Η αλητεία στην εξουσία, η κοινωνία στην πυρά...

Του Κώστα Στούπα 

Θεομηνίες συνέβαιναν και θα συμβαίνουν πάντα. Η ίδια η ζωή άλλωστε αποτελεί ένα ρίσκο. Το ζητούμενο είναι η διαχείριση των έκτακτων καταστάσεων έτσι ώστε αυτές να αφήνουν τις λιγότερες πιθανές συνέπειες.

Ας μην κοροϊδευόμαστε, κανένα κράτος δεν μπορεί να διατηρεί ένα τεράστιο μηχανισμό ικανό να προλαμβάνει και να καταστέλλει κάθε πιθανή πυρκαγιά στην πευκόπληκτη εύφλεκτη μεσογειακή ζώνη.  

Κάθε πεύκο μοιάζει με μια βόμβα ναπάλμ καθώς φέρει πολλά δεκάκιλα εύφλεκτης ρετσίνης. Όταν καίγονται δεκάδες πεύκα μαζί δημιουργείται ένα θερμικό μέτωπο εκατοντάδων ή και χιλιάδων βαθμών Κελσίου. Με δυνατό αέρα τίποτα δε μπορεί να σταματήσει αυτό το μέτωπο.

Στις φωτογραφίες της καταστροφής είδαμε ζάντες αυτοκινήτων από αλουμίνιο να έχουν λιώσει. Το αλουμίνιο λιώνει περί τους 650 βαθμούς Κελσίου. Ο φούρνος με τον οποίο ψήνουμε το φαγητό στο σπίτι αναπτύσσει θερμοκρασίες 200-250 βαθμούς.  Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τις συνθήκες που δημιουργούνται όταν επελαύνει ένα τέτοιο μέτωπο φωτιάς...

Πολύ ορθά τα κόμματα της αντιπολίτευσης κράτησαν χαμηλούς τόνους απέναντι στις πιθανές ανεπάρκειες της κυβέρνησης, εν αντιθέσει με τον κ. Τσίπρα ο οποίος όσο ήταν στην αντιπολίτευση εκμεταλλευόταν κάθε αυτοκτονία, θεομηνία και καταστροφή για να προσπορίσει ψήφους.

Μια σωστή μακροχρόνια πολιτική περιορισμού των πυρκαγιών και των καταστρεπτικών τους συνεπειών θα ήταν η καλύτερη διαχείριση των δασών από πεύκα και η ανάδειξη της ατομικής πρωτοβουλίας στα μέτρα πρόληψης αποτελεί μοναδική αναγκαιότητα.

Κανένα κράτος δεν μπορεί να σώσει κανέναν αν δεν φροντίσει και ο ίδιος.

Δεν είμαι κατά τη δόμησης σε εκτάσεις που χαρακτηρίζονται δασικές. Ίσα - ίσα η νομιμοποίηση με κάποια κριτήρια  της δόμησης σε δασικές εκτάσεις θα αυξήσει τα μέτρα πρόληψης των πυρκαγιών από τους ιδιοκτήτες των οικιών.

Αντ’ αυτού συμβαίνει το αντίθετο. Οι ιδιοκτήτες οικιών και οικοπέδων και εντός των οικισμών δεν έχουν δικαίωμα να κόψουν τα δένδρα που κρίνουν ως επικίνδυνα στις αυλές των σπιτιών τους. Στην προχθεσινή καταστροφή παρατηρήθηκε σπίτια που είχαν πεύκα στις αυλές να έχουν γίνει παρανάλωμα και διπλανά που είχαν άλλα είδη να μην έχουν πάθει ανάλογες ζημιές.

Δεν πιστεύω πως οι περισσότερες πυρκαγιές είναι αποτέλεσμα εμπρησμών και άλλων οικονομικών ή πολιτικών συνωμοσιών. Το μεσογειακό τοπίο με τις ξερές πευκοβελόνες και τα διάσπαρτα μπουκάλια και μεταλλικά κουτιά που βρίθουν παντού στην εξοχή είναι αρκετά για να πυροδοτήσουν πυρκαγιές. Οι πυρκαγιές αποτελούν στοιχείο του κύκλου του μεσογειακού δάσους.

Ποτέ κανένα κράτος δε θα είναι τόσο ισχυρό για να εγγυηθεί τη ζωή και ασφάλεια των πολιτών σε συνθήκες παρόμοιες με αυτές των τελευταίων πυρκαγιών.

Ο κάθε πολίτης οφείλει να έχει λάβει μέτρα προφύλαξης της περιουσίας του από έκτακτα φαινόμενα καθώς και να έχει σχεδιάσει από πριν κάποιο σχέδιο διαφυγής αν παρουσιαστεί κίνδυνος.

Αυτό δεν σημαίνει όμως πως δεν πρέπει να υπάρχει μια ικανή και αποτελεσματική υπηρεσία πολιτικής προστασίας για την αντιμετώπιση έκτακτων φαινομένων, οι επικεφαλής της οποίας κατά τη διάρκεια της διαχείρισης κρίσεων θα έχουν μεγαλύτερη εξουσία και από τον πρωθυπουργό και σίγουρα από τους αρχηγούς της πυροσβεστικής, της αστυνομίας, του στρατού, του λιμενικού κλπ. τις δυνάμεις των οποίων θα συντονίζουν.

Αν κοιτάξει κάποιος τα κριτήρια με τα οποία προσλαμβάνονται οι εποχικοί δασοπυροσβέστες, θα διαπιστώσει πως τα κριτήρια είναι κοινωνικά και εισοδηματικά και όχι αποτελεσματικά. Τούτο αποσκοπεί στο να μειώσει στο ελάχιστο τη συνεισφορά των εποχικών δασοπυροσβεστών που ενεργούν υπό αντίξοες συνθήκες.

Αν το κράτος θέλει να βοηθήσει τους ανέργους ας δημιουργήσει τις συνθήκες να γίνουν επενδύσεις που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Αν θέλει να βοηθήσει άτομα με ειδικές δεξιότητες ας βρει άλλο τρόπο... π.χ. ας μειώσει τη φορολογία σε επιχειρήσεις που προσλαμβάνουν άτομα με ειδικές δεξιότητες.

Το πρόβλημα με την αποτελεσματικότητα της κρατικής μηχανής πηγάζει από τον ασφυκτικό κομματικό εναγκαλισμό.

Αν κοιτάξει κάποιος το βιογραφικό του επικεφαλής της Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας θα διαπιστώσει την εμπειρία του και τα κριτήρια με τα οποία κατέλαβε αυτή τη θέση.

Αντιγράφω από το βιογραφικό του που είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα της Γ.Π.Π.

"Από το 2013 είναι μέλος της Κίνησης Ιδεών και Δράσης ΠΡΑΤΤΩ, με Πρόεδρο τον Καθηγητή Νίκο Κοτζιά.

Το Μάρτιο του 2014 ίδρυσε τη Δημοτική Κίνηση "Άνδρος της Ζωής μας" και σήμερα είναι Δημοτικός Σύμβουλος και επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης του Δήμου Άνδρου.

Από τις 22 Οκτωβρίου 2015 ασκεί καθήκοντα Γενικού Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας.

ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ

Υπηρέτησε ως αξιωματικός στο Πυροσβεστικό Σώμα από το οποίο αφυπηρέτησε το 2013.

Για το μεγαλύτερο διάστημα της σταδιοδρομίας του, υπηρέτησε στο Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος, σε διάφορες θέσεις, όπως του Υπευθύνου Έκδοσης του Περιοδικού "Πυροσβεστική Επιθεώρηση" και του Διευθυντή Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων, με παράλληλα καθήκοντα Εκπροσώπου Τύπου του Σώματος.

Επίσης, έχει υπηρετήσει στην Ειδική Μονάδα Αντιμετώπισης Καταστροφών, (Ε.Μ.Α.Κ.), στο Κέντρο Επιχειρήσεων της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας και ως Διοικητής της Π.Υ. Ερμούπολης, έχοντας την ευθύνη της πυροπροστασίας των Κυκλάδων...” Βλέπε: Βιογραφικό

Προφανώς η εμπειρία του στα περίφημα... δάση των Κυκλάδων όπου το ψηλότερο φυτό είναι ο μαϊντανός, και την "Πυροσβεστική Επιθεώρηση” που μέτρησε στην ανάδειξή του στην καίρια αυτή θέση και όχι η κομματική του στράτευση στο μεταστατικό ΠΑΣΟΚ της Κίνησης ΠΡΑΤΤΩ.

Η λαμπρή εξαίρεση...

Υπάρχουν όμως και θετικές εξαιρέσεις στη διαχείριση της τελευταίας καταστροφικής πυρκαγιάς στην Αττική. Ο Δήμος Αθηναίων κατάφερε μέσα σε στενά χρονικά περιθώρια να εκκενώσει τις κατασκηνώσεις που διαθέτει στην περιοχή, μεταφέροντας με ασφάλεια στο Κέντρο της Αθήνας πάνω από 600 παιδιά.

Αυτό συνέβη γιατί είχε ήδη συμφωνία με επιχείρηση τουριστικών λεωφορείων για την περίπτωση έκτακτων συνθηκών στην περιοχή. Επίσης είχε φροντίσει να υπάρχουν υδροφόρες στην κατασκήνωση γεγονός που βοήθησε να μην καταστραφεί η κατασκήνωση όπως οι γειτονικές...

Αν και η Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας είχε ρεαλιστικά  σχέδια ανάσχεσης και εκκένωσης και είχε εκτιμήσει σωστά από νωρίς την κατάσταση θα είχαμε λιγότερα θύματα.

Η σύγχρονη αριστερά υποστηρίζει μεταξύ άλλων πως  είναι παιδί του συνθήματος του Μάη του ‘68 "Η φαντασία στην Εξουσία”. Θα πρέπει να γνωρίζει πως  όταν η φαντασία δε συνδυάζεται με αξιοκρατία, ήθος και αποτελεσματικότητα καταλήγουμε να έχουμε την αλητεία στην εξουσία...  Τούτο ισχύει και για την αριστερά και για τη δεξιά και για το κέντρο.

kostas.stoupas@capital.gr