Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 17-Νοε-2021 00:05

    Η πιο λάθος δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μανόλη Καψή 

    Η πιο λάθος δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου στην πορεία προς τις εσωκομματικές εκλογές ήταν ότι ούτε προγραμμάτιζε ούτε καν σκεφτόταν να θέσει υποψηφιότητα. Και αν ήταν υποψήφια η Φώφη Γεννηματά δεν θα ήταν υποψήφιος και θα την στήριζε. Δηλαδή τι; Μια παρόρμηση ήταν; Μια ιδέα της στιγμής; Από σπόντα είναι υποψήφιος για τις εκλογές στο ΚΙΝΑΛ ο πρώην πρωθυπουργός; Είδε φως και μπήκε; Πώς του ήρθε;

    Η πιο απίθανη δήλωση είναι η δήλωση για την απώλεια του Σήφη Βαλυράκη. "Καλώ την κυβέρνηση και τη Δικαιοσύνη να κινηθούν για τη διαλεύκανση αυτής της δολοφονίας που κάποιοι προσπαθούν να αποσιωπήσουν”, δήλωσε στη διάρκεια της περιοδείας του στην Κρήτη ο Γιώργος Παπανδρέου. Μάλλον μπερδεύτηκε ο πρώην πρωθυπουργός. Αρχηγό στο ΚΙΝΑΛ εκλέγουμε και όχι γραμματέα του Σωματείου Ντεντέκτιβ Αθηνών και περιχώρων. Από πού του ήρθε ότι ο θάνατος του Σήφη Βαλυράκη είναι σώνει και καλά δολοφονία, αφού η υπόθεση ακόμα ερευνάται; Ποιοι πάλι προσπαθούν να αποσιωπήσουν την υπόθεση, ακόμα και αν είναι δολοφονία, αφού ερευνάται και από το Λιμενικό και από τη Δικαιοσύνη;

    Μετά ακολούθησαν δηλώσεις από το μακρινό '80. "Η κάνναβη πρέπει να αποποινικοποιηθεί” δήλωσε ο Γιώργος Παπανδρέου, θυμίζοντας τον μοντέρνο πολιτικό που υπήρξε στο παρελθόν, με φρέσκιες ιδέες που προκαλούσαν ενδιαφέρον. Μόνο που η υπόθεση της κάνναβης είναι παρελθόν και δεν συγκινεί πλέον κανέναν, ούτε εντυπωσιάζεται κανείς. Ακούγεται πλέον σαν μια κοινοτοπία.

    Αλλά είπε και μια αλήθεια: "Όταν μιλούσα για πράσινη ανάπτυξη απαντούσαν σκωπτικά με τα "Πράσινα Άλογα", ή όταν μιλούσα για ψηφιοποίηση του κράτους και των υπηρεσιών, έλεγαν με αβάσταχτη ελαφρότητα: "Ο Γιώργος ασχολείται πάλι με τα δικά του". Εχει ένα δίκιο...

    Ο Νίκος Αλιβιζάτος, σε πρόσφατο άρθρο του στην "Καθημερινή" της Κυριακής, εξήγησε γιατί έχει απογοητευθεί από τον Γιώργο Παπανδρέου και γι' αυτό δεν επιθυμεί να τον δει ξανά αρχηγό του ΚΙΝΑΛ.

    Πρώτον γιατί ως αρχηγός της αντιπολίτευσης αλλά και ως πρωθυπουργός, εγκατέλειψε τις καινοτόμες ιδέες του και συμβιβάστηκε με την ιδεολογική ακινησία και τις ομάδες συμφερόντων -δίνοντας το παράδειγμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων αλλά και του διαχωρισμού κράτους και Εκκλησίας- και γιατί ως πρωθυπουργός της χώρας, διακρίθηκε για τη χαώδη (επιεικώς...) διαχείριση της κρίσης.

    Θυμίζοντας την επικίνδυνη ιδέα του Γιώργου Παπανδρέου για δημοψήφισμα για την παραμονή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση -ένα δημοψήφισμα που πιθανώς θα μας οδηγούσε στην έξοδο και στο  Grexit- ή την άλλη απίθανη ιδέα για τον Φίλιππο Πετσάλνικο, πρωθυπουργό κοινής αποδοχής, σε μια φάση που οι Βρυξέλλες ετοίμαζαν το σχέδιο για την έξοδο της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ.

    Αλλάζουν οι άνθρωποι; Δεν αλλάζουν, αλλά αλλάζουν οι συνθήκες. Ο Γιώργος Παπανδρέου θα μπορούσε να επανεφεύρει τον εαυτό του σαν ρηξικέλευθρο και καινοτόμο πολιτικό, υποστηρίζοντας τις ρήξεις και τις τομές που έχει ανάγκη η χώρα στον 21ο αιώνα. Θα μπορούσε να θυμηθεί τον παλιό του εαυτό. Οχι όμως ευκολάκια για την κάνναβη, αλλά τομές όπως αυτές που επιχειρεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη με την απολιγνιτοποίηση και το Ταμείο επικουρικής κεφαλαιοποιητικής ασφάλισης.  

    Απαλλαγμένος από το άγχος της εξουσίας και τις ισορροπίες που πρέπει ή αναγκάζεται να κρατάει ένας αρχηγός κόμματος εξουσίας, σε μια φάση που το άλλο κόμμα της κεντροαριστεράς (λέμε τώρα...) διακρίνεται για την οπισθοδρομικότητα των απόψεών του, τον κρατικισμό και την ιδεολογική αγκύλωση, την άρνηση και την αδυναμία να αποδεχθεί οποιαδήποτε νέα ιδέα, ιδού πεδίον δόξης λαμπρό για το ΚΙΝΑΛ και τον Γιώργο Παπανδρέου.

    Γιατί κακά τα ψέματα, το ΚΙΝΑΛ επί Φώφης Γεννηματά, ήταν ένα ακίνητο κόμμα, διστακτικό στο θέμα των δικαιωμάτων και μπλοκαρισμένο από τα συνδικάτα, τις απαιτήσεις και τα συμφέροντα των κομματικών στελεχών στα θέματα της ανάπτυξης και της οικονομίας. Ήταν ένα κόμμα διαρκώς στην άμυνα.

    Αν τα καταφέρει ο Γιώργος Παπανδρέου θα έχει κάνει μια νέα αρχή, θα έχει διορθώσει το παρελθόν και θα συνεισφέρει στην εξέλιξη της χώρας. Αν πάλι αποτύχει να εκλεγεί, θα προσφέρει στον διάδοχό του αυξημένη νομιμοποίηση. Ο νέος αρχηγός, είτε αυτός λέγεται Ανδρέας Λοβέρδος είτε Νίκος Ανδρουλάκης- αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις- θα έχει κερδίσει κατά κράτος. Και τους συνυποψηφίους του και τον πρώην πρωθυπουργό και πρώην αρχηγό.

    Θα έχει τα χέρια του λυμένα να αποδείξει τις ικανότητες του. Ούτως ή άλλως η άσκηση θα είναι δύσκολη. Αλλά δεν θα υπάρξει και καλύτερο timing. 
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ