Τι κάνουμε με τις μετοχές;

Η κρίση μας έχει βυθίσει στην απογοήτευση. Κι ακόμη δεν την έχουμε δει, τουλάχιστον στην Ελλάδα, να εκδηλώνεται πλήρως στην πραγματική Οικονομία. Εύλογο, λοιπόν, είναι το ερώτημα "τι κάνουμε με τις μετοχές μας"...

Καταρχήν, θα πρέπει να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα. Προσωπικά, προτιμώ να έχω στα χέρια μου μετοχές από ο,τιδήποτε άλλο. Ουδέποτε υπήρξα φίλος των τραπεζικών καταθέσεων και θα έλεγα ότι ήμουν μάλλον εχθρός των νέων επενδυτικών προϊόντων που στηρίζονται στη μόχλευση. Επίσης, δε θεωρώ επένδυση τον τζόγο στα νομίσματα και στα εμπορεύματα.

Ως επενδυτής μισώ τον τόκο και κατ’ επέκταση οποιαδήποτε μορφή τοποθέτησης χρημάτων που θα φέρει στον καταθέτη ένα σταθερό και προσυμφωνημένο οικονομικό αποτέλεσμα. Πείτε ότι είναι θέμα άποψης ή ξεροκεφαλιάς. Η εικόνα, όμως, του γερολαδά που μετράει κάθε τρεις και λίγο το βιός του και υπολογίζει κάθε μέρα από το τεφτέρι τους τόκους που πρέπει να εισπράξει, είναι κάτι που δε μου ταιριάζει...

Αντιπαθώ, επίσης, τη μόχλευση. Επειδή γνωρίζω ότι η μόχλευση είναι ο βασικός υπαίτιος για την καταστροφή περιουσιών. Ένα χαρτοφυλάκιο με διασπορά μπορεί να επιβιώσει και στη μεγαλύτερη καταστροφή. Ένα χαρτοφυλάκιο με υπερβολική μόχλευση, όμως, είναι δυνατόν να γίνει φύλλο και φτερό, ακόμη και με μία μικρή θύελλα...

Για τα νέα προϊόντα, μεταξύ των οποίων και τα δομημένα, θέλω μόνο να σημειώσω το εξής: Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να είναι πιο έξυπνος από τον εκδότη του προϊόντος, δεν έχει παρά να δοκιμάσει την τύχη του.

Και πάμε στα εμπορεύματα και στα νομίσματα. Μιλάμε για τον απόλυτο τζόγο! Την μία μέρα μπορεί κανείς να νιώσει υπερβολικά πλούσιος και την επόμενη να ψάχνει δανεικά για να καλύψει το margin. Οι επαγγελματίες του χώρου θα προσπαθήσουν να σας πείσουν ότι πρόκειται για μία επενδυτική κίνηση και θα σας προμηθεύσουν με τόνους βιβλίων που αναφέρονται σε στρατηγικές, στην τεχνική ανάλυση και σε άλλα εργαλεία που θα σας κάνουν να πιστέψετε ότι δεν περπατάτε ξυπόλητος στα καρφιά. Κι όμως! Οι περίφημες αυτές αγορές σε πολύ λίγα πράγματα διαφέρουν από τα Καζίνο! Με μία μεγάλη διαφορά. Στο Καζίνο ο παίκτης έχει επίγνωση ότι πρόκειται για τζόγο και δεν παίρνει μαζί του το μπλοκ των επιταγών του. Στα παράγωγα ο παίκτης νομίζει ή θέλει να νομίζει ότι επενδύει και έτσι μεταφέρει τον κίνδυνο σε όλες του τις άλλες πραγματικές επενδύσεις του...

Μετοχές! Εδώ μάλιστα! Να μιλήσουμε για επενδύσεις. Η μετοχή είναι επένδυση. Αγοράζει κανείς μία συμμετοχή σε εταιρεία και γίνεται συμμέτοχος στα κέρδη ή στις ζημίες της. Δική του είναι η επιλογή της εταιρείας, δικά του τα κέρδη ή οι ζημιές. Η ουσιαστική διαφορά της μετοχής με όλα τα "σύγχρονο επενδυτικά εργαλεία" είναι ότι η μετοχή αντιπροσωπεύει μία αξία. Ένα κομμάτι μιας επιχείρησης. Ο επενδυτής δεν είναι αντιμέτωπος με το χρόνο, αλλά με την αρχική επιλογή της επιχείρησης που επένδυσε.

Η αλήθεια είναι ότι και η μετοχή μπορεί να γίνει αντικείμενο άγριου τζόγου και γι΄ αυτό έχουν φροντίσει οι τράπεζες και οι χρηματιστές να δημιουργήσουν πολλά εργαλεία για δήθεν αντιστάθμιση του κινδύνου, όπως το λένε. Είναι όμως επιλογή του επενδυτή αν θα ακολουθήσει το τραίνο με τους έξαλλους γιάπηδες που έχουν αποφασίσει στη διαδρομή να παίξουν ρωσική ρουλέτα ή αν θα αντιμετωπίσει τα πράγματα με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο.

Η κρίση αυτή μας έχει φέρει αντιμέτωπους με τη στρέβλωση της χρηματιστηριακής αγοράς, καθώς, τα τελευταία χρόνια, είχαμε ξεχάσει εντελώς τι είναι η χρηματιστηριακή αγορά και ποιος ο ρόλος της στην Οικονομία. Η κρίση, λοιπόν, μας αναγκάζει να επιστρέψουμε στις ρίζες μας. Να ξεχάσουμε όλους τους δήθεν νεωτερισμούς και να αναζητήσουμε και πάλι τις βασικές χρηματιστηριακές αρχές.

Αν κάποιος βλέπει υπό αυτήν την οπτική γωνία τα πράγματα, μπορεί να αναζητήσει και να βρει τις μετοχές εκείνες που του ταιριάζουν, ακόμη και στη σημερινή συγκυρία. Σε κάθε συγκυρία, για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι η κρίση θα οδηγήσει σε χαμηλότερα επίπεδα τις τιμές των μετοχών. Ίσως και να έχουν δίκιο, αλλά αυτήν τη στιγμή δεν το γνωρίζουμε ούτε εμείς ούτε και εκείνοι! Το ιδανικό θα ήταν ίσως να μπορούσαμε να μαντέψουμε τον "πάτο" της αγοράς, αλλά αυτό είναι αδύνατον. Η μοναδική λύση, λοιπόν, είναι να επενδύει κανείς σε μετοχές και όχι στην πορεία των χρηματιστηριακών δεικτών. Αλλά σε κάθε πτώση και εφόσον έχει την οικονομική δυνατότητα να εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι οι ίδιες μετοχές του προσφέρονται σε χαμηλότερα επίπεδα τιμών. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι πτώσεις και οι άνοδοι είναι μέσα στο παιγνίδι. Δεν ξέρουμε πότε θα έρθει η επόμενη άνοδος, αλλά το βέβαιο είναι ότι κάποια στιγμή θα τη δούμε.

Ορισμένοι μιλάνε για το τέλος των αγορών. Δε θα συμφωνήσουμε μαζί τους. Οι κρίσεις είναι συστατικά στοιχεία του ίδιου του συστήματος. Οι αγορές δεν είναι δυνατόν μόνο να ανεβαίνουν, όπως και μόνο να πέφτουν.

Μιλάμε για ένα άσχημο 2009 και αυτό μοιάζει να είναι για την πραγματική Οικονομία ένα ρεαλιστικό σενάριο. Ωστόσο, δεν μπορούμε να είμαστε το ίδιο βέβαιοι για τα χρηματιστήρια! Κι αυτό διότι οι χρηματιστηριακές αγορές κινούνται με μεγαλύτερη ταχύτητα απ΄ ό,τι η πραγματική Οικονομία. Εφόσον οι αγορές διαπιστώσουν ότι υπάρχει πράγματι φως στην άκρη του τούνελ, είναι πιθανό να κινηθούν ανοδικά κι ενώ ακόμη θα διαρκεί η κρίση στην πραγματική Οικονομία.

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr

* Μπορείτε να σχολιάσετε το "Σιωπητήριο" στο blog στην εξής διεύθυνση: http://mavridis.capitalblogs.gr