Εποχές ξηρασίας...

Πριν πολλά χρόνια ένας  επενδυτής μου είχε διηγηθεί την μεγάλη περιπέτεια που πέρασε από το 1974 μέχρι και το 1990. Δεκάξι χρόνια ξηρασίας. Δεκάξι χρόνια αναμονής, συνεχών τοποθετήσεων και μεγάλων απογοητεύσεων.   Ήταν τα λεγόμενα «πέτρινα χρόνια της Σοφοκλέους». Ποιος μας υπογράφει συμβόλαιο ότι κι αυτή την φορά δεν θα χρειαστεί να περιμένουμε χρόνια για να δούμε τη χρηματιστηριακή αγορά να παρουσιάζει ενδιαφέρον; 

Καταλαβαίνω ότι η συζήτηση αυτή δημιουργεί μεγάλο εκνευρισμό τόσο στους επαγγελματίες της αγοράς, όσο και στους επενδυτές που έχουν τοποθετηθεί και φυσικό είναι να προσδοκούν μία καλή πορεία για τις επενδύσεις τους και μάλιστα σύντομα. 

Ούτε κι εμείς έχουμε κάνει κάποιο συμβόλαιο με τον Θεό για να μπορούμε να προβλέπουμε το μέλλον. Ωστόσο, οι ενδείξεις δεν είναι καλές και μας προετοιμάζουν για μία μακρά περίοδο ξηρασίας. Ίσως αυτή την φορά να μην είναι δεκάξι χρόνια. Ζούμε σε άλλες εποχές, σε εποχές μεγάλων ταχυτήτων. Οπωσδήποτε, όμως, δεν μιλάμε για μήνες! 

Ποιες είναι αυτές οι ενδείξεις; Βοά η αγορά για μεγάλα ονόματα της επιχειρηματικής ζωής που βρίσκονται σε απόγνωση. Βοά η αγορά για κανόνια που θα προκαλέσουν πάταγο. Όποιος κάνει μία βόλτα στην αγορά, όποιος έχει επαφή με την αγορά, μπορεί να  διαπιστώσει με τα ίδια του τα μάτια το μέγεθος της καταστροφής που έχει ήδη συντελεστεί.  Το κλίμα αυτό δεν αντιστρέφεται εύκολα. Όχι, δίχως να γίνει ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα.

Η χρηματιστηριακή αγορά δεν έχει πολλά να περιμένει για τους επόμενους μήνες. Κι όταν ο επενδυτής δεν έχει να περιμένεις κάτι, τότε το καλύτερο γι΄ αυτόν είναι να μείνει στην άκρη.

Κι αν η αγορά ανέβει; Αν χάσουμε τον επόμενο ανοδικό κύκλο; Η απάντηση είναι απλή: Ας φανούν τα  σημάδια εξόδου από την κρίση κι ας μπούμε ακόμη και στις 2.000 μονάδες ή και ψηλότερα. Μην ξεχνάτε μόνο ότι πριν από λίγο καιρό οι 2.000 μονάδες έμοιαζαν με επενδυτική ευκαιρία, ενώ σήμερα είναι ένας επιθυμητός στόχος... 

Η περιπέτεια όλων όσων τόλμησαν στα πέτρινα χρόνια της Σοφοκλέους ήταν αρκετά διδακτική. Ας πάρουμε όσα έχουμε να πάρουμε από εκείνη την εποχή κι ας είμαστε έτοιμοι για να συναντήσουμε καταστάσεις που –ίσως– αυτή τη στιγμή δεν είμαστε καν σε θέση να τις φανταστούμε. Ας είμαστε έτοιμοι για το χειρότερο και αν είναι να έρθει το καλύτερο. Μακάρι! Θα είναι από τις λίγες φορές που θα έχουμε πληρώσει  ακριβότερα μία αξία δίχως αυτό να μας στεναχωρεί...

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr