Το "τίναγμα της ψόφιας" γάτας και ο Αλέξης...

Του Κώστα Στούπα 

1) Το τίναγμα της "ψόφιας γάτας" και ο  Αλέξης...

Αν θα έπρεπε κάποιος να χαρακτηρίσει τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης με 3-4 λέξεις το πολύ, τη διακυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή την χαρακτηρίζουν οι  λέξεις: επιστροφή δημοκρατίας, ένταξη στην ΕΟΚ, λιτή, σοβαρότητα, κρατικοποιήσεις….

Την περίοδο Ανδρέα Παπανδρέου: Άρση του αποκλεισμού των ηττημένων του εμφυλίου, διόγκωση του κράτους, λαϊκισμός, κωλοτούμπες, γενίκευση και εκλαϊκευση της διαφθοράς.

Την περίοδο Μητσοτάκη: αποκρατικοποιήσεις, κινητή τηλεφωνία, ανατροπή εκ των έσω...

Την περίοδο Σημίτη: ένταξη στο ευρώ, μεγάλα έργα, εκσυγχρονισμός δημόσιας διοίκησης αλλά και αποκορύφωμα της διαφθοράς.

Την περίοδο Κ. Καραμανλή: αποκρατικοποίηση ΟΤΕ, ΟΛΠ αλλά και προφορική συνέντευξη για προσλήψεις στο δημόσιο,  σπατάλες και η πέμπτη χρεοκοπία στην ιστορία της χώρας...

Την περίοδο ΓΑΠ: καθυστέρηση κατανόησης χρεοκοπίας της χώρας, καθυστέρηση λήψης μέτρων αλλά και σημαντικές μεταρρυθμίσεις όπως διαύγεια, opengov κλπ.

Την περίοδο Σαμαρά -Βενιζέλου: περίοδο επώδυνης δημοσιονομικής προσαρμογής και εμφάνισης των πρώτων πλεονασμάτων μετά από δεκαετίες...

Την περίοδο Τσίπρα-Καμμένου την χαρακτηρίζει η λέξη "κωλοτούμπα", παροιμιώδης διαχειριστική ανικανότητα, πολιτική θολούρα και ηθική αχρειότητα.

Κυρίαρχη πολιτική και κοινωνική δύναμη στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης είναι το κρατικοδίαιτο μπλοκ της πελατειακής κομματοκρατίας.

Όλες οι κυβερνήσεις που προηγήθηκαν είτε της Ν.Δ. είτε του ΠΑΣΟΚ κυβέρνησαν σε συνεννόηση με την ανοχή αυτού του μπλοκ,  πολιτική αιχμή του οποίου είναι οι συνδικαλιστές του δημοσίου εκ των οποίων σπάνια κάποιος έχει εργαστεί οπουδήποτε... Προσπαθούσαν όμως να κρατάνε ισορροπίες.

Κατά την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ το μπλοκ αυτό απέκτησε άμεση πρόσβαση στην εξουσία και στην πραγματικότητα ανέλαβε απευθείας τη διοίκηση τομέων του κράτους και πολλών ΔΕΚΟ, τις οποίες όπως ήταν φυσικό οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία, όπως και γενικότερα η χώρα οδηγείται εκ νέου στα βράχια με απροσδιόριστες ακόμη συνέπειες για τις τράπεζες, την παραμονή στο Ευρώ και την εθνική κυριαρχία, την αμφισβήτηση των ορίων της οποίας όποιος δεν βλέπει είναι "τυφλός"...

Μεταξύ των πολλών εξαιρετικών τοποθετήσεων στο πρόσφατο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών ξεχώρισα αυτήν του Καθηγητή  Οικονομικής και Κοινωνικής Ιστορίας και συμβούλου της Alpha Bank, Κωνσταντίνου  Κωστή.

"Επικαλούμενος την ιδιότητά του ως ιστορικού, υποστήριξε ότι όσες φορές έχουμε βρεθεί ως χώρα σε αντίστοιχες περιστάσεις, για να λυθεί το πρόβλημα ακολούθησε μια καταστροφή: "Δηλαδή θα πρέπει να έρθει μια εθνική καταστροφή, η οποία θα υποχρεώσει ή θα δώσει τη δυνατότητα να επιβληθούν κάποιες ριζικές λύσεις" Βλέπε: Στους Δελφούς διατυπώθηκαν μερικές σκληρές αλήθειες

Ενδιαφέρον ήταν και το σημείο της τοποθέτησης του  αντιπροέδρου του German Marshall Fund στις Βρυξέλλες, Ian Lesser, για την  ανατολική Μεσόγειο για την οποία έκανε άλλη μια δυσάρεστη πρόβλεψη, καθώς εκτίμησε ότι αυτό που θα συμβεί στην περιοχή είναι μια σειρά κρίσεων που θα δημιουργήσουν αρχικά ένα χάος και εν συνεχεία μια νέα τάξη πραγμάτων...

Οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει η χώρα είναι προφανείς και καθίστανται σχεδόν αμετάκλητοι αν λάβει κανείς υπόψη πως τα τελευταία χρόνια έχασε πολύτιμο χρόνο και ίσως την τελευταία ευκαιρία να μεταρρυθμιστεί, να ενδυναμώσει την οικονομία και να επανιδρύσει την κρατική μηχανή σε περισσότερο αποδοτικές βάσεις.

Καθώς ήδη από τις αρχές του έτους τα μηνύματα από τη διεθνή οικονομία γίνονται όλο και περισσότερο σαφή, καταδεικνύοντας ως επίκεντρο της επόμενης κρίσης μεταξύ άλλων την Ευρώπη και την Αν. Μεσόγειο, η χώρα με διαλυμένη οικονομία και αναποτελεσματικό κρατικό μηχανισμό ετοιμάζεται να εισέλθει σε μια κρίση η οποία εκτός από οικονομική κρίση χρεοκοπίας αυτήν την φορά θα είναι και γεωπολιτική...

Η περίοδος διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήταν η επιβεβαίωση της επικράτησης της μερίδας της ελληνικής κοινωνίας που επέλεξε  τον μηδενισμό του κοντέρ των κεκτημένων του ελληνισμού μέσω μιας οικονομικής κατάρρευσης  την πρώτη φάση της οποίας είδαμε το 2010...

Β) Η χώρα άλλαξε σελίδα, προς τα πίσω...

Στις αρχές του Φεβρουαρίου του 2018 γράφαμε πως η απότομη διόρθωση των αμερικάνικων αγορών εκείνης της περιόδου ενδεχομένως να οδηγούσε σε αντιστροφή του ανοδικού κύκλου που ξεκίνησε το 2009.

Ένα χρόνο αργότερα αυτή η εκτίμηση φαίνεται να επιβεβαιώνεται καθώς οι αμερικάνικοι χρηματιστηριακοί δείκτες έχουν εισέλθει σε μια περίοδο απότομων και μεγάλων ταλαντώσεων που θυμίζουν σχηματισμό "ντουντούκας"...

Ακόμη και αν προσεχώς δούμε νέα ιστορικά υψηλά στις αγορές των ΗΠΑ η επόμενη μεγάλη διόρθωση είναι πλέον ορατή. Τούτο συμβαίνει  γιατί οι διαχειριστές των κεφαλαίων μετά από σχεδόν δέκα χρόνια άκοπων κερδών έχουν ανακαλύψει πως οι αγορές έχουν και άλλη πλευρά... Αυτό τους κάνει όλο και πιο επιφυλακτικούς, πράγμα που περιορίζει τα όρια κάθε ανόδου και αυξάνει την ορμή των διορθώσεων.

Φυσικά στην επόμενη διόρθωση περιφερειακές οικονομίες και αγορές όπως η Ελλάδα ή ακόμη και η Ιταλία θα υποστούν ασφυξία και ισχυρές πιέσεις.

Στην Ελλάδα οι προσδοκίες της απομάκρυνσης της αριστερής καταστροφικής κυβέρνησης στις επόμενες βουλευτικές εκλογές ενισχύει τις ανοδικές αντιδράσεις και ενδεχομένως να τις ενισχύσει περαιτέρω τους επόμενους μήνες.

Με περισσότερο της μισής κεφαλαιοποίησης του ελληνικού χρηματιστηρίου όμως  να βρίσκεται σε ξένα χαρτοφυλάκια και τα μη τραπεζικά blue chips να έχουν αποτιμήσεις ανάλογες των διεθνών ανταγωνιστών, η αλλαγή του κλίματος των διεθνών αγορών θα έχει καταλυτικές επιπτώσεις και εδώ...

Την περίοδο της διακυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου ο ΓΔ κινήθηκε από τις 500 μονάδες έως τις 1.400. Την περίοδο Τσίπρα από τις 500 μέχρι τις 700. Τούτο καταγράφει το αδιέξοδο της οικονομίας και της χώρας...

Θυμίζει το τίναγμα της ψόφιας γάτας...

kostas.stoupas@capital.gr