Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 30-Αυγ-2019 00:05

    Ο Τραμπ μπορεί να γίνει ο επόμενος Τζορτζ Μπους

    Ο Τραμπ μπορεί να γίνει ο επόμενος Τζορτζ Μπους
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Karl W. Smith

    Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται επικίνδυνα κοντά στο να γίνει ο πρώτος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος μετά τον Τζορτζ Ο. Μπους (τον πρεσβύτερο) που θα αυξήσει τους φόρους. Σύμφωνα με τη δεξαμενή σκέψης Tax Foundation, εάν οι δασμοί που έχει ήδη εξαγγείλει ο Αμερικανός πρόεδρος τεθούν σε ισχύ, θα επιφέρουν ετήσια αύξηση φόρων ύψους 200 δισ. δολαρίων. Αύξηση μεγαλύτερη από τη μέση ετήσια μείωση φόρων ύψους 165 δισ. δολαρίων που επήλθε μέσω του πακέτου φοροελαφρύνσεων και ενίσχυσης της απασχόλησης που εφάρμοσε το 2017.

    Η θρασυτάτη διαφοροποίηση του Μπους από τη ρεπουμπλικανική ορθοδοξία, σε συνδυασμό με την υποτονική οικονομία και τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, είχαν ως αποτέλεσμα να διατελέσει πρόεδρος για μία μόνο θητεία. Εάν ο Τραμπ δεν προσέξει, μπορεί να τον ακολουθήσει.

    Στην προεκλογική του καμπάνια το 1988, ο Μπους όπως είναι ευρέως γνωστό ζήτησε από τον κόσμο να διαβάσει τα χείλη του όταν υποσχόταν "όχι νέοι φόροι”. Όταν ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Ρόναλντ Ρήγκαν, προερχόταν από μια νεότερη γενιά μετριοπαθών Ρεπουμπλικανών. Οι συντηρητικοί του κόμματος είχαν πάντοτε αμφιβολίες σχετικά με την δέσμευσή του στην ατζέντα των χαμηλών φόρων.

    Όπως αποδείχθηκε, αυτές οι ανησυχίες ήταν δικαιολογημένες. Το 1990, δύο χρόνια μετά την επιτυχημένη προεκλογική εκστρατεία του, η οποία βασίστηκε εν μέρει στη δέσμευσή του ότι θα πολεμήσει την προσπάθεια του Κογκρέσου για αύξηση των φόρων, ο Μπους βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα διογκούμενο έλλειμμα και την απροθυμία του Κογκρέσου να περικόψει τις εγχώριες δαπάνες. Υπέκυψε. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους ανακοίνωσε ότι είναι πρόθυμος να δεχθεί έναν προϋπολογισμό που όχι μόνο περιόριζε τις αμυντικές δαπάνες αλλά περιελάμβανε και αυξήσεις φόρων.

    Το τελικό πακέτο περιελάμβανε αυξήσεις φόρων τόσο στα εισοδήματα όσο και στους μισθούς και τέθηκε σε ισχύ το 1991. Στην προεκλογική καμπάνια του επόμενου έτους, ο Μπους είχε να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη ανεργία και τις επικρίσεις, τόσο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας για το χρίσμα του κόμματος όσο και στις εκλογές, σχετικά με τη μη τήρηση των υποσχέσεών του.

    Η περίπτωση του Τραμπ δεν είναι, φυσικά, ευθέως ανάλογη. Ωστόσο, η μοίρα του θα μπορούσε να είναι η ίδια. Στην προεκλογική του καμπάνια το 2016, ο Τραμπ υποσχέθηκε ότι σχεδόν το σύνολο των Αμερικανών θα δουν μειώσεις στη φορολογία τους. Επιπλέον, υποσχέθηκε να επαναδιαπραγματευτεί τις "φρικτές εμπορικές συμφωνίες" των ΗΠΑ και να αναζωογονήσει την παραγωγική δραστηριότητα. Όταν αυτές οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν και ξέσπασε ο εμπορικός πόλεμος, ο Τραμπ διαβεβαίωσε τους Αμερικανούς ότι οι εμπορικοί πόλεμοι είναι κάτι "καλό" και ότι είναι εύκολο να τους κερδίσει κανείς.

    Δεν εξελίχθηκε ακριβώς έτσι. Ο εμπορικός πόλεμος μαίνεται εδώ και σχεδόν 18 μήνες, το εμπορικό έλλειμμα συνεχίζει να αυξάνεται και η παραγωγική δραστηριότητα έχει αρχίσει να υποχωρεί. Εν τω μεταξύ, ο Λευκός Οίκος συνεχίζει να διαβεβαιώνει τους Αμερικανούς ότι ο εμπορικός πόλεμος είναι προσωρινός.

    Η πραγματικότητα αποδεικνύεται διαφορετική: κάθε καλή είδηση σύντομα υπονομεύεται από κάποιο στραβοπάτημα. Οι δασμοί συνεχίζουν να αυξάνονται και ο εμπορικός πόλεμος έχει όλο και μεγαλύτερες επιπτώσεις στην ευρύτερη οικονομία.

    Μέχρι στιγμής, ο αντίκτυπος του εμπορικού πολέμου έχει γίνει αισθητός πρωτίστως στον τομέα των επιχειρηματικών επενδύσεων. Ωστόσο, η JP Morgan Chase & Co. σε ανάλυσή της υποστηρίζει ότι σύντομα θα γίνει αισθητός και στους καταναλωτές. Εάν εφαρμοστεί πλήρως ο νέος κύκλος δασμών του Τραμπ θα στοιχίσει κατά μέσο όρο σε κάθε νοικοκυριό έως και 1.795 δολάρια ετησίως - 495 δολάρια περισσότερο από τη μέση αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος που αναμένει η τράπεζα ότι θα επέλθει από τη φορολογική μεταρρύθμιση (Οι υψηλότερες μειώσεις φόρου βάσει του νόμου του 2017 αφορούν το μέτωπο των επιχειρήσεων και δεν έχουν επίπτωση στον κόσμο).

    Αν οι καταναλωτικές δαπάνες αρχίσουν να διολισθαίνουν, δεν θα έχουν απομείνει πλέον πολλά για να στηρίξουν την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Ο συνδυασμός ασθενικής ανάπτυξης, αυξανόμενης φορολογικής επιβάρυνσης και ανεκπλήρωτων υποσχέσεων θυμίζει τις εκλογές του 1992. Επιπροσθέτως, ο Τραμπ βρίσκεται ήδη αντιμέτωπος με τους πρώτους αμφισβητίες, που δεν θα διστάσουν να τον επικρίνουν για τις αποτυχίες του. Όταν οι Δημοκρατικοί θα συσπειρωθούν, θα είναι ακόμη πιο δύσκολο για τον πρόεδρο να διεκδικήσει την επανεκλογή του.

    Σε ό,τι αφορά το ύφος και την ουσία, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Τζορτζ Ο. Μπους είναι σχεδόν εκ διαμέτρου αντίθετοι. Σε όρους οικονομικής και πολιτικής συγκυρίας, ωστόσο, οι περιπτώσεις τους μοιάζουν εντυπωσιακά - με τρόπο που θα πρέπει να εγείρει αμφιβολίες σχετικά με τις πιθανότητες επανεκλογής του Τραμπ.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων