Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 08-Ιαν-2019 00:05

    Ένας "Ερασιτέχνης Επαναστάτης" σχολιάζει τον επαγγελματία Τσίπρα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μανόλη Καψή

    Διαβάζω το εξαιρετικό βιβλίο του Απόστολου Δοξιάδη "Ερασιτέχνης Επαναστάτης". Την προσωπική μυθιστορία ενός εξαιρετικά ταλαντούχου παιδιού, που κατάφερε να μπει στο διάσημο πανεπιστήμιο Columbia σε ηλικία μόλις 16 ετών, ακόμα μαθητής στο Κολλέγιο, για να σπουδάσει ως "παιδί θαύμα" μαθηματικά. Παιδί ενός εξαιρετικά ταλαντούχου πατέρα, του πολεοδόμου Κωνσταντίνου Δοξιάδη, με αντιστασιακή δράση στην Κατοχή, ανθρώπου δημοκρατικών πεποιθήσεων, κεντρώου- αν και δύσπιστου με τον βερμπαλισμό του Γέρου της Δημοκρατίας,- που τον έμαθε από μικρή ηλικία τις αρετές του φιλελευθερισμού, της ανθρωπιάς, της ανεκτικότητας και του μέτρου. Πολύ δυνατά εφόδια.

    Δεν έχω φθάσει ακόμα στο σημείο της ενεργού εμπλοκής του Απόστολου Δοξιάδη στην αντίσταση κατά της χούντας, μέσω του Ρήγα Φεραίου, που ακούω από άλλους (πιο διαβαστερούς από εμένα), ότι είναι συναρπαστική. Περιμένω με αγωνία τη συνέχεια. Είμαι βέβαιος ότι εκτός από νοσταλγία, ρομαντισμό και κανονικό suspense, θα έχει και πολλή συγκίνηση. Για παλιούς φίλους, σεμνούς αγωνιστές, που φρόντισαν να κρατήσουν για τον εαυτό τους, χωρίς τυμπανοκρουσίες και κομπορρημοσύνες, τους κινδύνους και τις μεγάλες ταλαιπωρίες που έζησαν. 

    Είμαι ακόμα στα πρώτα βήματα της ένταξης του Απόστολου Δοξιάδη στην οργάνωση του ΚΚΕ εσωτερικού της Νέας Υόρκης, μαζί με άλλους φοιτητές, όλοι τους "ερασιτέχνες επαναστάτες". Είμαστε στα τέλη της δεκαετίας του '60, τα αμερικανικά πανεπιστήμια και ειδικά το Columbia ζουν την "επανάσταση" των campuses ενάντια στον πόλεμο στο Βιετνάμ -οι περιγραφές για μας τους αμέσως "επόμενους" μοιάζουν σαν βγαλμένες από την ταινία "Φράουλες και Αίμα", για όσους την θυμούνται-   ενώ στην Ελλάδα η δικτατορία έχει εδραιωθεί και κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πότε  και πώς θα επιστρέψει η Δημοκρατία. Η διάσπαση του ΚΚΕ στην 12η Ολομέλεια είναι πολύ πρόσφατη και μάλλον άγνωστη στους περισσότερους, μη μυημένους.

    Ο Απόστολος Δοξιάδης, οργισμένος (συν τοις άλλοις) από τα βασανιστήρια που έχει υποστεί η αδελφή του Καλή στα μπουντρούμια της Ασφάλειας, θέλει να οργανωθεί και να πολεμήσει τη χούντα. Την εισαγωγή του στο επαναστατικό κόμμα νέου τύπου, την  αναλαμβάνει ο εξαδέλφός του Αρίστος Δοξιάδης, ο οποίος τον εφοδιάζει και με τα απαραίτητα επαναστατικά διαβάσματα. "Κομμουνιστικό Μανιφέστο", το "Κεφάλαιο" του Μαρξ, "Υλισμός και διαλεκτικός υλισμός", "Τι να κάνουμε" του Λένιν και λοιπά αρχαιολογικά πλέον αναγνώσματα. Κωμική λεπτομέρεια, για λόγους συνωμοτικότητας, ο νεαρός Απόστολος διαβάζει τα "κόκκινα βιβλία" μέσα σε ψεύτικα εξώφυλλα στο τρένο της Νέας Υόρκης, αφού ζώντας στην πρωτεύουσα του ιμπεριαλισμού, δεν μπορείς φυσικά να έχεις εμπιστοσύνη σε κανέναν. 

    Οι συζητήσεις των νεαρών τότε επαναστατών για το δικό τους τέλος της Ιστορίας, έχουν από μόνες τους ενδιαφέρον, αφού αν και χρονικά σχετικά πρόσφατες, μας γυρίζουν πίσω σε μια εποχή "ουτοπίας", που υποθέτω μόνο ο Σκουρλέτης αναπολεί. Αλλά και πολύ, πολύ χιούμορ.

    Ο Απόστολος Δοξιάδης, χωμένος μέσα στη μαθηματική  σκέψη και εφοδιασμένος με την ουμανιστική κουλτούρα του πατέρα του, δυσκολεύεται να καταπιεί τις κομουνιστικές θεωρίες και τις λενινιστικές παραδοξολογίες. Όπως όταν ο Αρίστος του δίνει να διαβάσει το "Υλισμός και διαλεκτική μέθοδος" του Άγγλου μαρξιστή φιλοσόφου Μωρις Κορνφορθ και το βιβλίο ξεκινάει με τον ορισμό του διαλεκτικού υλισμού, όπως τον διατύπωσε ο Στάλιν. Ο νεαρός Απόστολος, που έχει διαβάσει τον Αρθουρ Καίσλερ και ξέρει τι ήταν οι δίκες της Μόσχας, αηδιασμένος κλείνει το βιβλίο και αρνείται να συνεχίσει... Ή όταν δυσκολεύεται να αποδεχθεί την θεωρία της "δικτατορίας του προλεταριάτου". Όσο και να προσπαθεί να τον πείσει ο καθοδηγητής του, ότι η δικτατορία του προλεταριάτου είναι άλλο πράγμα από τη δικτατορία, ένα μεταβατικό στάδιο από τον καπιταλισμό στον κομμουνισμό, το φιλελεύθερο πνεύμα και η μαθηματική σκέψη αντιδρούν. " Και οι δυο δικτατορίες λέγονται πάντως"...σχολιάζει. Ή όταν σε ένα "αχτίφ" της κομματικής οργάνωσης βάσης του ΚΚΕ εσωτερικού Αμερικής, διατυπώνει τη βέβηλη σκέψη: Και γιατί πρέπει δηλαδή να υπάρχει ομοφωνία; Σύξυλοι οι σύντροφοι από τον αυθάδη νεαρό που αμφισβητεί τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό...

    Απολαμβάνοντας το διάβασμα και αναμένοντας με αγωνία να φθάσω στην εποχή της δράσης, αποφάσισα χάριν αστεϊσμού, να εφαρμόσω τη "μαθηματική σκέψη", (υπερβολές, την απλή λογική για την ακρίβεια) του Απόστολου Δοξιάδη, στο σήμερα. Να δω τα επιτεύγματα Τσίπρα, ξεγυμνωμένα από τα ιδεολογικά, προπαγανδιστικά  και πολιτικά "παραφερνάλια". Για παράδειγμα: Έξοδος από το μνημόνιο. Τι σημαίνει; Η δυνατότητα μιας χώρας να δανείζεται από τις αγορές. Μπορεί η Ελλάδα να δανειστεί από τις αγορές; Όχι. Άρα ο Τσίπρας μας κοροϊδεύει.

    Παράδειγμα δεύτερο: Εγκαίνια μέτρο Θεσσαλονίκης. Τι είναι το μετρό; Ένα δίκτυο από σήραγγες, στις οποίες κινούνται συρμοί και οι πολίτες επιβιβάζονται και μετακινούνται υπογείως. Υπάρχουν οι σήραγγες; Όχι. Οι συρμοί; Όχι. Επιβιβάζονται οι πολίτες; Όχι. Άρα ο Τσίπρας μας κοροϊδεύει.

    Εντάξει υπερβάλω. Προφανώς δεν χρειάζεται να έχεις διαβάσει τις 500 πρώτες σελίδες της αυτοβιογραφίας του Απόστολου Δοξιάδη, για να κάνεις αυτές τις απλοϊκές και αυτονόητες σκέψεις και να καταλήξεις αβίαστα στο συμπέρασμα ότι ο Τσίπρας μας κοροϊδεύει. Ναι, αλλά θα έχεις χάσει την απόλαυση της ανάγνωσης....

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων