Του Γιώργου Κράλογλου 

Μέχρι το 2018 θα μασουλάμε σανό ανάπτυξης. Ανάπτυξη του πίνακα. Στην πράξη δεν θα χτίζεται ούτε δημόσιο ουρητήριο. Το 2017 το σανό θα συσκευάζεται σε ομόλογο... Οι άνεργοι θα μειώνονται γιατί θα αυξάνονται οι μετανάστες... Τέλος του 2018 το σανό θα λέγεται αναδιάρθρωση χρέους. Θα το προσφέρει η ΣΥΡΙΖΑ-TV. Και με "λάβαρο" τη ρύθμιση χρέους πάμε για εκλογές το 2019. 

Τι άλλο νομίζετε ότι μπορεί να συμβεί. Να τα παρατήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και να μην βάλει τα δικά του "νέα τζάκια" που θα του ανοίξουν δρόμους στην προπαγάνδα μέσα και από δελτία ειδήσεων και εκπομπές εποχών Τσαουσέσκου; 

Θα το δείτε την άλλη εβδομάδα. Όλα θα έχουν κουκουλωθεί. Ο αγριάδες του Τσίπρα και μελών της κυβέρνησης για τους αμφιλεγόμενους νέους καναλάρχες αρκούν για να αποδείξουν πως όλα είναι τακτοποιημένα...

Όλα σκηνοθετημένα. Περίτεχνα και μέχρι το τέλος. Μέχρι την ημέρα που η ΣΥΡΙΖΑ-TV θα κάνει πανηγυρικά εγκαίνια.

Τι θα κάνουμε εμείς; Θα κοιτάμε. Και θα περιμένουμε τον επόμενο χαβαλέ για να έχουμε να λέμε...

Με ένα τέτοιο "κοινό" για ποιο λόγο οι 153 ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να "παίξουν" τους πολιτικούς. Να θυμώσουν ή να αντιδράσουν.

Ειδικά οι ΑΝΕΛ. Που ορισμένοι περιμένουν ότι θα τους πιάσει "φιλότιμο Μαυρογιαλούρου" και θα ρίξουν τον Τσίπρα. Γιατί να το κάνουν; Για να σκορπίσουν τόσο πολύ που θα ξεχάσει ο ένας τον άλλο; 

Στην Ελλάδα όλα χωνεύονται. Όλα καταπίνονται. Μόνο αφελείς και ανίδεοι της πραγματικότητας μπορεί να κάνουν βλακείες με ηρωισμούς. Κανείς δεν χάνει ο "στέκι" της Βουλής όταν δεν έχει στον ήλιο άλλη μοίρα... 

Στο κάτω-κάτω εμείς γι αυτό είμαστε. Για να τα χωνέψουμε. Όπως χωνέψαμε και άλλα στο παρελθόν περιμένοντας τον επόμενο... Το καινούργιο που θα μοιράσει περισσότερα από αυτά του προηγούμενου...

Θα τα χωνέψουμε. Και περιμένοντας τον παρακάτω χαβαλέ... θα συζητάμε για την ανάπτυξη. Γιατί και αυτό το χωνέψαμε όπως φαίνεται. 

Συζητάμε από τη ΔΕΘ και μετά για την ανάπτυξη του 2016 και κάνουμε προβλέψεις και για το 2017...

Η δε διαφωνία μας είναι μόνο στα ποσοστά... Τόσα λέμε εμείς. Τόσα λένε οι δανειστές. Τόσο την βλέπουν οι Τράπεζες. 

Κανείς όμως δεν παραξενεύεται που έχουμε ξεχάσει το χρώμα της οικοδομής. Που έχουμε χάσει την αίσθηση πως μπαίνει το ένα τούβλο πάνω στο άλλο...

Ρίχνουν ένα πίνακα. Βάζουν και την προπαγάνδα να φτιάχνει τα νούμερα. Και να η ανάπτυξη...

Και τα άλλα βρε παιδιά; Αυτά που λένε (από το 2014) οι "κουτόφραγκοι" ότι στόχος της Ε.Ε. είναι η αύξηση στο 20% της συμμετοχής της ευρωπαϊκής βιομηχανικής ανάπτυξης στο ΑΕΠ δεν μας αφορούν εμάς;  

Οι ογκώδεις βιομηχανικές και καινοτομικές επενδύσεις που προσπερνούν την Ελλάδα (του 5-6% συμμετοχής της βιομηχανικής παραγωγής στο ΑΕΠ) και πηγαίνουν Ισπανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία και μέχρι τη Ρουμανία δεν μετράνε για την Ελλάδα; 

Δηλαδή τι είναι η ανάπτυξη για εμάς; Ότι φτιάξαμε 10-15 φούρνους ακόμη, επειδή στην Ελλάδα τραβάει... η τυρόπιτα; 

Ότι 20-25 καρεκλάδικα και επιπλάδικα στην Αθήνα και στην επαρχία έχτισαν μια αποθήκη και αγόρασαν ένα δυο μηχανήματα; Είναι ανάπτυξη αυτό ή συντήρηση; 

Και άντε να πεις ανάπτυξη αυτά που κάνουν οι βιοτέχνες (όσοι έχουν μείνει και το παλεύουν) πως θα βολέψεις την ανεργία χωρίς μεγάλα συγκροτήματα;

Από τη στιγμή που το 98% της παραγωγής στην Ελλάδα είναι σε επίπεδο βιοτεχνίας και μικρής αγροτικής δράσης τι βιομηχανίες και κουραφέξαλα λέμε ψάχνοντας θέσεις εργασίας...

Εδώ δεν δίνουμε σημασία ότι τα τελευταία 20 χρόνια είναι θέμα αν στήσαμε 3-4 σοβαρά ξενοδοχειακά συγκροτήματα...

Δεν μας απασχολεί και ίσως δεν έχουμε πάρει χαμπάρι ότι η παραδοσιακή ναυτιλία μας συρρικνώνεται και μάλιστα ανησυχητικά, για φουγάρα θα μιλάμε;

Εμείς ξέρουμε τον πίνακα και το σανό της προπαγάνδας που μιλάει για ανάπτυξη. Καταπίνουμε και για επιδόρπιο το σανό μείωσης της ανεργίας... Και είμαστε να μην μας βασκάνεις... Αρκεί να τα λέει ο πίνακας... Αρκεί να βλέπουμε ποσοστά ανάπτυξης που δίνει το κόμμα. Τι φουγάρα ή πλοία, ή ξενοδοχεία ή μαγαζιά ψάχνεις εσύ... Δώσε νούμερα και είμαστε μια χαρά μέχρι τις εκλογές του 2019. 

george.kraloglou@capital.gr