Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 08-Φεβ-2021 00:05

    Ο Γιάνης και το βαθύτερο νόημα

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Απόστολου Μάνθου 

    Έπειτα από πολλούς μήνες προσπάθειας εδέησα και εγώ να κάτσω να δω τη γαλλο-ελληνική ταινία του 2019 που σκηνοθέτησε ο Κώστας Γαβράς "Ενήλικοι στην αίθουσα" και βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Γιάννη Βαρουφάκη, όπου περιγράφεται η διαπραγμάτευση για το ελληνικό χρέος το 2015. Μη φαντάζεστε, περισσότερο για... κοινωνικοπολιτικοοικονομικούς λόγους και για να μου φύγει ένα ψυχαναγκαστικό βάρος στο να δω, βρε αδελφέ, και την άλλη πλευρά του νομίσματος. Με το που ξεκίνησε η ταινία είχα κατευθείαν ένα εμφανές θετικό (!) στοιχείο. Στα πρώτα 6 λεπτά άδειασε το σαλόνι από τα παιδιά και τη σύζυγο, ενώ η πεθερά μου άντεξε έως το 11 λεπτό. Ήταν εκείνη η στιγμή που ο Γιάννης Βαρουφάκης τελείωνε τις δηλώσεις του στους δημοσιογράφους με τη φράση "Δεν συνεργαζόμαστε με την τρόικα, δεν συνεργαζόμαστε με μία τριμελή επιτροπή που έχει σαθρά θεμέλια" και ο τότε πρόεδρος του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, φανερά εκνευρισμένος, είπε στο... αυτί του ότι "Μόλις σκότωσες την τρόικα".

    Θείο δώρο η ταινία, είχα την ησυχία μου και το σαλόνι δικό μου. Συνεχίζοντας αδιαλείπτως να παρακολουθώ τα τότε τεκταινόμενα υπό την οπτική γωνία πάντα του τότε υπουργού των Οικονομικών, μου τραβάει την προσοχή, λίγο πριν από τη λήξη του ημιχρόνου στο 40ό λεπτό, ένα κυκλικό σχεδιάγραμμα, που είχε ως επικεφαλίδα "The cycle of austerity" (Ο κύκλος της λιτότητας). Διάγραμμα ήταν, πώς να μη μου τραβήξει το ενδιαφέρον. Πάνω σε αυτό, λοιπόν, ο πολύ καλός ηθοποιός Χρήστος Λούλης, που υποδυόταν τον κύριο Βαρουφάκη, άρχισε να αναλύει την κυκλική καταστροφική περιδίνηση του ελληνικού χρέους λέγοντας: "Η τρόικα μας επιβάλλει νέα δάνεια για να ξεπληρώσουμε το χρέος, δημιουργώντας έτσι παραπάνω χρέος. Αυτό απαιτεί υψηλότερους φόρους, ενώ ταυτόχρονα κόβουν μισθούς, συντάξεις και δημόσιες επενδύσεις. Μειώνονται τα εισοδήματα και επιβραδύνεται η οικονομία περισσότερο. Συνεπώς εισπράττονται λιγότεροι φόροι, κάτι που μας οδηγεί σε νέα δάνεια για να ξεπληρώσουμε τα παλιά, δημιουργώντας περισσότερο απλήρωτο χρέος. Με τον τρόπο αυτό προκαλείται στην οικονομία ένας φαύλος βρόχος καταστροφής (Vicious Doom Loop)".

    Λογικό μου ακούγεται! Βρε, μην τυχόν έχει δίκιο ο Γιάνης, προσδίδοντας έτσι στη σκέψη μου ένα βαθύτερο νόημα στις τωρινές οικονομικές εξελίξεις της χώρας.

    Το 2015 το δημόσιο χρέος ήταν στα 321,3 δισ. ευρώ ή στο 175,9% του ΑΕΠ. Στη λήξη του περασμένου Σεπτεμβρίου το δημόσιο χρέος, σύμφωνα με τον ΟΔΔΗΧ, ήταν στα 364,9 δισ. ευρώ ή στο 206% του ΑΕΠ, εάν αφαιρέσουμε τα ταμειακά διαθέσιμα των 19,53 δισ. ευρώ και, φυσικά, υποθέσουμε ότι το ΑΕΠ κλείσει το δύστροπο 2020 στην περιοχή των 168 δισ. ευρώ. Με αυτή την εικόνα οι περισσότεροι θα τα έβαφαν μαύρα. Κι όμως η πιστωτική επέκταση, που επιτυγχάνεται με πολύ χαμηλά επιτόκια, και η άφθονη ροή ρευστότητας που θα πέσει στο σύστημα στην επόμενη πενταετία θα έχουν υψηλή ευεργετική επίδραση, προκαλώντας έναν ενάρετο αναπτυξιακό κύκλο, που μπορεί να αυξήσει σημαντικά το ΑΕΠ της χώρας. Κοινώς η µείωση του δείκτη χρέος/ΑΕΠ τα επόμενα χρόνια θα προέλθει κυρίως από την αύξηση του παρονοµαστή, του ονοµαστικού ΑΕΠ. Μάλιστα, από την πιο πάνω παραδοχή της... ταινίας, η αύξηση της φορολογίας και η εκ νέου μείωση των μισθών και συντάξεων δεν μπορεί να υπάρξει ούτε κατά διάνοια στη σκέψη της κυβέρνησης. Η αγελάδα μετά τη δεκαετή κρίση και το συνεχές άρμεγμα έχει σκεβρώσει. Ας μην αναφέρω την υγειονομική κρίση. Για να μπορέσει, λοιπόν, να σταθεί στα πόδια της και να αρχίσει να παράγει πάλι γάλα, θα πρέπει πρώτα να ταϊστεί καλά για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, στοιχείο που μόνο η ισχυρή ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας μπορεί να το επιτύχει. Ο άμεσος, λοιπόν, στόχος της εκάστοτε κυβέρνησης για την επόμενη πενταετία είναι να πετύχει με κάθε τρόπο για τη χώρα υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη. Είναι σχεδόν καταδικασμένη να ξεκινήσει ισχυρές δημόσιες επενδύσεις, που, σε σύμπραξη με τον ιδιωτικό τομέα (π.χ. ΣΔΙΤ), θα ανάψει για τα καλά τη μηχανή της ανάπτυξης. Το Ταμείο Ανάκαμψης είναι μόνο η αρχή. Μέσα σε αυτόν τον οικονομικό κυκεώνα το Ελληνικό Χρηματιστήριο θα μπει σε έντονη αναπτυξιακή τροχιά, θέτοντάς το ως πυλώνα της ανάπτυξης. Η θέληση, πάντως, από την παρούσα κυβέρνηση υπάρχει.

    Προχωρώντας τώρα στην τεχνική ανάλυση του Γενικού Δείκτη, αυτό που εντοπίζεται στο μηνιαίο διάγραμμα τιμών είναι η πραγματοποίηση μιας υγιούς πλάγιας σταθεροποίησης, μετά και την έντονη ανοδική κίνηση των 270 μονάδων ή +49% του περασμένου Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου. Ο βασικός μεσομακροπρόθεσμος στόχος, παρά την όλη βραχυχρόνια αίσθηση αδυναμίας, βρίσκεται πλέον πολύ κοντά και δεν είναι άλλος από την ανοδική διάσπαση της "βαριάς" μακροπρόθεσμης γραμμής καθοδικής τάσης "Q" του 2010. Το επίπεδο από όπου διέρχεται η εν λόγω γραμμή εντοπίζεται στις 840 με 860 μονάδες και είναι πολύ πιθανό να αποτελέσει μέσα στο 2021 τη θρυαλλίδα για την απαρχή μιας σταδιακής ισχυρής ανοδικής πνοής προς τον πρώτο στόχο των 1.050 μονάδων. Για να χάσει χρονικά ο Γενικός Δείκτης το τρένο της ανόδου, θα πρέπει να κατέβει και να παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα κάτω από τη ζώνη στήριξης των 700 με 678 μονάδων, κάτι που προς το παρόν δεν συνάδει με το γενικό επενδυτικό κλίμα, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος βρίσκονται έπειτα από 9 μήνες και οι περισσότεροι αργοί τεχνικοί ταλαντωτές.

    πιν


    Λίγο πιο μπροστά στις πιθανές θετικές εξελίξεις δείχνει να βρίσκεται ο δείκτης της υψηλής κεφαλαιοποίησης FTSE/ASE Large Cap, καθώς έχει περιέλθει ύστερα από 300 μέρες πάνω από τον μακροπρόθεσμο παραμετροποιημένο κινητό των Keltner Channels, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα για μια συνέχεια της κίνησης άνω των 2.000 μονάδων. Εδώ ο βασικός μεσομακροπρόθεσμος στόχος είναι η κίνηση του δείκτη προς την πολύ σημαντική περιοχή αντίστασης των 2.370 μονάδων. Από εκεί και πάνω υπάρχει μεγάλο περιθώριο ανόδου, που μπορεί να φτάσει στην επόμενη τριετία έως και την περιοχή του Δεκεμβρίου του 2014, στις 3.000 μονάδες. Το στοιχείο που μπορεί να χαλάσει μόνο χρονικά την έναρξη της ανοδικής κίνησης είναι η επαναφορά του δείκτη κάτω από το διαγραμματικό "μαξιλάρι" των 1.670 με 1.640 μονάδων. Από την πλευρά των αγοραστών βρίσκεται και ο δείκτης Σχετικής Ισχύος (RSI), καθώς έχει τμήσει ανοδικά τις 42 μονάδες, οι οποίες και χαρακτηρίζουν την τελευταία 20ετία την απαρχή ανοδικών τάσεων.

    πιν


      * Ο κ. Απόστολος Μάνθος είναι υπεύθυνος τεχνικής ανάλυσης και επενδυτικής στρατηγικής στην Aenaon Markets. 

    ** Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ