Πιάσαμε πάτο;

Ένα παλιό χρηματιστηριακό αξίωμα  λέει ότι η αγορά «γυρίζει» όταν βασιλεύει στον  κόσμο η απογοήτευση. Κι είναι αλήθεια ότι η απογοήτευση σε αυτή την αγορά περισσεύει. Είναι όμως αυτός ο πάτος; Είδαμε τα χειρότερα; Μερικοί λένε πως ναι, πιστεύοντας ότι τα πράγματα δεν μπορούν να εξελιχτούν δυσμενέστερα. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε, όσο κι αν θα το θέλαμε...

Θα θέλαμε πράγματι να ζήσουμε και μάλιστα σύντομα μία ουσιαστική ανάκαμψη της χρηματιστηριακής αγοράς. Επειδή αυτή θα ήταν η εικόνα στον καθρέπτη, θα σήμαινε ότι θα άλλαζαν οι προοπτικές της Οικονομίας και των ελληνικών επιχειρήσεων. Είναι ρεαλιστικό ένα τέτοιο σενάριο; 

Θα μπορούσε να είναι! Αν η Ευρώπη αποφάσιζε να αντιμετωπίσει  αποφασιστικά το θέμα του δημόσιου χρέους του μεσογειακού νότου.  Αν οι αγορές πίστευαν ότι ήρθε και πάλι η ώρα να επενδύσουν τα χρήματά τους στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία. 

Θα μπορούσε να συμβεί, αλλά δεν συμβαίνει...

Δεν είναι τυχαίο το πρόβλημα ρευστότητας που έχει παρουσιαστεί στην ελληνική αγορά. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια αρκετές ευρωπαϊκές τράπεζες ήταν πρόθυμες να αναλάβουν τη χρηματοδότηση ελληνικών επιχειρήσεων. Σήμερα οι τράπεζες αυτές έχουν εξαφανιστεί πλήρως από τα ελληνικά δρώμενα, αφήνοντας όλο το βάρος της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων στην Εθνική, στην Alpha, στην Eurobank.  Είναι ένα κεφάλαιο που δεν πρέπει να ξεχάσουν στο μέλλον οι  Έλληνες επιχειρηματίες. Ότι τη δύσκολη ώρα έμειναν εδώ μόνο οι ελληνικές τράπεζες...

Στην αγορά, λοιπόν, «δεν υπάρχει σάλιο», που θα έλεγε και ο νυν υπουργός Υγείας. Θα λέγαμε, μάλιστα, ότι τα πράγματα είναι για πολλές επιχειρήσεις σε οριακό σημείο. Είναι αμφίβολο αν μπορούν υπό τις σημερινές συνθήκες να βγάλουν τη χρονιά, όταν το περιβάλλον γύρω τους είναι εχθρικό και δεν προβλέπεται κάτι να αλλάξει σύντομα...

Το αντίθετο! Με οποιαδήποτε αφορμή μπορεί ανά πάσα ώρα και στιγμή να διακοπεί η μηχανική υποστήριξη των επιχειρήσεων εκείνων που αναπνέουν σήμερα με τον αναπνευστήρα της τραπεζικής υποστήριξης, αν όχι ανοχής...
 
Αλήθεια, είδαμε μέχρι σήμερα το αίμα να ρέει άφθονο στους δρόμους; Είδαμε την αγορά να βρίσκεται σε μία κατάσταση πανικού; Η απάντηση είναι αρνητική! Η υποχώρηση των τιμών των μετοχών είναι απόλυτα φυσιολογική κάτω από το βάρος των προβλημάτων της ελληνικής Οικονομίας. Υποχώρηση τιμών είχαμε, αλλά όχι πανικό!  Δεν είδαμε να πετάνε τα χαρτιά τους από το παράθυρο. Δεν είδαμε την πλήρη απογοήτευση. Τουλάχιστον όχι στο χρηματιστήριο. 

Θα λέγαμε, μάλιστα, ότι η ελπίδα της ανάκαμψης είναι αυτή που συντηρεί τις τιμές των μετοχών  σε ανεκτά επίπεδα. Οι κάτοχοι των ελληνικών μετοχών, οι ξένοι θεσμικοί επενδυτές, δεν έχουν πανικοβληθεί, δεν έχουν διαταράξει ουσιαστικά τις ισορροπίες στο ελληνικό χρηματιστήριο. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε κάποιος να το ερμηνεύσει ως εξής: Δεν πιστεύουν στην προοπτική της κατάρρευσης. Μακάρι να ήταν έτσι! Σε μία τέτοια περίπτωση θα περιμέναμε ότι θα ενίσχυαν τις θέσεις τους σε ελληνικές μετοχές και ότι οι τράπεζές τους θα δάνειζαν τις ελληνικές επιχειρήσεις. Δυστυχώς, ούτε το ένα ούτε το άλλο συμβαίνουν...

Θα θέλαμε να πιστέψουμε το λεγόμενο αισιόδοξο σενάριο, αλλά δεν μας βγαίνει. Ωστόσο, θα συνεχίσουμε να έχουμε τα μάτια μας στραμμένα στις εξελίξεις στην χρηματιστηριακή αγορά. Πρώτον, επειδή ελπίζουμε να αποδειχτούμε υπερβολικά συντηρητικοί. Δεύτερον, επειδή οι μετοχές είναι η καλύτερη επενδυτική πρόταση για μακροπρόθεσμους επενδυτές που θέλουν να διαφυλάξουν τον πλούτο τους εν μέσω μιας οικονομικής και κοινωνικής θύελλας. Σε αυτό το τελευταίο θα επιμείνουμε, ότι δηλαδή είναι καλύτερο να έχει κανείς στα χέρια του μετοχές μεγάλων και ισχυρών επιχειρήσεων από το να κινείται σε ασταθή και άγνωστα εδάφη...

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr