Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 30-Νοε-2022 00:05

    Γιατί η τεχνολογική "υπόσχεση" της περιόδου της πανδημίας αποτυγχάνει τώρα με πάταγο

    Γιατί η τεχνολογική "υπόσχεση" της περιόδου της πανδημίας αποτυγχάνει τώρα με πάταγο
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Της Allison Schrager

    Είναι δελεαστικό να προσπεράσουμε συγκαταβατικά τις μαζικές απολύσεις και την κατάρρευση των τιμών των μετοχών στον κλάδο της τεχνολογίας ως ακόμη ένα χτύπημα στον κύκλο του σκασίματος της "φούσκας" των τεχνολογικών επιχειρήσεων.

    Οι εταιρείες τεχνολογίας μπορεί να αντιστοιχούν στο 36% της κεφαλαιοποίησης του S&P 500, αντιπροσωπεύουν όμως μόλις το 0,3% των εργαζομένων στο σύνολο των εταιρειών του. Πρόκειται κυρίως για άτομα υψηλής ειδίκευσης τα οποία πιθανότατα θα βρουν άλλες θέσεις εργασίας γρήγορα, επομένως υπάρχει βάσιμος λόγος να ελπίζουμε ότι αυτή είναι μια απαραίτητη διόρθωση σε έναν υπερβολικά διογκωμένο τομέα της οικονομίας και ότι η επάνοδος στο σωστό μέγεθος δεν θα προκαλέσει ευρύτερη ζημιά.

    Βαθύτερο πρόβλημα

    Το γεγονός ωστόσο ότι η παραγωγικότητα στις ΗΠΑ πέφτει επίσης αξίζει να σημειωθεί -  και υποδηλώνει ότι αυτό που συμβαίνει στην τεχνολογία μπορεί να σημαίνει ότι κάτι πολύ βαθύτερο πηγαίνει στραβά.

    Η οικονομία με κύριο πυλώνα την τεχνολογία δεν έχει ακόμη τηρήσει την δομική υπόσχεσή της. Οι προηγούμενες τεχνολογικές εκρήξεις άλλαξαν ζωές: οι υδραυλικές εγκαταστάσεις εσωτερικών χώρων αποτέλεσαν εκπληκτική πρόοδο, όπως και ο ηλεκτρισμός, ο αργαλειός και ο τηλέγραφος! Τα παραπάνω όχι μόνο μεταμόρφωσαν την ανθρώπινη εμπειρία, βελτίωσαν το βιοτικό επίπεδο και μας απελευθέρωσαν από σκληρή εργασία, αλλά έφεραν και πρωτοφανή εκτίναξη σε παραγωγικότητα και πλούτο.

    Επομένως, είναι κάτι σαν μυστήριο το γεγονός ότι ζούμε σε μια εποχή με τόσο πολλές καινοτομίες οι οποίες αλλάζουν σχεδόν τα πάντα σχετικά με τον τρόπο ζωής και εργασίας μας, ωστόσο τα επίπεδα παραγωγικότητας δεν είναι - συγκριτικά - τόσο εντυπωσιακά όσο ήταν στις αρχές του 20ού αιώνα.

    Ο ρυθμός αύξησης της παραγωγικότητας στον 21ο αιώνα είναι πολύ λιγότερο εντυπωσιακός σε σχέση με τις αντίστοιχες δεκαετίες του 20ού​​

    Η βραχύβια "άνοιξη" της πανδημίας

    Ήμουν ωστόσο αισιόδοξη - ίσως απλώς δεν ξέραμε πώς να εκμεταλλευτούμε πλήρως αυτές τις τεχνολογικές καινοτομίες.

    Μετά ήρθε η πανδημία και ξαφνικά η τεχνολογία φάνηκε να φέρνει επαναστατική αλλαγή στην ανθρώπινη εμπειρία με τον ίδιο τρόπο που το έκανε η εκβιομηχάνιση. Αντί για ρούχα μαζικής παραγωγής και ψυχαγωγία (από πικάπ, τηλεόραση και ραδιόφωνο), θα μπορούσαμε να κλιμακώσουμε την ανθρώπινη αλληλεπίδραση με τρόπους οι οποίοι έμοιαζαν εξίσου σπουδαίοι.

    Αποδείχθηκε ότι μπορούσε κανείς να πραγματοποιεί μίτινγκ, να παρακολουθεί μαθήματα γυμναστικής και να ψωνίζει σχεδόν οτιδήποτε από την άνεση του σπιτιού του. Ίσως - φαινόταν - η πανδημία να μας ωθούσε να προσαρμοστούμε με τρόπους οι οποίοι θα έφερναν την πολυαναμενόμενη ώθηση σε παραγωγικότητα και πλούτο για όλους.

    Και, για λίγο, φαινόταν ότι έτσι έγινε. Η παραγωγικότητα, μετρούμενη με βάση την παραγωγή ανά ώρα εργασίας, αυξήθηκε το 2020 και το 2021. Όμως τα δύο τελευταία τρίμηνα, τα επίπεδα παραγωγικότητας υποχώρησαν.

    δγδφγδφγδφ
    Η εκτίναξη της παραγωγικότητας μέσα στην πανδημία αποδείχθηκε βραχύβια

    Πολλές εταιρείες τεχνολογίας - εκείνες οι οποίες υποτίθεται ότι θα άλλαζαν τον κόσμο - απολύουν εργαζομένους για πρώτη φορά εδώ και χρόνια και η παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο πέφτει. Ακόμη και οι παλιές καραβάνες του κλάδου, όπως η Walt Disney, διαπιστώνουν ότι οι πλατφόρμες streaming τους δεν παράγουν τα έσοδα στα οποία ήλπιζαν. Το crypto, το νόμισμα της τεχνολογίας, δεν φαίνεται να αποδεικνύεται η εναλλακτική λύση στο κρατικό χρήμα την οποία ποτέ δεν ξέραμε ότι χρειαζόμασταν. Ακόμη και η Beyond Meat, μια τεχνολογική απάντηση στην κατανάλωση κρέατος εκ μέρους μας, αποτυγχάνει να εδραιωθεί.

    Η τιμωρία για τα χρόνια "εύκολου χρήματος"

    Κατά κάποιο τρόπο, θα έπρεπε να το είχαμε προβλέψει: χρόνια χαμηλών επιτοκίων σήμαιναν εύκολο, φθηνό χρήμα, ένα περιβάλλον το οποίο ευνοούσε τις μετοχές υψηλού κινδύνου και υψηλής ανάπτυξης και μια επέκταση η οποία τροφοδοτείτο μέσω χρέους.

    Πολλές εταιρείες τεχνολογίας ήταν υπερτιμημένες ή δεν θα έπρεπε ποτέ να έχουν υπάρξει. Η υποχώρηση της ανάληψης επενδυτικού κινδύνου μπορεί να είναι ακόμη και υγιής, καθώς διαχωρίζει την ήρα από το στάρι - ή τις Google από τις Pets.com. Έτσι, ίσως, όπως διατείνεται αυτό το ερευνητικό σημείωμα, εκείνο που συμβαίνει στην τεχνολογία να μην πρόκειται να εξαπλωθεί στην ευρύτερη οικονομία.

    Ωστόσο, η πτώση της παραγωγικότητας αφορά συνολικά την οικονομία και υποδηλώνει ότι ο τεχνολογικός κλάδος πιθανόν να υφίσταται έναν πιο δομικό μετασχηματισμό. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, οι εταιρείες όλων των ειδών υιοθέτησαν τις τεχνολογίες οι οποίες υποτίθεται ότι θα μας έκαναν πιο παραγωγικούς, όπως η εργασία από το σπίτι και η αυτοματοποίηση όλων των ειδών υπηρεσιών, από την παραγγελία σε εστιατόρια έως τις εξετάσεις υγειονομικής περίθαλψης. Και, ενώ μερικοί εργαζόμενοι μπορεί να παραιτούνταν αθόρυβα, θα θεωρούσε κανείς ότι η χρήση τεχνολογίας εξοικονόμησης εργασίας θα αναπλήρωνε το κενό τους. Σκεφτείτε όλο τον χρόνο τον οποίο εξοικονομούμε με το να μην χρειάζεται να μετακινούμαστε, παρακάμπτοντας το κουτσομπολιό με τους συναδέλφους ή απλώς χρησιμοποιώντας τεχνολογικά εργαλεία αυτοελέγχου.

    Αντίθετα, η ώθηση στην παραγωγικότητα ήταν μόνον προσωρινή. Οι δε απολύσεις είναι σύμπτωμα αυτού ακριβώς του προβλήματος παραγωγικότητας - κι όχι μόνο της υπερεπένδυσης. Όταν οι άνθρωποι επέστρεψαν στην πιο φυσιολογική τους ζωή, μεγάλο μέρος της νέας ζήτησης εξαφανίστηκε. Υπήρξε επίσης μια αξιοσημείωτη πτώση στην ποιότητα των προϊόντων η οποία μπορεί να οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι τα προϊόντα τεχνολογίας βασίζονται σε παλιά δεδομένα σε έναν κόσμο ο οποίος έχει αλλάξει.

    Τα λάθος είδη τεχνολογίας

    Ή ίσως αντί να μας κάνει πιο παραγωγικούς, η τεχνολογία μας κάνει τελικά να νιώθουμε πιο απομονωμένοι και καταθλιπτικοί. Η υβριδική εργασία μπορεί να εξοικονομεί χρόνο και να μας κάνει πιο αποτελεσματικούς, είναι όμως επίσης και τοξική για την κουλτούρα στο χώρο εργασίας. Η παραγωγικότητα μπορεί να αυξάνεται αρχικά, αλλά ο μικρότερος βαθμός συνεργασίας συνεργασία και άμεσης διάδρασης μεταξύ των συνεργατών ενδεχομένως να βλάπτουν την παραγωγικότητα με την πάροδο του χρόνου.

    Αν είναι έτσι, μπορεί να έχουμε επενδύσει υπερβολικά σε πολλά από τα λάθος είδη τεχνολογίας. Ίσως η αντικατάσταση της ανθρώπινης επαφής και η μη εγκατάλειψη του σπιτιού να μην είναι το μέλλον και η πρόσφατη φούσκα θα ακολουθηθεί από μια ύφεση όπως το 2001, όταν η σκασμένη "φούσκα" των τεχνολογικών ξεχύθηκε στην ευρύτερη οικονομία και προκάλεσε εκτεταμένες απολύσεις και καταστροφή πλούτου. Μακροπρόθεσμα, θα μπορούσε να σημαίνει χρόνια στασιμότητας μέχρι να επικαιροποιήσουμε τα δεδομένα μας και να εφεύρουμε καλύτερες χρήσεις της τεχνολογίας.

    Τα πρόσφατα γεγονότα δικαιολογούν σίγουρα τον σκεπτικισμό για τις μακρόπνοες υποσχέσεις των Big Tech. Αν και είναι ακόμη πολύ νωρίς για να ξεγράψουμε την πρόσφατη τεχνολογική επανάσταση ως φαρσοκωμωδία, είναι τουλάχιστον μια υπενθύμιση ότι η πρόοδος - συχνά το πιο σημαντικό τμήμα της προόδου - δεν ακολουθεί ένα μονοτονα ανοδικό μονοπάτι. Συχνά γίνονται πολλά βήματα προς τα εμπρός, ακολουθούμενα από υπερεπένδυση σε λάθος τομείς και μετά μερικά βήματα πίσω.

    Η πρόοδος είναι ακατάστατη και απρόβλεπτη. Η ατμομηχανή χρειάστηκε περισσότερα από 100 χρόνια για να μεταφραστεί σε αριθμούς παραγωγικότητας, επομένως εξακολουθώ να διατηρώ ελπίδες για το νεότερο κύμα της τεχνολογίας μας.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ