Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 08-Σεπ-2021 00:12

    Η ερμηνεία του δόγματος Μπάιντεν από την πλευρά της Μόσχας

    Η ερμηνεία του δόγματος Μπάιντεν από την πλευρά της Μόσχας
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Dmitri Trenin

    Το πρόσφατα αποκαλυφθέν δόγμα Μπάιντεν το οποίο αποποιείται τις πολιτικές των Ηνωμένων  Πολιτειών μετά την 11η Σεπτεμβρίου για την αναμόρφωση άλλων κοινωνιών και την οικοδόμηση εθνών στο εξωτερικό αποτελεί ορόσημο της εξωτερικής πολιτικής. Μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν, αυτό αποπνέει αξιοπιστία. Πράγματι οι κινήσεις του προέδρου Μπάιντεν ουσιαστικά επισημοποιούν και οριστικοποιούν διαδικασίες που έχουν ξεκινήσει για πάνω από μια δεκαετία. 

    Ο Μπάρακ Ομπάμα ήταν ο πρώτος που δεσμεύτηκε να τερματίσει τους δύο πολέμους σε Ιράκ και Αφγανιστάν που ξεκίνησαν υπό τον Τζορτζ Μπους. Ήταν ο Ντόναλντ Τραμπ που κατέληξε σε συμφωνία με τους Ταλιμπάν για την πλήρη αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν το 2021. Τόσο ο Μπάρακ Ομπάμα όσο και ο Τραμπ προσπάθησαν επίσης, αν και με εντυπωσιακά διαφορετικούς τρόπους, να ξαναστρέψουν την προσοχή της Ουάσιγκτον στην ενίσχυση του εσωτερικού της. Είναι σημαντικό για τον υπόλοιπο κόσμο να αντιμετωπίζει σωστά την αλλαγή στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Η αποχώρηση από το Αφγανιστάν ήταν η μια σωστή, στρατηγικά, απόφαση αν και ήταν καθυστερημένη και κάπως απέτυχε ως προς την εφαρμογή της προς το τέλος. Το Αφγανιστάν σίγουρα δεν σημαίνει πως ήρθε το τέλος των Ηνωμένων Πολιτειών ως παγκόσμια υπερδύναμη, αν και συνεχίζει να βρίσκεται σε μια αργή πτώση. Ούτε σημαίνει τον θάνατο των αμερικανικών συμμαχιών και των εταιρικών σχέσεων. Τα γεγονότα στο Αφγανιστάν είναι απίθανο να προκαλέσουν πολιτικό σεισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες που θα ανέτρεπε τον Πρόεδρο Μπάιντεν. Μάλλον, η Ουάσινγκτον είναι απασχολημένη με τον αναπροσαρμογή της παγκόσμιας εμπλοκής της. Κυρίως επικεντρώνεται στην ενίσχυση του εσωτερικού της. Στο εξωτερικό οι Ηνωμένες Πολιτείες μετακινούνται από μια παγκόσμια σταυροφορία στο όνομα της δημοκρατίας στην υπεράσπιση των φιλελεύθερων αξιών στο εσωτερικό της και στις δυτικές τοποθετήσεις στο εξωτερικό. 

    Το Αφγανιστάν ήταν ένα ζωντανό παράδειγμα μέσα σε μια σειρά επιχειρημάτων που έπεισαν τον Λευκό Οίκο του Μπάιντεν ότι ο παγκόσμιος θρίαμβος της φιλελεύθερης δημοκρατίας δεν είναι εφικτός στο άμεσο μέλλον. Έτσι η αναμόρφωση προβληματικών χωρών είναι μάταιη. Η στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ είναι ένα ισχυρό όπλο αλλά όχι πλέον ένα μέσο πρώτης ανάγκης. Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας στο πλαίσιο της προσπάθειας να κρατηθούν οι ΗΠΑ ασφαλείς έχει κερδηθεί καθώς τα τελευταία είκοσι χρόνια δεν σημειώθηκαν μεγάλες τρομοκρατικές επιθέσεις στο έδαφος των ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ το γεωπολιτικό, γεωοικονομικό, ιδεολογικό και στρατηγικό επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ έχει αλλάξει. Η Κίνα είναι πλέον για τις ΗΠΑ μια πρόκληση και η Ρωσία θεωρείται ενοχλητική. Ιράν, Βόρεια Κορέα κα μια σειρά ριζοσπαστικών ή εξτρεμιστικών ομάδων συμπληρώνουν τον κατάλογο των αντιπάλων. Η κλιματική αλλαγή και η πανδημία έχουν βρεθεί στην κορυφή των ανησυχιών για τις ΗΠΑ. Ως εκ τούτου, το πιο σημαντικό καθήκον της εξωτερικής πολιτικής είναι η ενίσχυση της λεγόμενης συλλογικής Δύσης υπό την ισχυρή ηγεσία των ΗΠΑ.

    Η παγκόσμια οικονομική ύφεση που ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2007 και έπληξε το οικονομικό και χρηματοπιστωτικό μοντέλο που δημιουργήθηκε από τις ΗΠΑ, η σοβαρή εσωτερική πολιτική κρίση του 2016-2021 που υπονόμευσε την εμπιστοσύνη στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ και στις βασικές αξίες του και η πανδημία του κορονοϊού που έπληξε ιδιαίτερα σοβαρά τις Ηνωμένες Πολιτείες  δημιούργησαν σοβαρά πολιτικά, οικονομικά και πολιτιστικά ζητήματα αλλά και ρωγμές στην αμερικανική κοινωνία και πολιτεία. Η παραμέληση του εσωτερικών των ΗΠΑ και η συμμετοχή σε δαπανηρές επιχειρήσεις "οικοδόμησης" εθνών στο εξωτερικό είχε ένα τίμημα. Τώρα η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει βάλει στόχο να το διορθώσει αυτό με τεράστια έργα ανάπτυξης υποδομών και με την υποστήριξη της μεσαίας τάξης. 

    Οι εγχώριες κρίσεις της Αμερικής, μερικές παρόμοιες με προβλήματα των ευρωπαϊκών χωρών και το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους κατά τη διάρκεια της προεδρίας Τραμπ δημιούργησαν εκτεταμένους φόβους ότι η Κίνα και η Ρωσία θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν αυτά τα θέματα για να τερματίσουν τελικά την κυριαρχία των ΗΠΑ ή ακόμη και να υπονομεύσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες. 

    Ποιες όμως είναι οι επιπτώσεις του δόγματος Μπάιντεν; Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν μια υπερδύναμη με τεράστιους πόρους, η οποία προσπαθεί τώρα να χρησιμοποιήσει αυτούς τους πόρους για να γίνει ισχυρότερη. Η Αμερική ξαναδημιούργησε τον εαυτό της στο παρελθόν και μπορεί κάλλιστα να το ξανακάνει. Στην εξωτερική πολιτική, η Ουάσινγκτον έχει απομακρυνθεί από τον χαρακτηρισμό του καλοκάγαθου ηγεμόνα του κόσμου για να αναλάβει μια μαχητική στάση, αυτή του ηγέτη της Δύσης που δέχεται επίθεση.

    Μέσα στη λεγόμενη "συλλογική" δύση, η κυριαρχία των ΗΠΑ δεν κινδυνεύει. Καμία από τις δυτικές χώρες δεν είναι σε θέση να προχωρήσει μόνη της ή να σχηματίσει ένα μπλοκ με άλλες για να παρουσιάσει μια εναλλακτική λύση στην ηγεσία των ΗΠΑ. Οι δυτικές και συναφείς ελίτ παραμένουν πλήρως υπόχρεες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό που επιθυμούν είναι η σταθερή ηγεσία των ΗΠΑ. Αυτό που φοβούνται είναι η απόσυρση των Ηνωμένων Πολιτειών. Όσον αφορά τους εταίρους της Ουάσινγκτον στις περιοχές που δεν θεωρούνται ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντα των ΗΠΑ, η αμερικανική υποστήριξη εξαρτάται από τα συμφέροντα και τις διάφορες συνθήκες. Τίποτα νέο, πραγματικά: ρωτήστε μερικούς ηγέτες στη Μέση Ανατολή. Προς το παρόν, ωστόσο, η Ουάσινγκτον δεσμεύεται να υποστηρίξει και να βοηθήσει εταίρους όπως η Ουκρανία και η Ταϊβάν.

    Η υποστήριξη του απομονωτισμού δεν είναι στα χαρτιά των Ηνωμένων Πολιτειών. Παρά την εστίαση στα εσωτερικά ζητήματα, η παγκόσμια κυριαρχία ή τουλάχιστον η πρωτοκαθεδρία έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος της εθνικής ταυτότητας των ΗΠΑ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα γίνουν μια "κανονική" χώρα που ακολουθεί τους κανόνες. Μάλλον, η Ουάσινγκτον θα χρησιμοποιήσει τις αξίες της ως "κόλλα" για να εδραιώσει περαιτέρω τους συμμάχους της και ως όπλο για να επιτεθεί στους αντιπάλους της. Βοηθά τον Λευκό Οίκο το γεγονός ότι η Κίνα και η Ρωσία θεωρούνται κακοήθεις τόσο στο πολιτικό φάσμα των ΗΠΑ όσο και μεταξύ των συμμάχων και των εταίρων των ΗΠΑ, οι περισσότεροι από τους οποίους μάλιστα τρέφουν μνησικακία είτε απέναντι στη Μόσχα είτε στο Πεκίνο.

    Συνοπτικά, το δόγμα του Μπάιντεν καταργεί δεσμεύσεις που δεν θεωρούνται πλέον ελπιδοφόρες ή ακόμη και βιώσιμες από την Ουάσινγκτον. Διοχετεύει περισσότερους πόρους για την αντιμετώπιση εσωτερικών ζητημάτων, επιδιώκει να εδραιώσει τη συλλογική Δύση γύρω από τις Ηνωμένες Πολιτείες και θέτει στο επίκεντρο Κίνα και Ρωσία ως βασικούς αντιπάλους της Αμερικής. Από όλα αυτά, το πιο σημαντικό στοιχείο είναι τα εσωτερικά ζητήματα. Η επιτυχία ή η αποτυχία της αναδιαμόρφωσης της Αμερικής, όχι του Αφγανιστάν, θα καθορίσει όχι μόνο την κληρονομιά της κυβέρνησης Μπάιντεν, αλλά το μέλλον των ίδιων των Ηνωμένων Πολιτειών.

    Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ. 

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ