Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 11-Μαρ-2010 00:44

    Για την Ελλάδα ρε γαμώτο...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Για την Ελλάδα ρε γαμώτο…
     
    Παρατηρώ γνωστούς και φίλους που δουλεύουν στο δημόσιο να πανικοβάλλονται στην προοπτική να χάσουν τη δουλειά τους. Από την μια μου τονίζουν πόσο καλά ξέρουν να εκτελούν τα καθήκοντά τους και από την άλλη δείχνουν να αντιλαμβάνονται την απόλυση σαν «θάνατο».
     
    Συνήθως υποστηρίζουν ότι δεν πληρώνονται καλά, αλλά αυτό σπάνια το  διαπιστώνω από τον τρόπο ζωής τους.
     
    Ο ίδιος, όταν νιώθω ανήσυχος για τις επαγγελματικές προοπτικές μου αλλάζω εργασία ή βρίσκω και μια δεύτερη.
     
    Όταν αλλάζεις δουλειά είναι σαν και να ξεκινάς από την αρχή. Ξαναδοκιμάζεις πόσα χιλιόμετρα μπορείς να πιάσεις στο μισθολογικό κοντέρ. Όταν τα καταφέρνεις νιώθεις καλά.
     
    «Οσα πολλά και να πληρώνεις ένα καλό υπάλληλο, πάντα θα του δίνεις λίγα. Οσο λίγα και αν δίνεις σε ένα κακό υπάλληλο, πάντα θα του δίνεις πολλά...» Μου είχε πει κάποτε ο μακαρίτης ο Γιάννης Δοντάς. Το θυμάμαι ακόμη γιατί νομίζω απηχεί την πραγματικότητα...
     
    Σε μια συζήτηση πάντα καταλαβαίνω τους ανθρώπους του ιδιωτικού τομέα από τους ανθρώπους του δημοσίου. Ακόμη και αν η συζήτηση είναι για τον καιρό και άσχετα από πολιτικές τοποθετήσεις.
     
    Η χρεοκοπία του μεταπολιτευτικού μοντέλου κάποτε θα ερχόταν. Η ζημιά που έχει κάνει αυτό το μοντέλο δεν είναι η συσσώρευση των δημόσιων δαπανών που διαχρονικά οδήγησε στο υπέρογκο χρέος. Έχει δηλητηριάσει ένα σημαντικό αριθμό συμπολιτών μας με μια κακή νοοτροπία σε σχέση με την εργασία και κατ’ επέκταση με την ίδια τη ζωή.
     
    Εχει κάνει τους μισούς Έλληνες να φοβούνται την εργασία, τις αλλαγές, το ρίσκο, την πρόοδο εν γένει... Αυτός ίσως είναι και ο λόγος που υιοθετούν ένα ξύλινο προοδευτικό λόγο (Σαν αυτό που εκφωνούν π.χ. ο Παπουτσής με την Κατσέλη, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος με τον Παυλόπουλο, κι ο Αλέξης με την Αλέκα...).
     
    Το έχω ξαναδεί αυτό το έργο, όταν έπεσε το τείχος του Βερολίνου και στο Δυτικό έφτασαν οι ανατολικοί να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Όπως ήταν φυσικό οι Γερμανοί προτιμούσαν τους συμπατριώτες τους με αποτέλεσμα να γίνουν δύσκολα τα πράγματα για τους ξένους. Σε ένα χρόνο είχε επανέλθει η προηγούμενη κατάσταση, οι Γερμανοί απέφευγαν τους συμπατριώτες τους γιατί δεν είχαν μάθει να δουλεύουν.
      
    Για να λυθεί το ελληνικό πρόβλημα και να υπάρξουν κάποιες προοπτικές για τα παιδιά μας θα πρέπει να καταλάβουμε, ότι εδώ που φτάσαμε δεν υπάρχει διέξοδος χωρίς να χάσουμε όλοι από κάτι... Χωρίς να υποχωρήσουμε και να βρούμε ένα κοινό τόπο. Για την Ελλάδα ρε γαμώτο... Για να μην ντρεπόμαστε για αυτή τη χώρα...

    Για να μην ντρεπόμαστε γι’ αυτή στα παιδιά μας, ποιος νοιάζεται για τους ξένους...

    Παρακάτω σταχυολογώ δυο σχόλια των τελευταίων ημερών που νομίζω ότι χαρακτηρίζουν το σχίσμα των ημερών... Οσο θεωρούμε ότι το πρόβλημα θα το λύσουν οι άλλοι, δεν βρίσκεται λύση...
      
    Πρώτη άποψη...
     
    Α) Δεν με ενδιαφέρει πως μπήκες στο δημόσιο. Να σέβεσαι τα λεφτά που παίρνεις, ιδιαίτερα σήμερα στο μέσο της καρακρισάρας.

    Μπορεί να αξίζεις –και κάτι παραπάνω– αλλά αν είσαι η εξαίρεση που κάνει τον κανόνα του δημοσίου υπαλλήλου.
     
    Η ουσία είναι:
    Πληρώνω και δεν παίρνω τα στοιχειώδη από ένα δημόσιο υπάλληλο.
    Δεν παραιτείσαι.
     
    Δεν μπορώ να σε απολύσω.
    Αρα... τι μένει;
    Οσο δεν προσφέρεις δεν πληρώνω! Θα φοροδιαφεύγω και θα παίρνω ότι μπορώ σε offshores.
     
    Οσο δεν υπάρχει αντίκρυσμα δεν θα πληρώνω.
      
    Δεύτερη άποψη…

    Β) ...και όσοι φοροδιαφεύγοντες με ηλίθια προσχήματα του τύπου «δεν πληρώνω αφού δεν παίρνω ανταπόδοση από το δημόσιο» ελπίζω να’ ρθει μια μέρα που θα σας πιάσουν και θα σας χώσουν να σαπίσετε στη φυλακή.

    Με τις απόψεις σας αυτές είναι που όλο και περισσότερο διογκώνεται ο δημόσιος φορέας. Γιατί «μισητέ μου» εχθρέ ο ιδιωτικός υπάλληλος όπως εγώ νιώθει ο πιο αδικημένος της υπόθεσης. Δεν φοροδιαφεύγει, δεν έχει ασφάλεια, αναγκάζεται να υποκύπτει στα γούστα του κάθε φοροδιαφεύγοντα Ελληνάρα ψευτοεπιχειρηματία και στου κάθε κλέφτη δημοσίου υπαλλήλου. Προσωπικά ελάχιστες φορές είχα πρόβλημα με δημοσίους υπαλλήλους.
     
    Ίσως γιατί δεν έχω περιουσιακά στοιχεία ως ιδιωτικός υπάλληλος και γι’ αυτό δε χρειάστηκε να συναναστραφώ με πολεοδομίες ή άλλες «βρώμικες» κατά τα άλλα υπηρεσίες.

    Το αν εξοργίστηκα με το που άκουσα τους πραγματικούς μισθούς των δημοσίων (σε κάποια υπουργεία) σίγουρα ναι. Αλλά δεν είναι ο κανόνας.
     
    Δημόσιοι υπάλληλοι υπάρχουν σε πολλές υπηρεσίες και σίγουρα δεν λαμβάνουν τέτοιες εξωφρενικές αποδοχές ενώ σίγουρα προσφέρουν πολύ περισσότερο έργο.

    Για πες μου όμως σε παρακαλώ πόσο κοστολογείς το να είναι κάποιος πίσω ένα ταμείο και να εξυπηρετεί μανιασμένο κόσμο;
     
    Γιατί πλέον όλοι μπαίνουνε προκατειλημμένοι και φορτωμένοι πριν ακόμα συνδιαλλαγούν με τους δ.υ. Χωρίς αιτία κι αφορμή αλλά μόνο πατώντας στην ιδεολογία πλέον ότι οι δ. υ. είναι άχρηστοι (έστω κι αν και αυτοί υπήρξαν κάποτε υπάλληλοι).

    Είναι πολύ απλό. 
    Δεν φοροδιαφεύγεις γιατί έχουμε άσχημες δημόσιες υπηρεσίες.
    Δεν φοροδιαφεύγεις γιατί έχουμε διεφθαρμένο κράτος.

    Φοροδιαφεύγεις γιατί μπορείς και αυτό είναι ανήθικο. Αν μπορούσες να σκοτώσεις και να μην έχεις ευθύνες ή κυρώσεις θα το έκανες με την ίδια ευκολία που φοροδιαφεύγεις.
     
    Γιατί όσο άχρηστους αναφέρεις τους δ.υ. χειρότερος είσαι εσύ και οι όμοιοί σου. Και άχρηστοι και κλέφτες που προσπαθούν να κλέψουν από όπου μπορούν (φοροδιαφυγή, κερδοσκοπία, εκμετάλλευση παραγωγών κ. ο. κ. ή προσωπικού).
    Είναι πολύ ωραίο κι εύκολο να κατηγορούμε όλους τους υπόλοιπους δε συμφωνείς;
      
    Παραλειπόμενα
     
    Αγορά:  Γενναία άνοδος χθες  και ήδη έρχονται τα πρώτα μηνύματα ότι χάσαμε το γύρισμα και τι μέλλει γενέσθαι από τούδε και στο εξής.
    Αν διατηρηθεί το κλίμα έξω θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε και εμείς για λίγο. Αλλά με τις επισφάλειες στο 12% για πολλές τράπεζες λογικό είναι φέτος να προσπαθούμε να είμαστε προσεκτικοί. Μετά από μια καλή χρονιά σε μια από τις δυσκολότερες περιόδους εδώ και δεκαετίες, ας παρακολουθούμε περισσότερο και ας κινούμαστε λιγότερο.
    Πέρυσι τα χρωστούσαν οι αγορές, φέτος ποιος χρωστάει σε ποιον;...
     
    Αγορά2: Κύριε Στούπα,
    Το χρηματιστήριό μας έχει ανέβει απότομα περίπου 20% από τα πρόσφατα χαμηλά του και μάλιστα χωρίς καμία ουσιαστική είδηση εκτός από τα σκληρά μέτρα. Αρχικά ανέβηκε πάνω στη φήμη ότι γερμανικές τράπεζες θα μας δάνειζαν 25 δισ. με ικανοποιητικό επιτόκιο. Αργότερα διαψεύσθηκε αλλά ο δείκτης μας δεν έπεσε! Τις τελευταίες μέρες ανεβαίνει πάνω στη δήθεν στήριξη των ξένων, οι οποίοι όμως έχουν αρνηθεί επιδεικτικά να δώσουν οποιαδήποτε ουσιαστική βοήθεια -ποιος θα ρίσκαρε τα λεφτά του πάνω μας;

    Εσείς έχετε αγνοήσει επιδεικτικά την ανοδική αυτή κίνηση του δείκτη μας και εστιάζετε τις τελευταίες μέρες στην πραγματική οικονομία και την κακή νοοτροπία μας. Η ερώτησή μου είναι: πιστεύετε ότι είδαμε τα χαμηλά για φέτος ή υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να τα δούμε αργότερα?  Θα επενδύατε με μακροπρόθεσμο ορίζοντα (2-3 χρόνια) τώρα?

    Σας ευχαριστώ
    Α.Π.
     
    Απάντηση: Το 2010 δεν βλέπω γιατί να είναι μια καλή χρηματιστηριακή χρονιά. Εξω οι αγορές είναι κοντά στα υψηλά. Βλέπε 1.150 μονάδες για S&P 500 και εδώ μόλις που η κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι έχουμε πρόβλημα και ξεκίνησε να παίρνει μέτρα.  Με ανησυχεί φέτος ή του χρόνου η πιθανότητα ενός δεύτερου πυθμένα ύφεσης στηn πραγματική οικονομία.
     
    Οι πρόσφατες 1.800 μονάδες του Γ.Δ. με το ενδεχόμενο χρεοκοπίας ανοιχτό, μάλλον επιβεβαιώνουν ότι τα χαμηλά τα είδαμε πέρυσι στις 1.500 μονάδες. Τι άλλο μπορεί να μας οδηγήσει χαμηλότερα; Το πιθανότερο είναι να υπάρξει ανάγκη κυβέρνησης συνεργασίας για να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις, αλλά αυτό θα είναι καλή είδηση για το χρηματιστήριο...
     
    Στις διεθνείς αγορές οι 1.150 μονάδες είναι καλές για να παίρνει κάποιος τα κέρδη του. Παρά τις καλές ειδήσεις έξω δεν βλέπω γιατί φέτος να πάει στις 1.600 μονάδες ο S&P 500 αλλά δεν μπορώ να το αποκλείσω. Επειδή είμαι συντηρητικός και αντιθετικός συνάμα θα προτιμούσα κάποιος αν θέλει να τοποθετηθεί να το κάνει μετά από μια καλή υποχώρηση, όταν οι αρνητικές ειδήσεις θα κυριαρχούν...

    Αν έχεις προσέξει σε σχέση με πέρυσι τον Οκτώβριο είχαμε πει μείωση χαρτοφυλακίου κατά 20% και το Γενάρη άλλο 20%. Με το χαρτοφυλάκιο μοιρασμένο θα περίμενα πιο καθαρά μηνύματα...
     
    Υ.Γ. Πρόσεξα την εισηγμένη από την οποία ήρθε το e-mail. Εσύ από μέσα τι εικόνα έχεις για την εταιρεία;
    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων