Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 17-Φεβ-2020 00:05

    Γιατί η Renault ζηλεύει τόσο παθολογικά την Tesla

    Γιατί η Renault ζηλεύει τόσο παθολογικά την Tesla
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Chris Bryant

    Renault, Tesla και μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση: Στη μία όχθη του Ατλαντικού, η Tesla αξιοποιεί την αυξανόμενη τιμή της μετοχής της πωλώντας νέες μετοχές συνολικής αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, προκειμένου να κατασκευάσει περισσότερα ηλεκτρικά οχήματα. Στην άλλη, η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault αναγκάζεται να περικόψει το μέρισμα προς τους μετόχους της κατά 70% και ανακοινώνει μεγάλη μείωση πάγιων εξόδων, ώστε να έχει τη δυνατότητα να κάνει το ίδιο.

    Τα φθίνοντα κέρδη και τα δραστικά διορθωτικά μέτρα που έλαβε η Renault βρήκαν μιμητές αυτήν την εβδομάδα στην ιαπωνική Nissan, εταιρικό σύμμαχο της γαλλικής εταιρείας, καθώς και στην Daimler. (Η Renault διατηρεί συνεργασία με την Daimler και κατέχει μικρό μερίδιο στη γερμανική βιομηχανία κατασκευής αυτοκινήτων και φορτηγών). Τα προβλήματά τους δεν είναι πανομοιότυπα, ωστόσο και οι τρεις εταιρείες είχαν επεκτείνει το εργατικό δυναμικό τους εν αναμονή μιας ζήτησης που δεν ήρθε ποτέ και τώρα πρέπει να σφίξουν το "ζωνάρι" προκειμένου να μπορούν να πληρώσουν για την κατασκευή ακριβών ηλεκτρικών οχημάτων, για τα οποία η ζήτηση παραμένει άδηλη.

    Η μετοχή της Renault βρίσκεται κοντά σε χαμηλό οκτώ ετών, γεγονός που σημαίνει ότι η εταιρεία έχει κεφαλαιοποίηση μόλις 10 δισ. ευρώ (11 δισ. δολ.), ποσό που περιλαμβάνει και το μερίδιο 43% που κατέχει στη Nissan. Περιττό να πούμε ότι αυτό είναι ένα μικρό κλάσμα της κεφαλαιοποίησης της Tesla, μολονότι η ετήσια παραγωγή της αμερικανικής εταιρείας εξακολουθεί να είναι με τη σειρά της αμελητέα σε σχέση με εκείνη της συμμαχίας Renault-Nissan.

    Η απουσία επενδυτών και οι συμμαχίες

    Αυτή η αντίθεση στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: οι αυτοκινητοβιομηχανίες που "πάχυναν" και έζησαν ημέρες ευτυχίας παράγοντας οχήματα με κινητήρες εσωτερικής καύσης δεν έχουν λαμβάνειν καμία βοήθεια από τη χρηματιστηριακή αγορά τώρα που αποφάσισαν να αγκαλιάσουν το "ηλεκτρικό" μέλλον. Αντ΄ αυτού, η "συμμορία της βενζίνης" είναι καταδικασμένη να χρηματοδοτήσει μόνη της τις αναγκαίες αλλαγές και προσαρμογές και αυτή η διαδικασία θα είναι επώδυνη τόσο για τους εργαζόμενους, όσο και για τους μετόχους.

    Οι καθιερωμένες εδώ και δεκαετίες δυνάμεις στην αυτοκινητοβιομηχανία αποφάσισαν ότι η σωτηρία τους βρίσκεται σε συμμαχίες και συνεργασίες, οι οποίες κατανέμουν το κόστος ανάπτυξης δαπανηρών τεχνολογιών σε μεγαλύτερο αριθμό πωλούμενων αυτοκινήτων. Για τον λόγο αυτό, η Renault προσπάθησε να συγχωνευθεί με τη Fiat Chrysler, πριν νικηθεί στο συγκεκριμένο εγχείρημα από την μητρική εταιρεία της Peugeot, PSA.

    Ωστόσο, στην περίπτωση της Renault, οι δεσμοί της με άλλους κατασκευαστές περισσότερο ενισχύουν τα προβλήματά της αυτή τη στιγμή, παρά τα επιλύουν. Οι σχέσεις με τη Nissan βυθίστηκαν στο ναδίρ όταν ο προηγούμενος ηγέτης της συμμαχίας Carlos Ghosn συνελήφθη και παραμένουν εύθραυστες τώρα που ο τελευταίος είναι ελεύθερος και εμφανίζεται έτοιμος να κλείσει παλιούς λογαριασμούς. Και οι δύο πλευρές έχουν προσλάβει νέους διευθύνοντες συμβούλους, ωστόσο οι μέτοχοί τους δεν είναι ακόμη έτοιμοι να "αγοράσουν" το σενάριο ότι η αρμονία έχει αποκατασταθεί.

    Με τα δικά της κέρδη να καταβαραθρώνονται, η Nissan δεν έχει την πολυτέλεια να πληρώνει μεγάλα μερίσματα στη Renault, ενώ οι Γάλλοι κερδίζουν λιγότερα και από τη συνεργασία με την Daimler. Το αποτέλεσμα είναι η Renault να βλέπει τη ρευστότητά της να πιέζεται - με τα καθαρά μετρητά να συρρικνώνονται σε μόλις 1,7 δισ. ευρώ στο τέλος Δεκεμβρίου (αν και η ακαθάριστη ρευστότητα, συμπεριλαμβανομένων των διαθέσιμων πιστωτικών γραμμών, κινείται στο πιο αξιοσέβαστο και καθησυχαστικό ύψος των 16 δισ. ευρώ).

    Ένας τρόπος με τον οποίο η Renault θα μπορούσε να ελευθερώσει κάποια χρήματα θα ήταν να πουλήσει μέρος του μεριδίου της στη Nissan, κίνηση η οποία θα μπορούσε να έχει το πρόσθετο όφελος ότι θα βοηθήσει στην επανεξισορρόπηση της συμμαχίας προς όφελος της Nissan, κάτι που οι Ιάπωνες επιδιώκουν εδώ και καιρό. Το πρόβλημα είναι ότι η μετοχή της Nissan έχει χάσει το 50% της αξίας της τα τελευταία δύο χρόνια, οπότε η πώληση του μεριδίου τώρα δεν θα παρείχε στη Renault ούτε κατά προσέγγιση το ποσό που θα μπορούσε να λάβει άλλοτε. Η προσωρινή διευθύνουσα σύμβουλος Clotilde Delbos σχεδόν απέκλεισε μια τέτοια κίνηση την Παρασκευή.

    Ο δύσκολος δρόμος

    Δεν είναι λοιπόν περίεργο το γεγονός ότι η Renault επέλεξε να περικόψει δραστικά το μέρισμα της προς τους μετόχους και να προσπαθήσει να μειώσει τα κόστη κατά 2 δισ. ευρώ τα επόμενα τρία χρόνια. Η Delbos, ο οποίος είναι επίσης CFO της εταιρείας, δεν υπεισήλθε σε πολλές λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιηθούν αυτές οι εξοικονομήσεις, ωστόσο η εταιρεία σχεδιάζει να αναθεωρήσει το "βιομηχανικό αποτύπωμα" της, γεγονός που υποδηλώνει ότι είναι πιθανό ορισμένα εργοστάσια να κλείσουν. (Η συμμαχική Nissan έχει ήδη ανακοινώσει 12.500 περικοπές θέσεων εργασίας, ενώ η Daimler στοχεύει σε τουλάχιστον 10.000).

    Η μείωση του κόστους δεν θα είναι απλή και ευθύγραμμη διαδικασία. Ο νέος διευθύνων σύμβουλος της Renault, Luca de Meo, πρώην στέλεχος της Volkswagen, δεν αναλαμβάνει καθήκοντα μέχρι τον Ιούλιο και τα γαλλικά συνδικάτα δεν είναι γνωστά για την ανοχή τους στη μείωση θέσεων εργασίας. Βραχυπρόθεσμα, το κόστος αναδιάρθρωσης θα ασκήσει περαιτέρω πιέσεις στη ρευστότητα της Renault και ο κοροναϊός θα μπορούσε να δημιουργήσει περαιτέρω απροσδόκητα προβλήματα.

    Ωστόσο, σε αντίθεση με την Tesla, η Renault δεν έχει διαθέσιμη μία ουρά πλούσιων υποστηρικτών που να διατρανώνουν τη διάθεσή τους να βοηθήσουν στη χρηματοδότηση της κομβικής μετάβασης στην εποχή των "καθαρών" οχημάτων. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, οι εργαζόμενοι και οι υφιστάμενοι μέτοχοι θα πληρώσουν αναπόφευκτα το "μάρμαρο".

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ