Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 07-Φεβ-2022 08:32

    Πώς θα άλλαζε η Ρωσία εάν γινόταν πόλεμος

    Πώς θα άλλαζε η Ρωσία εάν γινόταν πόλεμος
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Της Tatiana Stanovaya

    Δύο μήνες αφότου ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν ζήτησε από το υπουργείο Εξωτερικών να λάβει "σοβαρές, μακροπρόθεσμες εγγυήσεις ασφάλειας” από τη Δύση, έχει γίνει προφανές ότι δεν θα υπάρξει σημαντική επιτυχία. Έχοντας υποσχεθεί μια "στρατιωτικό-τεχνική” απάντηση εάν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, η Ρωσία συγκεντρώνει επί του παρόντος τον στρατό της στα ουκρανικά σύνορα.

    Εάν συμβεί μια στρατιωτική σύγκρουση, οι επιπτώσεις της δεν θα ήταν λιγότερο σημαντικές για την εσωτερική ρωσική πολιτική από ό,τι για τις εξωτερικές σχέσεις. Η καταστολή θα αυξανόταν και οι δυνάμεις του συντηρητισμού θα κέρδιζαν το πάνω χέρι.

    Ορισμένοι πιστεύουν ότι ένας πόλεμος θα οδηγούσε σε εσωτερική αναταραχή στη Ρωσία. Υποστηρίζουν ότι οι σκληρές νέες δυτικές κυρώσεις και η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών θα επιδείνωνε την οικονομικό-κοινωνική κατάσταση και θα αύξανε τον κίνδυνο οι αρχές να χάσουν τον έλεγχο. Αυτό θα κατέληγε σε αύξηση της υποστήριξης για τις διαδηλώσεις, στη ριζοσπαστικοποίηση της αντιπολίτευσης (τα κόμματα που είναι γενικώς επιφυλακτικά πολιτικά), και σε σύγκρουση εντός της κυβερνώσας ελίτ.

    Αν και αυτό φαίνεται σίγουρα λογικό, υπάρχουν στην πραγματικότητα περισσότερα στοιχεία που υποδηλώνουν ότι τα πράγματα θα εξελισσόταν πολύ διαφορετικά. Αντί να χάσουν τον έλεγχο, οι αρχές θα μπορούσαν στην πραγματικότητα να  ενισχύσουν την δύναμη τους. Και σε αντίθεση με τον απόηχο της προσάρτησης της Κριμαίας το 2014, δεν θα συνοδευόταν από λαϊκή ευφορία, αλλά από καταστολή και εξαναγκασμό.

    Μια στρατιωτική κλιμάκωση θα ενίσχυε την αίσθηση μιας εθνικής κατάστασης έκτακτης ανάγκης, στην οποία οι νόμοι μπορούν να αγνοηθούν. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, και δεν υπάρχει χώρος για συμβιβασμούς με τους αντιπάλους. Θα εστιάζει την προσοχή του προέδρου στη γεωπολιτική ατζέντα και θα έδινε στους siloviki περισσότερη ελευθερία ελιγμών εντός της Ρωσίας.

    Αναπόφευκτα, ο πόλεμος θα οδηγούσε σε αυξημένη απομόνωση, στενότερο έλεγχο των ΜΜΕ και του διαδικτύου, και αυστηρότερο έλεγχο των πολιτικών κομμάτων. Σίγουρα θα υπήρχε περισσότερη καταστολή: όχι εναντίον της πραγματικής πολιτικής αντιπολίτευσης, η οποία έχει ήδη αποδεκατιστεί, αλλά ενάντια σε προσωπικότητες του πολιτισμού, μπλόγκερς, μη πολιτικοποιημένους ακτιβιστές, δημοσιογράφους, εμπειρογνώμονες. Οι αρχές θα αγανακτούσαν με οποιαδήποτε άσκηση επιρροής που δεν θα ήτανε εγκεκριμένη, είτε μέσω αναρτήσεων σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τραγουδιών, άρθρων ή συνεντεύξεων. Ασφαλώς, αυτή η διαδικασία βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, αλλά θα γινόταν ευρέως διαδεδομένη, ρουτίνα και χαοτική.

    Αντιμέτωπη με οικονομικές δυσκολίες, η κυβέρνηση αναπόφευκτα θα αύξανε το φόρο στις επιχειρήσεις. Μια πρόσφατη πρωτοβουλία της ομοσπονδιακής αντιμονοπωλιακής υπηρεσίας ήταν να εξετάσει την επίταξη μεριδίων ξένων επενδυτών σε "στρατηγικές επιχειρήσεις”: μια σαφής ένδειξη ότι οι ξένες επιχειρήσεις στη Ρωσία θα γίνουν πιο ευάλωτες.

    Υπάρχει η αίσθηση μεταξύ της ρωσικής ηγεσίας ότι η χώρα έχει αρκετά λεφτά για να τα βγάλει πέρα. Σε αντίθεση με την περιβόητη δήλωση του τότε πρωθυπουργού Ντμίτρι Μεντβέντεφ το 2016 -"δεν υπάρχουν λεφτά, αλλά περιμένετε”- το υπουργείο Οικονομικών σήμερα δηλώνει δημοσίως ότι υπάρχουν αρκετά χρήματα. Ενώ το μέγεθος των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Ρωσίας έφθασε σε ιστορικό υψηλό το 2021, δεν πρόκειται για αντικειμενικά δεδομένα αλλά για υποκειμενικές απόψεις: οι ομιλίες του Πούτιν για την οικονομική κατάσταση στη Ρωσία είναι γεμάτες αισιοδοξία, δημιουργώντας την εντύπωση ότι η χώρα είναι σε αρκετά καλή θέση.

    Το Κρεμλίνο έχει δείξει ότι είναι πρόθυμο να προβεί σε ευκαιριακές κοινωνικές δαπάνες για να κατευνάσει το δημόσιο αίσθημα ή να διευκολύνει να περάσουν οι πολιτικές αλλαγές, όπως εν όψει της πανεθνικής ψηφοφορίας για την αλλαγή του συντάγματος το 2020 και τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2021. Οι αρχές είναι έτοιμες να κάνουν οικονομικές επενδύσεις για να διατηρήσουν ένα ελάχιστο επίπεδο πίστης στο καθεστώς.

    Ένα νέο σπιράλ διεθνούς κλιμάκωσης θα επιτάχυνε και θα ενίσχυε τις κατασταλτικές τάσεις που είναι σε έξαρση στη δημόσια ζωή της Ρωσίας τα τελευταία χρόνια. Οποιαδήποτε δυσαρέσκεια θα συντριβεί με διπλή δύναμη, ακόμη και όταν εμφανιστεί στην αντιπολίτευση εντός του κινήματος. Οι πολιτικοί διευθυντές του Κρεμλίνου θα μπορούσαν επίσης να βρεθούν αντιμέτωποι με ανασχηματισμό, ο οποίος πιθανότατα θα οδηγήσει σε αυξημένο ρόλο των siloviki στην εσωτερική πολιτική.

    Σε ό,τι αφορά στην κοινωνία πιθανότατα θα υπάρχει κάποιου είδους αναγκαστική πατριωτική κινητοποίηση. Αντί για μια φυσική συσπείρωση, όπως το 2014, θα χαρακτηριζόταν από εξαναγκασμό και επίδειξη ψευδούς πίστη. Η απόκλιση μεταξύ ενός ψεύτικου συστήματος που συσπειρώνεται και μιας διάθεσης καταστροφής και κατήφειας, θα γινόταν γρήγορα ένα γιγαντιαίο χάσμα, με όλους τους κινδύνους που συνεπάγεται.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegiemoscow.org/commentary/86356

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ