Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 29-Ιαν-2018 00:02

    Όπου μας βγάλει το ρέμα...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    1) Όπου μας πάει το ρέμα...

    H νέα παράμετρος που έχει εισέλθει στις εξελίξεις και απειλεί να αναδιανείμει την "τράπουλα” της πολιτικής ισχύος αλλά και τις πολιτικές συμμαχίες και αντιπαλότητες είναι το "Μακεδονικό”.

    Πράγματι θα έχει ενδιαφέρον τις επόμενες εβδομάδες και μήνες να παρακολουθήσουμε τις ανακατατάξεις και ανατροπές που θα επιφέρει η παράμετρος αυτή στην επιρροή των κομμάτων, αν τελικά επιφέρει...

    Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα μέσω του "Μακεδονικού” βλέπει μια ευκαιρία να προσεγγίσει τις υπόλοιπες δυνάμεις της Κεντροαριστεράς και είναι η πρώτη φορά που το επιτυγχάνει. Η προσέγγιση αυτή έχει στρατηγική σημασία για τον κ. Τσίπρα λόγω της επιθυμίας του να ηγηθεί της Κεντροαριστεράς στο πλαίσιο ενός νέου διπολισμού με τον ίδιο ισχυρό παράγοντα του δεύτερου πόλου.

    Η κυβέρνηση μέσω του "Μακεδονικού” προσπάθησε να διχάσει την Κεντροδεξιά παράταξη της Ν.Δ. μεταξύ της συντηρητικής δεξιάς που αντιδρά στην ύπαρξη του όρου "Μακεδονία” και του Κέντρου που έχει περισσότερο φιλελεύθερες προσεγγίσεις...

    Θα έχει ενδιαφέρον στις επόμενες μετρήσεις της κοινής γνώμης να δούμε αν η στάση της Ν.Δ. διατηρεί την κατάληψη του Κέντρου που έφερε η ανάδειξη του κ. Μητσοτάκη στην ηγεσία και κυρίως αν διεμβολίζει μέσω του "Μακεδονικού” το αντισυστημικό μπλοκ της αποχής και του "Κανένα”...

    Προς το παρόν το μοναδικό κρατούμενο για τον κ. Τσίπρα και την κυβέρνηση είναι η θετική ανταπόκριση για λόγους αρχών στο κάλεσμα για μια ρεαλιστική λύση μιας μερίδας των στελεχών και ενδεχομένως μέρους του κοινού που πριν από 2-3 χρόνια αποκαλούσε "γερμανοτσολιάδες”, "μερκελιστές” κλπ.

    Η άλλη παράμετρος που θα συμβάλει στη διαμόρφωση των εξελίξεων τους επόμενους μήνες είναι η πορεία της οικονομίας. Η οικονομία μάλιστα είθισται να έχει περισσότερο καταλυτικές επιδράσεις στις επιλογές και τη συμπεριφορά και των πλέον φανατικών, ακόμη και αν για λόγους αποδοχής τους στο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινούνται δεν αποκαλύπτουν τις μετατοπίσεις τους.

    Η πλημμυρίδα της διεθνούς "φούσκας” ρευστότητας που έχουν δημιουργήσει οι αλλεπάλληλες ποσοτικές χαλαρώσεις, μπορεί να συνεχίζει να ανεβάζει στο πέλαγος της διεθνούς οικονομίας τα "υπερωκεάνια”, αλλά ανεβάζει μέσα στο λιμάνι και κάποιες "τρύπιες βάρκες” όπως η ελληνική οικονομία. Οι καπεταναίοι και οι μούτσοι στο εσωτερικό προσπαθούν να επωφεληθούν πολιτικά υποστηρίζοντας πως η "βάρκα” σηκώνεται γιατί έχουν βουλωθεί οι τρύπες, έχει σταματήσει να μπάζει νερά και τα κουπιά είναι σε θέση να επιλέγουν την κατεύθυνση που πρέπει να κινηθεί...

    Αυτό θα το διαπιστώσουμε όταν την πλημμυρίδα την διαδεχθεί η άμπωτις. Τότε οι καλές οι βάρκες, αν και χαμηλότερα, θα συνεχίζουν να επιπλέουν. Αντιθέτως οι τρύπιες βάρκες θα εκπέμπουν SOS στα βαθιά όπου έχουν παρασυρθεί από τα ρεύματα...

    2) Στο βάλτο μαλώνουν τα δαμάλια...

    Έχουμε ξαναγράψει στη στήλη πως αν θέλει κάποιος παραστατικά να προβλέψει το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, ο πρακτικότερος τρόπος είναι να παρατηρήσει και να προδιαγράψει το μέλλον δύο-τριών βασικών επιχειρήσεων που εξαρτώνται από την πορεία της ελληνικής οικονομίας αλλά όχι από τις εξαγωγές.

    ΠΙΝ

    Χαρακτηριστικές περιπτώσεις τέτοιων επιχειρήσεων είναι η ΔΕΗ και η Εθνική Τράπεζα.

    Δύσκολα θα βρεις αναλυτή που θα κοιτάξει τον ισολογισμό της ΔΕΗ και θα υποστηρίξει πως αυτή η επιχείρηση είναι βιώσιμη. Έχει υπέρογκες υποχρεώσεις, τεράστιες ληξιπρόθεσμες οφειλές και κανένα ρεαλιστικό σχέδιο εξυγίανσης και ανάταξης...

    Η βασική στρατηγική που ακολουθεί είναι να αποφύγουμε να κατεβάσουμε τα ρολά σήμερα και να προλάβουμε να παραδώσουμε την καυτή πατάτα στον επόμενο.

    Νομίζω πως η τελευταία ευκαιρία διάσωσης της ΔΕΗ ήταν η διοίκηση Αθανασόπουλου που είχε κάποιο σχέδιο το οποίο προσέκρουσε στη συνδικαλιστική πελατεία και τα συμφέροντα διαπλοκής.

    Για την Ελλάδα η τελευταία ευκαιρία διάσωσης "παίχτηκε” κάπου μεταξύ 2010 και 2012. Μετά η πορεία ήταν και παραμένει προδιαγεγραμμένη. Απλά το ερώτημα είναι σε ποιανού τα χέρια θα σκάσει η "βόμβα” και αν η τότε διεθνής συγκυρία θα βοηθήσει να αποφύγουμε πάλι μια στάση πληρωμών ή ένα Grexit.

    Από πέρυσι το καλοκαίρι γράφαμε πως οι ενεργειακές μετοχές θα πρωταγωνιστήσουν στο ταμπλό με κορυφαία αυτή που διαθέτει τα χειρότερα ποιοτικά στοιχεία. Παρομοιάζαμε μάλιστα το ράλι που θα κάνει η ενεργειακή εταιρεία με τα χειρότερα ποιοτικά στοιχεία με εκείνο της μετοχής της Αγροτικής Τράπεζας την περίοδο 2004-2008, λίγο πριν κατεβάσει ρολά και εκποιηθεί αντί πινακίου "φακής”... Επί της ουσίας ο πωλητής δεν εισέπραξε αλλά πλήρωσε για να την πουλήσει...

    Την εβδομάδα που πέρασε η μετοχή της ΔΕΗ έκανε ράλι ενώ σε κάποια συνεδρίαση η ημερήσια άνοδος ξεπέρασε το 15%. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε θεμελιωδώς να αιτιολογηθεί αν σε κάποιο ορυχείο είχε βρει κοιτάσματα πετρελαίου ή χρυσού...

    Μοιάζει απίθανο να βρήκε. Αυτό που είναι πιθανό είναι ένα short squeeze... Ήτοι, κάποιοι που στοιχημάτιζαν πως θα κερδίσουν από την πτώση της μετοχής εγκλωβίστηκαν από κάποιους πιο ισχυρούς κερδοσκόπους που τους τράβηξαν τη μετοχή επάνω και αναγκάστηκαν να κλείνουν ζημιογόνες θέσεις με επιθετικές αγορές σε οποιαδήποτε τιμή...

    Κάπως έτσι είναι και η συνολικότερη εικόνα του ελληνικού χρηματιστηρίου το κατώφλι του οποίου περνούν μόνο υψηλού ρίσκου κερδοσκοπικά κεφάλαια.

    Το βασικό σενάριο παραμένει το ίδιο από την περασμένη άνοιξη.... Όσο σηκώνουν τον πήχη οι διεθνείς αγορές θα κινούμαστε ψηλότερα... Όταν εκεί σπάσει η "φούσκα” εδώ θα πάθουμε ασφυξία...

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ