Συνεχης ενημερωση

    Σάββατο, 07-Νοε-2020 08:08

    Ο Τσίπρας θα χτυπάει το νταούλι και θα χορεύει ο ιός

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μανόλη Καψή

    Σε εποχή πανδημίας κορονοϊού επιτρέπεται η αντιπολίτευση; Η απάντηση είναι προφανώς ναι. Μπορεί η κυβέρνηση να βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ασύμμετρη απειλή, μπορεί η απειλή να είναι παγκόσμια, μπορεί η εξέλιξη της πανδημίας να ανατρέπει ακόμα και τις μέχρι σήμερα γνώσεις των λοιμωξιολόγων -που αναρωτιούνται αν ο ιός έχει κάνει μετάλλαξη και τι εξηγεί την ξαφνική μεγάλη μεταδοτικότητά του- αλλά η Δημοκρατία δεν σταματάει, δεν μπαίνει σε lockdown. Και η αντιπολίτευση οφείλει και να σχολιάζει και να ασκεί κριτική και να καταθέτει τις δικές της προτάσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Δικαιούται ακόμα και να λοιδορεί τον Σωτήρη Τσιόδρα, άσχετα αν πολύ αμφιβάλλω αν θα αποδειχθεί ωφέλιμο. Για την αξιωματική αντιπολίτευση.

    Άλλωστε η κυβέρνηση μπορεί να υποστηρίζει ότι ακόμα και τώρα τα πηγαίνει καλύτερα από άλλες χώρες, ότι το άνοιγμα της οικονομίας αναπόφευκτα θα οδηγούσε σε αύξηση των κρουσμάτων, αλλά οι επιδόσεις της, σε ό,τι αφορά για παράδειγμα τις μετακινήσεις των πολιτών με τα ΜΜΜ, δημιουργούν αμφιβολίες για το βάσιμο των πανηγυρισμών του κυβερνητικού εκπροσώπου. Και σε κάθε περίπτωση, η επιστροφή στην καραντίνα δεν λέγεται και επιτυχία. Ακόμα και αν πέσαμε θύματα της πρώιμης επιτυχίας μας. Πόσο μάλλον που μέχρι και προχθές, ο κ. Πέτσας διαβεβαίωνε ότι δεν τίθεται θέμα επιστροφής σε καραντίνα.

    Παρακολουθώντας έτσι χθες τη συνέντευξη τύπου του Αλέξη Τσίπρα -όπου ως άλλος λοιμωξιολόγος μας έδειξε και γραφήματα με την εξέλιξη του ιού και τα κρούσματα με μια δόση ελευθεριότητας στη στατιστική απεικόνιση- η αίσθηση ήταν ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρήκε (επιτέλους) την ευκαιρία που περίμενε, για να δώσει το καίριο χτύπημα στην κυβέρνηση.

    Γιατί μέχρι σήμερα, είναι η αλήθεια, τίποτα δεν του "έκατσε”.

    Στα εθνικά θέματα, υπερθεματίζοντας στην κόντρα με την Τουρκία, άνοιξε πληγές και προκάλεσε αντιδράσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, με ιστορικά στελέχη της αριστεράς να τον κατηγορούν για εθνικισμό. Στην παιδεία, οι προειδοποιήσεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα "το μετανιώσει” η κυβέρνηση που ανοίγει τα σχολεία, αποδείχθηκαν -μέχρι στιγμής τουλάχιστον- μια άστοχη και ανυπόστατη κινδυνολογία. Στην οικονομία, η πρόταση μομφής εναντίον του Χρήστου Σταϊκούρα για τον Πτωχευτικό Κώδικα πέρασε σχεδόν απαρατήρητη και έδωσε αφορμή για ειρωνικά σχόλια. Αφού η κατάργηση του νόμου Κατσέλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας, όπως θυμόμαστε όλοι, ήταν έργο ΣΥΡΙΖΑ. Έμειναν οι καταγγελίες για τα ΜΑΤ, που έδειραν λέει 5χρονο παιδί στο Γαλάτσι, οι υστερικές κραυγές για το τσιμέντο της Μενδώνη στην Ακρόπολη, καταγγελίες που ξεχάστηκαν αμέσως αφού αποδείχθηκαν μούφες... και το "Σωτήρη" του Κυριάκου Μητσοτάκη για τον Σωτήρη Τσιόδρα.

    Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, "η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης”. (Αυτό όμως μάλλον ανήκει στη σφαίρα του αυτονόητου)... ”Η δραματική αυτή κατάσταση δεν ήταν αναπόφευκτη", πρόσθεσε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ. "Η ασφυξία του συστήματος υγείας, η ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων, οφείλεται κατά κύριο λόγο στην εγκληματική αδράνεια και στον εγκληματικό εφησυχασμό του κ. Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του. Το δεύτερο lockdown φέρει την υπογραφή του”. Το τελευταίο είναι ακριβές. Τα υπόλοιπα όμως;

    Γιατί, αν πιστέψουμε τον Αλέξη Τσίπρα, καθώς το δεύτερο κύμα του κορονοϊού σαρώνει την Ευρώπη, από τη Γερμανία της Μέρκελ μέχρι την Ισπανία του Σάντσεθ, από την Ιταλία του Κόντε μέχρι την Ελλάδα του Μητσοτάκη, περνώντας από τη Γαλλία του Μακρόν, που τα νοσοκομεία έχουν κατακλυστεί από ασθενείς και το Βέλγιο, που στέλνει τους ασθενείς εκτός συνόρων, όλοι αποδείχθηκαν ανεπαρκείς. Κατώτεροι των περιστάσεων που θα έλεγε και ο κ. Κυρανάκης. Ο μόνος που είχε σχέδιο πανευρωπαϊκό -πιθανώς και διαπλανητικό- ήταν ο Αλέξης Τσίπρας.

    Αφού με ταπεινοφροσύνη σημείωσε ότι, αν ήταν στη θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν θα είχε αφήσει τα πράγματα να εξελιχθούν όπως εξελίχθηκαν και θα είχε πάρει εγκαίρως μέτρα. Αυτός θα βαράει το νταούλι και θα χορεύει ο ιός.

    Δεν θα το μάθουμε όμως ποτέ. Και αν κρίνουμε από τις επιδόσεις της ριζοσπαστικής αριστεράς σε άλλες μεγάλες κρίσεις, δικαιούμαστε να αμφιβάλλουμε.

    Ο κ. Τσίπρας πρόσθεσε την πρόταση να συγκληθεί το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών -πρόταση κωμική, αφού όλες οι προτάσεις των κομμάτων έχουν διατυπωθεί δημοσίως και διάλογος θα γίνει και στη Βουλή- και να οριστεί υπουργός Υγείας κοινής αποδοχής. Επίσης κωμική πρόταση, με δεδομένη άλλωστε και την απόρριψη συλλήβδην της κυβερνητική πολιτικής από τον ΣΥΡΙΖΑ.

    Η τρίτη πρόταση-απαίτηση που κατέθεσε ο κ. Τσίπρας είναι να δοθούν στη δημοσιότητα τα πρακτικά των συνεδριάσεων των λοιμωξιολόγων. Εκ πρώτης όψεως και αυτή κωμική πρόταση, λες και το συμβούλιο των γιατρών-συμβούλων του Υπουργείου Υγείας να είναι μια θεσμική λειτουργία του Πολιτεύματος.

    Στόχος του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ είναι να επενδύσει στις ενδεχόμενες διαφωνίες των γιατρών μεταξύ τους -γεγονός απόλυτα φυσιολογικό-, ώστε να αμφισβητήσει τα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Μέτρα που ανακοινώνει η κυβέρνηση και αναλαμβάνει και την ευθύνη. Άλλωστε ο κάθε γιατρός που μετέχει στο συμβούλιο μπορεί να διατυπώσει και δημοσίως τη διαφωνία του.

    Καθιστώντας όμως τις συμβουλές των γιατρών αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης, επιχειρεί να αμφισβητήσει και την εγκυρότητα των ιατρικών συμβούλων. Υπονομεύοντας την εμπιστοσύνη του κόσμου. Και αυτή δεν είναι κωμική πρόταση. Είναι επικίνδυνη. Όπως και η αντιπολίτευση που ασκεί ο κ. Τσίπρας.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ