Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 18-Ιουν-2014 07:13

    Οι φόροι των εφοπλιστών και το "ελληνικό κράτος"

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Ανδρέα Ζαμπούκα 

    Άλλη μια έρευνα του Der Spiegel ήρθε να μας θυμίσει ότι οι Έλληνες εφοπλιστές δεν πληρώνουν φόρους. Ούτε η πρώτη φορά είναι ούτε η τελευταία που το popolo θα διαβάζει άρθρα και θα εκτονώνεται αποδοκιμάζοντας το κεφάλαιο. Άλλωστε, το να βρίζεις τους πλούσιους είναι μία από τις πιο προσφιλείς μας ιδεολογικές εξάρσεις. 

    Πράγματι, το εφοπλιστικό κεφάλαιο δεν φορολογείται και το χειρότερο δεν επενδύεται στην Ελλάδα. Η κυβέρνηση υπέγραψε με την Ένωση Εφοπλιστών συμβόλαιο εθελοντικής φορολόγησης... Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς σε τι βάση καθορίζεται η εισφορά στα δημόσια ταμεία.

    Επιπλέον, στην ελληνική πολυνομία υπάρχει ένας νόμος που δεν έχει αλλάξει τα τελευταία 40 χρόνια. Είναι ο νόμος 27/1975 ο οποίος προβλέπει για τους έλληνες εφοπλιστές 56 φοροαπαλλαγές. Επίσης είναι συνδεδεμένος με το ελληνικό Σύνταγμα, ώστε να μην μπορεί να αλλάξει. Σύμφωνα με το νόμο αυτό, κάθε πλοίο με ελληνική σημαία πληρώνει το χρόνο φόρο από 3.000 έως 8.000 ευρώ.

    Το μεγάλο επιχείρημα εν τω μεταξύ, για τη δουλειά που δίνουν σε Έλληνες ναυτικούς μπορεί εύκολα να καταρριφθεί γιατί στην πραγματικότητα, τα πλοία ελληνικής σημαίας δεν έχουν υποχρέωση να έχουν πάνω από 1-2 έλληνες ναυτικούς και τα ελληνόκτητα δεν απαιτείται να έχουν κανένα. Οι 30.000 Έλληνες επίσης, που ασχολούνται με τη ναυτιλία, δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση κεκτημένο «τεκμήριο» φοροαπαλλαγής, γιατί ένα σωρό επιχειρήσεις απασχολούν κόσμο και φορολογούνται κανονικά. Αντίθετα, οι επεκτάσεις των επιχειρηματικών δράσεων των εφοπλιστών και τα μεγάλα δίκτυα που αναπτύσσουν τους δίνουν τη δυνατότητα να καλύπτουν άλλες δραστηριότητες, όπως αγορές ακινήτων, σκαφών και πολλών άλλων «επενδύσεων» που δεν ελέγχονται από πουθενά (για να μην πάω στα απίστευτα της Φιλοθέης...). 

    Το ελληνικό κράτος εν τω μεταξύ, συστηματικά, προωθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τα αιτήματά τους και παράλληλα τους εξασφαλίζει την υποστήριξη με ένα δίκτυο Ακολούθων σε όλες τις ελληνικές πρεσβείες στο εξωτερικό με χρήματα του έλληνα φορολογούμενου. 

    Επανέρχομαι όμως στη «λαϊκή συνείδηση» που με κάτι τέτοιες περιπτώσεις προσπαθεί να απενοχοποιηθεί. Και αναρωτιέμαι ποιος απ΄ αυτούς που κατηγορούν τους εφοπλιστές θα ορκιζόταν ότι πλήρωνε πάντα τους φόρους του ή ότι θα λειτουργούσε διαφορετικά, αν ήταν στη θέση του οποιουδήποτε εφοπλιστή. Ας κάνουμε όμως, μια άλλη υπόθεση. Ας φανταστούμε μια «προαιρετική» φορολόγηση για τον καθένα μας, σύμφωνα με τις δυνατότητες του και στα πρότυπα του «Συμφώνου» που υπέγραψε η κυβέρνηση με τους εφοπλιστές. Πόσο σίγουρος είσαι εσύ που τους βρίζεις ότι θα διέθετες στο δημόσιο αυτό που σου αναλογεί; 

    Aς μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Αυτό το κράτος δεν είναι κράτος αλλά «λημέρι» για τυχοδιώκτες, μικρούς και μεγάλους, ανάλογα με τη δύναμη που μπορεί να διαθέτει κάποιος. Το πολιτικό σύστημα εξασφαλίζει κάτι για όλους, με αντάλλαγμα την εξουσία στο εσωτερικό και οι ξένοι «προστάτες» δεν παρεμβαίνουν, επίτηδες, για να κατοχυρώσουν πιο εύκολα, τη δική τους επιρροή στην περιοχή (κάτι σαν την υποστήριξη των δυτικών στον Σαντάμ για δεκαετίες...). Γιατί αν ήθελαν πραγματικά, να βοηθήσουν δεν θα έδιναν δάνεια αλλά θα απαιτούσαν εδώ και τώρα μεταρρυθμίσεις. 

    Σκεφτείτε λίγο και το άλλο. Τι κοινό έχει ένας εφοπλιστής που υπερασπίζεται τον εαυτό του με τους συνδικαλιστές που χαλάνε τον κόσμο να μην απολυθεί κανένας. Την «εθνική υπερηφάνεια» και πάντα το δημόσιο συμφέρον. Δεν «αγαπούσαμε» τρελά όλοι την Ολυμπιακή και δεν την κλείναμε; To ίδιο παθιασμένα «αγαπάμε» και την πρωτιά του «ελληνικού» στόλου στον κόσμο...! Και στη μία και στην άλλη περίπτωση η εθνική μπαρουφοιδεολογία εξαφανίζει την οποιανδήποτε ρεαλιστική κατανόηση του κοινοτικού και δημόσιου συμφέροντος. 

    Ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να αποδώσει δικαιοσύνη και να εγγυηθεί τη νομιμότητα πουθενά και για κανέναν. Ούτε για εφοπλιστές ούτε για συνδικαλιστές, ούτε και για τον οποιονδήποτε από μας. Το ίδιο θα κάναμε όλοι. Γιατί δεν έχουμε εμπιστοσύνη σε κανένα, γιατί δεν αισθανόμαστε καμία κοινωνική συνοχή και γιατί 200 χρόνια ζούμε με τα ψέματα και τις δοξασίες της «ελληνοχριστιανικής υπερηφάνειας». Δεν είμαστε κράτος αλλά μια επίφαση έθνους που κρατάει σαδιστικά φυλακισμένη την ελληνικότητα μας με σκοπό κάποτε να την εξαφανίσει!

    Σε εφτά χρόνια, συμπληρώνονται δύο αιώνες από τον ξεσηκωμό που τελικά δημιούργησε αυτό το «κράτος οπερέτα» στη Νότια Βαλκανική. Ας ελπίσουμε ως τότε, σε μια νέα επανάσταση που θα φέρει τη «διάλυση» και την επανασύσταση σε άλλες δομές. Κι ας μη χαίρονται και τόσο οι «αγωνιστές» της αριστεράς, γιατί είναι οι τελευταίοι που θα μπορούσαν να την κάνουν. Οι σύγχρονες επαναστάσεις γίνονται από επιστήμονες, από υγιείς επιχειρηματίες και από ανθρώπους που κουβαλούν μέσα τους, τη συνείδηση του «υπερανθρώπου» και όχι την αθλιότητα του κακόμοιρου γραικύλου που μισεί και καταστρέφει, γιατί θέλει πάντα να γίνει «εφοπλιστής» στη θέση του «εφοπλιστή»...

    azampoukas@gmail.com

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων