Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 20-Φεβ-2020 09:09

    Σε στρατιώτες με συμβόλαια καταφεύγουν οι χώρες του Κόλπου

    Σε στρατιώτες με συμβόλαια καταφεύγουν οι χώρες του Κόλπου
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Zoltan Barany

    Κράτη με επαρκείς οικονομικούς πόρους αλλά ανεπαρκή αριθμό πολιτών πρόθυμων να προσχωρήσουν στις ένοπλες δυνάμεις τους, έχουν προσλάβει ξένους στρατιώτες από αμνημονεύτων χρόνων. Τέτοιοι μη ιθαγενείς στρατιώτες υπηρέτησαν στην Αραβία πολύ πριν από τη συμμετοχή της Βρετανίας στην περιοχή. Εκτός από τη Σαουδική Αραβία, οι μοναρχίες του Κόλπου έχουν μικρούς πληθυσμούς που περιορίζουν την ικανότητα τους να ενισχύσουν τους αμυντικούς τους τομείς με τον διαθέσιμο αριθμό πολιτών.

    Αυτή η δεξαμενή είναι από μόνη της περιορισμένη διότι, όπως οπουδήποτε αλλού στον κόσμο, οι ευημερόντες νέοι άνδρες δεν βρίσκουν τη στρατιωτική ζωή ελκυστική και δεν έχουν οικονομικό κίνητρο για να ενταχθούν στο στρατό. Παρόλο που ο Κόλπος είναι γεμάτος με αλλαγές -από την καθολική στρατολογία των ανδρών και τις ακτιβιστικές εξωτερικές πολιτικές, μέχρι τη μείωση των εσόδων από το πετρέλαιο και την εκτόξευση των αμυντικών προϋπολογισμών- οι βασικές δημογραφικές και πολιτικές πραγματικότητες υπαγορεύουν ότι οι ξένοι στρατιώτες είναι στον Κόλπο για να μείνουν.

    Οι μισθοφόροι και οι ξένοι σύμβουλοι διαδραματίζουν έναν αναπόσπαστο ρόλο στις ένοπλες δυνάμεις του Κόλπου. Έχουν δώσει λίγους πονοκεφάλους στους ηγέτες των χωρών του Κόλπου -αν και δεν είναι ότι δεν έχουν προβλήματα, όπως αποδείχθηκε με τον βοηθητικό πακιστανικό στρατό στο Μπαχρέιν- και έχουν παράσχει σημαντική συμβολή στις στρατιωτικές τους δυνάμεις. Για τις πολιτικοστρατιωτικές σχέσεις στα κράτη του Κόλπου, η εξάρτηση από μισθοφόρους ήταν γενικά επωφελής, προωθώντας την συγκέντρωση και την εξειδίκευση των τοπικών στρατών, επιτρέποντας στην στρατιωτική ηγεσία να μετατοπίζει τα καθήκοντα σε μισθοφόρους, για όσες εργασίες οι πολίτες δεν θα ήθελαν να φέρουν εις πέρας, και προσλαμβάνοντας ξένους για να συμπληρώσουν τις στρατιωτικές δυνάμεις στην Υεμένη. 

    Η προσφάτως εισαχθείσα στρατολόγηση στο Κουβέιτ, στο Κατάρ και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι ελάχιστα μόνο σχετική με την πρακτική της πρόσληψης στρατιωτών από το εξωτερικό: αυτή η πολιτική εφαρμόστηκε κυρίως για οικονομικό-κοινωνικούς και πολιτικούς, όχι για στρατιωτικούς λόγους.

    Αν και τα τελευταία χρόνια τα έσοδα από τις εξαγωγές υδρογονανθράκων στον Κόλπο έχουν μειωθεί και οι γενναιόδωρες κοινωνικές προβλέψεις των κρατών έχουν κάπως συρρικνωθεί, αυτές οι εξελίξεις δεν έχουν επηρεάσει σημαντικά τη χρήση μισθοφόρων στρατιωτών. Στην πραγματικότητα, η εκτεταμένη εξωτερική πολιτική και ο στρατιωτικός ακτιβισμός κάποιων χωρών του Κόλπου -σε συνδυασμό με την τεράστια αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών, της εξαγοράς όπλων και των επενδύσεων στις τοπικές αμυντικές βιομηχανίες- υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει λόγος να αναμένουμε κάποια μεγάλη αλλαγή στην απασχόληση ξένων στρατιωτών στην περιοχή στο προσεχές μέλλον.

    Η μακρά παρουσία τους στην Αραβία πρόκειται να συνεχιστεί.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegie-mec.org/2020/02/05/foreign-contract-soldiers-in-gulf-pub-80979

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων