Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 27-Αυγ-2020 00:05

    Ιδιωτικοί Εκπαιδευτικοί - Περί των "ιερών αγελάδων" και απολεσθέντων προνομίων ο λόγος

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Σταύρου Κουμεντάκη

    Ο πρόσφατος νόμος για την ιδιωτική εκπαίδευση, που μας απασχόλησε σε προηγούμενη αρθρογραφία μας, ήρθε να ταράξει λιμνάζοντα ύδατα. Να καταργήσει προνόμια (μικρής-αλήθεια) μερίδας εργαζομένων. Προνόμια που δε μοιάζει να έχουν θέση, γενικά, στο έτος 2020. Μεταξύ των (προστατευομένων ως "ιερών αγελάδων" και απoλεσθέντων) προνομίων ένα φαίνεται πως έχει δημιουργήσει τις εντονότερες αντιδράσεις. Η κατάργηση της (εν τοις πράγμασιν) μονιμότητας (ή μήπως ισοβιότητας;) των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. 

    Η παρεχόμενη, μέχρι πρότινος, προστασία ήταν ανεξάρτητη από την ποιότητα του από μέρους τους παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου. Ανεξάρτητη και από την ικανοποίηση των προϊσταμένων τους, των μαθητών και των γονέων. 

    Απόλυση ή μήπως, ακριβέστερα, αντικατάσταση;

    Εισαγωγικά να σημειωθεί πως ο ιδιοκτήτης ενός ιδιωτικού σχολείου δεν έχει τη δυνατότητα να απολύσει έναν εκπαιδευτικό "για να κάνει οικονομία". Υποχρεούται (δευτερευόντως από το νόμο) να καλύψει τις διδακτικές ώρες. Πιεζόμενος, προεχόντως, από τις ανάγκες του σχολείου και των μαθητών του. Υποχρεούται, κατ’ ακολουθίαν, να αντικαταστήσει τον εκπαιδευτικό τη σύμβαση του οποίου προτίθεται να καταγγείλει.

    Ορθότερος, επομένως, όρος η "αντικατάσταση" αντί της "απόλυσης" ενός ιδιωτικού εκπαιδευτικού.

    Η Πολιτεία και η ιδιωτική εκπαίδευση

    Η ίδρυση των ιδιωτικών σχολείων και το νομοθετικό καθεστώς που διέπει τη λειτουργία τους, απασχολεί τη χώρα μας εδώ και δύο, περίπου, αιώνες. 

    Η Πολιτεία συστηματικά και συνταγματικά αναγνωρίζει την ιδιωτική εκπαίδευση.

    Θα ανέμενε κάποιος από τους (μεταξύ άλλων, ωφελούμενους) ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς προσπάθεια για βελτίωση της παρεχόμενης ιδιωτικής εκπαίδευσης. Για έναν απλό, πριν από άλλους, λόγο: τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας τους.

    Ο (δίκαιος;) αγώνας των εργαζομένων για την κατάργηση των επιχειρήσεων στις οποίες εργάζονται

    Θα μπορούσε να φανταστεί κανείς πως κάποιος εργαζόμενος θα αγωνιζόταν για την κατάργηση του επαγγέλματός του; Πώς κάποιο συλλογικό/συνδικαλιστικό όργανο θα είχε ως καταστατικό του σκοπό την κατάργηση των επιχειρήσεων στις οποίες οι εργαζόμενοί του απασχολούνται;

    Μοιάζει (διπλό) ανέκδοτο. 
    Δυστυχώς δεν είναι... 

    Αυτά πρεσβεύει η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (:ΟΙΕΛΕ)

    Οι καταστατικοί σκοποί της ΟΙΕΛΕ

    Στην παράγραφο 7 των περί Σκοπών άρθρου 2 του προϊσχύσαντος (νομίμως εγκεκριμένου και αρμοδίως κατατεθέντος) καταστατικού της ΟΙΕΛΕ διαβάζουμε: "...Μέσα στα πλαίσια αυτά, βασικός σκοπός της Ο.Ι.Ε.Λ.Ε. είναι η κατάργηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης". 

    Στη σήμερα ισχύουσα σχετική διάταξη συναντούμε (ολίγον κεκαλυμμένα) τα αντίστοιχα. Προκύπτουν όμως σαφώς οι (αληθείς) προθέσεις της ΟΙΕΛΕ που συνοψίζονται στις ακόλουθες θέσεις: Κατάργηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Κατάργηση των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων. Κατάργηση του επαγγέλματος του ιδιωτικού εκπαιδευτικού. 

    Οι (εύλογες) απορίες και οι λογικές απαντήσεις

    Εύλογες απορίες δημιουργεί η διαχρονική (από το καταστατικό της προκύπτουσα-αδιαμφισβήτηση και επίσημη) προσπάθεια της ΟΙΕΛΕ για την κατάργηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης. 

    Από τις αρχικές διατυπώσεις των άρθρων 30 & 33 του ν. 682/1977 και τις μεταγενέστερες αυτού τροποποιήσεις του 1980 & 1981, καταλήγουμε στα ακόλουθα συμπεράσματα:

    (α) Όποιος ιδιωτικός εκπαιδευτικός απολυόταν μεταξύ των ετών 1977 έως και 1985, προσλαμβανόταν σε δημόσιο σχολείο. 

    (β) Το όνειρο κάθε νεοέλληνα (:πρόσληψη στο δημόσιο) θα μπορούσε, πολύ εύκολα, να γίνει για έναν ιδιωτικό εκπαιδευτικό πραγματικότητα. Αρκεί να προσλαμβανόταν (και στη συνέχεια να απολυόταν) από ένα ιδιωτικό σχολείο. Θα προσλαμβανόταν, στη συνέχεια, στο δημόσιο. 

    (γ) Από το έτος 1977 και εντεύθεν συναντούμε υψωμένο τείχος (εντυπωσιακό καθ’ ύψος και μέγεθος) προστασίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Η μονιμότητα των ιδιωτικών εκπαιδευτικών (αντίστοιχη με εκείνη του δημοσίου) είχε, δι’ άλλης οδού, επιτευχθεί. 

    Καθίσταται σαφές πως η κατάργηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης θα οδηγούσε στο εύλογο(;) αίτημα της πρόσληψης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών στο δημόσιο για την κάλυψη των αναγκών που θα δημιουργούνταν.

    Η καταγγελία των συμβάσεων εργασίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών-μέχρι πρότινος

    Οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί κατά την τελευταία τριετία (άρθρο 30 του ν. 4472/2017) ήταν δυνατό να απολυθούν:

    (i) Εάν ο εργοδότης επικαλείτο και αποδείκνυε επαρκώς αιτιολογημένη διαταραχή του εκπαιδευτικού κλίματος στο σχολείο λόγω αδυναμίας συνεργασίας εργοδότη-εκπαιδευτικού.
    (ii) Σε περίπτωση κατάργησης σχολείων, τάξεων και τμημάτων τάξεων.
    (iii) Σε περίπτωση σωματικής ή πνευματικής ανικανότητας
    (iv) Σε περίπτωση συνταξιοδότησης 
    (v) Σε περίπτωση επιβολής της πειθαρχικής ποινής της απόλυσης από το οικείο πειθαρχικό συμβούλιο,
    (vi) Σε περίπτωση διδακτικής, παιδαγωγικής ανεπάρκειας ή επαγγελματικής ασυνέπειας που στηρίζεται σε δύο (2) τουλάχιστον εκθέσεις και αφορούν δύο (2) τουλάχιστον συνεχόμενα διδακτικά έτη. 

    Σας θυμίζουν κάτι όλα τούτα; 

    Ας ανατρέξουμε στους λόγους καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων (άρθρο 152, ν. 3528/2007). Τις αντίστοιχες πρόνοιες, με ταυτόσημες μάλιστα, διατυπώσεις θα συναντήσουμε.

    Η νομιμότητα της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας ενός ιδιωτικού εκπαιδευτικού

    Για τους κοινούς θνητούς η διάγνωση της νομιμότητας της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας τους ήταν έργο ενός δικαστή. Για έναν ιδιωτικό εκπαιδευτικό απαιτούνταν, κατά το προϋφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, τρεις δικαστές. Επίσης, δύο παρατηρητές (εκ των οποίων ο ένας εκπρόσωπος της ΟΙΕΛΕ).

    Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως δεν αντιμετωπίζονταν προνομιακά οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί; Δικαίως άραγε;

    Η καταγγελία των συμβάσεων εργασίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών-σήμερα

    Με την παρ. 1 της διάταξης του άρθρου 10 του ν. 4713/20 οι εργασιακές σχέσεις των ιδιωτικών εκπαιδευτικών διέπονται, στο εξής, από τις "εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις της κοινής εργατικής νομοθεσίας" (παρ. 1).

    Όμως, η προστασία των εκπαιδευτικών δεν κατήλθε, κατ’ ακρίβεια, στο επίπεδο των λοιπών εργαζομένων-κοινών θνητών. Στην αμέσως επόμενη παράγραφο (παρ. 2) διαβάζουμε: "Κατά τον δικαστικό έλεγχο της νομιμότητας και της καταχρηστικότητας της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του ιδιωτικού εκπαιδευτικού ...εξετάζεται ιδίως, εάν η καταγγελία αποτελεί αθέμιτη εργοδοτική αντίδραση..."

    Η διαδικασία αντικατάστασης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών (και, κατ’ όνομα-μόνον, απόλυσής τους) διέπεται, πλέον, από την εργατική νομοθεσία. 

    Αποδεικνύεται εξαιρετικά ενδιαφέρον (τόσο από πολιτικής όσο και από κοινωνικοοικονομικής απόψεως) να διατρέξει κάποιος τα "επιτεύγματα" του συνδικαλιστικού κινήματος των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Διαχρονικά. Από το έτος 1977 (ιδίως) μέχρι και απολύτως πρόσφατα.

    Οι, δεκαετιών, αδικίες ήδη άρθηκαν. 

    Αποδεικνύεται, εν τέλει, πως δεν είναι δυνατό να αντιμετωπίζονται κάποιοι εργαζόμενοι ή κλάδοι εργαζομένων ως "ιερές αγελάδες". Η κατά το Σύνταγμα (άρθρο 3) πίστη μας, δεν προβλέπει την ύπαρξή τους.

    Εν τέλει: Μοιρολογήτρες ήταν οι μαυροφορεμένες εκείνες γυναίκες που θρηνούσαν, επ’ αμοιβή συνήθως, τους νεκρούς. Ήταν, κατά το πρόσφατο παρελθόν, επάγγελμα. Τις συναντήσαμε, εκ νέου, με αφορμή την (πρόσφατη) "απώλεια" συγκεκριμένων προνομίων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών.

    Σε ό,τι πάντως με αφορά, ευθαρσώς δηλώνω πως ουδεκάν ένα δάκρυ κύλησε στην δεξιά παρειά για τα απωλεσθέντα προνόμια των ιδιωτικών εκπαιδευτικών.
    Και τούτο γιατί οι εκ των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ικανοί (και όχι μόνον οι άριστοι) ουδεμία χρείαν αυτών έχουν. 

    Τουναντίον! 

    Με την παρουσία τους λαμπρύνουν, ήδη-από μακρού χρόνου, τον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης.

    Και, ευτυχώς, αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα.

    *Το άρθρο αυτό είναι το δεύτερο από μία σειρά τριών άρθρων του Σταύρου Κουμεντάκη που συναρτώνται με τις πρόσφατες νομοθετικές μεταβολές στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης.

    ** Ο κ. Σταύρος Κουμεντάκης είναι Senior Partner της Koumentakis and Associates Law Firm (www.koumentakislaw.gr) 

    Το ανωτέρω κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά τις εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ