Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 19-Αυγ-2019 00:03

    H φρενίτιδα για τα κρατικά ομόλογα δεν θα έχει καλό τέλος

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Conor Sen

    Πολλά κράτη τα τελευταία χρόνια προσπαθούν να οχυρωθούν έναντι του υπόλοιπου κόσμου, αλλά οι αγορές έχουν αποκτήσει ανοσία: Το χρήμα κινείται ελεύθερα, δείχνοντας ότι οι αγορές είναι περισσότερο αλληλοεξαρτώμενες από ποτέ.

    Στην Ασία, την Αυστραλία, την Ευρώπη και την Αμερική, οι καμπύλες απόδοσης αναστρέφονται ταυτόχρονα. Οι επενδυτές, φοβούμενοι ότι τα προστατευτικά έθνη θα επιτύχουν κόντρα στην παγκοσμιοποίηση, αυξάνουν τη ζήτηση για τα ασφαλή επενδυτικά καταφύγια του δολαρίου και των κρατικών ομολόγων των ΗΠΑ. Είτε οι φόβοι της απο-παγκοσμιοποίησης είναι υπερβολικοί και σε αυτή την περίπτωση οι αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων έχουν πέσει υπερβολικά πολύ, είτε είναι πραγματικοί, οπότε οι συσχετισμοί των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών αγορών θα καταρρεύσουν καθώς οι χώρες θα τραβούν το δικό τους δρόμο.

    Αυτά τα σενάρια δείχνουν πόσο στρεβλή είναι η τιμολόγηση των αμερικανικών κρατικών ομολόγων.

    Το πρώτο σενάριο είναι αρκετά εύκολο: Οι φόβοι της αποτυχίας της παγκοσμιοποίησης δεν θα περάσουν. Σε αυτό το σενάριο, οι χρηματιστηριακές αγορές ανακουφίζονται και επιδίδονται σε ισχυρό ράλι καθώς το ασφάλιστρο κινδύνου από τις εμπορικές εντάσεις εξασθενεί. Η αβεβαιότητα που ωθεί τους CEOs να αναβάλλουν τις επενδυτικές αποφάσεις εξατμίζεται, και έχουμε τουλάχιστον μια βραχυπρόθεσμη έκρηξη των επενδύσεων καθώς τα έργα που έχουν μπει στον πάγο επανεκκινούνται. Η παγκόσμια ανάπτυξη αναδύεται και οι αγορές ομολόγων σημειώνουν ισχυρό selloff, με τις αποδόσεις να αυξάνονται σε όλο τον κόσμο.

    Το δεύτερο σενάριο απαιτεί μερικές ακόμη παραδοχές. Φαίνεται ότι οδηγεί σε κακά νέα για όσους αγόρασαν αμερικανικά κρατικά ομόλογα αυτό το μήνα. Ας πούμε ότι έχουμε μια αρκετά ασταθή διάλυση των παγκόσμιων εμπορικών σχέσεων. Όπως σημείωσε ο Greg Ip της Wall Street Journal, όταν οι υποθέσεις που διαμορφώνουν οικονομικές εποχές καταστρέφονται, συχνά το αποτέλεσμα είναι η παγκόσμια ύφεση. Αλλά η ύφεση δεν διαρκεί για πάντα. Στις ΗΠΑ, από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο η μέση διάρκεια μιας ύφεσης ήταν 11 μήνες. Δεδομένου ότι οι ΗΠΑ έχουν μια σχετικά κλειστή οικονομία, έχουν τα νοικοκυριά και το τραπεζικό σύστημα σε σχετικά καλή κατάσταση και δεν είναι μια οικονομία εξαρτώμενη από τις εξαγωγές στην έκταση της Γερμανίας ή ορισμένων χωρών της Ασίας, οποιαδήποτε αμερικανική ύφεση που θα προκληθεί από μια τέτοια παγκόσμια ύφεση θα είναι πιθανώς αρκετά ήπια.

    Και έπειτα, εξερχόμενες από την εν λόγω ύφεση, καθώς οι χώρες θα έχουν μετατραπεί σε οικονομίες λιγότερο εξαρτημένες από το εξωτερικό εμπόριο, οι παγκόσμιες συσχετίσεις πιθανότατα θα διασπαστούν. Εάν οι ΗΠΑ συναλλάσσονται λιγότερο με την Κίνα, οι αμερικανικές και κινεζικές οικονομίες θα είναι λιγότερο αλληλεξαρτώμενες και δεν θα έχει νόημα για τις αγορές τους να κινούνται σε αρμονία.

    Ακούμε εδώ και χρόνια ότι η παγκοσμιοποίηση συγκρατεί τον πληθωρισμό στις ΗΠΑ, καθώς οι όποιες πληθωριστικές πιέσεις ήταν εύκολο να αμβλυνθούν με την εισαγωγή φθηνών αγαθών και φθηνού εργατικού δυναμικού από το εξωτερικό ή με το outsourcing θέσεων εργασίας την ώρα που οι μισθολογικές πιέσεις εντείνονταν. Αυτοί οι παράγοντες θα μειώνονταν. Ακριβώς όπως η αυξημένη παγκοσμιοποίηση έχει οδηγήσει σε σύγκλιση του πληθωρισμού και των επιτοκίων σε όλο τον κόσμο, η μειωμένη παγκοσμιοποίηση θα πετύχαινε το αντίθετο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν να έχουν πληθωρισμό 3%, ακόμη και όταν η Γερμανία ή η Κίνα θα βρίσκονταν αντιμέτωπες με αποπληθωρισμό.

    Αυτό το "νέο φυσιολογικό" μπορεί να σημαίνει υψηλότερο πληθωρισμό και χαμηλότερη ανάπτυξη, γεγονός που θα έβαζε φρένο στους επενδυτές που έχουν οδηγήσει τις αποδόσεις των μακροπρόθεσμων κρατικών ομολόγων σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα.

    Είναι κατανοητό γιατί οι επενδυτές έχουν οδηγήσει τις αποδόσεις σημαντικά χαμηλότερα τις τελευταίες εβδομάδες. Οι άνθρωποι ανησυχούν για την αργή παγκόσμια ανάπτυξη και αντιδρούν σε αρνητικούς τίτλους και tweets. Ενώ οι εμπορικές και μεταναστευτικές ροές συναντούν εμπόδια, δεν έχουμε δει το ίδιο για τη ροή κεφαλαίων, οδηγώντας τα ξένα χρήματα στα ασφαλή καταφύγια του δολαρίου και των κρατικών ομολόγων.

    Ωστόσο, οι βραχυπρόθεσμοι μηχανισμοί της χρηματοπιστωτικής αγοράς δεν ταιριάζουν με τις δύο πιο μακροπρόθεσμες οικονομικές πραγματικότητες που αντιμετωπίζουμε. Ούτε το σενάριο "κατάρρευσης της παγκοσμιοποίησης" ούτε το σενάριο "ψευδούς συναγερμού" μοιάζει σαν καλή είδηση ​​για τα ομόλογα του δημοσίου, όταν θαπεράσει αυτή η στιγμή της αβεβαιότητας.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων