Ο χαλκός είναι ο χρυσός της ηλεκτροκίνησης και τελειώνει

Του Στάθη Πετρόπουλου

Πρόσφατα η Ευρωβουλή αποφάσισε ότι το 2035 είναι μια καλή χρονιά για να απαγορευτεί η παραγωγή αυτοκινήτων με συμβατικό κινητήρα και να ξεκινήσει επισήμως, η εποχής της ηλεκτροκίνησης στην Γηραιά Ήπειρο. Πολλοί ανησύχησαν, κάποιοι συμφώνησαν, αλλά κάποιοι άλλοι αντέδρασαν, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να χάνει λίγο την μπάλα και το αγοραστικό κοινό της Ευρώπης να μην ξέρει ακριβώς τι είναι σωστό να αγοράσει τελικά. 

Τώρα η απόφαση της Ευρωβουλής δέχεται ένα ακόμη πλήγμα, όπως φαίνεται, καθώς σε πρόσφατη έρευνα της S&P Global, προκύπτει πως έχουμε πρόβλημα με τον χαλκό. Ως πλανήτης εννοούμε. Ο χαλκός είναι βασικό στοιχείο οτιδήποτε ηλεκτρικού διαθέτουμε και όπως πάει, θα διαθέτουμε πολύ περισσότερα ηλεκτρικά αντικείμενα σύντομα, που σημαίνει πως θα έχουμε μεγαλύτερες ανάγκες σε χαλκό. 

Για την ακρίβεια ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο χρειάζεται 2,5 φορές περισσότερο χαλκό από ένα όχημα με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Η μετατροπή της ηλιακής ενέργειας σε ηλεκτρική χρειάζεται δύο φορές περισσότερο χαλκός ανά μεγαβάτ ισχύος, από ό,τι στους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με φυσικό αέριο ή άνθρακα, ενώ η αντίστοιχη τιμή για την αιολική ενέργεια εκτοξεύεται στο πενταπλάσιο της συμβατικής διαδικασίας. 

Πολύτιμο μέταλλο 

Χάρη στην υψηλή ηλεκτρική αγωγιμότητα και τη χαμηλή αντιδραστικότητα, ο χαλκός είναι το βασικό υλικό που χρησιμοποιείται σε όλα τα ηλεκτρικά πράγματα. Αλλά με την ενεργειακή μετάβαση, θα χρειαστεί πολύ περισσότερος χαλκός. Η S&P Global εκτιμά ότι μέχρι το 2035 η ζήτηση θα ξεπεράσει κατά πολύ την προσφορά.

Σύμφωνα με την έκθεση της εταιρείας ερευνών, αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε περίπου 25 εκατομμύρια μετρικούς τόνους χαλκού και μέχρι το 2035 θα έχουμε φτάσει στο σημείο να χρειαζόμαστε 50 εκατομμύρια. Το 2050 που αποτελεί το σημείο επίτευξης των μηδενικών ρύπων παγκοσμίως, θα καταναλώνουμε περισσότερο χαλκό από όσο έχουμε καταναλώσει από το 1900 μέχρι το 2021. 

Δεν υπάρχει φως στο τούνελ 

Τα νέα ορυχεία είναι ένας τρόπος αλλά σύμφωνα με την μελέτη δεν είναι καθόλου αποτελεσματικός. Ένα νέο ορυχείο χρειάζεται 16 χρόνια από την στιγμή που θα ανακαλυφθεί μέχρι τη στιγμή που θα αρχίσει να είναι παραγωγικό, με όλες τις άδειες και τους ελέγχους που πρέπει να γίνουν. Από την άλλη η ανακύκλωση, στο επίπεδο που βρίσκεται τώρα δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες, έτσι παραγωγή και  ανακύκλωση αν παραμείνουν στα σημερινά επίπεδα, η διαφορά του χαλκού που καταναλώνεται με εκείνον που παρέχεται θα είναι της τάξης του 20%, το οποίο εκτιμάται καταστροφικό ως ποσοστό. 

Τελικά υπάρχει λύση;

Ακόμη όμως και αν επιταχυνθούν τόσο η παραγωγή όσο και η κατανάλωση, το χάσμα θα παραμείνει και  απλώς θα μειωθεί το ποσοστό. Τουτέστιν και δεν ξέρω αν το κατάλαβες, η έρευνα δεν μπορεί να προτείνει κάποια σοβαρή λύση για το συγκεκριμένο πρόβλημα, πράγμα που αν σου φαίνεται και εσένα κάπως ανησυχητικό είναι μάλλον, επειδή αυτό ακριβώς είναι. 

Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως ο χαλκός βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά όσον αφορά την τιμή του. Αυτή την εβδομάδα έφτασε στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Νοέμβριο του 2020 και διανύει το χειρότερο τρίμηνο εδώ και μια δεκαετία. 

Δεν ξέρω αν θα επενδύσεις τώρα, αλλά καλού ή κακού μην πετάς τις χάλκινες κατσαρόλες στο χωριό. Ποτέ δεν ξέρεις.  

Πηγή: TopGear