Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 04-Αυγ-2017 00:33

    Δεν είναι όλα επικοινωνία σύντροφοι!

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    1) Δεν είναι όλα επικοινωνία σύντροφοι!

    Στις 20 Ιουλίου του 1944 μια ομάδα αξιωματικών της Βέρμαχτ οργάνωσαν απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Χίτλερ. Ο συνταγματάρχης Κλάους Σενκ Φον Στάουφενμπεργκ που είχε χάσει το ένα χέρι σε στρατιωτική επιχείρηση στη Βόρεια Αφρική πέρασε στην αίθουσα που συνεδρίαζε το Γενικό Επιτελείο, υπό τον δικτάτορα, ένα χαρτοφύλακα με δυο βόμβες.

    Οι βόμβες εξερράγησαν αλλά ο Χίτλερ δεν έπαθε τίποτα. Οι πρωτεργάτες της απόπειρας τυραννοκτονίας εκτελέστηκαν την ίδια νύχτα στην αυλή του Γενικού Επιτελείου στην Μπεντλεστράσσε του Βερολίνου.

    Υπό την καθοδήγηση του αρχηγού των SS Χάινριχ Χίμλερ ακολούθησε ένα πογκρόμ συλλήψεων 600 ατόμων που είτε είχαν στηρίξει τους συνωμότες είτε απλά είχαν κάποια συγγένεια μαζί τους.

    Η απόπειρα έγινε μερικές εβδομάδες μετά την απόβαση στη Νορμανδία και είχε σαν στόχο με τη δολοφονία του Χίτλερ προκειμένου η Γερμανία να έχει μια ευκαιρία για μια αξιοπρεπή συνθηκολόγηση. Αν είχε πετύχει η απόπειρα, το Βερολίνο ίσως να μην είχε καταληφθεί και παραμείνει υπό τον έλεγχο των συμμάχων για δεκαετίες.

    Το πλέον ενδιαφέρον είναι όμως η δίκη που ακολούθησε. Ο Χίτλερ και οι συνεργάτες του καθεστώτος έστησαν ένα μεγάλο σώου όπου η απόδοση δικαιοσύνης χρησιμοποιήθηκε σαν εργαλείο προπαγάνδας. Η αλήθεια είναι ότι η ιδέα προέκυψε από το προηγούμενο των δικών της Μόσχας το 1937 όταν ο Στάλιν ξεπάστρεψε όλη την εσωκομματική αντιπολίτευση αλλά και πολλούς άλλους προκειμένου με τρόμο των συνεπειών να πετύχει την απόλυτη επικράτηση.

    Η δικαιοσύνη προκύπτει από ανεξάρτητους από την εκάστοτε κυβέρνηση δικαστές που εφαρμόζουν τους νόμους που έχει ψηφίσει το Κοινοβούλιο. Η δικαιοσύνη όπως και οι εκλογές είναι διαδικασίες νομιμοποίησης και αποδοχής ενός συστήματος διακυβέρνησης. Οι σωστοί νόμοι και ο σεβασμός των θεσμών συντελούν στην πρόοδο και την ευημερία.

    Αντιθέτως, με το θεσμό της δικαιοσύνης η έννοια του λαϊκού δικαστηρίου συνίσταται σε ένα θέατρο όπου κάποιοι "κατσαπλιάδες” στο όνομα του λαού προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον ίδιο, εξανδραποδίζοντας τους αντιπάλους τους.

    Όπως ήταν αναμενόμενο οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε θάνατο χωρίς να τους δοθεί η ευκαιρία να αρθρώσουν ούτε μια λέξη. Μνημειώδης έχει μείνει η αγόρευση του προέδρου του δικαστηρίου Φράισλερ: "Ο λαός μας αυτοκαθάρθηκε από σας τα μιάσματα, και ξαναγύρισε στην αρχική του αγνότητα. Εμείς δεν έχουμε τίποτα κοινό με εσάς. Εμείς αγωνιζόμαστε...”.

    Το πλέον ενδιαφέρον είναι όμως πως η δίκη καθώς και η καθημερινότητα των κατηγορουμένων πριν και μετά από αυτήν, μέχρι την εκτέλεση κινηματογραφήθηκε και έγινε προπαγανδιστική φιλμάκι. Το θέμα ήταν η αγωνία πριν το θάνατο, μιας και η καταδίκη ήταν προαποφασισμένη. Το σώου της δίκης χρησιμοποιήθηκε σαν μια προειδοποίηση σε όσους, προ της επερχόμενης πλήρους κατάρρευσης και συντριβής, σκεπτόντουσαν να αμφισβητήσουν την εξουσία. Ο συγγραφέας Jorge Volpi περιγράφει πολύ καλά το σώου αυτής της δίκης των φερέλπιδων τυραννοκτόνων του Αδόλφου στο βιβλίο που στα ελληνικά έχει κυκλοφορήσει με τίτλο: "Αναζητώντας τον Κλίνγκσορ” από τις εκδόσεις Ωκεανίδα.

    Στα δικά μας, η παραπάνω ιστορία αποκτά νόημα για να αντιληφθεί, όποιος το επιθυμεί, την πιθανή κατάληξη τακτικών χρήσης της δικαιοσύνης ως δημοσίου θεάματος.

    Δεν είναι όλα επικοινωνία σύντροφοι! Υπάρχουν και πραγματικοί δικαστές στο Βερολίνο.

    *Ο Μυλωνάς του Πότσνταμ, γνωστότερος παλαιότερα στην ελληνική βιβλιογραφία ως ο Μυλωθρός του Πότσδαμ, είναι ένα αφήγημα βασισμένο σε πραγματικά ενδεχομένως περιστατικά, που κομίζεται ως απτό και πειστικό παράδειγμα προκειμένου να καταδειχθεί η υπεροχή της δικαστικής εξουσίας έναντι της εκτελεστικής, σε μια Πολιτεία δικαίου.

    Στην Πρωσία του 18ου αιώνα, κοντά στο Πότσδαμ, ο Βασιλιάς Φρειδερίκος ο Μέγας είχε δίπλα στα θερινά του ανάκτορα έναν ανεμόμυλο που έκανε θόρυβο και διατάρασσε τη γαλήνη του. Έτσι, ο Φρειδερίκος κάλεσε τον μυλωνά και απαίτησε να του πουλήσει τον ανεμόμυλό του. Όταν αυτός αρνήθηκε, ο βασιλιάς απείλησε ότι θα του πάρει το μύλο με τη βία. Η απάντηση του μυλωνά, όπως έμεινε παροιμιώδης, αφαιρετικά, ήταν: "Ναι, αλλά υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο".

    Πηγή: Wikipedia

    2) Τα αγοραία...

    Τι "παίζει" στην αγορά...

    Αν θα μπορούσαμε να είμαστε βέβαιοι προς τα πού θα κινηθούν οι χρηματιστηριακοί δείκτες και οι μετοχές δεν θα υπήρχαν αγορές. Αν δεν υπήρχαν αγορές δεν θα υπήρχαν οργανωμένες κοινωνίες, πρόοδος, πολιτισμός.

    Και στα κομμουνιστικά καθεστώτα που δεν λειτουργούσαν χρηματιστήρια η μαύρη αγορά ανακούφιζε μερικώς και με στρεβλό τρόπο από τις ελλείψεις.

    Η ιστορία του πολιτισμού και της προόδου ξεκινά από την ώρα που οι πρωτόγονοι αρχίσουν να ανταλλάσσουν πράγματα μεταξύ τους και κυρίως από τότε που μέσω της εκμετάλλευσης τους ενός από τον άλλον, αρχίζουν να συνεργάζονται για το κοινό όφελος. Η ιστορική εξέλιξη κινείται πάνω στα χνάρια της βιολογικής εξέλιξης όπου οι πιο σύνθετοι οργανισμοί καταναλώνουν την ενέργεια που συσσωρεύουν οι λιγότερο σύνθετοι ή όσοι απλά βρίσκονται χαμηλότερα στην τροφική αλυσίδα.

    Αυτός και μόνο είναι ο λόγος που ο μεγαλύτερος φυσικός της εποχής μας ο Σ. Χώκινς επαναλαμβάνει συχνά πως αν υποπέσει στην αντίληψή μας παρουσία εξωγήινων το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να κρυφτούμε για να γλιτώσουμε.

    Η οικειοθελής συνεργασία, ο εξαναγκασμός και η εξαπάτηση είναι τα βασικά μοτίβα με τα οποία οι άνθρωποι ανταλλάσουν μεταξύ τους ενέργεια που αποτελεί πηγή ζωής και της βασικότερη μορφή πλούτου.

    Όπως και οι έμβιοι οργανισμοί χρειάζονται ενέργεια που την λαμβάνουν από το μεταβολισμό της τροφής έτσι και οι αγορές ακμάζουν όταν υπάρχει από κάπου εισροή ενέργειας (χρήματος).

    Η ενέργεια που ανεβάζει το ελληνικό χρηματιστήριο προκύπτει από δυο πηγές. Η μία είναι οι σταγόνες που ξεχειλίζουν από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική "φούσκα” που έχουν δημιουργήσει οι αλλεπάλληλες ποσοτικές χαλαρώσεις.

    Η άλλη πηγή είναι η χαραμάδα που άνοιξαν οι τελευταίες επιτυχημένες ομολογιακές εκδόσεις. Υπάρχουν χρήματα στις τράπεζες που είναι εγκλωβισμένα λόγω των capital controls σε επιτόκια μηδαμινά. Τα χρήματα αυτά έχουν καλύτερες αποδόσεις αν τοποθετηθούν σε ομόλογα με 3 και 4%.

    Οι εταιρείες που έχουν κόστος δανεισμού 7-8% αν καταφέρουν να το μειώσουν στο μισό, θα αυξήσουν πολύ τα κέρδη τους. Για να προσελκύσουν κόσμο στις ομολογιακές τους εκδόσεις όμως πρέπει να παρουσιάζουν ευπρεπή κερδοφορία και κεφαλαιοποίηση.

    Αυτό είναι που "παίζει” στο ελληνικό χρηματιστήριο και θα συνεχίσει να "παίζει” όσο στο εξωτερικό το κλίμα θα παραμένει θετικό ή ουδέτερο και στο εσωτερικό ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι σε αποδρομή και το 60-70% θα συνεχίσει να είναι υπέρ του Ευρώ.

    ΠΕΙΡ: Θετικές εντυπώσεις άφησε η πρώτη συνεδρίαση μετά το Reverse Split ιδίως αν το συνδυάσει κάποιος με τις πιέσεις που δέχτηκαν οι μετοχές των άλλων τραπεζών. Η μόνη που έκλεισε χθες με θετικό πρόσημο.

    ΙΝΚΑΤ: Άλλη μια περίπτωση που μετά από τη συμπύκνωση μετοχών έγραψε σημαντική άνοδο πάνω από 11%.

    Ρεκόρ: Τους τελευταίους δώδεκα μήνες περί τα 357,8 δισ. δολάρια έχουν εισρεύσει στην αμερικάνικη αγορά στα ETF’s. Από αυτά, τα 236,2 δισ. δολ. σε ETF’s που επενδύουν στην εγχώρια αγορά και τα υπόλοιπα στις διεθνείς αγορές. Σε όλες τις κατηγορίες οι εισροές είναι κοντά ή υψηλότερα από τα ιστορικά ρεκόρ.

    ΒΙΟ: Η μετοχή με την μεγαλύτερη απόδοση μεταξύ αυτών του FTSE 20 από την αρχή του είναι αυτή της Βιοχάλκο με 128%. Στη μεσαία κεφαλαιοποίηση ηγείται το ΥΓΕΙΑ με 143%. Ακολουθούν η ΕΥΡΩΒ και η ΙΝΤΚΑ αντίστοιχα.

    ΕΧΑΕ: Εκτός από βαρόμετρο προθέσεων, πρόκειται για τη μετοχή με τις μεγαλύτερες αντιδράσεις τόσο στις ανοδικές φάσεις όσο και τις καθοδικές.

    4) Κραχ: πόσο κοντά είναι

    Αγαπητέ κ. Στούπα. Ως παλιός αναγνώστης σας, θα μου επιτρέψετε να κάνω μια παρατήρηση όσον αφορά την πεποίθησή σας ότι μια μεγάλη "διόρθωση" των αγορών επίκειται εντός των επόμενων μηνών σε ποσοστό άνω του 50%. Η γνωστή Morgan Stanley πρόσφατα δημοσιοποίησε την άποψή της ότι μετά το ξέφρενο ράλι των διεθνών αγορών, να περιμένουμε σύντομα μια βίαιη διόρθωση. Παρόμοιες απόψεις έχουν δημοσιοποιήσει κατά καιρούς και άλλοι διεθνείς οίκοι. Αφήνοντας κατά μέρος τα κίνητρα αυτών των δημοσιοποιήσεων, θα ήθελα να τονίσω την αξία της φράσης του Κοστολάνι: "το χρηματιστήριο θα γυρίσει όταν και ο τελευταίος απαισιόδοξος γίνει αισιόδοξος". Επομένως, εξαιρουμένων τυχόν δυσμενών γεωπολιτικών γεγονότων, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας. Νομίζω ότι θα συμφωνήσετε με αυτήν την άποψη. Σας ευχαριστώ και να έχετε μια καλή μέρα.

    Β.Χ.

    Απάντηση: Δεν διαφωνώ ως προς την ψυχολογική πλευρά του ανοδικού κύκλου. Ως προς τη χρονική διάρκεια όμως και τα θεμελιώδη οι συνθήκες είναι ώριμες.

    Μια διαφορά του παρόντος ανοδικού κύκλου είναι πως η συμμετοχή των επαγγελματιών στις αγορές είναι μεγάλη και των ιδιωτών μικρότερη από ανάλογες περιπτώσεις. Επιπλέον ένα μέρος των συναλλαγών γίνεται με αποφάσεις αλγόριθμων δηλαδή συναλλάσσονται μεταξύ τους ρομπότ. Μέρος της μέχρι τώρα ικανότητας εκτίμησης των μελλοντικών κινήσεων των αγορών ήταν η προβλεψιμότητα των λαθών των ανθρώπων λόγω της ανισορροπίας που προκαλούν οι ψυχολογικές και συναισθηματικές εξάρσεις. Γενικώς κινούμαστε σε αχαρτογράφητα νερά...

    kostas.stoupas@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ