Όλα αυτά θα τελειώσουν με πόνο...

Του Κώστα Στούπα 

Το τέλος της συγκυβέρνησης Τσίπρα - Καμένου μπορεί να μην δρομολογεί άμεσα πτώση της κυβέρνησης, αφού αυτή μάλλον θα βρει 151 ψήφους "εμπιστοσύνης", αλλά σηματοδοτεί το τέλος της πρώτης φάσης μιας περιόδου κατ’ άλλους "ανωμαλίας" και κατ’ άλλους νέας κανονικότητας.

ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ εκτοξεύθηκαν από το περιθώριο της πολιτικής ζωής στο επίκεντρό της, εκμεταλλευόμενοι και χειραγωγώντας την οργή που προκάλεσε η χρεοκοπία του 2010 όταν το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης αθέτησε το κοινωνικό συμβόλαιο το οποίο διαφαινόταν προ πολλού πως δεν είναι βιώσιμο.

Όταν η ζωή των ανθρώπων αναγκάζεται να προσαρμοστεί χαμηλότερα κυριαρχεί η σύγχυση, η οργή και η αναζήτηση υπευθύνων παντού πλην των πραγματικών υπευθύνων που τους πούλησαν "φύκια για μεταξωτές κορδέλες" και των ιδίων που τα "αγόρασαν"...

Η ελληνική κρίση και η άνοδος του λαϊκισμού που τη συνόδεψε αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί προπομπό της ευρωπαϊκής και γενικότερα της κρίσης της Δύσης που ακολουθεί και την άνοδο του λαϊκισμού που τη συνοδεύει.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ αποτελεί επιτομή της πολιτικής "ανωμαλίας" και των αντιφάσεων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με ακροαριστερές αναφορές ξεκίνησε τη συγκυβέρνηση με ένα πολιτικό μόρφωμα με ακροδεξιές και "ψεκασμένες" αναφορές στη βάση μιας αντιμνημονιακής ρητορικής και σκεπτικισμό έναντι της Ευρώπης και της λιτότητας.

Στην πορεία της συγκυβέρνησης αμφότεροι έκαναν τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που έλεγαν πως πρέσβευαν χωρίς να αντιμετωπίσουν σοβαρούς εσωτερικούς "τριγμούς", γεγονός που καταδεικνύει και το μέγεθος της υποκρισίας και του οπορτουνισμού όσων τους ακολουθούσαν εξ αριστερών και δεξιών.

Τούτο σημαίνει πως κανένας δεν πιστεύει τις ακροαριστερές ή ακροδεξιές "παρόλες" που διατυμπανίζει και χαρακτηρίζει σαν προδότες όσους τις αντικρούουν. Απλά άπαντες παίζουν θέατρο...

Το θέατρο είναι χρήσιμο όταν συμπληρώνει την πραγματική ζωή όχι όταν την υποκαθιστά.

Η διαστροφή της πραγματικότητας

Το πλέον παράδοξο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με ΑΝΕΛ είναι πως την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ συγκυβερνούσε με "ψεκασμένους" ακροδεξιούς ανέπτυσσε  σαν βασικό επιχείρημα έναντι της αντιπολίτευσης την δήθεν ακροδεξιά της στροφή, παρά το γεγονός πως είχε αναδείξει για πρόεδρο έναν κεντρώο φιλελεύθερο όπως ο Κ. Μητσοτάκης.

Αν και βασικό επιχείρημα της στρατηγικής που ανέδειξε τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην εξουσία ήταν η αντίθεση στη λιτότητα, στην εξουσία εφάρμοσαν περισσότερη λιτότητα και από αυτή που ζητούσαν οι δανειστές προκειμένου να πετύχουν υπερπλεονάσματα και να αποκτήσουν "δημοσιονομικό χώρο" για να μοιράσουν επιδόματα σε στοχευμένες κατηγορίες δυνητικών ψηφοφόρων.

Όταν η πολιτική ζωή μιας χώρας περάσει τα όρια όπου οι πράξεις, οι ανακολουθίες, οι ηθικοί εξευτελισμοί και τα ψέματα έχουν κόστος και συνέπειες, η κοινωνία κινείται με μεγάλη ταχύτητα σε μια σύγκρουση με την πραγματικότητα η οποία θα της προκαλέσει το ανάλογο  σοκ και θα την ξυπνήσει από τον λήθαργο.

Η κοινωνική συνύπαρξη στηρίζεται στην εμπιστοσύνη και η εμπιστοσύνη στη συνέπεια. Όταν απουσιάζει οποιαδήποτε συνέπεια κανένας δεν εμπιστεύεται κανέναν και προκύπτει το χάος.

Η στροφή στην ποιότητα...

Μετά την αποχώρηση των ΑΝΕΛ (όσων αποχώρησαν) η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα επιχειρήσει να συγκυβερνήσει τους λίγους μήνες που απομένουν με κεντροαριστερό πρόσημο.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν διαθέτει ούτε κεντροαριστερό λόγο ούτε κεντροαριστερές αξίες. Οι παρεμβάσεις της στη δικαιοσύνη, την παιδεία και την οικονομία την κατατάσσουν στα λαϊκιστικά μορφώματα του τρίτου κόσμου και οδηγούν τη χώρα δεκαετίες πίσω.

Η "συγκομιδή" του ανοίγματος προς την Κεντροαριστερά είναι φτωχή και αποτελείται από παραγοντίσκους που δεν είχαν ευκαιρίες πολιτικής εξέλιξης με άλλο τρόπο.

Το πιθανότερο είναι πως την επομένη του τέλους της συγκυβέρνησης με τους ΑΝΕΛ αμφότεροι θα αρχίσουν να αλληλοκατηγορούνται, στη βάση της πολιτικής αντιπαράθεσης δεξιάς έναντι αριστεράς ή πατριωτών έναντι εθνομηδενιστών.

ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ τους επόμενους μήνες θα προσπαθήσουν να αποστασιοποιηθούν από το ήθος και τα πεπραγμένα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, συνεχίζοντας να κατηγορούν όλους τους άλλους για όσα φέρουν οι ίδιοι την ευθύνη.

Το θέατρο αυτό παίζεται πολύ καιρό και δεν συγκινεί πλέον...

Ο χρόνος για την κυβέρνηση μετράει εδώ και καιρό αντίστροφα και το σε βάρος της κλίμα στην κοινωνία δύσκολα μπορεί να αντιστραφεί πλέον.

Το δυστύχημα είναι πως αντίστροφα μετρά και ο χρόνος της κοινωνίας προς το επόμενο σοκ.

kostas.stoupas@capital.gr