Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 24-Ιουλ-2019 04:33

    Έξι προκλήσεις για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Mohamed A. El-Erian 

    Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αφού επισκιάστηκε και πάλι την περασμένη εβδομάδα από τις δεσμεύσεις των αξιωματούχων της Fed για μείωση των επιτοκίων ετοιμάζεται να τραβήξει πάνω της τους παγκόσμιους προβολείς όταν το Διοικητικό της Συμβούλιο συνεδριάσει την Πέμπτη στη Φρανκφούρτη και στείλει σήμα για περαιτέρω νομισματικά κίνητρα. Ωστόσο, η ΕΚΤ έχει ένα πολύ πιο δύσκολο σενάριο να χειριστεί. Μην έχοντας πιο ουσιαστικό ρόλο, η απόδοση του συμβουλίου πιθανότατα θα οδηγήσει σε "ενεργό αδράνεια", καθώς θα φανεί να είναι ενεργό και έτοιμο να αντιδράσει, αλλά θα καταλήξει απλώς να επαναλάβει αυτό που έχει κάνει σε πολλές περιπτώσεις παλαιότερα: δηλαδή, τα ίδια και τα ίδια παρά τις αυξανόμενες ενδείξεις για τον περιορισμένο αντίκτυπο των μέτρων που έλαβε στο παρελθόν.

    Ας ξεκινήσουμε με τους έξι λόγους για τους οποίους η αποστολή της ΕΚΤ είναι πολύ πιο δύσκολη από εκείνη της Fed (η οποία δεν έχει εύκολο δρόμο μπροστά της):

    -Η ευρωπαϊκή οικονομία επιβραδύνεται το τελευταίο έτος, ενώ ιδιαίτερα αργή "ταχύτητα γνωρίζει η Γερμανία, η οικονομία της οποίας βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα αυξανόμενο χάσμα μεταξύ των εγχώριων δραστηριοτήτων -κατασκευές και άλλοι τομείς πλην εμπορίου- και των τομέων που πλήττονται από τη μείωση της παγκόσμιας ζήτησης. Όλα αυτά έρχονται σε μια εποχή κατά την οποία οι επενδύσεις και η κατανάλωση στην Ευρώπη είναι μικρότερο βαθμό αντίδρασης σε ερεθίσματα ρευστότητας, ιδίως όταν οι χρηματοοικονομικές συνθήκες είναι τόσο χαλαρές.

    -Τα επιτόκια είναι ήδη αρνητικά, δημιουργώντας ανησυχίες σχετικά με τις δυσμενείς συνέπειες: την προώθηση της αναποτελεσματικής χρηματοπιστωτικής διαμεσολάβησης, τη στρέβλωση της κατανομής των περιουσιακών στοιχείων, την αποδυνάμωση περισσότερων τραπεζών και τη δημιουργία ενός λιγότερο φιλόξενου περιβάλλοντος για μακροπρόθεσμα προϊόντα χρηματοοικονομικής προστασίας των καταναλωτών, όπως η ασφάλεια ζωής και η συνταξιοδότηση.

    -Τα εναπομείναντα ομόλογα που είναι επιλέξιμα για αγορά από την ΕΚΤ μειώνονται, προκαλώντας πονοκέφαλους όχι μόνο για την κεντρική τράπεζα αλλά και για άλλους - χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και αγορές - που πλήττονται από την έλλειψη περιουσιακών στοιχείων χωρίς κίνδυνο. Η απλή επέκταση του συνόλου των επιτρεπόμενων ορίων της ΕΚΤ δεν είναι απλή και όχι μόνο για οικονομικούς λόγους. Συνεπάγεται επίσης αυξημένους πολιτικούς κινδύνους.

    -Τα περιθώρια για ηθικό κίνδυνο αυξάνονται καθώς τα πρόσθετα κίνητρα της ΕΚΤ ασκούν πίεση σε άλλους φορείς χάραξης πολιτικής στην Ευρώπη, ενθαρρύνοντας ταυτόχρονα τους συμμετέχοντες στην αγορά να αναλάβουν ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο.

    -Η περαιτέρω χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής αυξάνει τον κίνδυνο να θεωρηθεί ότι η Ευρώπη θα επιδιώξει μια αθέμιτη νομισματική ανταγωνιστική θέση προκειμένου να διατηρήσει αυτό που ήδη αποτελεί ένα αξιοσημείωτο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα επιβολής δασμών από τις ΗΠΑ.

    -Τέλος, η ΕΚΤ βρίσκεται στα πρόθυρα της παράδοσης της ηγεσίας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου από την Christine Lagarde, η οποία πρόκειται να αντικαταστήσει τον Mario Draghi τον Οκτώβριο. Πρόκειται για μία από τις πολλές αλλαγές στο Διοικητικό Συμβούλιο.

    Παρ 'όλα αυτά, η ΕΚΤ θα συνεχίσει να υιοθετεί μια πιο χαλαρή στάση πολιτικής, ενώ το πιο πιθανό είναι αυτή την εβδομάδα να μην ανακοινώσει άμεση δράση, αλλά ισχυρά σημάδια ότι (1) θα ακολουθήσει διαφοροποιημένη περικοπή επιτοκίων και επανάληψη της ποσοτικής χαλάρωσης το Σεπτέμβριο, (2) αυτή η χαλαρότερη πολιτική θα διατηρηθεί για λίγο, και (3) όλα αυτά αποφασίστηκαν στο πλαίσιο μιας ευρύτερης αναθεώρησης των παραμέτρων πολιτικής, συμπεριλαμβανομένου του στόχου για τον πληθωρισμό.

    Η απόφαση να γίνουν περισσότερα παρά τις περιορισμένες προοπτικές για ευεργετικές συνέπειες αντικατοπτρίζει το όλο και πιο δύσκολο δίλημμα που συναντά η ΕΚΤ και άλλες συστημικά σημαντικές κεντρικές τράπεζες: αδυνατεί να εγκαταλείψει ένα μείγμα πολιτικής που συνεπάγεται τόσο λιγότερα οφέλη όσο και υψηλότερους κινδύνους για παράπλευρες ζημιές και ακούσιες συνέπειες.

    Η ενεργητική αδράνεια, αν και δεν αποτελεί μια καλή και βιώσιμη απάντηση, θα παραμείνει η αντίδραση της ΕΚΤ σε πιο δύσκολες οικονομικές και πολιτικές συνθήκες - έως ότου η Ευρώπη και οι υπόλοιπες χώρες στραφούν σε ένα πιο ισορροπημένο μείγμα πολιτικών που θα αποδίδει πολύ λιγότερο βάρος στη νομισματική πολιτική και πολύ περισσότερο στις δημοσιονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, καθώς και στην ενίσχυση της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων