονομικής στασιμότητας και πολιτικής αστάθειας- οι Ευρωπαίοι πρέπει να ανοίξουν τις δημοσιονομικές κάνουλες και να ξοδέψουν μεγάλα ποσά, όπως ο Biden.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://www.cer.eu/publications/archive/bulletin-article/2021/why-europe-should-spend-big-biden

     

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ