Ο μοιραίος άνθρωπος στη μοιραία θέση…

Θα μας παρακαλούν να μας δανείσουν, είχε δηλώσει προ μηνών σε τηλεοπτική εκπομπή γραφικός επαγγελματίας συνδικαλιστής που η παρούσα κυβέρνηση ανέδειξε σε υπουργό.

Πρόκειται για μια απλοϊκή εκδοχή του δόγματος Βαρουφάκη που εφάρμοσε η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα τους τελευταίους 6 μήνες και κατέληξε στη ρήξη της περασμένης εβδομάδας.

Το "μεγαλοφυές" σχέδιο του κ. Βαρουφάκη, το οποίο διατυμπάνιζε τα τελευταία πέντε χρόνια δια της πυκνής αρθρογραφίας και συνεντευξιολογίας μέσω των οποίων παρέσυρε τον αφελή περί τα οικονομικά και πολιτικά κ. Τσίπρα, συνίστατο πως η ρήξη και χρεοκοπία της Ελλάδας θα δημιουργήσει ένα τεράστιο κραχ στις διεθνείς αγορές και τη διεθνή οικονομία.

Το μέγεθος της ζημιάς που θα προκαλούσε το κραχ στη διεθνή οικονομία θα ήταν τέτοιο που θα ανάγκαζε τη Μέρκελ, τον Ολάντ, τον Ομπάμα και σύσσωμη τη διεθνή ηγεσία να τρέξουν γονυπετείς και να δώσουν μερικές δεκάδες "ψωροδισεκατομμύρια" για τη συνέχιση της διατροφής των πελατών της κομματοκρατίας.

Την εβδομάδα που ξεκίνησε στις 29 Ιουνίου και τέλειωσε την Παρασκευή 3 Ιουλίου η "μπλόφα" του κ. Βαρουφάκη αποδείχτηκε σαπουνόφουσκα. Παρά το ηχηρό 61% υπέρ του "όχι" ο κ. Βαρουφάκης απομακρύνθηκε και ο πρωθυπουργός πανικόβλητος ζήτησε σύγκληση του συμβουλίου αρχηγών των κομμάτων της αντιπολίτευσης που μέχρι χθες χαρακτήριζε πέμπτη φάλαγγα και γερμανοτσολιάδες, προκειμένου να εκπονήσουν μια κοινή στάση για να αποτρέψουν την έξοδο της χώρας από το ευρώ.

Η αναστροφή της πορείας κατάρρευσης της χώρας είναι σχεδόν ακατόρθωτη. Αν θα καταρρεύσει εντός ευρώ ή θα επιλέξει την έξοδο θα το μάθουμε τις προσεχείς ημέρες.

Ένα ερώτημα που προκύπτει από τις τελευταίες εξελίξεις είναι αν ο κ. Τσίπρας άλλαξε ρότα μετά την αποτυχία της "μπλόφας" Βαρουφάκη και θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να μείνει η χώρα στο ευρώ ή υποκρίνεται για να εγκλωβίσει και την αντιπολίτευση σε μια εκ των προτέρων παγιδευμένη σε αποτυχία προσπάθεια;

Επειδή τα μέτρα που θα χρειαστεί να ληφθούν θα είναι βαρύτερα όλων των μνημονίων που προηγήθηκαν, ίσως η σύγκληση του συμβουλίου αρχηγών να αποτελεί άλλο ένα επικοινωνιακό τρικ για να πείσει την κοινή γνώμη για τις καλές του προθέσεις και την ανάγκη η χώρα να αποφασίσει την έξοδο από το ευρώ.

Τι από τα δυο θα συμβεί, θα το διαπιστώσουμε σε λίγες μέρες. Όποιο σενάριο και να προκύψει η Ελλάδα του αύριο δεν θα θυμίζει σε τίποτα την Ελλάδα του χθες. Όχι την Ελλάδα του 2009 αλλά ούτε αυτήν του 2014 μετά από πέντε χρόνια μνημόνια...

Δυστυχώς η κοινή γνώμη της χώρας στην πλειοψηφία της δεν έχει αντιληφθεί τι διακυβεύεται αυτές τις μέρες, χάρη στην πειθώ που εμπνέει ο κ. Τσίπρας και την αδυναμία των περισσότερων προσώπων της αντιπολίτευσης να πείσουν.

Δυστυχώς όμως η ικανότητα πειθούς του πρωθυπουργού περιορίζεται στην εγχώρια κοινή γνώμη. Οι συνθήκες στο εξωτερικό έχουν μεταβληθεί σε βάρος της χώρας μας.

Η πραγματικότητα της οικονομίας έχει δεχθεί τέτοιο πλήγμα που η ζωή μας σταδιακά προσεχώς θα προσαρμοστεί σε χαμηλότερα επίπεδα.

Η Ελλάδα που γνώρισαν οι γενιές μετά το ’80 τελείωσε...

Καλώς ήρθατε στον πραγματικό καινούργιο κόσμο...

2) Τεράστιο λάθος...

Κώστα καλησπέρα,

Παρά το ότι δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για αυτοκριτική και απολογισμούς, χάθηκε μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ ευκαιρία να απαλλαγεί η χώρα από τον Τσίπρα την προηγούμενη Κυριακή.

Και εξηγούμαι.

Μια παροιμία λέει "μην μάχεσαι ένα φανατικό-ανόητο γιατί θα σε κατεβάσει στο επίπεδό του και θα σε κερδίσει λόγω  εμπειρίας".

Αυτό ακριβώς "έπαθε" η Ελλάδα του εκσυγχρονισμού και φιλοευρωπαϊσμού την προηγούμενη Κυριακή.  Ο κόσμος του "ΝΑΙ" έπρεπε ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΑ να μην κατέβει στο δημοψήφισμα –παρωδία.

Μπήκε σε μία διαδικασία τακτικισμού παίζοντας το παιχνίδι του Τσίπρα – Καμμένου.

Συμμετείχε σε ένα δημοψήφισμα – άρπα-κόλα.

Με ένα ψηφοδέλτιο για τα σκουπίδια (ακόμη και σαν έγγραφο).

Με ένα ερώτημα δαιδαλώδες-παραπλανητικό που  ο καθένας ερμήνευε όπως ήθελε.

Για Δημοσιονομικό  (στην ουσία) ερώτημα του τύπου ΝΑΙ ή ΟΧΙ σε φόρους.

Σε ένα θυμωμένο κοινό που το ΟΧΙ θα επικρατούσε ακόμη και αν δεν υπήρχε καθόλου  ερώτημα. (Η Αριστερά – νεολαία μόνιμα λέει ΟΧΙ και ΕΞΩ, ποτέ ΝΑΙ και ΜΕΣΑ).

Σε κατάσταση αναστολής  λειτουργίας τραπεζών που πολλοί  (μη φανατικοί και πραγματικά αδύναμοι) δεν είχαν χρήματα να μετακινηθούν.

Με συσπείρωση της Νέας Γενιάς στο ΟΧΙ σε  αντίδραση,   από τοποθετήσεις Μητσοτάκηδων  και Καραμανλήδων Ρουβάδων  υπέρ του ΝΑΙ. 

Η κοινωνία του ΝΑΙ –αυτοκτόνησε. ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΙ ΣΕ ΑΠΟΧΗ από αυτή την φαρσοκωμωδία. Επιπρόσθετα ΔΕΝ θα είχε συρθεί ο φιλοευρωπαϊκός κόσμος σε αποδοχή ενός γελοίου ΝΑΙ  (σε γελοίο ερώτημα) για να τον βρίζουν "σκυλιά" οι διάφοροι Δελαστικ.

Χάθηκε η  ευκαιρία να μείνει στην Ιστορία η προηγούμενη Κυριακή "σαν το φαιδρό δημοψήφισμα του Τσίπρα", με μηδενική σημασία ακόμη και για τον ίδιο. Πλην των άλλων θα  ήταν και άκυρο λόγω ποσοστών, το πιθανότερο, γιατί  δεν θα έθετε τρομερό δίλημμα και σε αναποφάσιστους.

Αν συνέβαινε το παραπάνω και με 95% ΝΑΙ  το πιθανότερο ο Τσίπρας να είχε παραιτηθεί μαζί με τον Βαρουφάκη τα ξημερώματα της Δευτέρας.

Πιθανώς να είχε σωθεί η χώρα.

Σε χαιρετώ

(alfalfa)  στον κόσμο του Capital

​

Κώστας Στούπας 

kostas.stoupas@capital.gr